บทที่ 17 อาชินะมีอยู่จริงงั้นหรือ

บทที่ 17 อาชินะมีอยู่จริงงั้นหรือ

"ยันต์วิญญาณ?"

ใบหน้าของลอยด์ฉายแววฉงน

ระหว่างที่สำรวจปราสาทอาชินะ เขาตระหนักได้ว่าทุกครั้งที่เขาสังหารศัตรู จะมีบางสิ่งพุ่งออกมาจากร่างที่ไร้วิญญาณและไหลเข้าสู่ร่างของเซกิโร่

อย่างแรกคือ เงินตรา และอย่างที่สองคือ ค่าประสบการณ์

อย่างแรกนั้นเข้าใจได้ง่าย ส่วนอย่างหลังเล็กซ์เคยอธิบายให้เขาฟังแล้วว่าเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเรียนรู้ทักษะการต่อสู้แขนงต่างๆ ทั้งสองสิ่งนี้ไม่จำเป็นต้องจงใจเก็บรวบรวม พวกมันจะถูกดูดซับและจัดเก็บโดยอัตโนมัติเมื่อเอาชนะศัตรูได้

ดังนั้น นี่จึงเป็นครั้งแรกที่ลอยด์ได้เห็นไอเทมดรอปออกมาจากศพ

ลอยด์ไม่แน่ใจว่าควรจะทำอย่างไรกับมัน และระบบก็ไม่ได้ให้คำอธิบายเพิ่มเติม

"พี่เล็กซ์เองก็กำลังเล่นเกมอยู่ ไปรบกวนบ่อยๆ คงไม่ดีเท่าไหร่ ข้าลองโพสต์ถามในชุมชนดูดีกว่า เผื่อมีผู้ใจบุญมาช่วยตอบ"

หลังจากเริ่มจับทางวิธีการใช้งานระบบได้แล้ว ลอยด์ก็กดหยุดเกม ออกจากมุมมองบุคคลที่หนึ่ง และเรียกหน้าจอแสงของระบบขึ้นมาตรงหน้า

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้ามาในชุมชน

กระทู้หลากหลายหัวข้อที่ผ่านเข้ามาในสายตาดึงดูดความสนใจของเขาได้ในทันที

[ถามเพราะไม่รู้: ข้าไม่เคยเจอเรื่องเหนือธรรมชาติมาก่อน แต่เอาชนะ ยามาอุจิ ชิเกโนริ ได้ในสามรอบ ระดับของข้าถือว่าอยู่ตรงไหนในหมู่ผู้เล่น? เป็นไปได้ไหมที่พรสวรรค์ของข้าจะทำให้ข้ากลายเป็นผู้มีพลังพิเศษในโลกความเป็นจริง?]

[ไม่ผ่าน ไม่ผ่านจริงๆ ติดอยู่ที่ ยักษ์สวมตรวน มาวันนึงแล้ว ขอยอดฝีมือสอนเทคนิคเพิ่มเติมหน่อย ข้าสุดจะทนแล้ว!]

[พระเจ้าช่วย! งูเผือกยักษ์โผล่มาในหุบเขา! ความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรตนนี้น่าจะอยู่ที่ระดับ 4 เป็นอย่างน้อย!]

[ถึงคนธรรมดาที่อยากเป็นผู้มีพลังพิเศษ อย่าเลือก นินจา เป็นเป้าหมายอาชีพเด็ดขาด!]

[ทำไมกัน! ทำไมข้าเพิ่งมาเจอปาฏิหาริย์เช่นนี้ตอนที่แก่เฒ่าและอ่อนแอ? โอ้ องค์เทพ ท่านช่างเมตตาแต่ก็โหดร้ายนัก!]

