บทที่ 55 : ผู้บัญชาการระดับจ้าวยุทธ์!
บทที่ 55 : ผู้บัญชาการระดับจ้าวยุทธ์!
บทที่ 55 : ผู้บัญชาการระดับจ้าวยุทธ์!
ทำไมถึงบอกว่าคล้ายมนุษย์?
นั่นก็เป็นเพราะว่าสตรีเหล่านี้ล้วนมีร่างกายท่อนบนเป็นมนุษย์ แต่ท่อนล่างเป็นหางงู!
อย่างไรก็ตาม นอกจากหางงูที่ดูจะประหลาดแล้ว สตรีเหล่านี้ล้วนมีรูปโฉมงดงาม ผิวขาวผ่อง และรูปร่างอรชรอ้อนแอ้น อีกทั้งยังมีสไตล์ที่แตกต่างกันออกไป บางคนดูบอบบางน่าสงสาร บางคนดูองอาจสง่างาม และบางคนก็ดูเย็นชาเย้ายวน
เพียงแต่ว่าในตอนนี้ พวกนางล้วนสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง บางคนยังมีรอยฟกช้ำตามร่างกาย ลมหายใจไม่สม่ำเสมอ เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บไม่น้อย
สตรีรูปงามสิบกว่าคน แถมยังมีร่างกายเป็นมนุษย์ครึ่งงู ท่ามกลางสายฝนเช่นนี้ ดูน่าสงสารอย่างบอกไม่ถูก
ในขณะเดียวกัน ก็ทำให้ผู้คนเกิดความปรารถนาที่จะขยี้พวกนางอย่างรุนแรง
ส่วนท้ายของขบวน ก็เป็นคนสวมเสื้อกันฝนและหมวกฟางอีกสิบกว่าคน ทำหน้าที่เป็นกองหลังคอยระวังภัย
"อึก~ สตรีเผ่ามนุษย์งูนี่สมคำร่ำลือจริงๆ มองแล้วใจมันสั่นไปหมด ลูกพี่ เราอย่าขายพวกนางทั้งหมดเลยดีไหม เก็บไว้สักคนสองคนให้พวกน้องๆได้เชยชมบ้างสิ?"
ในกลุ่มคนสิบกว่าคนที่อยู่ข้างหน้า ชายหนุ่มคนหนึ่งที่หน้าตาค่อนข้างหล่อเหลา แต่แววตากลับลามกอย่างยิ่ง
หลังจากที่แอบเหลือบมองรถกรงที่อยู่ด้านหลังแล้ว ก็กลืนน้ำลายเอื๊อก พลางหันไปพูดกับชายร่างใหญ่ที่เป็นผู้นำ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายร่างใหญ่ผู้นำที่มีกลิ่นอายไม่ธรรมดาก็หันกลับมาเหลือบมองชายหนุ่มคนนั้น พลางแค่นเสียงเย็นชา
"ไอ้โง่ที่สมองมีแต่เรื่องสืบพันธุ์ สินค้าพวกนี้เป็นของที่แกจะแตะต้องได้งั้นเหรอ?"
"แกรู้ไหมว่ามนุษย์งูหญิงคนหนึ่งมีค่ากี่เหรียญทอง? แกคู่ควรหรือไง?"
"อีกอย่าง สินค้าล็อตนี้เป็นของที่เจ้าบ้านตระกูลเจี่ยในเมืองสั่งจองไว้แล้ว แตะต้องพวกนางหรือ? เหอะ….นอกจากว่าแกจะไม่อยากอยู่ในเมืองชุ่ยสุ่ยอีกต่อไปแล้ว!"
"เเถมยังจะเก็บไว้สักคนสองคน? แกอยากตายก็อย่ามาลากข้าไปด้วย! เจ้าบ้านตระกูลเจี่ยนั่นเป็นถึงยอดฝีมือระดับจ้าวยุทธ์นะ!"
เมื่อถูกลูกพี่ดุด่า ชายหนุ่มก็หดหัวลง หุบปากอย่างเจื่อนๆไม่กล้าพูดอะไรอีก
"ฮ่าๆๆๆลูกพี่อย่าโกรธเลย ไอ้เด็กนี่มันเพิ่งจะทำครั้งแรก ยังไม่รู้กฎ"
ในตอนนั้นเอง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็หัวเราะฮาๆเพื่อคลายบรรยากาศ จากนั้นก็ตบหัวชายหนุ่มคนนั้นสั่งสอน
"ไอ้หนู ถ้าทนไม่ไหวจริงๆก็รอให้ถึงเมือง ส่งของแล้วรับเงินก่อน ที่หอนางโลมบุปผากุหลาบ…สาวๆที่นั่นก็แล้วแต่แกจะเลือกไม่ใช่เหรอ?"
