บทที่ 18: กายาศักดิ์สิทธิ์เทียนหยวน ช่วงชิงวาสายุคบรรพกาล!

การส่งมอบครั้งที่แล้ว ซูหยวนใช้เวลาสิบปีไปลองทดสอบ

ก็ได้ข้อมูลที่สำคัญมาไม่น้อย มีความเข้าใจในโครงสร้างอำนาจโดยประมาณของยุคสมัยนั้นอยู่บ้าง

นิกายเซียนเจ้าฮว่า นับได้ว่าเป็นอำนาจใหญ่ในยุคสมัยนั้น

ดังนั้น....ซูหยวนตั้งใจที่จะใช้ “นิกายเซียนเจ้าฮว่า” เป็นฐานที่มั่น หยิบยืมเวทีของนิกายเซียนเจ้าฮว่าเพื่อบำเพ็ญเพียร พยายามเกาะกระแสโชคชะตาและวาสนาอันยิ่งใหญ่ที่มีเฉพาะในยุคสมัยนั้นให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ครั้งนี้ ซูหยวนตั้งใจที่จะใช้ “อายุขัยหนึ่งร้อยปี” ในการส่งมอบโดยตรง!

........

[วัตถุที่จะส่งมอบ: ซูหยวน]

[สถานที่ส่งมอบ: ทวีปชางหลาน-แดนรกร้างบูรพา-นิกายเซียนเจ้าฮว่า]

[เวลาที่จะส่งมอบสูงสุด: ยุคเซียนยุทธ์]

[ระยะเวลาที่ส่งมอบ: หนึ่งร้อยปี]

[เงื่อนไขเฉพาะในการส่งมอบ: ผ่านการทดสอบ เข้าร่วมนิกายเซียนเจ้าฮว่า สร้างความสัมพันธ์อันดีกับ ‘ฉางชิง’ ในชาติภพนี้ไม่จำเป็นต้องระมัดระวังจนเกินไป กล้าที่จะช่วงชิง กล้าที่จะแย่งชิงวาสนา]

การเรียบเรียงเงื่อนไขในครั้งนี้ ซูหยวนได้ควบคุมเวลาให้อยู่ในช่วงหนึ่งวันก่อนที่นิกายเซียนเจ้าฮว่าจะจัดพิธีรับศิษย์ เมื่อเทียบกับชาติภพที่แล้ว การส่งมอบในชาติภพนี้ เป้าหมายก็ชัดเจนยิ่งขึ้น

[เริ่มการส่งมอบ!]

[กำลังประมวลผลเงื่อนไขการส่งมอบ.....]

ในชั่วลมหายใจถัดมา ซูหยวนค่อยๆ หลับตาลง ห้วงความคิดและวิญญาณของเขา ได้เดินทางข้ามผ่านห้วงเวลาและมิติอันไร้ที่สิ้นสุดอีกครั้ง ไปยังนิกายเซียนเจ้าฮว่าแห่งยุคเซียนยุทธ์

......

[ยุคเซียนยุทธ์: ท่านได้เดินทางมาถึงยุคเซียนยุทธ์ และได้มาถึงก่อนที่นิกายเซียนเจ้าฮว่าจะจัดพิธีรับศิษย์ ท่านได้เข้าร่วมการทดสอบ หลังจากมีประสบการณ์จากชาติภพที่แล้ว การทดสอบในชาติภพนี้ ท่านดูจะคุ้นเคยเส้นทางยิ่งขึ้น ในที่สุดก็ไม่ใช่ ‘ผู้รั้งท้าย’ อีกต่อไป ด้วยผลการทดสอบที่นับว่าพอใช้ได้ ได้เข้าสู่นิกายเซียนเจ้าฮว่าได้สำเร็จ]

