บทที่ 21 - ข้อตกลงและเบื้องหลัง

บทที่ 21 - ข้อตกลงและเบื้องหลัง

★★★★★

เมื่อซัลลี่ลากตัวชายหนุ่มผมแดงหน้าเด็กที่กำลังยิ้มร่าเข้ามาในสถานีตรวจการเขตเมืองชั้นล่าง เกลู ลิต หัวหน้าสถานีถึงกับรู้สึกเหมือนโดนใครเอาไม้ฟาดหัว

เขานึกสงสัยว่าร้านอาหารเช้าแถวๆ นี้ที่ทั้งแพงทั้งไม่อร่อย อาจจะจ้างหน้าม้าไปปั่นรีวิวในเครือข่ายผลึกมานาหรือเปล่า

ไม่อย่างนั้นจะอธิบายได้ยังไงว่าทำไมมังกรแดงที่ไปต่อแถวซื้ออาหารเช้า ถึงได้ไปจ๊ะเอ๋กับฮาล์ฟเอลฟ์ที่เพิ่งออกไปได้

ไม่อย่างนั้นก็อธิบายไม่ได้ว่า ทำไมเธอเพิ่งออกไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็กลับมาที่นี่แล้ว แถมยังหิ้วมังกรกลับมาด้วย

แล้วกุญแจมือผนึกเวทนั่นมันอะไรกัน?

มังกรตัวนี้โดนขู่นิดหน่อยก็ยอมรับสารภาพแล้วเหรอ? หรือรับสารภาพเรื่องอื่น?

เขาคงไม่ได้รับสารภาพว่าเป็นคนฆ่าคนแล้วเผาหรอกนะ?

ไม่ใช่ เฮ้ยน้อง คดีไม่ใช่ของน้อง น้องอย่าเอาไปใส่ตัวสิ!

ฉันเพิ่งทำหลักฐานดาบโค้งดราวเสร็จเองนะเว้ย!

"นี่มันสถานการณ์อะไรกันครับ คุณเจ้าหน้าที่ซัลลี่?"

โชคดีที่ในฐานะหัวหน้าสถานีเขตเมืองชั้นล่าง เกลูก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะ

เขาปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว นวดขมับที่เริ่มปวดตุบๆ แล้วถามฮาล์ฟเอลฟ์ที่เพิ่งกลับมา

"รายงานครับหัวหน้า มังกรแดงตัวนี้ไม่ยอมรับสารภาพความผิด ใช้เวทมนตร์ขัดขืนการจับกุม นี่เป็นมาตรการพิเศษที่ใช้ในสถานการณ์จำเป็นครับ"

ซัลลี่พูดบทพูดของข้าราชการที่ท่องกันจนชินปากอย่างคล่องแคล่ว

แปลง่ายๆ คือ ฉันจับมาก่อน เดี๋ยวค่อยเค้นให้คายทีหลัง

เกลูฟังแล้วถึงจะทำหน้านิ่ง แต่ในใจด่ายับไปแล้ว

ในฐานะหัวหน้าสถานี เขารู้ดีว่าลูกน้องระดับล่างหลายคนมือไม่สะอาด ทำงานไม่ตามระเบียบ และชอบชิงดีชิงเด่น

แต่เขาไม่นึกเลยว่า ฮาล์ฟเอลฟ์จากเขตเมืองชั้นกลาง จะโง่เง่าได้ขนาดนี้

เผ่าพันธุ์พวกเธอแค่อายุขัยเฉลี่ยก็เกือบสองร้อยปีแล้วไม่ใช่เหรอ ตำแหน่งหนึ่งหมุนเวียนกันทำอย่างน้อยก็สิบปี ทำไมถึงยังมีสันดานแบบนี้อยู่อีก?

