บทที่ 3: รสสวาทครั้งแรก และบทเรียนของเทพธิดา

บทที่ 3: รสสวาทครั้งแรก และบทเรียนของเทพธิดา

"อ้อ... แค่เราคิดอะไรกับใครปุ๊บ ระบบก็จะผูกเป้าหมายนั้นทันทีเลยสินะ..." หลินเฟยยังคงกุมมือขาวเนียนนุ่มของจางถิงไว้ในอุ้งมือ พลางครุ่นคิดในใจ

"คุณผู้ชายคะ สำหรับกรณีของท่าน ทางเราสามารถออกบัตร ซูพรีม VIP ให้ได้เลยค่ะ เพียงแค่ท่านต้องการมารับประทานอาหาร ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนในเมือง เรามีรถพิเศษไปรับส่งค่ะ และไม่ว่าเวลาไหนที่โรงแรมเปิดทำการ เรารับประกันว่าจะมีห้องส่วนตัวสำหรับท่านเสมอ นอกจากนี้ ท่านยังสามารถใช้ห้องพักผ่อนชั้นบนได้ฟรีอีกด้วยค่ะ" จางถิงดึงมือกลับอย่างนุ่มนวล ยิ้มหวานหยดย้อยให้หลินเฟย

"ดีครับ งั้นทำเรื่องตอนนี้เลย" หลินเฟยพยักหน้าตอบตกลง จากนั้นพนักงานต้อนรับก็ขอบัตรประชาชนและข้อมูลติดต่อของจ้าวเสี่ยวเซวียน พร้อมทั้งลงทะเบียนข้อมูลติดต่อของหลินเฟยไว้ด้วยกัน

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย จางถิงก็พาคนทั้งสองไปยังห้องส่วนตัวที่ตกแต่งเหมือนห้องหนังสือ หลินเฟยให้จางถิงแนะนำอาหารจานเด็ดของโรงแรมมาหลายอย่าง สั่งไวน์แดงมาอีกขวด แล้วทั้งสองก็เริ่มลงมือทานอาหาร

"หลินเฟย คุณสั่งเยอะไปแล้วนะ เรามากันแค่สองคน กินน้อยๆ ก็พอ..." การทำทีเป็นช่วยผู้ชายประหยัดเงินคือบันไดขั้นแรกสู่การกระชับความสัมพันธ์ จ้าวเสี่ยวเซวียนวางแผนในใจ

"ไม่เป็นไร สั่งเยอะๆ ไว้ คุณเลือกกินที่ชอบได้เลย อาหารทุกจานที่นี่ ขอแค่ได้ถูกคุณกินเข้าไปสักคำ มันก็มีคุณค่าในตัวเองแล้ว"

ผู้ชายจะปากหวานขึ้นตามประสบการณ์จริงๆ สินะ แค่วันเดียว หลินเฟยก็เรียนรู้ที่จะพูดจาเคลือบน้ำผึ้งแล้ว ถึงแม้ในใจเขาจะคิดว่า: 'รีบๆ ใช้เงินพวกนี้ให้หมดจะได้เติมใหม่ ถ้าไม่กลัวว่าจะเด่นเกินไปนะ กูอยากจะเติมสักร้อยล้านเลยด้วยซ้ำ งั้นกูก็จะได้สิบล้านเข้ากระเป๋าตัวเองสบายๆ เลยดิ?'

"ขอบคุณนะคะ~ คุณดีกับฉันจังเลย..." จ้าวเสี่ยวเซวียนก้มหน้าลงอย่างเขินอาย ไม่ว่าจะจริงใจหรือเสแสร้ง ท่าทางแบบนี้ของเธอก็ดูเหมือนดอกไม้งามแรกแย้มที่ชวนให้เด็ดดมเสียเหลือเกิน

มื้ออาหารดำเนินไปกว่าชั่วโมง ทั้งคู่ดื่มไวน์แดงหมดไปหนึ่งขวด หลินเฟยดื่มอย่างเบิกบานใจ ส่วนจ้าวเสี่ยวเซวียนแก้มแดงก่ำ ดูสวยสะพรั่งเย้ายวนใจยิ่งนัก

