ตอนที่ 13 : โน้มน้าวให้ เวก้าพังค์ จากไป

ตอนที่ 13 : โน้มน้าวให้ เวก้าพังค์ จากไป

เมื่อได้ยินคำพูดของ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง เวก้าพังค์ ก็รู้สึกหวั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เขาไม่คาดคิดว่า ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง จะกุมความลับและมีเส้นสายขนาดนี้ สามารถหานครทองคำ แชนโดรา ในตำนานเจอ แถมยังมีความสัมพันธ์กับ จักรพรรดิทองคำ กิลด์ เตโซโร อีกด้วย

“แกแน่ใจนะว่าไม่ได้โกหกฉัน?”

เวก้าพังค์ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากถาม เขารู้ดีว่านี่เป็นโอกาสทองที่จะหลุดพ้นจากการควบคุมของ รัฐบาลโลก

แต่คำถามสำคัญคือ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง จะปกป้องเขาได้จริงหรือ?

“ฉันไม่ได้โกหก ฉันเจอ เกาะแห่งท้องฟ้า แล้วด้วย”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ยังคงสื่อสารลับๆ กับ เวก้าพังค์ ต่อไป แม้แต่ เซ็นโตมารุ องครักษ์ของเขาก็ยังไม่ได้ยินบทสนทนานี้

สิ่งนี้ทำให้ แซทเทิร์น หนึ่งในห้าผู้เฒ่า ที่กำลังจับตามองจาก แมรีจัวส์ มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ

“จริงเหรอ?”

ประโยคนี้ทำให้ดวงตาของ เวก้าพังค์ เป็นประกายขึ้นมาอีกครั้ง ข้อเสนอเหล่านี้เพียงพอที่จะทำให้เขาโอนอ่อนได้

ยิ่งไปกว่านั้น ร่างมังกรของ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ยังช่วยให้พวกเขาสามารถถอยหนีและหลบเลี่ยงการไล่ล่าของ รัฐบาลโลก ได้เสมอ

ผลประโยชน์ที่จับต้องได้เหล่านี้ทำให้หัวใจของ เวก้าพังค์ คันยุบยิบด้วยความคาดหวัง

ปัจจุบัน เขาปิดบังผลการวิจัย ผลปีศาจเทียม จาก รัฐบาลโลก และแอบศึกษาหนังสือของ โอฮาร่า รวมถึง โพเนกลีฟ อย่างลับๆ การกระทำเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้สร้างแรงกดดันให้กับ เวก้าพังค์ ไม่น้อยเลยทีเดียว

เขายังกังวลอีกว่า รัฐบาลโลก อาจจะลงมือจัดการและกำจัดเขาเมื่อไหร่ก็ได้

“ไม่ต้องลังเลแล้ว! ตอนนี้ แซทเทิร์น กำลังดูพวกเราสมคบคิดกันอยู่ ยังไงแกก็ไม่ปลอดภัยแล้ว!”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง มอง เวก้าพังค์ ด้วยสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง ราวกับว่าแผนการของเขาสำเร็จแล้ว วันนี้ เวก้าพังค์ ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไปกับเขา!

“ก็ได้ๆ ฉันจะไปกับแก แต่แกต้องช่วยฉันขนย้ายอุปกรณ์สำคัญใน ห้องวิจัย กับเจ้าหุ่นยนต์ยักษ์นั่นไปด้วยนะ”

หัวโตๆ ของ เวก้าพังค์ ประมวลผลอย่างรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจเดิมพันชีวิตและอิสรภาพไว้กับ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง

“ไม่มีปัญหา!”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง พูดด้วยความตื่นเต้น ในที่สุดเขาก็หลอกล่อนักวิทยาศาสตร์อันดับหนึ่งของโลกมาอยู่ในกำมือได้สำเร็จ!

ต่อจากนี้ อิทธิพลของเขาจะค่อยๆ พุ่งทะยานขึ้น!

“อ้อ จริงสิ รัฐบาลโลก เก็บ บีเบิ้ลการ์ด ของแกไว้หรือเปล่า?