เขาแค่อยากจะขอเวลาประวิงเวลาเธอหน่อยเดียว

เขาบอกชัดเจนแล้วว่าให้รอผลการตรวจสอบเพิ่มเติม แล้วค่อยไปตามหา และพูดคุยกับมังกรแดงอย่างเป็นทางการ

กระบวนการทั้งหมดนี้อย่างน้อยก็กินเวลาวันกว่าๆ

วันกว่าๆ ก็พอให้เขาแต่งเรื่องอาชีพ อุปกรณ์ และความสามารถของดราวเอลฟ์แต่ละคนที่บุกโจมตีได้ครบถ้วน

และจัดฉากที่เกิดเหตุให้แนบเนียน พร้อมส่งรายงานให้เบื้องบนปิดคดี

คดีใหญ่ขนาดนี้ก็จะผ่านพ้นไป ทุกอย่างก็จะจบลง

ถึงจะไม่มีรางวัล แต่เกลูคนนี้ก็ยังจะได้เกษียณอย่างสงบสุขบนเก้าอี้ของเขา

แล้วยัยโง่นี่ทำอะไรลงไป?

เธอไปจับมังกรแดงกลับมา ทั้งที่หลักฐานไม่พอ ทั้งที่ตัวคนร้ายถูกกำหนดไว้แล้ว เธอใช้วิธีสกปรกเชิญตัวอีกฝ่ายมาที่สถานี

เพื่ออะไร? เพื่อสร้างชื่อให้ตัวเอง? เพื่อสร้างผลงานชิ้นโบแดง?

เธอไม่ได้คิดสักนิดเลยเหรอว่า คดีระดับนี้อาจจะมีเบื้องหลังอะไรบ้าง?

เธอคิดจริงๆ เหรอว่า พวกแก๊งอันธพาล กุ๊ยข้างถนนในเมืองชั้นล่าง เป็นพวกที่เกิดขึ้นมาเองตามธรรมชาติ

โดนกวาดล้างไปกี่รอบก็กลับมาได้ใหม่

คิดว่าเบื้องหลังของพวกมันแต่ละกลุ่ม ไม่มีผู้มีอิทธิพลหนุนหลัง ไม่ใช่ถุงมือดำของใครบางคนงั้นเหรอ?

ในฐานะคนวัยกลางคน ตอนนี้เกลูความดันขึ้นปรี๊ด

เขารู้ดีว่าเรื่องมันบานปลายมาขนาดนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขาไม่ได้บอกเธอว่าคดีนี้ถูกล็อคผลไว้แล้ว

แต่ความมุทะลุและความโง่เขลาของฮาล์ฟเอลฟ์คนนี้ ก็เกินความคาดหมายของเขาจริงๆ

เขาไม่เข้าใจเลย ดูจากหน้าตาก็ยังสาว แต่ถ้าเทียบอายุก็น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ทำไมถึงไม่มีวิสัยทัศน์เอาซะเลย?

ยิ่งเป็นคดีใหญ่ ยิ่งต้องทำให้ถูกระเบียบ เป็นขั้นตอน

ถ้าไม่มั่นใจเกินเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ อย่าข้ามหน้าข้ามตา

ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ?

หลักการแค่นี้ อยู่มาหลายสิบปียังไม่เข้าใจ ชีวิตเธอคงราบรื่นเกินไป ไม่เคยเจอตอสินะ?

เกลูมองไปที่มังกรแดงที่ทำหน้าเหมือนกำลังดูละครลิง ยิ่งรู้สึกปวดหัวหนักกว่าเดิม

จากข้อมูลที่ได้จากซัลลี่ก่อนหน้านี้ ไอ้เด็กนี่เป็นสัตว์คุ้มครอง เป็นผู้เยาว์ แถมยังเจ้าเล่ห์เพทุบาย

เรื่องนี้ชัดเจนว่าไม่ใช่ฝีมือมัน แต่ที่มันยอมมาที่นี่...

"ชิ จะเอาค่าเสียหายสินะ?"

เกลูคิดออกทันทีถึงกุญแจสำคัญในการจัดการเรื่องนี้ เขามองลอเรน แล้วหันไปมองฮาล์ฟเอลฟ์สาวที่กำลังตื่นเต้น แล้วออกคำสั่งแรก

"คุณ ไสหัวออกไป ส่วนคุณ อยู่คุยกับผมตามลำพัง"

คำพูดของเขาทำให้ทั้งสองคนในห้องประหลาดใจ

เพราะคนที่ต้องไสหัวออกไปคือซัลลี่ ส่วนคนที่ให้อยู่ต่อคือนักโทษมังกรแดงที่ใส่กุญแจมืออยู่

"หัวหน้า!"