"สามารถใช้ห้องพักผ่อนชั้นบนได้ฟรี" หลังดื่มไวน์ หลินเฟยมองใบหน้างามของจ้าวเสี่ยวเซวียนและเนินอกที่นูนเด่นภายใต้เสื้อเชิ้ต ก็นึกถึงคำพูดของจางถิงเมื่อครู่ขึ้นมาซ้ำๆ

"ดื่มเยอะไปหน่อย ขึ้นไปพักข้างบนสักครู่ดีไหมครับ..." หลินเฟยรวบรวมความกล้าพูดออกไป ตอนนี้เงินทุนสำรองในบัตรมอบความกล้าหาญให้เขาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

"เอ่อ... ก็ได้ค่ะ แต่ว่าอย่าอยู่นานนะคะ แค่ให้สร่างเมาแล้วเราก็กลับกัน" จ้าวเสี่ยวเซวียนอ่านเกมออก คำพูดแบบนี้ก็แค่ต้องการให้หลินเฟยรู้ว่า 'ฉันยอมอยู่กับนายสองต่อสองนะ แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงง่ายๆ'

"ครับ!" ทั้งสองคนเดินตามพนักงานไปยังห้องพักผ่อนชั้นบน ซึ่งเป็นห้องสวีทสุดหรูขนาดใหญ่ พอเข้ามาในห้อง หลินเฟยรู้สึกประหม่า เขากับจ้าวเสี่ยวเซวียนนั่งลงบนโซฟา เพื่อแก้ความอึดอัด เขาเปิดโทรทัศน์ แต่รายการที่ฉายอยู่ หลินเฟยดูไม่รู้เรื่องเลยสักนิด ในหัวเขามีแต่ความคิดฟุ้งซ่าน ทำไงดีวะ จะรุกต่อดีไหม ถ้าเธอปฏิเสธล่ะ?

แต่ตอนนี้ค่าความประทับใจปาไป 80 แล้วนี่หว่า ฟันเธอก็ไม่น่าจะมีปัญหาแล้วมั้ง แต่ว่า...

เรื่องพรรค์นี้ หลินเฟยยังเป็นไก่อ่อนหัด ไม่มีประสบการณ์แม้แต่น้อย ผ่านไปครึ่งชั่วโมง จ้าวเสี่ยวเซวียนเห็นหลินเฟยยังนั่งนิ่งเป็นท่อนไม้ เธอก็เริ่มร้อนใจ 'หรือว่าเขายังไม่สนใจฉันกันนะ?'

'เป็นไปไม่ได้นี่นา ผู้ชายปกติเวลานี้ไม่น่าจะอดใจไหว กระโจนเข้าใส่ไปแล้วไม่ใช่เหรอ?'

'หรือว่า...?'

'ดูจากท่าทางวันนี้ หรือว่าเขาจะประสบการณ์น้อย?'

'ถ้าเป็นงั้นจริง ฉันก็เจอขุมทรัพย์แล้วสิ! ไอ้หนุ่มซ่อนรูปคนนี้... ให้ฉันลองเชิงเขาหน่อยเถอะ!'

จ้าวเสี่ยวเซวียนแอบปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสองเม็ดบนสุดอย่างเงียบๆ ทำให้เนินอกขาวผ่องของเธอครึ่งหนึ่งเผยออกมาวับๆ แวมๆ เธอแกล้งทำเป็นเมา ทิ้งศีรษะซบลงบนไหล่ของหลินเฟยอย่างช้าๆ

หลินเฟยรู้สึกถึงแรงกดที่ไหล่ หันไปมองก็เห็นจ้าวเสี่ยวเซวียนซบไหล่เขา หลับตาพริ้มเหมือนหลับไปแล้ว จากมุมของเขา มองลงไปเห็นทรวงอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นออกมาจากสาบเสื้อได้อย่างชัดเจน

เชี่ย... แม่งโคตรเซ็กซี่เลยโว้ย! หลินเฟยมองก้อนเนื้อขาวนุ่มที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม คอแห้งผากขึ้นมาทันที กลิ่นน้ำหอมรัญจวนใจของจ้าวเสี่ยวเซวียนลอยเข้าจมูก เขามองแพขนตาที่ปิดสนิทกับดวงตาคู่สวยของเธออีกครั้ง 'ลุยเลยสิวะ หลินเฟย! มึงจะกลัวเหี้ยอะไร? ฟันเธอซะ! ไม่แน่ค่าความประทับใจอาจจะพุ่งถึง 95 เลยก็ได้นะเว้ย! มึงจะได้เงินเข้ากระเป๋าเป็นแสนทันที! แถมยังเป็นโอกาสทองที่จะได้เปิดซิงด้วย! รอเ**้ยอะไรอยู่! ลุย!' ความปรารถนาในใจหลินเฟยร่ำร้องไม่หยุด ในที่สุด ภายใต้แรงกระตุ้นอันรุนแรง ฝ่ามือของหลินเฟยก็ค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปหา 'กระต่ายขาวคู่โต' คู่นั้น