"อีกอย่าง สินค้าล็อตนี้ไม่ธรรมดานะ คนที่อ่อนแอที่สุดก็ยังเป็นระดับนักยุทธ์ มอบให้แกแล้วแกจะเอาอยู่เหรอ? ระวังจะตายคาอกผู้หญิงซะก่อน!"
เมื่อเห็นเช่นนั้น ชายร่างใหญ่ผู้นำก็ไม่คิดจะเอาเรื่องต่อ แต่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"ข้ารู้ว่ามันเป็นเด็กใหม่ ไม่อย่างนั้นคงจะเตะมันออกจากขบวนไปนานแล้ว ต่อไปคำพูดโง่ๆแบบนี้ก็พูดให้น้อยๆหน่อย!"
"ครับๆๆลูกพี่สอนถูกแล้ว ครั้งหน้าถ้าไอ้เด็กนี่กล้าทำอะไรโง่ๆอีก ไม่ต้องให้ลูกพี่ลงมือ ผมนี่แหละจะไล่มันไปคนแรก"
ชายวัยกลางคนพยักหน้าหงึกๆจากนั้นก็ถลึงตาใส่ชายหนุ่มอย่างแรง
ชายหนุ่มถูกน้าชายของตนเองด่าจนก้มหน้าลง ความร้อนรุ่มในช่องท้องที่ถูกมนุษย์งูหญิงกระตุ้นขึ้นมาก็ลดลงอย่างรวดเร็ว
ชายร่างใหญ่นั้นเป็นถึงยอดฝีมือระดับมหาคุรุยุทธ์สามดาวอย่างแท้จริง ในขณะที่ชายหนุ่มเป็นเพียงแค่นักยุทธ์ขั้นต้นที่อ่อนแอ หากไม่ใช่เพราะมีเส้นสายของน้าชาย ก็คงจะไม่ได้เข้าร่วมกองทหารรับจ้างอันดับหนึ่งของเมืองชุ่ยสุ่ยแห่งนี้
มนุษย์งูหญิงนั้นเย้ายวนใจก็จริง แต่เมื่อเทียบกับเงินทองที่จะหาได้ในกองทหารรับจ้างแล้ว ก็ดูจะไม่สำคัญเท่าไหร่นัก
หลังจากเหตุการณ์เล็กๆน้อยๆนี้ผ่านไป ขบวนก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง มีเพียงมนุษย์งูหญิงในรถกรงเท่านั้น ที่จ้องมองทหารรับจ้างเหล่านี้ด้วยแววตาเย็นชาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
ผ่านไปประมาณครึ่งเค่อ ชายร่างใหญ่หัวหน้ากองก็ยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้ขบวนหยุด!
ในฐานะกองทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองชุ่ยสุ่ย คุณภาพของทหารรับจ้างเหล่านี้ไม่ต้องพูดถึง
พวกเขามีความเข้าใจกันเป็นอย่างดี เมื่อเห็นท่าทางของหัวหน้ากองแล้ว ก็หยุดลงในทันที ในขณะเดียวกัน มือของพวกเขาก็จับอยู่ที่อาวุธ เตรียมพร้อมที่จะลงมือได้ทุกเมื่อ
ชายร่างใหญ่หรี่ตามองไปยังเบื้องหน้าห่างออกไปร้อยเมตร
ในสายตาของเขา เวลานี้มีร่างสี่ร่างกำลังเดินตรงมาทางพวกเขา และการแต่งกายของคนทั้งสี่นี้ก็มีปัญหาอย่างมาก
ทั้งหมดล้วนสวมชุดคลุมสีดำขนาดใหญ่ ฮู้ดคลุมปิดบังใบหน้าจนหมดสิ้น ยากที่จะมองเห็นรูปพรรณสัณฐานได้ ชายเสื้อคลุมที่ยาวลากพื้นนั้นยิ่งทำให้มองไม่เห็นเท้าของพวกเขา ประกอบกับสายฝนที่บดบัง ยิ่งทำให้ชายร่างใหญ่ยากที่จะแยกแยะตัวตนของอีกฝ่ายได้
สิ่งนี้ทำให้ชายร่างใหญ่หันไปสั่งการลูกน้อง
"ข้างหน้ามีคนมา พวกแกทุกคนระวังตัวไว้ให้ดี อย่าให้เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นได้"
ทหารรับจ้างทุกคนพยักหน้ารับคำ
แม้ว่าคนทั้งสี่นี้จะให้ความรู้สึกไม่เป็นมิตรกับชายร่างใหญ่ แต่ด้วยความที่ตนเองมีฝีมือที่จัดอยู่ในอันดับต้นๆของเมืองชุ่ยสุ่ย ชายร่างใหญ่ก็ไม่ได้กังวลมากนัก.
