บทที่ 3 ผลลัพธ์การฝึกฝนสุดมหัศจรรย์

บทที่ 3 ผลลัพธ์การฝึกฝนสุดมหัศจรรย์

ซูหยวนชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อย

จางเหว่ยฉีกยิ้มกว้างแล้วเดินตามไป

ทั้งสองกลับเข้าสู่แถวพร้อมกัน

หลังจากจางเหว่ยประจำที่ เขาก็เริ่มโอ้อวดเคล็ดวิชา "ระดับลึกล้ำ" ที่ตนเลือกมาให้คนรอบข้างดู จนทำให้ศิษย์รากปราณระดับต่ำหลายคนต้องหันมองด้วยหางตา ซึ่งยิ่งทำให้สีหน้าของจางเหว่ยดูยโสโอหังมากยิ่งขึ้น

ทว่าซูหยวนผู้ช่างสังเกตกลับเห็นว่ามีศิษย์บางคนมองจางเหว่ยด้วยสายตาที่ไม่ค่อยเป็นมิตรนัก

อย่างไรก็ตาม ศิษย์ส่วนใหญ่ต่างหลับตาทำสมาธิเพื่อทำความเข้าใจเคล็ดวิชากันอย่างขะมักเขม้น

ซูหยวนไม่ได้เร่งรีบทำความเข้าใจเคล็ดวิชา เขายังคงสะสมเวลาพักผ่อนสำหรับทักษะ "ผสมผสานงานและพักผ่อน" อยู่ การทำความเข้าใจเคล็ดวิชาก็น่าจะนับเป็นการบำเพ็ญเพียรเหมือนกันใช่ไหม?

จากนั้นเขาก็เริ่มชวนจางเหว่ยคุยเล่น

"จางเหว่ย นายต้องระวังตัวนะ คนที่เจ็ดทางซ้ายมือแถวหน้านายดูเหมือนจะไม่พอใจนายมากเลย!" ซูหยวนกระซิบเตือน

พอได้ยินดังนั้น จางเหว่ยก็ทำท่าจะหันไปดู

ซูหยวนรีบห้ามไว้ "อย่ามอง เดี๋ยวไก่ตื่น"

จางเหว่ยแสร้งทำเป็นมองผ่านไปทางทิศนั้นอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะกระซิบตอบกลับมาอย่างดูแคลน "อ้อ ที่แท้ก็ไอ้คนไร้น้ำยาจากตระกูลโจวนั่นเอง มันมาจากเมืองเดียวกับข้า ข้าไม่ยักรู้ว่าพรสวรรค์มันดีกว่าข้าเสียอีก หึ มันต้องไม่ได้เลือกเคล็ดวิชาระดับลึกล้ำแน่ๆ ถึงได้อิจฉาข้า! ไอ้เด็กเหลือขอ กล้ามาหาเรื่องข้า เดี๋ยวพ่อจะซ้อมให้หมอบเลย!"

"อืม แล้วก็คนที่สาม เจ็ด และสิบห้าในแถวที่ห้า กับคนที่เก้าและยี่สิบห้าในแถวที่หก ดูเหมือนจะมีปัญหากับนายเหมือนกัน" ซูหยวนกล่าวต่อ

สีหน้าของจางเหว่ยเริ่มเจื่อนลงทันที ความยโสหายไปกว่าครึ่ง เขาบ่นอุบอิบ "มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือ?"

ซูหยวนเตือนสติ "อีกอย่าง นายไม่สังเกตเหรอว่าศิษย์ที่ได้เคล็ดวิชาไปส่วนใหญ่ต่างหลับตาทำความเข้าใจกันหมดแล้ว แม้แต่พวกรากปราณระดับสูงแถวหน้ายังตั้งใจศึกษาเลย นายอยู่ท้ายแถวที่หกแท้ๆ ทำไมไม่กระตือรือร้นบ้าง?"

พอได้ยินเช่นนั้น จางเหว่ยจึงลองสังเกตดูและพบว่าเป็นจริงดังที่ซูหยวนว่า ศิษย์จำนวนมากกำลังทำความเข้าใจเคล็ดวิชาอย่างเงียบสงบ ท่ามกลางฝูงชนที่ดูเหมือนจะจอแจ กลับมีคนคุยกันน้อยมาก!