"อื้ม~" ทันทีที่ฝ่ามือของหลินเฟยสัมผัสกับเนื้อนุ่มหยุ่นที่หน้าอกของจ้าวเสี่ยวเซวียน ริมฝีปากเธอก็ครางเสียงออกมาเบาๆ

เสียงครางแผ่วหวานนั้นเหมือนหยดน้ำมันที่หยดลงในกระทะร้อน ทำให้ความปรารถนาของหลินเฟยระเบิดพล่านเดือดพลั่กขึ้นมาทันที เขาผลักจ้าวเสี่ยวเซวียนลงนอนราบ ริมฝีปากประทับจูบลงบนใบหน้าและลำคอเธอราวกับห่าฝน สองมือสอดเข้าไปในบราเซียอย่างร้อนรน ขยำขยี้ก้อนเนื้อขาวนุ่มทั้งสองข้างไม่หยุด จ้าวเสี่ยวเซวียนครางในลำคอ ทำทีเป็นผลักไสเขาอย่างครึ่งจริงครึ่งเล่น

"อ๊า~ หลินเฟย~ คุณ... คุณทำอะไร... อ๊า... อ๊า... อย่า... อืม~" เสียงครางกระเส่าชวนสยิวแบบนั้น จะเรียกว่าปฏิเสธได้ยังไง มันคือการเชิญชวนให้หลินเฟยรุกต่อชัดๆ!

ตอนนี้สมองหลินเฟยขาวโพลนไปหมดแล้ว เหมือนสัตว์ป่าที่กำลังติดสัด ทำตามสัญชาตญาณดิบเท่านั้น ทันทีที่ริมฝีปากหลินเฟยประกบลงบนริมฝีปากแดงอวบอิ่มของจ้าวเสี่ยวเซวียน เธอก็เลิกเหนียมอาย สองแขนโอบกอดหลินเฟยไว้แน่น ยื่นลิ้นหอมหวานออกมาให้เขาดูดดื่มอย่างเต็มใจ

จ้าวเสี่ยวเซวียนสัมผัสได้ถึงการรุกที่เงอะงะ ขาดชั้นเชิงของหลินเฟย บวกกับเสียงหายใจหอบหนักเหมือนวัว ทำให้เธอค่อนข้างมั่นใจว่าหลินเฟยประสบการณ์เรื่องเพศน้อยมาก หรืออาจจะเป็นหนุ่มซิงด้วยซ้ำ! ค่าความประทับใจที่เธอมีต่อหลินเฟยจึงเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

[ ชื่อ: จ้าวเสี่ยวเซวียน, ค่าความประทับใจ +3, ผลรวม 83 ]

หลินเฟยตอนนี้ไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจเสียงแจ้งเตือนในหัวแล้ว เขารู้สึกแค่ว่าไอ้ท่อนล่างมันแข็งจนปวดไปหมด อยากจะหาทางระบายออกเต็มแก่ ท่อนล่างของเขาจึงถูไถไปมากับเรียวขาของจ้าวเสี่ยวเซวียนที่สวมถุงน่องเนื้อใสอยู่

จ้าวเสี่ยวเซวียนได้ยินเสียงเสื้อผ้าเสียดสีกัน "ซ่าๆ" ที่ช่วงล่าง สัมผัสได้ถึงท่อนเนื้อแข็งๆ ที่กำลังดิ้นรนอยู่ไม่สุข เธอรู้ว่าหลินเฟยคงหาทางเข้าไม่เจอ คงจะอึดอัดน่าดู เธอจึงยื่นมือข้างหนึ่งลอดไประหว่างขาของหลินเฟยอย่างเอาใจ มือเล็กๆ นุ่มนิ่มซุกซนคว้าหมับเข้าที่ "มังกรยักษ์" ที่กำลังพยศอยู่