ลอยด์กวาดสายตาอ่านผ่านๆ และอดไม่ได้ที่จะวิจารณ์ในใจ

"คึกคักกันจริงๆ ดูเหมือนจะมีกระทู้ที่น่าเสียเวลาอ่านอยู่เยอะเลยทีเดียว"

แม้กฎจะระบุว่าผู้ศรัทธาสามารถอยู่ใน แดนมายาแห่งฝันนิรันดร์ ได้สูงสุดเพียงสิบสองชั่วโมงต่อวัน แต่ลอยด์ก็ตัดสินใจเดี๋ยวนั้นเลยว่าจะแบ่งเวลาสักครึ่งชั่วโมงในอนาคตเพื่อรวบรวมข้อมูลที่เป็นประโยชน์

"พอลองคิดดูแล้ว สถานะของ ผลึกเกม ก็ยังคงไม่มีสิ่งใดมาทดแทนได้อยู่ดี"

ลอยด์หวนนึกถึงวัตถุเทพที่เขาตามหามาตลอดอีกครั้ง

ต่อให้ไม่สามารถเข้าเล่น เซกิโร่: เงาตายสองครา ได้ แต่แค่ความสามารถในการใช้งานชุมชนในโลกแห่งความเป็นจริงเพียงอย่างเดียวก็ล้ำค่ามากพอแล้ว

"น่าเสียดายจัง ไม่รู้ว่าในอนาคต องค์เทพจะยังประทาน ผลึกเกม ลงมาอีกหรือไม่"

ลอยด์ส่ายหน้า สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไปชั่วคราว แล้วเริ่มร่างกระทู้ของตัวเองอย่างรวดเร็ว

[มือใหม่ได้สิ่งนี้มาหลังจากเอาชนะ ยามาอุจิ ชิเกโนริ มีใครรู้บ้างว่ามันเอาไว้ทำอะไร]

เขาใช้จิตอัปโหลดภาพของ ยันต์วิญญาณ จากความทรงจำ และแนบข้อมูลคำอธิบายของ ยันต์วิญญาณ จากระบบลงในกระทู้ไปด้วย

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น ลอยด์ก็ยังไม่รีบร้อนกลับเข้าเกม แต่เลือกที่จะอ่านกระทู้ของผู้เล่นคนอื่นในชุมชนระหว่างรอคำตอบ

ไม่นานนัก

กระทู้หนึ่งที่มีผู้เข้ามาตอบจำนวนมหาศาลและมียอดกดถูกใจสูงลิ่วก็สะดุดตาลอยด์

"ประเทศอย่าง อาชินะ มีอยู่จริงในโลกความเป็นจริงหรือไม่?"

[ก่อนอื่น ขอสรรเสริญจ้าวแห่งความฝันผู้ยิ่งใหญ่ และเทพแห่งเกมผู้ศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่รักยิ่ง]

[หากปราศจากองค์เทพ ก็คงไม่มีแดนมายาแห่งฝันนิรันดร์ และแน่นอนว่าข้าคงไม่มีโอกาสได้แบ่งปันการค้นพบของบรรพบุรุษข้า]

[เอาล่ะ เข้าเรื่องกันเลย]

[ผู้เล่นที่เคยสัมผัส เซกิโร่: เงาตายสองครา น่าจะสังเกตเห็นว่าในเกม สถานที่ที่เรียกว่า อาชินะ นั้นแตกต่างจากสถานที่ใดๆ ในโลกความเป็นจริงอย่างสิ้นเชิง]

[สถาปัตยกรรม การแต่งกาย รูปลักษณ์ของชาวเมือง ขนบธรรมเนียม ภาษา ตัวอักษร ชื่อคน และอื่นๆ ทุกสิ่งที่เห็นล้วนแตกต่างจากโลกความจริงอย่างมีนัยสำคัญ]

[และที่สำคัญที่สุด]

[แม้จะมีความแตกต่างมากมายถูกผสมผสานเข้าด้วยกัน แต่มันกลับให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติอย่างเหลือเชื่อสำหรับผู้เล่นที่ได้สัมผัส มันทำให้เกิดคำถามว่า: ประเทศอย่าง อาชินะ มีอยู่จริงบนโลกใบนี้หรือไม่?]