ถ้าใช่ รีบสร้างอุปกรณ์ปิดกั้นสัญญาณขึ้นมาด่วนเลย เอาเหมือนกับตัวป้องกัน หอยทากสื่อสาร นั่นแหละ เพื่อรบกวนสัญญาณวิทยุ

ฉันไม่อยากให้พวก เจ้าหน้าที่ CP ของ รัฐบาลโลก ตามเจอ”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง เตือน เวก้าพังค์ เพราะ บีเบิ้ลการ์ด ถือเป็นตัวอันตรายอย่างหนึ่งจริงๆ

“ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ฉันคิดไว้แล้ว แก้ไขได้สบายมาก”

เวก้าพังค์ หัวเราะ เขาเตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมสำหรับการหลบหนีจากการควบคุมของ รัฐบาลโลก แล้ว

เขาเคยถูก รัฐบาลโลก บังคับให้ทำ บีเบิ้ลการ์ด เพื่อการสอดแนมจริงๆ นั่นแหละ

“งั้นก็ดี!”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง กล่าวด้วยความพึงพอใจ คุยกับคนฉลาดนี่มันง่ายจริงๆ

“เฮ้ย เซ็นโตมารุ ดร.เวก้าพังค์ จะไปกับฉันแล้วนะ นายอยากจะปกป้องเขาต่อ หรือจะอยู่ใน กองทัพเรือ แล้วติดตามตาแก่ คิซารุ นั่นต่อไป?”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง หันไปพูดกับ เซ็นโตมารุ บอดี้การ์ดหัวทึบ เจ้านี่โกหกไม่เป็น นิสัยเสียพอๆ กับ เบบี้ไฟว์ เลย ทำให้ยากที่จะกลายเป็นยอดฝีมือที่ยืนหยัดด้วยตัวเองได้จริงๆ!

“นี่... ดอกเตอร์ คุณจะทิ้ง รัฐบาลโลก ไปจริงๆ เหรอครับ? แล้วลุง คิซารุ ล่ะ?”

เซ็นโตมารุ รู้สึกสับสนมาก เขาเป็นเด็กกำพร้าที่ทั้ง ดร.เวก้าพังค์ และ คิซารุ รับอุปการะ เขาไม่อยากทิ้งใครไปทั้งนั้น

หาก เวก้าพังค์ และ คิซารุ ต้องแยกทางกัน เขาคงทำตัวไม่ถูกไปพักใหญ่

“เซ็นโตมารุ ฉันอยู่กับ รัฐบาลโลก ต่อไปไม่ได้แล้ว นายเลือกเส้นทางอนาคตของตัวเองเถอะ”

เวก้าพังค์ ไม่ได้บังคับบอดี้การ์ดบุญธรรมของเขา เขาไม่ชอบกำหนดชะตาชีวิตของคนอื่น เช่นเดียวกับที่เขาปฏิบัติกับ สตุสซี่ ร่างโคลนของเขา

“...งั้นผมขอเลือกที่จะปกป้อง ดอกเตอร์ เหมือนเดิมครับ”

เซ็นโตมารุ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหวนนึกถึงเรื่องราวในวัยเด็กและพูดออกมาอย่างเด็ดขาด เขาจะไม่ทิ้ง เวก้าพังค์ ผู้มีพระคุณของเขาเด็ดขาด

“งั้นก็เก็บข้าวของเตรียมตัวไปกันได้เลย!”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง แสยะยิ้ม เร่งให้ เวก้าพังค์ รีบจัดการข้อมูลสำคัญและอุปกรณ์ใน ห้องวิจัย เพื่อเตรียมอพยพ

“อ้อ จริงสิ เวก้าพังค์ เครื่องมือแพทย์เครื่องไหนใช้สำหรับปลูกถ่ายสเต็มเซลล์? ฉันมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หาย โรคเกล็ดไพลิน น่ะ”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง นึกถึงอาการป่วยของ บอนนี่ ขึ้นมาได้ จึงถาม เวก้าพังค์ ท่ามกลางสายตาที่เป็นกังวลของ คุมะ

“โอ้ แกรู้เรื่องการปลูกถ่ายสเต็มเซลล์ได้ยังไง? ฉันจำได้ว่าวิธีการรักษานี้ยังไม่เคยปรากฏในท้องทะเลมาก่อนเลยนะ!”

เวก้าพังค์ แปลกใจเล็กน้อย เทคโนโลยีนี้เป็นสิ่งที่เขาเพิ่งวิจัยได้ไม่นานและยังไม่ได้เผยแพร่ต่อโลก

ตามหลักแล้วไม่น่าจะมีใครรู้เรื่องนี้

“ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว เอาเป็นว่าฉันรู้จักกับผู้ใช้ผลปีศาจที่มองเห็นอนาคตได้ก็แล้วกัน”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ตอบปัดๆ จากนั้นเขาก็มองหาพวกนักวิทยาศาสตร์ที่เคยทรมานเขามากที่สุดในกลุ่มคนที่สลบเหมือดอยู่

ถึงเวลาชำระแค้นแล้ว

“อารอง ฉันหวังว่าแกจะไม่ฆ่าสะเปะสะปะนะ พวกเขาแค่ทำตามคำสั่งของ รัฐบาลโลก เท่านั้น!”