"โอ้ว~" หลินเฟยไม่เคยโดนกระตุ้นแบบนี้มาก่อน สัมผัสนุ่มนิ่มจากมือเล็กๆ นั้นทำเอาเขาสบายจนตัวสั่นสะท้าน แค่นี้ก็เกือบจะทำให้เขาแตกออกมาแล้ว

ในขณะเดียวกัน จ้าวเสี่ยวเซวียนก็ถูกความห่ามแบบซื่อบื้อของหลินเฟยปลุกเร้าอารมณ์ขึ้นมาเหมือนกัน เห็นเขาทำอะไรไม่เป็นเลย เอาแต่จูบๆ ลูบๆ คลำๆ ไปเรื่อยแบบนี้ มีแต่จะทำให้ทรมานกันทั้งคู่ เธอจึงไม่สนความเหนียมอายอีกต่อไป มือเล็กๆ ที่กุมท่อนเนื้อนั้นอยู่ก็ปลดกางเกงของหลินเฟยออกอย่างคล่องแคล่ว

หลินเฟยที่กำลังงุ่มง่ามอยู่พอได้สัญญาณ ก็รีบลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมดอย่างรวดเร็ว แล้วก็รีบร้อนจะไปถอดเสื้อผ้าของจ้าวเสี่ยวเซวียนต่อ จ้าวเสี่ยวเซวียนมองเขาด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้ม ให้ความร่วมมืออย่างดี ทำให้หลินเฟยถอดเสื้อผ้าเธอออกจนเหลือเพียงกางเกงในลูกไม้สีขาวตัวจิ๋วได้อย่างรวดเร็ว

มองเรือนร่างเปลือยเปล่าอรชรของจ้าวเสี่ยวเซวียนตรงหน้า หลินเฟยตื่นเต้นจนไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อน เขาโถมตัวทับลงไปบนร่างเธออีกครั้ง เหมือนทารกหิวนม ก้มลงดูดกัดหัวนมของจ้าวเสี่ยวเซวียนอย่างตะกรุมตะกราม

"อืม~ เบาหน่อยสิ... อ๊าา..." จ้าวเสี่ยวเซวียนครางเสียงหวาน

"อืม" หลินเฟยตอบรับในลำคอ มือสอดเข้าไปในกางเกงในของจ้าวเสี่ยวเซวียน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสส่วนสงวนของผู้หญิง เขาใช้ปลายนิ้วลูบไล้ไปทั่วปากถ้ำที่ชุ่มแฉะของจ้าวเสี่ยวเซวียนอย่างงุ่มง่ามและอยากรู้อยากเห็น

"อ๊ะ... อ๊า... อือ... ตรงนั้น... ใช่... อ๊าาา... สบายจัง... อื้อ..." จ้าวเสี่ยวเซวียนโดนเขาคลำจนรู้สึกทรมานปนเสียวซ่าน ต้องยื่นมือมาจับนิ้วเขาให้กดลงไปบน ‘เม็ดกระสัน’ ของเธอ

ทันทีที่นิ้วสัมผัสโดนเม็ดเล็กๆ นั้น ราวกับเป็นการเปิดสวิตช์ความปรารถนาของจ้าวเสี่ยวเซวียน ทำให้ช่วงล่างเธอบิดเร่าอย่างสุขสม ใบหน้าแสดงออกถึงความเสียวซ่านอย่างปิดไม่มิด

หลินเฟยนึกถึงหนังโป๊กับนิยายอีโรติกที่เคยดูเคยอ่านขึ้นมาทันที รู้ได้ทันทีว่านี่คือ ‘เม็ดกระสัน’ ในตำนานของผู้หญิง เขารู้หน้าที่ทันที เริ่มใช้นิ้วคลึงเคล้นก้อนเนื้อเล็กๆ นั้นไปมา

"อ๊า... ใช่... อือ... อ๊าาา... อ๊าาา... อืม... ดีจัง... หลินเฟย... อ๊า... คุณคลึงของเค้า... อ๊าาา... สบายจังเลย..." จ้าวเสี่ยวเซวียนครางเสียงดังออกมาอย่างไม่เก็บอาการ

ตอนนี้หลินเฟยทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขากำ ‘ท่อนเอ็นอสูร’ ของตัวเองที่บวมเป่งแดงก่ำ แข็งราวกับท่อนเหล็ก โดยไม่สนใจจะถอดกางเกงในของจ้าวเสี่ยวเซวียนออก แค่ใช้นิ้วเกี่ยวแถบผ้าแคบๆ ตรงเป้าให้หลบไปด้านข้าง จากนั้นก็จ่อ ‘หัวมังกร’ ไปที่ปาก ‘โพรงสวาทน้ำฉ่ำ’ แล้วกระแทกเข้าไป "พรวด!"

