บทที่ 10 เสริมแกร่งลูกหลาน

บทที่ 10 เสริมแกร่งลูกหลาน

มู่หลีที่เพิ่งเสร็จสิ้นการ 'ออกกำลังกาย' สังเกตเห็นความผิดปกติของสวี่ฉางเซิง จึงเงยหน้าขึ้นถาม "ท่านพี่ เป็นอะไรไปหรือ?" แววตาของนางใสดั่งน้ำ เต็มไปด้วยความห่วงใย

สวี่ฉางเซิงยิ้มบางๆ กอดมู่หลีแน่น พลางกระซิบ "ไม่มีอะไร ข้าแค่รู้สึกโชคดีเหลือเกินที่ได้พบเจ้า"

มู่หลีที่ถูกจูบรีบกอดสวี่ฉางเซิงตอบ ซุกตัวเข้าในอ้อมกอดเขาอย่างมีความสุขพลางกล่าวว่า

"พี่ฉางเซิง วันนี้ข้ามีความสุขจัง! ในที่สุดความฝันที่จะได้แต่งงานกับท่านก็เป็นจริงแล้ว!"

มู่หลีสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันเร่าร้อนของสวี่ฉางเซิง ซึ่งทำให้นางเคลิบเคลิ้มไปทั้งตัว ร่างกายอ่อนระทวยพิงซบเขา

ในเวลานี้ แก้มของมู่หลีแดงระเรื่อราวกับแอปเปิ้ลสุกปลั่ง ดวงตาเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งความสุขและความพึงพอใจ

ได้ยินคำพูดจากใจของมู่หลี สวี่ฉางเซิงใช้นิ้วขูดจมูกนางเบาๆ แล้วกล่าวอย่างอ่อนโยน

"ข้าก็มีความสุขมากเหมือนกัน หลีเอ๋อร์น้อย!"

"เรามาต่อ 'ออกกำลังกาย' ที่ค้างไว้เมื่อกี้กันเถอะ"

ได้ยินดังนั้น มู่หลีซุกหน้าลงกับอกสวี่ฉางเซิงด้วยความเขินอาย ส่งเสียงแผ่วเบาราวกับยุงบิน "อื้ม!"

จากนั้น สวี่ฉางเซิงและมู่หลีก็เริ่มการ 'ออกกำลังกาย' รอบที่สอง ความสุขนั้นยากจะบรรยายเป็นคำพูดจริงๆ...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา สวี่ฉางเซิงก็หยุดการ 'ออกกำลังกาย' กับมู่หลี

ไม่ใช่ว่าสวี่ฉางเซิงไม่มีน้ำยา แต่เพราะพิจารณาว่านี่เป็นครั้งแรกของมู่หลี จึงไม่ควร 'ออกกำลังกาย' นานเกินไป

มิฉะนั้น ด้วยพื้นฐานวรยุทธ์ที่สวี่ฉางเซิงฝึกฝนมาสิบสองปี เขาคง 'ออกกำลังกาย' ต่อเนื่องได้อย่างน้อยหนึ่งหรือสองชั่วโมงขึ้นไปแน่ๆ

เขาลูบผมมู่หลีเบาๆ แล้วถามอย่างอ่อนโยน "หลีเอ๋อร์ เป็นอะไรไป? เหนื่อยหรือ?"

มู่หลีส่ายหน้า กล่าวเสียงเบา "เปล่าเจ้าค่ะ ข้าแค่รู้สึกมีความสุขมาก..." นางพูดพลางซุกหน้าลึกเข้าไปในอ้อมอกของสวี่ฉางเซิง ราวกับต้องการสลักความงดงามของช่วงเวลานี้ไว้ในใจตลอดไป

สวี่ฉางเซิงสัมผัสได้ถึงความปิติในใจมู่หลี เขากอดเอวนางแน่นแล้วกระซิบ "หลีเอ๋อร์ ตราบใดที่เจ้าปรารถนา ทุกวันนับจากนี้ไปจะมีความสุขเช่นวันนี้"

พูดจบ เขาจูบหน้าผากมู่หลีเบาๆ ให้นางสัมผัสถึงความรู้สึกจริงใจของเขา

มู่หลีเงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกายด้วยความมุ่งมั่น มองสวี่ฉางเซิงอย่างจริงจังแล้วกล่าวว่า "พี่ฉางเซิง ข้าจะอยู่เคียงข้างท่านตลอดไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าจะเผชิญหน้าไปพร้อมกับท่าน"

คำพูดของนางหนักแน่นและศักดิ์สิทธิ์ดุจคำสาบาน ทำให้สวี่ฉางเซิงรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างยิ่ง