เวก้าพังค์ เข้ามาขวาง ห้าม ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ที่กำลังจะลงมือฆ่าล้างบาง และพูดด้วยสีหน้าจริงจัง เขาไม่อยากให้ อารอง กลายเป็นพวกเศษเดนเหมือนกับ ซีซาร์

“คนอื่นฉันปล่อยไปได้ แต่ไอ้เจ้า ชิโอจิ เบ็นคาเมโกะ นั่นต้องตาย!”

อารอง ยิงลำแสงเลเซอร์ออกไปทันที เป่าร่างชายหน้าหนูที่มีหนวดเล็กๆ จนระเบิดเละ

เมื่อเห็นว่า อารอง ฆ่านักวิทยาศาสตร์ตัวเตี้ยที่โหดร้ายและน่ารังเกียจคนนั้นไปแล้ว เวก้าพังค์ ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

เพราะเขาก็เกลียดเจ้านั่นเหมือนกัน มันมีความเป็นสัตว์ร้ายยิ่งกว่า ซีซาร์ เสียอีก ทำให้ตัวทดลองต้องตายไปมากมาย

ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้านั่นเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ แซทเทิร์น หนึ่งในห้าผู้เฒ่า ยัดเยียดมาให้ เวก้าพังค์ คงไล่มันออกจากทีมวิจัยไปนานแล้ว

“นักวิทยาศาสตร์คนไหนภักดีต่อ รัฐบาลโลก คนไหนพาตัวไปได้ และคนไหนที่ รัฐบาลโลก ทำ บีเบิ้ลการ์ด ไว้แล้วบ้าง? ขอรายชื่อมาหน่อย”

อารอง พูดกับ เวก้าพังค์ ขณะที่เขากำลังสร้าง เมฆอัคคี ขึ้นมา เพื่อเตรียมขนย้าย ห้องวิจัย ทั้งอาคารและอุปกรณ์ไปทั้งหมด

แม้ว่าตอนนี้เขาจะยังไม่สามารถยกเกาะทั้งเกาะที่ใหญ่ขนาด โอนิกาชิมะ เหมือน ไคโด ร้อยอสูร ได้ แต่การยกศูนย์วิจัยสักแห่งสองแห่งให้ลอยขึ้นนั้นไม่ใช่ปัญหา หรือเขาจะแปลงร่างเป็นมังกรยักษ์แล้วแบกมันไปเลยก็ได้

“อารอง ความสามารถของแกนี่พัฒนาไปไกลจริงๆ!”

เวก้าพังค์ มองดูเทคนิคที่ ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง ใช้ ดวงตาฉายแววประหลาดใจมากขึ้นเรื่อยๆ พลังของ ผลมังกรฟ้าเทียม นี้ดูเหมือนจะเกินจินตนาการของเขาไปมาก และผลลัพธ์ของมันก็แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ

“ถ้าแกเอาผลปีศาจลูกนี้ให้ฉันเร็วกว่านี้ ฉันอาจจะแข็งแกร่งขึ้นและหนีออกจาก พังค์ฮาซาร์ด ได้เร็วขึ้นสักปีหรือครึ่งปีแล้วก็ได้”

อารอง หันไปมอง เวก้าพังค์ แล้วพูดเรียบๆ ซึ่งทำให้ เวก้าพังค์ มองกลับมาที่ อารอง ด้วยความรู้สึกผิดอยู่บ้าง

ภายใต้การกดดันอย่างหนักของ อารอง และ คุมะ เหล่า เจ้าหน้าที่ CP บนเกาะส่วนใหญ่ถูกกำจัดจนสิ้นซาก

เหล่านักวิทยาศาสตร์ถูกต้อนไปยังพื้นที่โล่งเพื่อทำการคัดกรอง

ใครที่ควรพาไปก็พาไป ใครที่ควรเนรเทศก็เนรเทศ ยังไงซะ รัฐบาลโลก ก็จะไม่ได้ประโยชน์อะไรไปทั้งนั้น

“แซทเทิร์น บอกมาสิว่าฉันควรจัดการกับนักวิทยาศาสตร์พวกนี้ยังไง? แกยินดีจะจ่ายเงินไถ่ตัวคนพวกนี้ไหม?”

ฮิกาชิโนะ ฮวงหลง เจอ หอยทากสื่อสาร สอดแนมที่ซ่อนอยู่อีกสองสามตัว เขาพูดเยาะเย้ยใส่ หอยทากสื่อสาร ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็น ห้าผู้เฒ่า ที่ แมรีจัวส์ ได้