"อ๊าาา... ไม่... อ๊า... ใหญ่... อ๊าาา... ใหญ่จังเลย..." ลำคอระหงของจ้าวเสี่ยวเซวียนยืดเหยียด ศีรษะแหงนไปด้านหลังจนสุด อ้าปากค้างเปล่งเสียงครางยาวออกมา

"อ๊า! สบายโคตรๆ เลยโว้ย~" นี่เป็นครั้งแรกที่ท่อนเอ็นของหลินเฟยได้สัมผัสกับความรู้สึกที่ถูกเนื้อนุ่มๆ นับไม่ถ้วนบีบรัดแน่น ความรู้สึกเสียวซ่านที่ปลายหัวมังกรทำให้เขาอยากจะปลดปล่อยออกมาทันที

เขาขบกรามแน่น พยายามสะกดกลั้นความสุขสม ขยับสะโพกเข้าออกตามสัญชาตญาณสองสามครั้ง การเคลื่อนไหวนั้นยิ่งกระตุ้นความเสียวซ่านให้ถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์สึนามิ ความรู้สึกที่แทบจะทำให้หลินเฟยหลุดลอยไปนี้ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป ปลายยอดผ่อนคลาย ปลดปล่อย ‘น้ำรักสีขุ่น’ ข้นคลั่กออกมา

"คุณ... เสร็จแล้วเหรอ...?" จ้าวเสี่ยวเซวียนเบิกตากว้างมองหลินเฟยอย่างประหลาดใจ ตอนแรกนึกว่าเขาแค่ประสบการณ์น้อย ไม่คิดว่าจะเป็นหนุ่มซิงจริงๆ!

"อืม... ขอโทษนะ พอดีเป็นครั้งแรกของผม" ผู้ชายคนไหนเจอสถานการณ์แบบนี้ก็ต้องรู้สึกอายบ้างเป็นธรรมดา

คำพูดของหลินเฟยยืนยันความคิดในใจของจ้าวเสี่ยวเซวียน 'ครั้งนี้เจอของดีจริงๆ แล้วสินะ!' เธอคิดอย่างดีใจ 'ฉันจะต้องทำให้นายหลงใหลในความอ่อนโยนของฉันจนถอนตัวไม่ขึ้นให้ได้!' จ้าวเสี่ยวเซวียนคิดอย่างลำพองใจ

[ ชื่อ: จ้าวเสี่ยวเซวียน, ค่าความประทับใจ +2, ผลรวม 85 ]

'ไอ้ห่าเอ๊ย! แบบนี้ก็บวกแต้มได้ด้วยเรอะ!?' หลินเฟยฟังเสียงแจ้งเตือนในหัวอย่างมึนงง

"ไอ้บ้า ไม่เป็นไรหรอก คุณพักก่อน... อ๊ะ?!" จ้าวเสี่ยวเซวยียนยังพูดไม่ทันจบ ก็รู้สึกถึงความคับแน่นในช่องคลอดอีกครั้ง เขากลับมาแข็งอีกแล้ว! แถมคราวนี้รู้สึกว่ามันใหญ่กว่าเดิมอีก จนช่องคลอดเธอแน่นเปรี๊ยะไม่มีช่องว่างเหลือเลย!