เขาโบกมือให้ขบวนเดินทางต่อไป ตนเองมีคนตั้งมากมาย อีกฝ่ายมีแค่สี่คน นอกจากว่าอีกฝ่ายจะเป็นมหาคุรุยุทธ์ทั้งหมด หรือมีผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวยุทธ์อยู่ด้วย มิเช่นนั้นเขาก็ไม่กลัวเลยสักนิด
และแล้ว ขบวนทั้งสองก็มาพบกัน
ความระแวดระวังของชายร่างใหญ่และทหารรับจ้างทุกคนก็ถึงขีดสุดในตอนนี้ โชคดีที่คนทั้งสี่ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจพวกเขา เดินผ่านขบวนไปอย่างช้าๆ
เมื่อเห็นเช่นนั้น ชายร่างใหญ่ก็คลายความระแวดระวังลงเล็กน้อย
แต่ในตอนนั้นเอง ความรู้สึกอันตรายโดยสัญชาตญาณก็พุ่งเข้าสู่หัวใจของชายร่างใหญ่ในทันที ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก!
"ฟ่อ~!"
ด้านหลังของเขา งูยักษ์สีน้ำเงินม่วงขนาดมหึมาก็พุ่งเข้าฉกเขา!
งูยักษ์ตัวนี้ยาวประมาณห้าจั้ง ลำตัวหนาเท่าถังน้ำ ปากกว้างใหญ่สามารถกลืนผู้ใหญ่ได้ทั้งคน และทั่วร่างของมันก็แผ่ไอพลังงานสีน้ำเงินม่วงออกมา!
ในชั่วขณะที่งูยักษ์กำลังจะพุ่งเข้าใส่ชายร่างใหญ่ ชายร่างใหญ่ก็อาศัยสัญชาตญาณวิกฤตและประสบการณ์การต่อสู้ที่สั่งสมมานานหลายปี สร้างเกราะปราณยุทธ์สีเหลืองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!
"ปัง!"
"ตูม!"
"ตูม!"
หลังจากเสียงระเบิดดังขึ้นหลายครั้ง ชายร่างใหญ่ก็ลอยออกไป ไกลถึงสิบกว่าเมตรกว่าจะกระแทกลงกับพื้น!
เกราะปราณยุทธ์ทั้งหมดที่อยู่ด้านหลังของเขา…ในการโจมตีครั้งนี้กลับแตกสลายหายไปจนหมดสิ้น!
เสื้อกันฝนที่อยู่ด้านหลังก็กลายเป็นผุยผงภายใต้แรงกระแทกของพลังงานอันมหาศาล ผิวหนังที่หลังหลายแห่งถูกหลอมละลาย เผยให้เห็นเนื้อหนังที่ชุ่มไปด้วยเลือด!
"แค่ก!"
"มีศัตรู! ตั้งรับ!"
ชายร่างใหญ่กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง พลางกดความปั่นป่วนของอวัยวะภายในและความเจ็บปวดที่หลังเอาไว้ พลิกตัวลุกขึ้นยืนแล้วตะโกนสั่ง
ทว่าเมื่อเขามองเห็นตำแหน่งของขบวนอย่างชัดเจน เขาก็ถึงกับตะลึงงันไปในทันที!
ในขบวนตอนนี้ นอกจากมนุษย์งูหญิงในรถกรงแล้ว ทหารรับจ้างคนอื่นๆจะมีใครยืนอยู่ได้อีก?
