บทที่ 3: ข้ายืนอยู่เมื่อหนึ่งแสนปีก่อน วางแผนการณ์ในอดีต!

ศิษย์น้องหลี่พูดได้ถูกต้อง ในตอนแรกหลังจากที่เขาเข้ารับตำแหน่งผู้ดูแลหอคัมภีร์ เขาก็เริ่มค้นคว้าตำราและเคล็ดวิชาโบราณในหอคัมภีร์อย่างบ้าคลั่ง แต่กลับพบว่า หอคัมภีร์แห่งนี้มีเพียงรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูดี

ทว่าแท้จริงแล้วภายในส่วนใหญ่ล้วนเป็นเคล็ดวิชาและตำราธรรมดาทั่วไป ไม่พบหนทางใดที่จะแก้ไขปัญหาคอขวดของตนเองได้เลย

ไม่รู้ว่าทางสำนักตั้งใจทำเช่นนั้นหรือเป็นเพราะเหตุใด หลังจากที่ซูหยวนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลหอ ผู้นำระดับสูงของสำนักก็ได้ย้ายเคล็ดวิชาและตำราโบราณที่มีค่าของหอคัมภีร์ ทั้งหมดไปยังหอชั้นใน แม้แต่ซูหยวนที่อยากจะหาเคล็ดวิชาที่เหมาะสมกับตนเองสักสองสามบทก็ยังหาไม่พบ

ศิษย์ธรรมดาทั่วไปของสำนัก ต่างก็พากันไม่พอใจ ว่าตนเองอุตส่าห์ทำงานอย่างหนักเพื่อสะสมแต้มอุทิศมามากมาย แต่เมื่อมาถึงหอคัมภีร์ กลับพบว่าไม่สามารถแลกเปลี่ยนเคล็ดวิชาที่ดีกว่านี้ได้เลย

นับตั้งแต่รุ่นของซูหยวนเป็นต้นมา ผู้นำระดับสูงของสำนักเฮ่าหราน ก็ได้เปลี่ยนแปลงแผนการบ่มเพาะ โดยนำทรัพยากรเหล่านั้น ไปทุ่มให้กับศิษย์ที่มีพรสวรรค์และศักยภาพ ชีวิตของศิษย์ระดับล่าง ยิ่งมายิ่งยากลำบาก ยิ่งต้องดิ้นรนแข่งขันกันอย่างหนัก เพื่อที่จะได้เข้าร่วมกับเก้ายอดเขาหลัก พวกเขาต่างฝึกฝนกันอย่างไม่คิดชีวิต

สำนักเฮ่าหรานในอดีต ขอเพียงเจ้าก้าวข้ามธรณีประตูนั้นเข้าไปได้ อนาคตก็จะสดใสไร้ขีดจำกัด

สำนักเฮ่าหรานในปัจจุบัน การก้าวข้ามธรณีประตูเป็นเพียงพื้นฐาน ยังจำเป็นต้องดิ้นรนแข่งขันอย่างสุดชีวิต จึงจะได้รับทรัพยากรและเงื่อนไขการบำเพ็ญเพียรที่ดี

เดิมทีซูหยวน ที่ต้องอยู่ในหอคัมภีร์เช่นนี้ ชีวิตก็สิ้นหวังไปแล้ว แต่การมาถึงของระบบ ทำให้เขากลับมามีกำลังใจอีกครั้ง

เป้าหมายสำคัญอันดับแรกในตอนนี้ ก็คือการใช้ระบบ เพื่อแก้ไขปัญหาคอขวดที่ติดอยู่กับตนเองมานานหลายปี!

[ระยะเวลาคูลดาวน์เสร็จสิ้น!]

[ผู้ถือครองสามารถดำเนินการส่งมอบครั้งใหม่ได้!]