"ผม... ต่อได้นะ..." หลินเฟยพูดจบก็เริ่มขยับสะโพกอีกครั้ง

"อ๊า... คุณ... อ๊าาาา... เก่งจัง... แน่นเกินไปแล้ว... อ๊าาา... ลึก... อื้อ... อ๊า... หอย... หอยจะพังแล้ว... อ๊าาา... หลินเฟย... เบาหน่อย... อ๊าาาา..." จ้าวเสี่ยวเซวียนขมวดคิ้วสวย ดวงตาพร่าเลือน ครางเสียงเหมือนทั้งเจ็บปวดและสุขสม

หลินเฟยใช้สองมือบีบเคล้นทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทกของเขา หลังจากถึงจุดสุดยอดไปครั้งหนึ่งทำให้เขาใจเย็นลง ตอนนี้เขาตั้งใจดื่มด่ำกับสัมผัสนุ่มหยุ่นเต็มไม้เต็มมือ

ผ่านไปสักพัก หลินเฟยก็เริ่มคุ้นเคยกับการเคลื่อนไหวนี้มากขึ้น เขาเอื้อมมือไปจะถอดกางเกงในของจ้าวเสี่ยวเซวียน จ้าวเสี่ยวเซวียนยกสะโพกขึ้นเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้น เปิดทางให้เขาดึงกางเกงในลงไปตามเรียวขาได้อย่างสะดวก กางเกงในยังไม่ทันจะหลุดพ้นข้อเท้า หลินเฟยก็รีบร้อนอุ้มเรียวขาทั้งสองข้างของเธอขึ้นพาดบ่า สอดใส่ท่อนเอ็นกลับเข้าไปใหม่ กางเกงในลูกไม้สีขาวตัวจิ๋วจึงห้อยต่องแต่งอยู่ที่ข้อเท้าขวาของจ้าวเสี่ยวเซวียน แกว่งไปมาตามจังหวะรักอันเร่าร้อน

"อ๊า... ลึกเกินไปแล้ว... หลินเฟย... อ๊าาาา... ผัวขา... ผัวขา... คุณกระแทกเข้ามาลึกเกินไปแล้ว... เค้าทนไม่ไหวแล้วนะ... อ๊าาา..." หลินเฟยกระแทกกระทั้นไม่ยั้ง ทุกจังหวะล้วงลึกเข้าไปถึงจุดสุดยอด

"ไม่ไหวแล้ว... ผัวขา... อ๊าาา... ดีเหลือเกิน... จะ... จะเสร็จแล้ว... อ๊าาา... ช่วยด้วย... อ๊าาาา..." หลังจากโดนกระแทกเข้าไปอีกร่วมร้อยครั้ง จ้าวเสี่ยวเซวียนก็ทนรับแรงกระแทกราวกับเครื่องตอกเสาเข็มไม่ไหว ร่างกายสั่นสะท้าน ปากครางเสียงหวานยาวเหยียด ถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง

หลินเฟยมองจ้าวเสี่ยวเซวียนที่นอนหมดแรง ใบหน้าเปี่ยมสุข รู้ว่าเธอเสร็จสมไปแล้ว ประกอบกับเขาก็รู้สึกว่าโซฟาไม่สะดวกในการออกลีลาเท่าไหร่ จึงอุ้มเธอเข้าไปในห้องนอน ตอนนั้นหลินเฟยไม่รู้เลยว่า โทรศัพท์มือถือของเขาในกระเป๋ากางเกงที่ถอดทิ้งไว้กำลังสั่นไม่หยุด แต่ตอนนี้เขาไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจเรื่องอื่นใด นอกจากความต้องการที่จะสอดใส่เข้าไปในโพรงสวาทน้ำฉ่ำของจ้าวเสี่ยวเซวียนอีกครั้งให้เร็วที่สุด

...ในหอพักหญิงของมหา'ลัย...

โจวซินอี๋นอนหน้าบึ้งจ้องโทรศัพท์ในมือ ไม่คิดเลยว่าไอ้หลินเฟยมันจะกล้าไม่รับโทรศัพท์เธอ! แต่ก่อนตอนเธอปวดท้องกลางดึก แค่ส่งวีแชทไปบอก มันก็รีบแจ้นไปซื้อยามาส่งให้ถึงที่ โทรไปเมื่อไหร่ก็รับสายทันที แต่นี่เธออุตส่าห์โทรไปหาตั้งสามสี่ครั้ง มันกลับกล้าไม่รับสาย!