ทหารรับจ้างกว่ายี่สิบคนเกือบทั้งหมดล้มลงกับพื้น บ้างก็กระอักเลือด บ้างก็ร่อแร่ใกล้ตาย หรือที่อ่อนแอก็ถึงกับร่างแหลกเป็นชิ้นๆเหลือเพียงกองเลือดและเศษเนื้อกระจัดกระจาย!
และ ณ ที่ที่ทหารรับจ้างอยู่ พื้นดินที่เต็มไปด้วยโคลนก็ปรากฏหลุมขนาดใหญ่หลายหลุม ภายในหลุมแผ่คลื่นพลังงานอันเป็นเอกลักษณ์ของปราณยุทธ์ที่ตกค้างอยู่!
ชายร่างใหญ่ยืนตะลึงอยู่กับที่นานจนไม่อาจตั้งสติได้
เขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า กองทหารรับจ้างของเขาที่มีคุรุยุทธ์สิบกว่าคน บวกกับตัวเขาที่เป็นมหาคุรุยุทธ์ จะถูกกวาดล้างเกือบทั้งหมดในชั่วพริบตาเช่นนี้!
ยังไม่ทันที่ชายร่างใหญ่จะยอมรับความจริงนี้ได้ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขาระยะสามสี่เมตรตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
"เจ้า..."
ชายร่างใหญ่สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที มองไปยังร่างในชุดคลุมสีดำด้วยความขนลุกขนพอง!
"หึหึ..."
เสียงหัวเราะอ่อนหวานของสตรีดังออกมาจากในชุดคลุมสีดำ แต่ในเสียงหัวเราะนั้น กลับเจือไปด้วยความเย้ยหยันอย่างชัดเจน
จากนั้นก็เห็นคนในชุดคลุมสีดำถอดฮู้ดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงาม
เมื่อเห็นว่าคนผู้นี้เป็นสตรี ชายร่างใหญ่ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันที
"เจ้าเป็นมนุษย์งู!"
มิน่าล่ะ! มิน่าล่ะตอนที่เดินสวนกับคนทั้งสี่นี้เมื่อครู่ เขาถึงไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าเลยแม้แต่น้อย!
"หัวไวดีนี่? แต่ทำไมถึงได้กล้าหาญนัก กล้าลักพาตัวสตรีเผ่ามนุษย์งูของข้าด้วยพลังอันอ่อนแอเเบบนี้?"
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของชายร่างใหญ่ สตรีผู้นั้นก็หัวเราะเยาะอย่างดูถูก
ในตอนนี้ชายร่างใหญ่ไม่ได้ยินเสียงเย้ยหยันของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย ในหัวของเขาคิดแต่ว่าจะหนีรอดไปได้อย่างไร!
สามารถกวาดล้างกองทหารรับจ้างของเขาได้ในพริบตา พลังของอีกสามคนนั้นจะต้องไม่ด้อยไปกว่าเขาอย่างแน่นอน!
อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นระดับมหาคุรุยุทธ์ทั้งหมด!
และสตรีที่อยู่ตรงหน้า โจมตีเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสได้ พลังของนางยิ่งอยู่เหนือกว่าเขาไปมาก!
น่าเสียดายที่สตรีในชุดคลุมสีดำดูเหมือนจะอ่านความคิดของชายร่างใหญ่ออก แต่ก็ยังไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร
"ทลายภูผา!"
ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่ก็พุ่งเข้าใส่สตรีในชุดคลุมสีดำ ในขณะเดียวกัน มือขวาของเขาก็ปลดปล่อยปราณยุทธ์สีเหลืองดินออกมาจำนวนมาก จากนั้นก็รวมตัวกันเป็นเกราะหินเคลือบอยู่บนหมัด แล้วชกเข้าใส่เธอ!
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีสุดกำลังของชายร่างใหญ่ สตรีในชุดคลุมสีดำกลับดูไม่ใส่ใจ
เธอโบกมือขาวเรียวเบาๆ! ทันใดนั้น ปราณยุทธ์ที่รุนแรงยิ่งกว่าของชายร่างใหญ่ก็พุ่งออกมา กลายเป็นลำแสงสีน้ำเงินม่วงพุ่งเข้าใส่หมัดของอีกฝ่าย!
"ตูม!"
