บทที่ 20: ภารกิจใหม่มาแล้ว!
บทที่ 20: ภารกิจใหม่มาแล้ว!
ใช้เวลาไม่ถึงสัปดาห์ การก่อสร้างในบริเวณโดยรอบก็เสร็จสมบูรณ์
เหล่านักวิจัย ผู้นำ และกองทัพเริ่มทยอยเข้ามาประจำการในพื้นที่
หลินเซินเหมียวเองก็เริ่มงานใหม่ได้อย่างราบรื่น
ในวันที่ไม่มีภารกิจข้ามมิติ หลินเซินเหมียวจะเข้าไปตอกบัตรที่หน่วยงาน อู้งานบ้าง และพบปะพูดคุยกับหัวหน้าบ้างเป็นครั้งคราว
ส่วนฟางฟาง นางก็ใช้เวลาสองชั่วโมงนั้นทำความรู้จักกับพวกผู้ใหญ่ นอกเหนือจากนั้นก็เอาแต่เล่นเกม ดูซีรีส์ และไถคลิปสั้นอย่างสนุกสนาน
โชคดีที่ฟางฟางเป็นแค่ระบบเลยไม่ต้องกังวลเรื่องสายตาสั้น ไม่อย่างนั้นด้วยพฤติกรรมแบบนี้ คงได้ตัดแว่นใส่ในเร็ววันแน่
ในขณะเดียวกัน หลินเซินเหมียวก็กำลังเตรียมตัวสำหรับการข้ามมิติครั้งต่อไปอย่างขะมักเขม้น
เนื่องจากตอนไปมิติดึกดำบรรพ์ เธอไม่ได้เตรียมตัวและไม่มีประสบการณ์มาก่อน ทุกอย่างเลยถูกจัดการแบบง่ายๆ แต่หลินเซินเหมียวเชื่อว่าที่นั่นต้องมีของดีอีกเยอะที่เธอยังไม่ค้นพบ
ดังนั้น สำหรับการข้ามมิติครั้งถัดไป เธอต้องเตรียมความพร้อมให้ดีเสียก่อน
ด้วยเหตุนี้ เหล่าผู้นำจึงเรียกประชุมร่วมกับหลินเซินเหมียวเพื่อวางแผนรับมือกับเรื่องการข้ามมิติอย่างจริงจัง
อย่างแรก หลินเซินเหมียวยื่นขอทำบัตรเครดิตสำหรับราชการ ฝ่ายบริหารอนุมัติวงเงินสำรองห้าล้านหยวนใส่ไว้ในบัตร หากใช้เกินวงเงิน หลินเซินเหมียวต้องสำรองจ่ายไปก่อน แล้วค่อยมาเบิกคืนเมื่อกลับมา
อย่างที่สอง ผู้นำได้วางแผนรับมือสำหรับโลกต่างมิติแต่ละแบบ โดยวิเคราะห์ปัญหาเฉพาะหน้าเป็นกรณีไป
ต่อมาคือเรื่องความปลอดภัยในต่างโลก ระบบฟางฟางสามารถรับประกันความปลอดภัยของหลินเซินเหมียวได้ในระดับหนึ่ง แน่นอนว่ามีการขอเบิกอาวุธด้วย แต่กระบวนการอาจจะล่าช้าสักหน่อย
หลินเซินเหมียวยังเก็บของบางอย่างที่อาจมีประโยชน์ไว้ในมิติเก็บของ แม้เธอจะซื้อของจากร้านค้าในระบบได้โดยตรง แต่พ่อแม่ของเธอก็ยึดคติว่าต้องเตรียมเสบียงให้ลูกสาวที่จะเดินทางไกลให้พร้อมที่สุดเท่าที่จะทำได้
"โฮสต์ครับ มีภารกิจใหม่เข้ามาแล้ว สถานที่ภารกิจถัดไปคือ—วันสิ้นโลก!"