วันนี้เป็นวันที่โจวซินอี๋หงุดหงิดสุดๆ เธอเพิ่งหัวเสียมาจากเรื่องจางเจียหมิง พอกลับถึงหอ หลิวอินอิน เพื่อนสนิท (เหรอ?) ก็วิ่งหน้าตื่นเข้ามาบอก "ข่าวใหญ่เลยซินอี๋! แกได้ยินรึยัง บ่ายวันนี้หลินเฟยทุ่มเงินแสนในซุปเปอร์ฯ เลี้ยงของทุกคนในร้าน แค่เพราะจ้าวเสี่ยวเซวียนพูดประโยคเดียว! คนที่รู้ข่าวตอนบ่ายนี่คลั่งกันใหญ่ เบียดกันแน่นซุปเปอร์ฯ จนแทบไม่มีที่ยืน สุดท้ายมีคนต่อยกันด้วยนะ เพราะคิวตัวเองโดนตัด เงินแสนหมดพอดีเพราะคนข้างหน้าซื้อเยอะเกิน!"

"อะไรนะ?" โจวซินอี๋มองหน้าหลิวอินอินที่กำลังเม้าท์มอยอย่างออกรส นึกว่าตัวเองหูฝาดไป "หลินเฟยเหรอ? ใช้เงินไปเท่าไหร่นะ?"

"ใช่! ก็ไอ้ราชาหมาทาสรักที่ชอบแกไง! รูดไปแสนหยวน! แสนหยวนเต็มๆ!" หลิวอินอินตะโกนย้ำใส่หูเธออีกครั้ง

โจวซินอี๋หน้าเสียยิ่งกว่าเดิม หรือว่าหลินเฟยแกล้งจนมาตลอด?

เป็นไปไม่ได้!

สามปีที่ผ่านมา เขามีเงินหรือไม่มีเงิน เธอรู้ดีที่สุด แต่บ่ายวันนี้เธอก็เห็นกับตาว่าเขาซื้อกระเป๋าแพงๆ ให้จ้าวเสี่ยวเซวียน แถมยังมาเกิดเรื่องนี้อีก ไอ้สารเลว! ตอนจีบฉันไม่เห็นมันจะทุ่มเทขนาดนี้ พอไปจีบคนอื่นกลับหน้าใหญ่ใจโตขึ้นมาเชียว!

"ซินอี๋ วันนี้แกบอกเลิกเขาแล้วเหรอ?" หลิวอินอินทำหน้าเห็นใจ แต่ในแววตามีประกายสะใจซ่อนอยู่

"อืม บอกแล้ว แต่มันตื๊อไม่เลิก ตอนบ่ายฉันไปเดินห้างกับเจียหมิง มันยังตามฉันไปเลย..." โจวซินอี๋เห็นสีหน้าหลิวอินอินแล้วก็จำใจโกหก เธอไม่อยากให้เพื่อนซี้ขี้อิจฉาคนนี้ได้สมน้ำหน้าเธอ

"แต่ฉันได้ยินว่าเขาไปเดินช้อปปิ้งกับจ้าวเสี่ยวเซวียนไม่ใช่เหรอ?" หลิวอินอินยังไม่ยอมแพ้ ซักต่อ

"ใครจะไปรู้ล่ะ? อาจจะเป็นเพราะโดนฉันบอกเลิก เลยโมโหหันไปจีบจ้าวเสี่ยวเซวียนประชด พอใจเย็นลงก็เปลี่ยนใจแล้วก็ได้ แกก็รู้ว่าเขาชอบฉันมากแค่ไหน เรื่องแค่นี้ทำไมจะทำไม่ได้?" โจวซินอี๋พูดอย่างมั่นอกมั่นใจ ในใจเธอเชื่อจริงๆ ว่าแค่เธอกระดิกนิ้ว หลินเฟยก็พร้อมจะซมซานกลับมาหาเธอได้ทุกเมื่อ

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง" หลิวอินอินก็คิดว่าหลินเฟยคงทำเรื่องแบบนั้นได้จริงๆ เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉายาราชาหมาทาสรักของเขาไม่ใช่ได้มาเพราะโชคช่วย สิ่งที่เขาทำให้โจวซินอี๋ เธอเห็นมากับตาตลอด หลิวอินอินคิดอย่างอิจฉา 'ฉันด้อยกว่าโจวซินอี๋ตรงไหน?'

'หน้าตาก็ไม่ได้ขี้เหร่กว่า หุ่นก็เซ็กซี่กว่า ทำไมฉันไม่เจอผู้ชายรวยๆ ที่ซื่อสัตย์แบบหลินเฟยบ้าง? แล้วไอ้จางเจียหมิงนั่นอีก ก็ชอบโจวซินอี๋ ทำไมกัน?!'