เสียงดังสนั่นก่อให้เกิดลมพายุพัดกระหน่ำ พัดพาหยาดฝนให้กระจายออกไป
คลื่นพลังปราณยุทธ์ที่บ้าคลั่งยิ่งแผ่กระจายออกไปราวกับระลอกคลื่น!
ชายร่างใหญ่ลอยกระเด็นออกไป พร้อมกับกระอักเลือดออกมาอีกคำหนึ่ง!
ในการโจมตีครั้งนี้ อาการบาดเจ็บของเขายิ่งหนักขึ้น เขารู้สึกราวกับอวัยวะภายในจะบิดเป็นเกลียว!
แต่บนใบหน้าที่เจ็บปวดของชายร่างใหญ่ กลับปรากฏร่องรอยของความดีใจ!
เพียงแต่ยังไม่ทันที่ชายร่างใหญ่จะตกลงสู่พื้น ร่างสีน้ำเงินม่วงร่างหนึ่งก็พุ่งผ่านข้างกายเขาไป ทิ้งร่องรอยของไอพลังปราณยุทธ์ไว้เบื้องหลัง!
"ฟุ่บ!"
"ฉึก!"
จากนั้น ดาบยาวที่เป็นของแข็งสีน้ำเงินม่วงทั้งเล่ม ก็แทงมาจากด้านหลังของชายร่างใหญ่!
โดยไม่มีสิ่งใดขัดขวาง ดาบยาวก็แทงเข้าที่ตำแหน่งหัวใจของชายร่างใหญ่โดยตรง แล้วก็ทะลุออกมาจากหน้าอกของเขา! ร่างของชายร่างใหญ่ก็หยุดนิ่งอยู่กับที่!
"จ้าว…ยุทธ์"
ชายร่างใหญ่เบิกตากว้าง แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเสียใจ เขาพยายามหันหน้าไปมองสตรีในชุดคลุมสีดำที่อยู่ด้านหลัง พลางเค้นคำสองคำออกมาอย่างช้าๆ
สตรีในชุดคลุมสีดำไม่ได้ตอบอะไร ดาบยาวตวัดขึ้นก็ตัดคอและศีรษะของชายร่างใหญ่ออกเป็นสองท่อน!
โดยไม่สนใจศพของชายร่างใหญ่ที่ล้มลงกับพื้น สตรีในชุดคลุมสีดำก็วูบมาอยู่ไม่ไกลจากรถกรง แล้วฟันดาบลงไป!
แม้ว่ารถกรงจะสร้างขึ้นจากโลหะพิเศษ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าดาบยาวกลับเปราะบางอย่างยิ่ง ถูกฟันจนเกิดเป็นรอยแยกขึ้นมาทันที
หลังจากฟันไปอีกหลายดาบ ด้านหนึ่งของรถกรงก็ปรากฏเป็นรูขนาดใหญ่ มนุษย์งูหญิงที่อยู่ภายในต่างก็ลงมาจากรถกรงด้วยความยินดีอย่างยิ่ง มาคำนับต่อหน้าสตรีในชุดคลุมสีดำ
"คารวะท่านผู้บัญชาการหลิงซา! ขอบคุณท่านผู้บัญชาการที่ช่วยชีวิต!"
"ท่านผู้บัญชาการหลิงซา พวกเราจัดการเรียบร้อยแล้ว…ไม่มีผู้รอดชีวิต"
ในตอนนั้นเอง คนในชุดคลุมสีดำอีกสามคนก็มารายงานอยู่เบื้องหน้าหลิงซา
หลิงซาพยักหน้า มองไปยังมนุษย์งูหญิงทั้งหลายแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"เราต้องรีบไปจากที่นี่ ที่นี่เป็นดินแดนของมนุษย์ หากถูกมนุษย์ระดับจ้าวยุทธ์ในเมืองชุ่ยสุ่ยพบเข้า ข้าไม่สามารถปกป้องพวกเจ้าให้ปลอดภัยได้"
"เจ้าค่ะ ท่านผู้บัญชาการ!"
ในขณะที่มนุษย์งูหญิงทั้งหลายกำลังจะจากไป หลิงซาก็หันไปมองยังตีนเขาที่อยู่ไม่ไกล!
"มีคน!"
…….
"บ้าเอ๊ย! ยัยนี่มันพลังระดับไหนกัน? ทำไมประสาทสัมผัสถึงได้เฉียบคมขนาดนี้!"
"หนี!"
……………..