สวี่ฉางเซิงยิ้มและพยักหน้า "หลีเอ๋อร์ แค่คำพูดนี้ของเจ้าก็เพียงพอแล้ว ข้าเชื่อว่าในวันข้างหน้า เราจะจับมือกันฝ่าฟันทุกอุปสรรคและสร้างชีวิตที่มีความสุขของเราด้วยกันได้แน่นอน"

สายตาของเขาแน่วแน่และมั่นคง ราวกับมองเห็นอนาคตอันงดงามของพวกเขาแล้ว

ในขณะนี้ ทั้งสองจมดิ่งอยู่ในบรรยากาศแห่งความรัก หัวใจใกล้ชิดกันยิ่งขึ้น

พวกเขาพิงซบกัน ดื่มด่ำกับความอบอุ่นที่หาได้ยากยิ่งนี้

ในค่ำคืนที่เงียบสงบนี้ ดอกไม้แห่งความรักของสวี่ฉางเซิงและมู่หลีค่อยๆ ผลิบาน ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจ

สวี่ฉางเซิงมองดูมู่หลีที่หลับใหล แล้วหันความสนใจไปที่ 'นิ้วทองคำ' ที่ตื่นขึ้นในหัวของเขา

【เสริมแกร่งลูกหลาน】

【โฮสต์: สวี่ฉางเซิง】

【อายุ: 18】

【พรสวรรค์: เท่ากับบุตร】 (กรณีมีบุตรหลายคน คำนวณตามฟังก์ชันเฉพาะ โปรดสอบถามผู้เขียนสำหรับรายละเอียด)

【ความแข็งแกร่ง: เท่ากับบุตร】 (อ้างอิงข้อก่อนหน้า)

【พลังงาน: 0】 (หินวิญญาณระดับต่ำ 1 ก้อน เท่ากับ 1 พลังงาน พลังงานสามารถใช้เสริมแกร่งพรสวรรค์ของลูกหลานได้)

【บุตร: 0】

สวี่ฉางเซิงดีใจจนเนื้อเต้น เขาคิดอย่างตื่นเต้น "ข้าคือผู้ถูกเลือกจริงๆ นี่คือสวัสดิการข้ามมิติในตำนานสินะ?"

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นฟังก์ชันของระบบชัดเจน ใบหน้าก็หมองลงทันที

เขาอดสบถออกมาไม่ได้ "บ้าเอ๊ย ระบบนี้ทำได้แค่เสริมแกร่งลูกหลาน แถมตอนนี้ข้าไม่มีหินวิญญาณสักก้อน มันก็ไร้ประโยชน์สิ้นดี!"

สวี่ฉางเซิงรู้สึกหงุดหงิดมาก เขาพยายามถามระบบหาวิธีอื่น แต่ไม่ว่าจะถามอย่างไร ระบบก็เงียบกริบราวกับคนใบ้

เดิมทีเขาหวังว่าจะได้ผงาดอย่างยิ่งใหญ่ด้วยระบบนี้ แต่ความจริงกลับทำให้เขาผิดหวังอย่างแรง

สวี่ฉางเซิงขมวดคิ้ว และเริ่มศึกษาระบบอย่างละเอียด

เขาค้นพบว่าระบบนี้มีฟังก์ชันพิเศษ: สามารถฝืนเสริมแกร่งลูกหลานได้โดยใช้ 'อายุขัย' ของตนเอง

แต่ค่าตอบแทนนั้นมหาศาลเกินไป เพราะอายุขัยที่เสียไปแล้วเรียกคืนไม่ได้!

สุดท้าย เขายังรู้อีกว่าการเสริมแกร่งด้วยการเติมหินวิญญาณ สามารถเสริมแกร่งได้สูงสุดเพียงสามระดับเหนือพรสวรรค์ดั้งเดิมของมารดา

ตัวอย่างเช่น หากมารดาที่ตั้งครรภ์เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ลูกหลานในท้องจะเสริมแกร่งได้สูงสุดเพียง 'รากวิญญาณระดับเจ็ด'

หากมารดาเป็นผู้มีรากวิญญาณระดับเจ็ด ลูกหลานจะเสริมแกร่งได้ถึง 'รากวิญญาณระดับสี่'

และเป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ...