ซัลลี่ของขึ้นทันที เจ้าเด็กมังกรแดงนี่คือไพ่ใบสำคัญในการพลิกเกมของเธอ เธอเทหมดหน้าตักไปแล้ว จะให้ยอมยกให้ตาแก่ลงพุงประจำเมืองชั้นล่างคนนี้ง่ายๆ ได้ยังไง

เธอนึกว่าเขาจะเป็นคนดี ที่แท้ก็โลภมากและไร้ยางอาย!

"ผมไม่อยากพูดรอบที่สอง"

"ไสหัวออกไป"

เกลูจ้องหน้าฮาล์ฟเอลฟ์ มือลูบเหรียญตราเกียรติยศบนไหล่เบาๆ เขารู้ดีว่าเรื่องราวมันมาถึงจุดนี้ได้ยังไง

และเขายิ่งรู้ดีกว่าว่า สำหรับพวกที่เอาแต่จ้องจะปีนป่ายขึ้นไปข้างบน อะไรคือสิ่งสำคัญกว่า

ซัลลี่จ้องเกลูเขม็ง มองดูเครื่องแบบและเหรียญตราของเขา กัดฟันพูดทิ้งท้ายก่อนจะกระแทกประตูออกไป

"คุณจะต้องเสียใจ"

"ฉันต่างหากที่เป็นหัวหน้าสถานี ยัยโง่"

เกลูพึมพำ แล้วหันมามองมังกรแดงที่กำลังทำหน้ายิ้มกริ่ม

เขาถอนหายใจ แล้วเอ่ยปากช้าๆ

"บอกไว้ก่อนนะ ผมกับยัยโง่นั่นไม่ได้อยู่พวกเดียวกัน หลังจากนี้คุณจะเล่นงานเธอยังไงก็ตามสบาย"

เกลูเว้นจังหวะนิดหนึ่ง

"งั้นมาคุยกันดีกว่า ต้องจ่ายเท่าไหร่ คุณถึงจะยอมเงียบปากไปชั่วคราว"

"หลังจากนี้ไม่ว่าคุณจะร้องเรียน แจ้งเบาะแส หรือฟ้องศาลเล่นงานเธอก็ได้ทั้งนั้น"

"ขอแค่ผ่านช่วงนี้ไปก่อน รอให้ข่าวเรื่องดราวเอลฟ์ประกาศความรับผิดชอบในเรื่องนี้ออกสื่อไปก่อน คุณจะทำอะไรก็เชิญ"

เกลูมองมังกรแดง ระหว่างรอไอ้หนูนี่เสนอราคา เขาก็กำลังคำนวณมูลค่าของเรื่องนี้ในใจ

ลอเรนอึ้งไปนิดหน่อย แม้แต่เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าเรื่องจะออกมาหน้านี้

สมกับเป็นหัวหน้าสถานีเมืองชั้นล่างจริงๆ มองเกมขาดและเข้าถึงจิตใจคนสุดๆ?

นี่เขามองปราดเดียวก็รู้เลยเหรอว่าผมถังแตก?

แต่ข้อมูลที่อีกฝ่ายหลุดออกมานั้นน่าสนใจ จากไทม์ไลน์แล้ว คุณหนูลีฟชาโดว์น่าจะยังอยู่ในเซฟเฮาส์ ยังไม่ได้กลับตระกูลนี่นา

แล้วทำไมเรื่องนี้ถึงถูกฟันธงว่าเป็นฝีมือดราวเอลฟ์ไปแล้ว?

ใครเป็นคนลงมือ? เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

ความคืบหน้ามันแปลกๆ นะ?

ถ้าลอเรนไม่ได้รีบร้อนเมื่อเช้า ถ้าตอนซื้ออาหารเช้าเขาซื้อหนังสือพิมพ์ด่วนพิเศษมาด้วย หรือแอบชำเลืองดูข่าวไร้สาระในอุปกรณ์สื่อสารสักนิด เขาก็คงจะรู้ว่า...

เมื่อเช้ามืดวันนี้ สมาชิกสภาเขตเมืองชั้นกลางเผ่าฮาล์ฟเอลฟ์ ฟาลาเรน ซิธ ถูกยิงที่ด้านหลัง เสียชีวิตจากการ 'ฆ่าตัวตาย'

[จบแล้ว]