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของซูหยวนก็สว่างวาบขึ้น เขาตั้งใจที่จะสร้าง “ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน” ขึ้นมาอีกก้อนหนึ่ง ก้อนหนึ่งเก็บไว้สำหรับตนเองฝึกฝน อีกก้อนหนึ่งเก็บไว้สำรอง ไม่ว่าจะใช้เพื่อแลกเปลี่ยนทรัพยากรหรือแก้ไขสถานการณ์คับขันก็ได้ทั้งสิ้น

[วัตถุที่จะส่งมอบ: ศิลาธรรมดาหนึ่งก้อน]

[สถานที่ส่งมอบ: ทวีปชางหลาน]

[ระยะเวลาที่ส่งมอบสูงสุด: หนึ่งแสนปีก่อน]

[เงื่อนไขเฉพาะในการส่งมอบ: หลุมมังกรโลหิตสีคราม]

[ระยะเวลาที่ส่งมอบ: หนึ่งหมื่นปี]

หลังจากมีประสบการณ์จากการส่งมอบครั้งที่แล้ว ซูหยวนได้ระบุสถานที่เฉพาะเจาะจง ล็อกเป้าไปที่ “หลุมมังกรโลหิตสีคราม” ด้วยวิธีนี้จึงจะสามารถสร้างผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวนขึ้นมาได้อย่างแม่นยำ

[กำลังเริ่มการส่งมอบ.......]

[กำลังเริ่มประมวลผลเงื่อนไขการส่งมอบของผู้ถือครองเพื่อดำเนินการส่งมอบ.....]

[หนึ่งแสนปีก่อน: ศิลาที่ผู้ถือครองส่งมอบ ได้ปรากฏขึ้นใน ‘หลุมมังกรโลหิตสีคราม’ ได้แปดเปื้อนไอโลหิตมังกรหนึ่งสาย....]

[หนึ่งร้อยปีผ่านไป: ศิลาที่แปดเปื้อนไอโลหิตมังกร เริ่มค่อยๆ แปรเปลี่ยน ภายใต้การบ่มเพาะของไอโลหิตมังกร พื้นผิวเริ่มปรากฏลวดลายมังกรอันเป็นเอกลักษณ์....]

[ห้าร้อยปีผ่านไป: สีของศิลาเปลี่ยนจากสีเทาดำเป็นสีแดงเลือด ลวดลายมังกรบนพื้นผิวก่อตัวขึ้น มองเห็นเส้นสายลายลักษณ์ได้อย่างชัดเจน.....]

[หนึ่งพันปีผ่านไป: ศิลาที่ท่านส่งมอบ ได้แปรเปลี่ยนเป็น ‘ผลึกศิลาโลหิตมังกร’ แล้ว]

.....

[ห้าพันปีผ่านไป: ‘ผลึกศิลาโลหิตมังกร’ ดูดซับแก่นแท้แห่งสุริยันจันทรา ในวันหนึ่งโดยบังเอิญ มังกรครามที่บาดเจ็บตัวหนึ่ง ได้ซ่อนตัวบำบัดอาการบาดเจ็บอยู่ที่นี่ “ผลึกศิลาโลหิตมังกร” ของท่านได้แปดเปื้อน ‘ไอมังกร’ บริสุทธิ์หลายสาย เริ่มแปรเปลี่ยนไปสู่ระดับที่สูงขึ้น....]

[แปดพันปีผ่านไป: “ผลึกศิลาโลหิตมังกร” ได้แปรเปลี่ยนเป็น ‘ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน’]

[ในวันนี้ มังกรครามได้ออกจากหลุมมังกรไปเป็นเวลาหลายวัน ยอดฝีมือยุคบรรพกาลหลายคน ปกปิดกลิ่นอาย ฉวยโอกาสลอบเข้าไปในหลุมมังกร ขโมย ‘ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน’ ที่ท่านส่งมอบไป]

[หนึ่งหมื่นปีผ่านไป: ‘ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน’ ที่ท่านส่งมอบ ได้ถูกผู้อื่นหลอมรวมโดยสมบูรณ์แล้ว]

[การส่งมอบล้มเหลว!]

เมื่อได้ฟัง ซูหยวนพลันเบิกตากว้าง โกรธจนสบถออกมาอย่างหยาบคาย

“บัดซบ สมควรตาย ค*****”

ยอดฝีมือยุคบรรพกาลหลายคน ทำตัวลับๆ ล่อๆ เป็นหัวขโมย มาขโมย ‘ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน’ ที่ข้าอุตส่าห์ส่งมอบไปสร้างขึ้นมา แถมยังหลอมรวมมันไปแล้วอีก!

แม้ว่าตนเองจะไม่ได้สูญเสียอะไร แต่ก็สิ้นเปลืองโอกาสในการส่งมอบไปหนึ่งครั้ง!