"นี่ว่าแต่ หลินเฟยรวยขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อว่าจะเก็บเงียบมาได้ตั้งนาน หรือว่าเขาถูกหวยวะ?" หลิวอินอินถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

โจวซินอี๋ไม่ตอบ แค่ส่ายหน้าแบบแบ่งรับแบ่งสู้ เธอก็อยากรู้คำตอบเหมือนกัน "อินอิน วันนี้ฉันเหนื่อยๆ อยากนอนพักแล้วอ่ะ"

"อ้อ..." หลิวอินอินกลับไปที่เตียงตัวเองอย่างเซ็งๆ คิดในใจ 'ไม่น่าเชื่อว่าไอ้หลินเฟยนี่จะเป็นของดีซ่อนรูป รวยแถมยังรักเดียวใจเดียว ดีกว่าไอ้แมลงวันที่มาตอมฉันอยู่ตั้งเยอะ เป็นเพื่อนร่วมห้องกันแท้ๆ ทำไมมันไม่ชอบฉันบ้างนะ?'

'แสนหยวนเชียวนะ มันต้องรวยขนาดไหนวะ?'

โจวซินอี๋นอนอยู่บนเตียง ในหัวคิดไม่หยุด เธอต้องสืบเรื่องหลินเฟยให้รู้ให้ได้ อย่างน้อยต้องประคองความสัมพันธ์กับเขาไว้ก่อน ผู้ชายคนนี้ยังทิ้งไม่ได้ตอนนี้ กระเป๋าแพงๆ พวกนั้นควรจะเป็นของฉัน! อีนังจ้าวเสี่ยวเซวียนจิ้งจอกนั่นฉวยโอกาสเข้ามา แย่งของๆ ฉันไป! ไม่ได้! ฉันต้องเอาหลินเฟยกลับมาให้ได้! เขาเป็นของฉัน!

แต่หลังจากกดโทรออกไปหลายครั้ง โจวซินอี๋ก็ถึงกับช็อก ไม่คิดว่าหลินเฟย... ไอ้ราชาหมาทาสรักที่ทั้งมหา'ลัยรู้จัก... จะกล้าไม่รับโทรศัพท์เธอจริงๆ!

'ดี! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะใจแข็งไม่สนใจฉันได้!'

โจวซินอี๋หยิบมือถือขึ้นมา เริ่มพิมพ์ข้อความวีแชท

...ในขณะเดียวกัน หลินเฟยกำลังนั่งอยู่ขอบเตียงในห้องนอน มองดาวคณะการแสดง จ้าวเสี่ยวเซวียน ที่กำลังคุกเข่าอมนกเขาให้เขาอยู่เบื้องล่าง เขารู้สึกว่าทุกอย่างเหมือนฝัน ไม่จริงเลยสักนิด เมื่อเช้าเพิ่งโดนทิ้ง ตกกลางคืนกลับมีสาวสวยระดับท็อปมาคุกเข่า 'บริการ' ให้ถึงที่... ชีวิตมันจะพลิกผันเร็วเกินไปแล้ว!

"เสี่ยวเซวียน ขึ้นมาเถอะ" หลินเฟยที่เพิ่งได้ลิ้มลองรสสวาท ถึงแม้จะรู้สึกดีที่ท่อนเอ็นถูกปากเล็กๆ อุ่นชื้นปรนเปรออยู่ แต่ตอนนี้เขากลับโหยหา ‘โพรงสวาทเนื้อแน่น’ มากกว่า

"อื้ม~" จ้าวเสี่ยวเซวียนตอบรับ หลังจากถึงจุดสุดยอดไปเมื่อครู่ ช่องคลอดเธอบอบช้ำและไวต่อสัมผัสมาก เลยต้องขอให้หลินเฟยพักรบ ให้เธอใช้ปากปรนเปรอเขาก่อน ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็รู้สึกว่าตัวเองเริ่มต้องการอีกครั้ง จึงคลานขึ้นเตียงอย่างว่าง่าย คุกเข่าหันหลังให้หลินเฟย ยกบั้นท้ายกลมกลึงขาวผ่องเข้าหาเขา