เห็นดังนั้น สวี่ฉางเซิงรู้สึกแย่มาก

เขารู้สึกว่าชีวิตช่างยากลำบาก ไม่เพียงแต่เริ่มต้นโดยไม่มีรากวิญญาณ แต่นิ้วทองคำยังมาช้าอีก

ที่แย่กว่านั้นคือนิ้วทองคำนี้ต้องใช้หินวิญญาณ และในฐานะมนุษย์เดินดินในโลกฆราวาส เขาจะไปหาหินวิญญาณจากไหน? มีแต่ต้องใช้อายุขัยแลกเท่านั้น

ตัวเอกคนอื่นเริ่มต้นอย่างหรูหรา แต่เขาเริ่มต้นเหมือนก้อนโคลน

อย่างไรก็ตาม แม้จะบ่นอุบ แต่เขาก็ยังต้องหาวิธีแก้ปัญหา เพราะมีก็ยังดีกว่าไม่มี

ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจรีบมีลูกที่มีพรสวรรค์สูงส่งกับมู่หลีโดยเร็ว

เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่ฟ้าสาง มู่หลีตื่นขึ้นและนอนมองหน้าสวี่ฉางเซิงเงียบๆ

ทันใดนั้น สวี่ฉางเซิงลืมตาโพลง กอดมู่หลีแล้วกล่าวว่า "ภรรยาจ๋า เรามา 'ออกกำลังกาย' ยามเช้ากันเถอะ!"

มู่หลีปฏิเสธด้วยความเขินอาย "ไม่เอา ท่านพี่ เดี๋ยวเราต้องไปคารวะท่านพ่อท่านแม่นะ!"

สวี่ฉางเซิงยิ้มปลอบ "ไม่ต้องรีบ ยังเช้าอยู่ ท่านพ่อท่านแม่ยังไม่ตื่นหรอก!" พูดจบ เขาไม่รอคำตอบจากมู่หลี และเริ่ม 'ออกกำลังกาย' ยามเช้าทันที

【ติ๊ง ตรวจพบมารดาเป็นรากมนุษย์ ต้องการเสริมแกร่งลูกหลานหรือไม่?】

【ใช่】

【เสริมแกร่งขั้นต้น: 100 หินวิญญาณ สำหรับลูกหลานรากวิญญาณระดับเก้า

เสริมแกร่งขั้นกลาง: 1,000 หินวิญญาณ สำหรับลูกหลานรากวิญญาณระดับแปด

เสริมแกร่งขั้นสูง: 10,000 หินวิญญาณ สำหรับลูกหลานรากวิญญาณระดับเจ็ด】

【พลังงานไม่เพียงพอ】

【สามารถฝืนเสริมแกร่งโดยใช้อายุขัย】

【เสริมแกร่งขั้นต้น: 5 ปีอายุขัย สำหรับลูกหลานรากวิญญาณระดับเก้า

เสริมแกร่งขั้นกลาง: 10 ปีอายุขัย สำหรับลูกหลานรากวิญญาณระดับแปด

เสริมแกร่งขั้นสูง: 20 ปีอายุขัย สำหรับลูกหลานรากวิญญาณระดับเจ็ด

เสริมแกร่งพิเศษเฉพาะกิจ: 100 ปีอายุขัย สำหรับสุ่มลูกหลานรากวิญญาณระดับเจ็ดหรือสูงกว่า】

สวี่ฉางเซิงมองดูหน้าต่างตรงหน้า ใบหน้าเคร่งเครียดถึงขีดสุด

เขาตัดตัวเลือกเสริมแกร่งพิเศษทิ้งทันทีอย่างไม่ลังเล

เพราะในฐานะมนุษย์ธรรมดา เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าจะมีอายุถึงร้อยปีหรือไม่

ถ้าเลือกเสริมแกร่งพิเศษ เขาคงได้ม่องเท่งคาที่แน่!

จากนั้น เขาหันไปมองการเสริมแกร่งขั้นต้น แต่เขาก็ตัดสินใจทิ้งตัวเลือกนี้ไปเช่นกัน เพราะด้วยพรสวรรค์รากวิญญาณระดับเก้า อย่าว่าแต่บำเพ็ญวิชาเซียนเลย แม้แต่เข้าสำนักเสวียนหลิงยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ

ท้ายที่สุด สวี่ฉางเซิงกัดฟันเลือกการเสริมแกร่งขั้นสูงอย่างเด็ดขาด

เขารู้ดีว่าไหนๆ จะมีลูกแล้ว ก็ต้องมีลูกที่โดดเด่นที่สุด! (แน่นอนว่าไม่นับการเสริมแกร่งพิเศษนั่น ไม่งั้นเขาคงตายฟรี)

เพราะการบำเพ็ญเพียรของเขาผูกติดอยู่กับลูกๆ ของเขานี่นา

【ติ๊ง เสริมแกร่งสำเร็จ!】

จนกระทั่งตะวันโด่ง สวี่ฉางเซิงและมู่หลีถึงได้ลุกจากเตียงพร้อมกันและไปคารวะพ่อแม่ของเขา