"อะไรนะ?!" หลินเซินเหมียวแทบเป็นลม เสียงหลงด้วยความตกใจ
"วันสิ้นโลกครับ แถมเป็นแบบที่มีทั้งภัยธรรมชาติและซอมบี้รวมกันด้วย นับถอยหลังการข้ามมิติ: 12 ชั่วโมง โฮสต์ต้องรีบเตรียมตัวด่วนเลยครับ"
"นายเป็นระบบท่องเที่ยวรถบ้านไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงจับคู่กับโลกวันสิ้นโลกได้ล่ะ! นายคิดว่านั่นเป็นที่น่าไปเที่ยวหรือไง?!" หลินเซินเหมียวตะคอก
"แหะๆ แหะๆ" ฟางฟางหัวเราะแก้เก้อ
"ไม่รู้แหละ เปลี่ยนสถานที่เดี๋ยวนี้ ไปโลกแบบนั้นมันไม่ใช่ไปเที่ยวแล้ว ฉันจะไปตายต่างหาก!"
หลินเซินเหมียวเขย่าไหล่ฟางฟางอย่างแรง หัวของฟางฟางโยกไปโยกมาจนผมจุกเล็กๆ บนหัวยุ่งเหยิงไปหมด
"โฮสต์ หยุดก่อน! ถึงผมจะไม่เวียนหัว แต่ระบบจะรวนเอานะครับ"
"โฮสต์ โถ่เอ๊ย ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากเปลี่ยน แต่นี่มันไม่ใช่สิ่งที่ผมตัดสินใจได้ ปล่อยผมเถอะครับ" ฟางฟางขอร้อง
หลินเซินเหมียวคิดดูแล้วก็เห็นจริง ภารกิจพวกนี้คงถูกสั่งมาจากเจ้าระบบหลักเฮงซวยนั่น มาลงที่ฟางฟางไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
"เฮ้อ งั้นก็คงทำได้แค่เตรียมตัวให้ดีสินะ"
หลินเซินเหมียวรีบบึ่งไปที่หน่วยงานเพื่อรายงานจุดหมายปลายทางที่จะไป
ทันทีที่เบื้องบนรู้ว่าเป็นวันสิ้นโลก พวกเขาก็ตื่นตัวทันที
"เสี่ยวหลิน มันไม่อันตรายไปหน่อยเหรอ? ให้ระบบเปลี่ยนสถานที่ได้ไหม?" หลินเซินเหมียวเป็นบุคลากรพิเศษ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ความสูญเสียมันไม่คุ้มค่าเลย
"ท่าน ผอ. คะ หนูถามแล้ว เปลี่ยนไม่ได้ค่ะ"
"เรื่องนี้..." หัวหน้าเองก็จนปัญญา "ผมจะรายงานเรื่องนี้ก่อน แล้วจะเตรียมเสบียงให้คุณมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วนเรื่องความปลอดภัย เราก็จะเตรียมการให้อย่างเต็มที่ ผมไม่พูดมากแล้ว ขอไปโทรศัพท์ก่อนนะ"
มองดูแผ่นหลังที่รีบร้อนเดินจากไปของหัวหน้า หลินเซินเหมียวกลับมานั่งที่เดิม
เธอเปิดคอมพิวเตอร์แล้วพิมพ์ลงในช่องค้นหา: คู่มือเอาชีวิตรอดวันสิ้นโลก
ไม่ว่าจะยังไง ผลลัพธ์ก็เปลี่ยนไม่ได้แล้ว เธอต้องเตรียมตัวให้มากกว่าเดิม
หลังเลิกงาน เธอกลับบ้านและแจ้งจุดหมายปลายทางของการข้ามมิติครั้งนี้ให้พ่อแม่ทราบ
หลินเซียงซ่างและเซี่ยขุยต่างก็เป็นกังวล บรรยากาศในบ้านเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด คนเดียวที่ยังร่าเริงได้คือหลานชายตัวน้อยของหลินเซินเหมียว ที่เพิ่งเข้าเรียนอนุบาลและเพิ่งกลับมาจากโรงเรียน
"คุณปู่ คุณย่า! วันนี้คุณครูให้สติกเกอร์หนูสองอันด้วย คุณครูบอกว่าหนูกินข้าวหมดเกลี้ยงแถมยังเป็นเด็กดีตอนนอนกลางวันด้วยครับ" เจ้าตัวเล็กวิ่งไปกอดขาเซี่ยขุย
ความหมายชัดเจนมาก: หนูอยากได้รับคำชม!
เซี่ยขุยไม่มีกะจิตกะใจจะชมหลานชาย เลยพูดแค่ว่า "จริงเหรอ? เก่งมากจ้ะ งั้นรางวัลคือคืนนี้ตั๋วตั๋วดูการ์ตูนได้สองตอน ตกลงไหม?"