[ในระหว่างที่เข้าร่วมพิธีทดสอบ ท่านได้ส่งกระแสจิตลับ ช่วยเหลือ ‘ฉางชิง’ ให้หลีกเลี่ยงวิกฤตที่อาจจะเกิดขึ้น ได้รับความขอบคุณจาก ‘ฉางชิง’ หลังจากเข้าสู่นิกายเซียน ท่านกับ ‘ฉางชิง’ ได้กลายเป็นสหายที่ดีต่อกัน]

[ปีแรก: ผ่านประสบการณ์จากชาติภพที่แล้ว ท่านได้ทราบว่าหลังจากที่ “ปรมาจารย์ฟาง” บรรยายธรรมแล้ว จะปลอมตัวไปดื่มสุราที่โรงเตี๊ยมเล็กๆ ใต้เขา และเป้าหมายของท่านก็ชัดเจนอย่างยิ่ง ก็ได้ไปยังโรงเตี๊ยมเล็กๆ นั้น ได้พบกับ ‘ปรมาจารย์ฟาง’ โดยบังเอิญ ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างถูกคอ ดื่มสุราอย่างเบิกบาน หลังจากที่ได้ดื่มเป็นสหาย ‘ปรมาจารย์ฟาง’ จนเป็นที่พอใจแล้ว ก็ได้ทิ้งความประทับใจที่ดีไว้ให้แก่ ‘ปรมาจารย์ฟาง’]

[ท่านได้รวบรวมปัญหาที่ประสบพบเจอในระหว่างการบำเพ็ญเพียร «เคล็ดวิชาเต๋าแท้จริงอี้จี๋» อาศัยความสัมพันธ์กับ ‘ปรมาจารย์ฟาง’ เพื่อขอคำชี้แนะไขข้อข้องใจ ท่านได้รับการ ‘สอนพิเศษ’ จาก ‘ปรมาจารย์ฟาง’ เป็นการส่วนตัว การบำเพ็ญเพียรก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ความเข้าใจใน «เคล็ดวิชาเต๋าแท้จริงอี้จี๋» ก็ลึกซึ้งยิ่งขึ้น]

[ปีที่สาม: สหายของท่าน ‘ฉางชิง’ ได้เชิญท่านไปสำรวจ ‘ซากโบราณจักรพรรดิหยวน’ ด้วยกัน ในชาติภพนี้ ท่านไม่ได้ปฏิเสธ ได้ตอบตกลงคำเชิญไปแดนลับของ ‘ฉางชิง’ ทั้งสองคนได้ร่วมเดินทาง เข้าสู่ ‘แดนลับจักรพรรดิหยวน’ ด้วยกัน.....]

[หลังจากเข้าสู่ ‘แดนลับจักรพรรดิหยวน’ ท่านรู้ซึ้งว่า ‘ฉางชิง’ คือบุตรแห่งโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ จึงได้ติดตามเขาอย่างใกล้ชิด ด้วยเหตุนี้จึงหลีกเลี่ยงเคราะห์กรรมส่วนใหญ่ได้ ในที่สุด ท่านกับ ‘ฉางชิง’ ได้ร่วมมือกันทำลายค่ายกลหนึ่ง เข้าสู่พื้นที่แก่นกลางของ ‘แดนลับจักรพรรดิหยวน’]

[ในพื้นที่แก่นกลาง มีวาสนาแห่งมรดกอยู่สามสาย ‘ฉางชิง’ ผ่านการทดสอบได้อย่างง่ายดาย ได้รับหนึ่งในนั้นมา ส่วนท่านกลับไม่ง่ายดายเช่นนั้น เกือบจะสิ้นชีพที่หวงเฉวียน ผ่านความยากลำบากนานัปการ ในที่สุดก็ได้วาสนาแห่งมรดกมาหนึ่งสาย]

[ท่านได้รับเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์บำรุงกายา «กายาศักดิ์สิทธิ์เทียนหยวน» ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ ‘มรดกจักรพรรดิหยวน’ ส่วน ‘ฉางชิง’ ได้รับวาสนาอันใด ท่านไม่ได้ถามมากความ นี่ล้วนเป็นความลับ การไม่ถามคือการให้เกียรติ]