[แน่นอน คำถามนี้ไม่ได้ปรากฏในชุมชนเป็นครั้งแรก]

[ปัจจุบัน ผู้เล่นส่วนใหญ่เชื่อว่าด้วยพลังอำนาจของสององค์เทพ การเนรมิตประเทศอย่าง อาชินะ ขึ้นมาในแดนมายาแห่งฝันนิรันดร์นั้นเป็นเรื่องง่ายดาย]

[แต่วันนี้ ข้าขออนุญาตมองข้ามความเป็นไปได้ที่ทวยเทพเป็นผู้สร้าง และดึงความสนใจของพวกเรากลับมาสู่โลกความเป็นจริง]

[อย่างที่เราทราบกันดี โลกที่เราอาศัยอยู่ ดิสบอร์ด มีทวีปที่ถูกค้นพบทั้งหมดสามทวีป]

[ทวีปเซมูเรีย ทวีปอาเรียลลา และทวีปที่ใหญ่ที่สุดซึ่งเป็นที่ตั้งของประเทศส่วนใหญ่ในโลก ทวีปลูเซีย]

[ในบรรดาทวีปเหล่านั้น ทวีปเซมูเรียและทวีปอาเรียลลาอยู่ห่างไกลจากทวีปลูเซียมาก ประกอบกับสภาพอากาศที่เลวร้ายตลอดทั้งปี มีเพียงยอดฝีมือระดับตำนานขึ้นไปเท่านั้นที่จะสามารถข้ามทะเลอันตรายเพื่อเดินทางไปมาระหว่างทวีปได้ ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้พวกเราชาวทวีปลูเซียมีความรู้เกี่ยวกับอีกสองทวีปน้อยมาก]

[และช่างบังเอิญเหลือเกิน เทือกเถาเหล่ากอของข้า ปู่ทวดของปู่ทวด เป็นจอมเวทระดับตำนานที่ชื่นชอบการผจญภัยเป็นชีวิตจิตใจ]

[ท่านเคยจัดตั้งกลุ่มนักผจญภัยด้วยตัวเอง โดยสมาชิกทุกคนมีระดับอาชีพอย่างน้อยขั้นที่ 5 ในวัยห้าสิบหกปี ท่านได้เริ่มการผจญภัยไปยังทวีปเซมูเรีย]

[ทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้อาจจะรู้สึกแปลกใจ ข้ากำลังพูดถึง อาชินะ อยู่ดีๆ ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนเรื่องไปพูดถึงสองทวีปที่ปกติไม่มีใครสนใจ แถมยังโยงไปถึงการผจญภัยของบรรพบุรุษข้าอีก?]

[เหตุผลนั้นเรียบง่ายมาก]

[บรรพบุรุษของข้า ท่านจอมมหาเวทระดับตำนานผู้นั้น ชอบเขียนบันทึกการผจญภัยจากประสบการณ์จริง ในส่วนที่เกี่ยวกับทวีปเซมูเรีย ท่านระบุว่าพวกเขาได้ค้นพบโบราณสถานเก่าแก่แห่งหนึ่ง]

[ข้าจะไม่ลงรายละเอียดเจาะลึก แต่มีจุดสำคัญสองข้อที่ข้าเพิ่งจะนึกขึ้นได้เมื่อเร็วๆ นี้]

[ข้อแรก ผู้คนที่อาศัยอยู่ในโบราณสถานเหล่านั้นล้วนมีผมสีดำและดวงตาสีดำ และรูปแบบการตั้งชื่อของพวกเขาคือ นามสกุลขึ้นก่อน ตามด้วยชื่อตัว]

[ข้อสอง บรรพบุรุษของข้าได้ค้นพบวิถีแห่งพลังพิเศษที่สาบสูญไปแล้ว ทักษะการต่อสู้แขนงหนึ่งถูกบรรยายไว้ดังนี้ ชักดาบในชั่วพริบตาเพื่อสะกดข่มศัตรู โจมตีจุดอ่อน ตัดสินความเป็นความตายด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว]

[ผู้เล่นที่ก้าวหน้าไปรวดเร็วและได้รับ ตำราวิชาลับอาชินะ มาแล้วเหมือนข้า น่าจะนึกออกแล้วใช่ไหม?]

[ถูกต้อง ทักษะการต่อสู้นี้คือหัวใจสำคัญของอาชีพผู้มีพลังพิเศษสาย ซามูไร นั่นคือ อิไอ!]

[และวิถีแห่งพลังพิเศษที่สาบสูญนั้น ก็คืออาชีพผู้มีพลังพิเศษที่ทุกคนในอาชินะฝึกฝนนั่นเอง ซามูไร!]

[ดังนั้น มันไม่ใช่เพียงแค่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากจินตนาการ ประเทศอย่าง อาชินะ อาจจะเคยมีตัวตนอยู่จริงในโลกใบนี้เมื่อนานมาแล้ว!]