เจ้ามังกรครามน่าตาย เจ้าไม่นอนรักษาตัวอยู่ในหลุมมังกรดีๆ ออกไปเตร็ดเตร่ข้างนอกทำบ้าอะไร??

จากบทเรียนความล้มเหลวในครั้งนี้ทำให้ได้รู้ว่า ตัวแปรนั้นเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา แต่ว่า เงื่อนไขที่ตนเองส่งมอบไปก็เหมือนกับครั้งที่แล้วทุกประการมิใช่หรือ?

หรือว่า เจ้ามังกรครามตัวนั้นเกิดนึกครึ้มอะไรขึ้นมา เลยออกไปเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอกสองสามวัน?

คงมีเพียงความเป็นไปได้นี้เท่านั้น!

ซูหยวนยังไม่ยอมแพ้ รอจนถึงวันรุ่งขึ้น ก็ได้เริ่มความพยายามครั้งที่สามต่อไป!

[การส่งมอบสำเร็จ!]

[ต้องการเรียกคืนหรือไม่?]

“ใช่!”

หลังจากที่ซูหยวนมองดู ‘ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน’ ชิ้นที่สองในมือ เขาก็พอจะคิดออกแล้วว่า เจ้ามังกรครามที่บาดเจ็บตัวนั้น สมองไม่ค่อยปกติ คลุ้มคลั่งเป็นพักๆ นี่เป็นปัจจัยที่ไม่แน่นอน

ดังนั้น ซูหยวนจึงตัดสินใจที่จะยังไม่ส่งมอบสิ่งนี้ไปอีกชั่วคราว ‘ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน’ สองชิ้น ก็เพียงพอสำหรับการใช้งานในระยะนี้แล้ว

สายตาของซูหยวน จับจ้องไปที่ “ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน” เบื้องหน้า ชั่วลมหายใจถัดมา ข้อมูลที่เป็นตัวอักษรเกี่ยวกับมัน ก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของซูหยวน:

[ชื่อ: ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน]

[คำอธิบาย: หนึ่งในร้อยศิลาประหลาดแห่งยุคบรรพกาล ถือกำเนิดขึ้นจากการแปดเปื้อนโลหิตมังกร บ่มเพาะด้วยแก่นแท้แห่งฟ้าดิน ตกผลึกนับพันปี; เป็นตัวชี้นำโอสถที่สำคัญที่สุดของโอสถระดับแปด “โอสถราชันโลหิตสามหยาง” สามารถใช้ในการสร้างศาสตราวิญญาณ ภายในบรรจุไว้ซึ่งพลังแห่งโลหิตมังกรอันมหาศาล สามารถใช้ในการบำรุงเลี้ยงกายเนื้อ ผลัดเปลี่ยนมวลกระดูก บรรลุถึงการยกระดับขั้นสูงสุด.........]

หลังจากอ่านจบ ซูหยวนสูดลมหายใจเย็นเยียบ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ยอดฝีมือยุคบรรพกาลเหล่านั้น ถึงกับยอมเสี่ยงอันตรายถึงชีวิต บุกเข้าไปช่วงชิงศิลา ‘ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน’ นี้ มีที่มาที่ไปไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!

......

ในช่วงเวลาต่อมา ซูหยวนใช้ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวนในการบำเพ็ญเพียร พัฒนากายเนื้อ ทะลวงคอขวด พร้อมกับทดลองทำการส่งมอบไปด้วย

เขาค้นพบว่า เพียงแค่นำศิลาจำนวนมาก ส่งไปยังสายแร่ปราณสักแห่งในอดีต หลังจากตกผลึกอยู่สองสามร้อยปี ก็จะได้รับศิลาวิญญาณขั้นสูงสุดที่สมบูรณ์แบบ อัตราความสำเร็จสูงมาก สูงกว่า “ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน” มากมายนัก โดยพื้นฐานแล้วมีอัตราความสำเร็จเกือบร้อยส่วนร้อย

เพียงไม่กี่วันเท่านั้น บนตัวของซูหยวน ก็มีศิลาวิญญาณขั้นสูงสุดถึงหนึ่งพันก้อนแล้ว!