ปกติเจ้าตัวเล็กจะดูได้แค่วันละตอน การได้ดูสองตอนวันนี้ทำให้เขาดีใจสุดขีด
"เย้! คุณย่าใจดีที่สุด หนูรักคุณย่าที่สุดเลย" เจ้าตัวเล็กเต้นระบำไปที่ห้องนั่งเล่นแล้วเปิดทีวีอย่างคล่องแคล่ว
ปกติหลินเหยียนและภรรยาอาศัยอยู่ที่ค่ายทหาร คนที่ใช้เวลาอยู่กับตั๋วตั๋วมากที่สุดจึงเป็นหลินเซียงซ่างและภรรยา ทำให้ตั๋วตั๋วติดปู่กับย่ามาก
มองดูหลานชายที่มีความสุข เซี่ยขุยก็อดคิดถึงลูกสาวที่จะต้องไปเผชิญภัยในมิติวันสิ้นโลกไม่ได้ นางเต็มไปด้วยความกังวลร้อยแปด ถ้าทำได้ นางอยากให้ลูกสาวไม่ต้องผูกกับระบบนี้เลยด้วยซ้ำ
"ลูกแม่ มิตินี้มันอันตรายเกินไป หนู..."
ยังไม่ทันพูดจบ หลินเซินเหมียวก็พูดปลอบใจทั้งคู่
"ไม่ต้องห่วงค่ะ ฟางฟางจะปกป้องหนูเอง" หลินเซินเหมียวหันไปจ้องฟางฟางเขม็ง "ใช่ไหม ฟางฟาง!"
พอเจอสายตาพิฆาตของโฮสต์ ฟางฟางก็รีบตอบทันที "แน่นอนครับ! ผมหนีเก่งจะตาย!"
หลินเซินเหมียว: ช่างเป็นวิธรเอาตัวรอดที่น่าภูมิใจเหลือเกิน!
"ยังไงก็ไม่ต้องห่วงนะคะ อย่างมากที่สุดเดือนเดียวหนูก็กลับมาแล้ว"
ครั้งนี้ต่างจากครั้งแรก ครั้งแรกคือการทะลุมิติแบบไม่รู้ตัว แต่ครั้งนี้คือการรอคอยอย่างมีสติ
เมื่อเบื้องบนได้รับข่าวเรื่องโลกที่หลินเซินเหมียวจะต้องไป พวกเขาก็เงียบกริบไปชั่วขณะ
พวกเขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าในวันสิ้นโลกจะมีอะไรน่าเก็บกลับมา ดังนั้น ครั้งนี้พวกเขาจึงไม่เน้นเป้าหมายไปที่การรวบรวมเสบียง
วันต่อมา
"เสี่ยวหลิน คำสั่งจากเบื้องบนลงมาแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดในการข้ามมิติครั้งนี้คือการปกป้องตัวเอง รองลงมา ถ้าเงื่อนไขเอื้ออำนวย ให้พยายามหาสาเหตุของการเกิดวันสิ้นโลก และสุดท้าย ถ้ามีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกับผู้คนในโลกนั้น ให้พยายามศึกษาลักษณะและความพิเศษของการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น"
"นอกจากนี้ เพราะโลกนี้มีความเสี่ยงสูง เบื้องบนเลยเร่งเตรียมอาวุธป้องกันตัวและเสบียงให้ตลอดทั้งคืน ตอนนี้ของอยู่ที่โกดัง คุณไปเบิกมาก่อนได้เลย"
หัวหน้ากำชับหลินเซินเหมียวไม่หยุด
"รับทราบค่ะ ผอ."
"แล้วก็ กำหนดการเดินทางคือเที่ยงวันนี้ใช่ไหม?"
หลินเซินเหมียวพยักหน้า "ใช่ค่ะ"
"งั้นเช้านี้เบิกของเสร็จแล้วก็กลับไปเตรียมตัวที่บ้านเถอะ"
"ค่ะ" หลินเซินเหมียวพยักหน้าแล้วเดินออกจากห้องทำงาน
หลังจากเบิกของจากโกดังเรียบร้อย หลินเซินเหมียวก็กลับบ้าน
วันนี้ทั้งหลินเซียงซ่างและเซี่ยขุยต่างก็ลางาน พวกเขาหยุดงานเพื่อรอส่งลูกสาวเดินทางข้ามมิติโดยเฉพาะ