[ปีที่สิบ: ‘ฉางชิง’ ได้กลายเป็นศิษย์ของเจ้าสำนักแล้ว มีฐานะสูงส่ง ถึงกระนั้น ความสัมพันธ์ระหว่าง ‘ฉางชิง’ กับท่านยังคงเหมือนเดิม มักจะมาหาท่านดื่มสุรา ร่วมกันถกปัญหาเรื่องวิถีแห่งเต๋า]

[ปีที่ยี่สิบ: หลายปีมานี้ ท่านได้ศึกษาค้นคว้า «กายาศักดิ์สิทธิ์เทียนหยวน» มาโดยตลอด ปรับปรุงคุณสมบัติกายเนื้อของตนเอง ระดับการบำเพ็ญเพียรก็ได้ทะลวงจากระดับหยวนอิงขั้นที่สามสู่ระดับหยวนอิงขั้นที่สี่ การยกระดับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของท่าน หาใช่การยกระดับขอบเขตการบำเพ็ญเพียรไม่ แต่คือการยกระดับความแข็งแกร่งของกายเนื้อ!]

[ปีที่สามสิบ: เพื่อบำเพ็ญเพียร «กายาศักดิ์สิทธิ์เทียนหยวน» ท่านได้เข้าร่วม ‘แผนกำจัดมังกร’ ของนิกายเซียนเจ้าฮว่า ร่วมกับเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องของนิกายเซียนเจ้าฮว่า โดยมีผู้อาวุโสท่านหนึ่งของนิกายเซียนเจ้าฮว่าเป็นผู้นำทัพ ร่วมกันกำจัด ‘มังกรวารีสายฟ้าม่วง’ ตัวหนึ่งที่ก่อความเดือดร้อน สร้างเคราะห์กรรมครั้งใหญ่]

[เพราะการบำเพ็ญเพียร «กายาศักดิ์สิทธิ์เทียนหยวน» ขั้นแรก จำเป็นต้องใช้แก่นโลหิตของ “มังกรวารีสายฟ้าม่วง” หนึ่งหยด ดังนั้น ท่านจึงได้เข้าร่วม “แผนกำจัดมังกร” ในครั้งนี้ด้วย หลังจากซุ่มสังหารอยู่สามเดือน ‘มังกรวารีสายฟ้าม่วง’ ตัวนี้ในที่สุดก็ถูกสังหารลงได้ด้วยความร่วมมือกัน ท่านได้ฉวยโอกาสขโมย “แก่นโลหิตมังกรวารี” มาหนึ่งหยด]

[โชคร้ายคือ ถึงแม้ท่านจะซ่อนตัวเป็นอย่างดีแล้ว แต่ก็ยังคงถูกผู้อาวุโสที่นำทัพมาค้นพบ ท่านถูกป้ายข้อหา “ขโมยสมบัติวิญญาณ” ถูกนำตัวกลับไปพิพากษาที่นิกายเซียนเจ้าฮว่า]

[ข้อหา ‘ขโมยสมบัติวิญญาณ’ ร้ายแรงอย่างยิ่ง ละเมิดกฎของนิกายเซียน หากไม่ใช่เพราะ ‘ฉางชิง’ และ ‘ปรมาจารย์ฟาง’ ออกหน้าพูดจาดีๆ ให้ท่าน ท่านคงจะถูกทำลายระดับการบำเพ็ญเพียร ขับไล่ออกจากนิกายเซียนไปแล้ว]

[ปีที่สี่สิบ: ท่านถูกขังอยู่ในคุกสวรรค์ของนิกายเซียน ผ่านไปแล้วสิบปี ในช่วงเวลาสิบปีนี้ ท่านก็ไม่ได้สิ้นเปลืองเวลาไปแม้แต่นาทีเดียว บำเพ็ญเพียรอยู่ตลอดเวลา พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส สภาพจิตใจได้รับการยกระดับ ระดับการบำเพ็ญเพียรก็ได้ทะลวงสู่ระดับหยวนอิงขั้นที่ห้า]

[ปีที่สี่สิบห้า: ในวันนี้ ชายชุดดำผู้หนึ่ง ได้เดินทางมาถึงภายในคุกสวรรค์ เตรียมที่จะสังหารท่าน]

[ในชั่วขณะที่กำลังจะถูกสังหาร]

“กลับ!”