ศิลาวิญญาณขั้นสูงสุดหนึ่งก้อน สามารถแลกเปลี่ยนเป็นศิลาวิญญาณขั้นสูงได้สิบก้อน ศิลาวิญญาณขั้นสูงหนึ่งก้อน สามารถแลกเปลี่ยนเป็นศิลาวิญญาณขั้นกลางได้สิบก้อน ศิลาวิญญาณขั้นกลางหนึ่งก้อน สามารถแลกเปลี่ยนเป็นศิลาวิญญาณขั้นต่ำได้สิบก้อน อัตราแลกเปลี่ยนคือ 1:10

ศิลาวิญญาณขั้นสูงสุดหนึ่งพันก้อน ก็คือศิลาวิญญาณขั้นต่ำหนึ่งล้านก้อน!

เบี้ยหวัดรายปีของซูหยวน อยู่ที่ประมาณห้าหมื่นก้อนศิลาวิญญาณขั้นต่ำ เพียงไม่กี่วันนี้ เขาก็ทำเงินได้เท่ากับเงินเดือนยี่สิบปีของซูหยวนแล้ว!

เพราะซูหยวนได้ค้นพบช่องโหว่ของระบบ ระบบเพียงแค่บอกว่าหนึ่งวันสามารถส่งมอบได้เพียงครั้งเดียว แต่ไม่ได้บอกว่าหนึ่งครั้งสามารถส่งมอบได้จำนวนเท่าใด!

แต่ทว่า จำนวนนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีขีดจำกัดสูงสุด เขาไม่สามารถส่งมอบศิลาหลายร้อยล้านก้อนในครั้งเดียวได้

ประการแรกคือพลังจิตวิญญาณของเขาทนไม่ไหว เพราะศิลาแต่ละก้อน ล้วนมีกระบวนการวิวัฒนาการแยกจากกัน ศิลาหลายร้อยล้านก้อน ก็คือกระบวนการส่งมอบที่เป็นอิสระต่อกันหลายร้อยล้านกระบวนการ ปริมาณการวิวัฒนาการอันมหาศาลนี้ จะทำให้สภาพจิตของซูหยวนพังทลาย อย่างไรเสียตอนนี้ซูหยวนก็มีระดับการบำเพ็ญเพียรเพียงแค่จู้จีขั้นสมบูรณ์ พลังจิตวิญญาณยังอ่อนแอเกินไป

เขาได้ทดลองครั้งแล้วครั้งเล่า และพบว่าตนเองสามารถส่งมอบศิลาได้ห้าร้อยก้อนในครั้งเดียว แต่ในระหว่างกระบวนการส่งมอบและวิวัฒนาการ ไม่ใช่ว่าทุกก้อนจะสามารถวิวัฒนาการเป็นศิลาวิญญาณขั้นสูงสุดได้ นอกจากนี้ยังมีปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้บางอย่าง เช่น ถูกคนขุดไป หรือถูก ‘มดกลืนผลึก’ กัดกินไป เป็นต้น ล้วนมีการสูญเสีย

แต่ถึงแม้จะมีการสูญเสีย โดยพื้นฐานแล้วก็ไม่เหมือนกับการส่งมอบ “ผลึกศักดิ์สิทธิ์โลหิตมังกรหยวน” ที่หากล้มเหลวก็จะสูญสิ้นทุนรอน อย่างน้อยก็ยังคงมีผลเก็บเกี่ยว!

........

หลังจากบำเพ็ญเพียรมาหนึ่งสัปดาห์ ซูหยวนพบว่าคอขวดของตนเองเริ่มคลายตัว มีสัญญาณว่าจะทะลวงผ่านแล้ว!

ในวันนี้ เขาอาศัยความทรงจำ ค้นหาตำราโบราณเล่มหนึ่ง

พลิกไปถึงหน้าหนึ่ง และจับจ้องไปที่ชื่อหนึ่งบนนั้น

นี่คือโอสถศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน หลังจากรับประทานเข้าไป จะสามารถแปรเปลี่ยนได้โดยตรง ผลัดเปลี่ยนมวลกระดูก ในยุคสมัยนั้น ทันทีที่มันปรากฏขึ้นบนโลก ก็จะก่อให้เกิดพายุโลหิตขึ้น!

วันนี้ เขาเตรียมที่จะใช้ระบบ สร้างมันขึ้นมาด้วยมือของตนเองสักครั้งหนึ่ง!