"พรสวรรค์ดีขนาดนั้นยังขยันกันอีก แล้วรากปราณระดับต่ำอย่างข้าจะเอาอะไรไปสู้!" หน้าของจางเหว่ยหมองคล้ำลงทันตา

เขารีบหลับตาลงและเริ่มทำความเข้าใจเคล็ดวิชาทันที

ไม่นานนัก เขาก็ลืมตาขึ้นด้วยความสับสน และเห็นซูหยวนยังคงมองซ้ายมองขวา ไม่มีทีท่าว่าจะศึกษาเคล็ดวิชาเลย

"ทำไมนายไม่ทำความเข้าใจเคล็ดวิชาล่ะ?" จางเหว่ยถาม

ซูหยวนยักไหล่ "ข้าปลงแล้ว พรสวรรค์ข้าแย่เกินไป แถมไม่มีเส้นสาย พยายามไปก็เปล่าประโยชน์ คงเข้าสำนักนอกไม่ได้หรอก จะรีบร้อนบำเพ็ญเพียรไปทำไม นายต่างหากล่ะ ว่าที่ศิษย์สำนักนอก จะไม่ขยันได้ยังไง?"

จางเหว่ย: "..."

ฟังดูมีเหตุผล แต่เขารู้สึกทะแม่งๆ ชอบกล แต่ก็บอกไม่ถูกว่าตรงไหน

หลังจากผ่านไปหลายชั่วยาม ในที่สุดเจ้าหุบเขาก็เดินออกมาจากหอคัมภีร์

เขาโบกมือเพียงครั้งเดียว ลำแสงนับร้อยสายก็พุ่งลงสู่มือของเหล่าศิษย์

ป้ายหยกปรากฏขึ้นในมือของซูหยวน บนป้ายสลักคำว่า "สองเก้าเก้า"

เจ้าหุบเขากล่าวว่า "นี่คือป้ายประจำตัวศิษย์ และยังเป็นกุญแจไขเข้าที่พักซึ่งอยู่ไกลออกไป วันนี้พวกเจ้ากลับไปพักผ่อนก่อนได้ ในห้องพักมีของเตรียมไว้ให้แล้ว ทั้งชุดเครื่องแบบ แผนที่หุบเขา ทรัพยากรสำหรับวันนี้ คู่มือการบำเพ็ญเพียรหุบเขาเมล็ดพันธุ์เซียน และอื่นๆ"

"เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้ ที่หอประชุมของหุบเขา จะมีศิษย์ระดับสูงมาอธิบายเคล็ดวิชาต่างๆ และตอบข้อสงสัย จะมีประกาศแจ้งล่วงหน้า พวกเจ้าจะเข้าฟังหรือไม่ก็ได้ อีกสิบวันจะมีการทดสอบการบำเพ็ญเพียรครั้งแรก หวังว่าพวกเจ้าจะเตรียมตัวให้พร้อม!"

เมื่อผู้อาวุโสกล่าวจบ เขากวาดตามองทุกคน ก่อนจะเหาะขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายร่างเป็นลำแสงสีขาวหายวับไป ท่วงท่านั้นช่างสง่างามจนซูหยวนอิจฉาตาร้อน

ฝูงชนแตกตื่นส่งเสียงเซ็งแซ่ขึ้นทันที

ซูหยวนเห็นจางเหว่ยกำลังคุยกับคนกลุ่มหนึ่ง ดูเหมือนกำลังเจรจาเรื่องข้อตกลงก่อนหน้านี้

เขาส่ายหน้า ทักทายจางเหว่ย แล้วเดินตรงกลับที่พักทันที

ระหว่างทาง มีคนห้าคนมาขวางทางเขาไว้

"สหาย ข้าชื่อโจวอู๋โยว ครอบครัวข้าทำธุรกิจยาโอสถ และข้าก็มีผู้อาวุโสในสำนักหลายคนด้วย นายเข้าใจใช่ไหม? ตามข้ามา แล้วในอนาคตนายจะไม่ต้องกังวลเรื่องยาโอสถและหินวิญญาณเลย!" ชายหนุ่มร่างท้วมกล่าวอย่างภูมิใจ

ซูหยวนกล่าวขอโทษ "ขอโทษด้วย ข้าตกลงกับคนอื่นไว้แล้ว!"

"จางเหว่ยหรือ?"

ชายหนุ่มพูดอย่างดูแคลน "มันก็แค่คนใจร้อนสมองกลวง ตามมันไปจะมีประโยชน์อะไร? เวลานายโดนรังแก มันปกป้องนายไม่ได้หรอก!"

ซูหยวนขมวดคิ้ว คำพูดนี้มีแววข่มขู่แฝงอยู่!

"ข้าขอโทษจริงๆ" ซูหยวนกล่าวพร้อมหลุบตาลง

ความไม่พอใจฉายวาบบนใบหน้าอวบอ้วนของโจวอู๋โยว คนข้างหลังเขาก็จ้องมองอย่างโกรธเคือง

"จะไม่เปลี่ยนใจหน่อยหรือ?" โจวอู๋โยวถามหน้านิ่ง

ซูหยวนส่ายหน้า

โจวอู๋โยวจ้องมองซูหยวนเขม็ง ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

ศิษย์ทั้งสี่คนที่อยู่ข้างหลังต่างแค่นเสียงเย็นชา แล้วเดินตามโจวอู๋โยวไป

ซูหยวนมองตามหลังพวกเขาไปอย่างพูดไม่ออก พลางคิดในใจว่า "เพิ่งเข้าสำนักก็เริ่มแบ่งพรรคแบ่งพวกกันแล้วหรือ? เรื่องพวกนี้ผู้ใหญ่ในสำนักน่าจะเห็นไม่ใช่เหรอ? ไม่คิดจะห้ามปรามกันบ้างหรือไง?"

ซูหยวนส่ายหน้าแล้วเดินต่อไป หลังจากนั้นก็ไม่มีใครมารบกวนเขาอีก และเขาก็หาบ้านพักของตัวเองเจอจนได้ มันเป็นบ้านเดี่ยวที่มีลานเล็กๆ ภายในมีห้องบำเพ็ญเพียร ห้องนอน ห้องสุขา ห้องอาบน้ำ และห้องครัวครบครัน ซึ่งทำให้ซูหยวนพอใจมาก

เขาอาบน้ำอย่างสดชื่น เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ แล้วล้มตัวลงนอนหลับเป็นตาย เรื่องราววุ่นวายวันนี้ทำให้เขาเหนื่อยมากจริงๆ

ทว่า ศิษย์คนอื่นๆ ไม่ได้หลับเร็วขนาดนั้น

จางเหว่ยรวบรวมทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรได้ทั้งหมดสิบสามชุด คิดเป็นเศษหินวิญญาณสิบสามก้อน จากศิษย์หลายคน ปริมาณเศษหินวิญญาณเท่านี้ถือว่าน้อยมาก แต่ในช่วงเริ่มต้นของการบำเพ็ญเพียร มันมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่ง สามารถเพิ่มความก้าวหน้าได้ถึงสามสิบถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์!

จางเหว่ยกลับที่พักอย่างมีความสุข แล้วรีบตรงดิ่งเข้าห้องบำเพ็ญเพียรเพื่อเริ่มทดลองฝึกเคล็ดวิชาใหม่ทันที

ค่ำคืนผ่านไปโดยไร้เหตุร้าย

รุ่งเช้า

ซูหยวนตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่น หลังจากล้างหน้าล้างตา เขาก็ตกอยู่ในห้วงความคิดขณะมองดูยาชำระจิตในมือ

เขาเพิ่งตรวจสอบของที่สำนักให้มา และไม่คิดว่าจะมียาชำระจิตรวมอยู่ด้วย กินยาหนึ่งเม็ดก็ไม่ต้องกินข้าวไปหนึ่งวัน ของสิ่งนี้น่าจะรับได้ทุกวันและเป็นส่วนหนึ่งของทรัพยากรการบำเพ็ญเพียร!

เขาสงสัยในรสชาติของยาเม็ดนี้มาก จึงโยนเข้าปากและเริ่มเคี้ยว รสขมปี๋แผ่ซ่านไปทั่วปากทันที เขารีบดื่มน้ำตามลงไปหลายอึก แต่รสขมในปากก็ยังไม่จางหาย

"เหลือจะเชื่อ! รสชาติสุดยอดจริงๆ!"

ซูหยวนหยิบแผนที่หุบเขาออกมาและเริ่มหาตำแหน่งโรงอาหาร แต่หาอยู่นานก็ไม่เจอ

"ก๊อก! ก๊อก!"

"ซูหยวน ตื่นหรือยัง?"

ซูหยวนเลิกคิ้ว นั่นเสียงจางเหว่ย

"มาแล้ว!"

ซูหยวนลุกขึ้นไปเปิดประตู

จางเหว่ยเดินเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มกริ่ม

คิ้วที่กระตุกของเขาทำให้ดูตลกขบขันไม่น้อย

"มีข่าวดีอะไรแต่เช้าเชียว?" ซูหยวนถาม

รอยยิ้มของจางเหว่ยกว้างขึ้น "เมื่อคืนข้าฝึกทั้งคืน ตอนนี้ข้าบำเพ็ญเพียรได้พลังวิญญาณสิบห้าสายแล้ว! แล้วนายล่ะ? ได้กี่สาย?"

ซูหยวนตอบ "เอ่อ นายคิดว่าข้าควรได้กี่สายล่ะ?"

จางเหว่ยเดา "ข้าเดาว่านายคงโคจรพลังได้แค่สามรอบ และได้พลังวิญญาณมาสามสายใช่ไหม?"

ซูหยวนพยักหน้า "นายนี่เก่งจริงๆ!"

จางเหว่ยตบไหล่เขา "ไม่เป็นไรน่า อย่าเพิ่งท้อ พรสวรรค์ข้าดีกว่านาย เคล็ดวิชาข้าแกร่งกว่านาย ทรัพยากรข้าเยอะกว่านาย ข้าขยันกว่านาย ดังนั้นผลการฝึกของข้าจะดีกว่านายสี่ห้าเท่าก็เป็นเรื่องปกติ!"

"นายนี่ปลอบใจคนเก่งจริงนะ!" ซูหยวนกล่าวอย่างระอา

"ฮ่าฮ่า! คราวนี้ข้าต้องได้เข้าสำนักนอกแน่ๆ!" จางเหว่ยฉีกยิ้ม "ข้ากลับไปฝึกต่อล่ะ เจอกัน!"

จางเหว่ยโบกมือลา เดินอาดๆ จากไป

ซูหยวนหันหลังกลับเข้าห้องบำเพ็ญเพียร

เขามองดูหน้าต่างระบบของตน

【ชื่อ】: ซูหยวน

【ภูมิภาค】: ทวีปชิงเคอ

【ระดับ】: ไม่ทราบ (1/100)

【ขอบเขต】: ขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นที่หนึ่ง (0/100)

【รายการที่ 1】: ผสมผสานงานและพักผ่อน: คุณเชี่ยวชาญการผสมผสานงานและพักผ่อน ยิ่งพักนาน ผลลัพธ์การบำเพ็ญเพียรยิ่งดี เวลาพักปัจจุบัน: 8.7 ชั่วโมง

"มาดูกันสิว่ารายการนี้มีประสิทธิภาพแค่ไหน?"

ซูหยวนนั่งขัดสมาธิ ในมือถือเศษหินวิญญาณก้อนหนึ่ง

จากนั้นเขาก็หลับตาและเริ่มทำความเข้าใจ "วิชาหลอมวิญญาณไม้เพลิง" อย่างเป็นทางการ!

ขณะที่เขาเริ่มทำความเข้าใจเนื้อหาของเคล็ดวิชาทีละคำ แสงสีขาวก็วาบขึ้นที่รายการ "ผสมผสานงานและพักผ่อน" บนหน้าต่างระบบ และเวลาพักก็ถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์ในทันที

พร้อมกันนั้น สมองของซูหยวนก็แจ่มใสขึ้นทันตา เนื้อหาเคล็ดวิชาที่เดิมทีดูคลุมเครือและเข้าใจยาก กลับกลายเป็นเรื่องง่ายดายที่ซูหยวนทำความเข้าใจและจดจำได้อย่างรวดเร็ว

กระบวนการฝึกฝนขั้นแรกของเคล็ดวิชาปรากฏชัดเจนในหัวของเขา

ขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นแรกต้องใช้พลังวิญญาณสร้างช่องพลังวิญญาณสามจุด! โดยปกติ จุดแรกต้องใช้พลังวิญญาณหนึ่งร้อยสายจึงจะสร้างสำเร็จ จุดที่สองต้องใช้สองร้อยสาย และจุดที่สามต้องใช้สามถึงสี่ร้อยสาย

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงวิธีที่ง่ายที่สุด "วิชาหลอมวิญญาณไม้เพลิง" มีเทคนิคในการหลอมช่องพลังวิญญาณ โดยเฉพาะการฝึกฝนพลังวิญญาณธาตุไม้ ไฟ และทอง ในระหว่างกระบวนการสร้าง จะใช้พลังวิญญาณธาตุไม้เป็นเชื้อเพลิง เผาผลาญพลังวิญญาณธาตุไฟเพื่อกระแทกจุดชีพจร จากนั้นใช้พลังวิญญาณธาตุทองเสริมความแข็งแกร่งให้จุดชีพจรและทำให้ช่องพลังวิญญาณเสถียร ด้วยวิธีการนี้ การใช้พลังงานในการเปิดช่องพลังวิญญาณจะลดลงถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ และจะยิ่งลดลงอีกเมื่อมีความชำนาญ!

ความรู้ความเข้าใจแล่นผ่านสมองของซูหยวน ในเวลาสั้นๆ ความเข้าใจในเคล็ดวิชาของเขาก็เข้าสู่ระดับเบื้องต้นอย่างสมบูรณ์

เมื่อเรียบเรียงความคิดได้แล้ว ซูหยวนก็เริ่มเดินลมปราณตามเคล็ดวิชาอย่างเป็นทางการ ปรับลมหายใจ และใช้พลังวิญญาณสายแรกในจุดตันเถียนเป็นตัวนำทาง เริ่มโคจรพลัง!

พลังปราณในอากาศถูกดึงเข้าสู่ร่างกายผ่านลมหายใจและรูขุมขนด้วยการทำงานของเคล็ดวิชา เข้าร่วมกระบวนการไหลเวียนในเส้นชีพจร!

แรกเริ่ม ซูหยวนยังเงอะงะอยู่บ้าง แต่ไม่นานเขาก็คุ้นเคยกับการทำงานของเคล็ดวิชาอย่างรวดเร็ว เส้นทางในชีพจรที่เคยติดขัดและหลงทิศทางก็ราบรื่นขึ้น อุปสรรคบางอย่างถูกทะลวงผ่านไปได้อย่างง่ายดายราวกับมีเทพเจ้าคอยช่วยเหลือ

เมื่อการโคจรพลังครบรอบสิ้นสุดลง จุดตันเถียนที่เดิมมีเพียงพลังวิญญาณธาตุไม้ที่ไม่สมบูรณ์หนึ่งสาย บัดนี้กลับมีพลังวิญญาณสมบูรณ์สามสาย ซึ่งประกอบด้วยพลังวิญญาณธาตุไม้ ไฟ และทอง

ซูหยวนประหลาดใจกับสิ่งนี้

ตามที่จางเหว่ยบอก เขาควบแน่นพลังวิญญาณได้เพียงรอบละหนึ่งสาย แต่ซูหยวนกลับควบแน่นได้ทีเดียวสามสาย!

ซูหยวนตั้งสติแล้วเริ่มโคจรพลังรอบที่สอง!

คราวนี้ เขาชักนำพลังวิญญาณทั้งสามสายเข้าสู่เส้นชีพจรเพื่อโคจร!

ระหว่างการโคจร พลังวิญญาณทั้งสามสายหมุนวนและเกี่ยวพันกัน แต่ยังคงแยกจากกันชัดเจน ส่วนหน้าแหลมคมดุจหนามเกลียวสามเหลี่ยมพุ่งทะลวงไปข้างหน้า ขณะที่ส่วนหลังขมวดเป็นเชือกสามสี ส่งพลังหนุนมหาศาลให้กับส่วนหน้า

พลังปราณในอากาศและจากเศษหินวิญญาณในมือไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายของซูหยวนรวดเร็วยิ่งขึ้น

และการโคจรพลังของซูหยวนก็กลั่นพลังปราณเหล่านี้ให้กลายเป็นพลังวิญญาณของเขาอย่างรวดเร็ว!

การโคจรพลังของซูหยวนได้ก้าวข้ามขอบเขตของผู้เริ่มต้นไปโดยไม่รู้ตัว หากผู้มีประสบการณ์มาเห็นเข้า คงต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

ทันทีที่ครบรอบการโคจร

พลังวิญญาณที่ไหลกลับเข้าสู่จุดตันเถียนเพิ่มขึ้นเป็นสิบสองสายแล้ว!

ซูหยวนเองก็ตกตะลึง!

เขากัดฟันสู้ต่อ เริ่มโคจรพลังรอบที่สาม

คราวนี้ เขาพยายามใช้พลังวิญญาณมากขึ้นในการขับเคลื่อน แต่สุดท้ายก็พบว่ายังคงใช้ได้เพียงสามสาย เขาไม่ผิดหวังมากนักและยังคงโคจรพลังต่อไปอย่างมั่นคง

ขณะที่การโคจรกำลังจะสิ้นสุดลง เขาก็รู้สึกง่วงงุนขึ้นมาทันที การควบคุมพลังวิญญาณเริ่มติดขัดเล็กน้อย เขารู้ตัวทันทีว่าผลของรายการพิเศษสิ้นสุดลงแล้ว

โชคดีที่จังหวะเวลาพอดีเป๊ะ เขาโคจรต่ออีกสองอึดใจ แล้วชักนำพลังวิญญาณกลับสู่จุดตันเถียน

พลังวิญญาณเพิ่มขึ้นอีกเก้าสาย ทำให้ในจุดตันเถียนมีพลังวิญญาณรวมทั้งหมด 21 สาย แซงหน้าผลการฝึกฝนตลอดทั้งคืนของจางเหว่ยไปแล้ว