ซูหยวนตะโกนลั่นในใจ

ในชั่วลมหายใจถัดมา ฉากโดยรอบเริ่มเปลี่ยนแปลง เส้นเวลาเริ่มฟื้นฟู

ซูหยวนพลันลืมตาขึ้น เหงื่อท่วมศีรษะ แผ่นหลังเปียกโชก

อันตรายยิ่งนัก เดิมทีคิดว่าอยู่ในคุกสวรรค์คงจะไม่มีอันตรายอะไรแล้ว แต่กลับไม่คาดคิดว่า เกือบจะตายอยู่ในคุกสวรรค์

........

ซูหยวนถอนหายใจขุ่นมัวออกมาหลายครั้ง รอจนอารมณ์สงบลง

เขานั่งลงบนศิลาสีคราม เริ่มทบทวน

ในชาติภพนี้ ผลเก็บเกี่ยวของซูหยวนมากมายอย่างยิ่ง เกาะกระแสโชคชะตาของ ‘ฉางชิง’ ได้รับเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์บำรุงกายายุคบรรพกาล «กายาศักดิ์สิทธิ์เทียนหยวน» มาบทหนึ่ง นี่คือผลเก็บเกี่ยวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการส่งมอบครั้งนี้ของซูหยวน

ระดับการบำเพ็ญเพียรก็ได้ทะลวงจากระดับหยวนอิงขั้นที่สามสู่ระดับหยวนอิงขั้นที่ห้า คุณสมบัติกายเนื้อได้รับการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพ

น่าเสียดายที่ ‘แก่นโลหิตมังกรวารี’ หยดนั้นไม่ได้มาไว้ในมือ ทั้งยังเกือบจะถูกทำลายระดับการบำเพ็ญเพียร

ซูหยวนได้ละเลยจุดที่สำคัญอย่างยิ่งไป นั่นก็คือผู้อาวุโสนิกายเซียนที่นำทัพมาท่านนั้น มีความแข็งแกร่งที่หาใดเปรียบ ตนเองมีระดับการบำเพ็ญเพียรเพียงแค่ระดับหยวนอิง ในสายตาของเขา การกระทำทุกอย่างล้วนดูไร้เดียงสาน่าหัวเราะ

ดังนั้น วิธีการขโมย ‘แก่นโลหิตมังกรวารี’ ในตอนนั้น เห็นได้ชัดว่าใช้ไม่ได้ ต้องเปลี่ยนวิธีอื่น

ยังมีอีก หลังจากที่ตนเองถูกขังอยู่ในคุกสวรรค์ ชายชุดดำผู้นั้นเป็นใคร?

เหตุใดถึงได้ทุ่มเทความพยายามมายังคุกสวรรค์เพื่อสังหารตนเอง??

นี่คือภัยซ่อนเร้นที่ไม่แน่นอน ได้ส่งสัญญาณเตือนให้ซูหยวน การส่งมอบครั้งต่อไป ต้องระมัดระวังยิ่งขึ้น

การส่งมอบครั้งนี้ มีชีวิตอยู่ทั้งหมดสี่สิบห้าปี สิ้นเปลืองอายุขัยไปสี่สิบห้าปี

ซูหยวนพลันเกิดความคิดขึ้นในใจ

ในชั่วลมหายใจถัดมา แผงคุณสมบัติเกี่ยวกับตนเองก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า: