- หน้าแรก
- อย่าเรียกฉันว่าปีศาจ
- บทที่ 85 ไม่! เขาต้องเป็นคนส่งโทรเลขแน่ๆ!
บทที่ 85 ไม่! เขาต้องเป็นคนส่งโทรเลขแน่ๆ!
บทที่ 85 ไม่! เขาต้องเป็นคนส่งโทรเลขแน่ๆ!
บทที่ 85 ไม่! เขาต้องเป็นคนส่งโทรเลขแน่ๆ!
โพดำ A หรี่ตาลง: “แกรนหาที่ตาย!”
ด้านหลังของเขา ปีกปีศาจสีดำทมิฬกว้างสามเมตรควบแน่นขึ้นทันที ขนนกคมกริบดุจดาบเหล็ก เขาหมุนตัวกลับอย่างแรงแล้วฟันตรงไปยังตำแหน่งที่ผู้หญิงหน้ากากอยู่
“ดาบขนนกตัดนภา!”
ประกายคมดาบพาดผ่านในชั่วพริบตา ลูกน้องไพ่ป๊อกที่ถูกปาดคอคนนั้นถูกสับจนกลายเป็นเศษเนื้อทันที แม้แต่กองรถเก่าก็ถูกฟันจนแยกออกจากกัน
ทว่าร่างของผู้หญิงหน้ากากหายวับไปนานแล้ว เธอไปปรากฏตัวออกมาจากเงาของสมาชิกไพ่ป๊อกอีกคน คมดาบตวัดผ่าน สับร่างนั้นจนแหลกละเอียด เลือดพุ่งกระฉูด
เธอเปรียบเสมือนภูตพรายในยามราตรี เก็บเกี่ยวทุกชีวิตอย่างเย็นชา แม้แต่ลูกพี่มังกรเผ่าอสูรที่ร่อแร่และลูกน้องของเขาก็ไม่เว้น
โพดำ A หรี่ตาลง:
“พลังแห่งเงางั้นเหรอ? 9 ดอกจิก!”
9 ดอกจิกถลึงตา: “ผนึก : พรหมจรรย์เหล็ก!”
ทันทีที่ผู้หญิงหน้ากากปรากฏตัวออกมา อาคมสีดำทมิฬก็ผุดขึ้นทันที รูปทรงของมันคล้ายกับหญิงสาวที่กำลังสวดอ้อนวอน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด มีน้ำตาเป็นสายเลือดไหลออกมาสองทาง
ภายในกลวงและเต็มไปด้วยหนามแหลมสีดำ
มันกักขังผู้หญิงหน้ากากและลูกน้องไพ่ป๊อกคนหนึ่งไว้ข้างในทันที
เสียง “ฉึก ฉึก” ดังขึ้นพร้อมกับเสียงร้องโหยหวน เลือดไหลซึมออกมาตามร่องของพรหมจรรย์เหล็ก
9 ดอกจิกแสดงสีหน้าเหี้ยมเกรียม: “ตะปูผนึกมาร!”
หนามแหลมสีดำพุ่งออกมานับไม่ถ้วน ทั้งหมดทิ่มแทงเข้าไปในพรหมจรรย์เหล็ก พริบตาเดียวมันก็พรุนเหมือนเม่น
ทว่าวินาทีต่อมา เสียง “ตูม” ก็ดังขึ้น พรหมจรรย์เหล็กระเบิดออกทันที เงาดำมหาศาลพุ่งออกมาดุจหนวดปลาหมึก แผ่ขยายโดยมีผู้หญิงหน้ากากเป็นศูนย์กลาง
ลูกน้องไพ่ป๊อกคนนั้นถูกแทงจนพรุน ตายสนิทชนิดที่ไม่รู้จะตายยังไงแล้ว แต่ผู้หญิงหน้ากากยังคงปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน บนตัวไม่มีแม้แต่รอยเลือด
ร่างของเธอหายวับไป ปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง 9 ดอกจิกทันที เงามืดนับไม่ถ้วนกลายเป็นหนามเงา พุ่งเสียบเข้าใส่ 9 ดอกจิกอย่างบ้าคลั่ง
กลิ่นอายแห่งความตายแผ่ซ่านขึ้นมาทันที
“แปลงร่างปีศาจ? ปีศาจจตุรัสคุมแดน!”
“ป้อง : อาณาเขตจตุรัส!”
กล่องสี่เหลี่ยมสีดำทมิฬครอบคลุมร่างของ 9 ดอกจิกไว้ทันควัน หนามเงาทิ่มแทงลงบนกล่องอย่างแรง แม้จะเจาะไม่เข้า แต่ก็ทำให้กล่องเริ่มแตกร้าว
โพดำ A หรี่ตาลง: “อย่าหวังเลย!”
“ดาบขนนกตกสวรรค์!”
ปีกปีศาจของเขากระพืออย่างบ้าคลั่ง ขนนกปีศาจสีดำทมิฬนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่ผู้หญิงหน้ากากราวกับห่าฝน เมื่อตกลงบนพื้น พื้นดินก็ถูกกัดกร่อนจนเป็นหลุมลึก
แม้แต่กรงเล็บปีศาจสีดำทมิฬสองข้าง ก็พุ่งเข้าตะปบใส่ผู้หญิงหน้ากากพร้อมกัน
ผู้หญิงหน้ากากจำต้องละทิ้งการโจมตีอาคม เธอต้านรับห่าฝนขนนก ใช้ดาบปัดป้องแล้วพุ่งเข้าหาโพดำ A ตรงๆ
โพดำ A กัดฟันกรอด:
??(?°?益°?)?? “ลุยพร้อมกัน เปิดใช้งานแปลงร่างปีศาจให้หมด! เธอไม่ใช่ผู้ได้รับพรจากเทพ พลังโจมตีของเธอไม่มีคุณสมบัติสะกดพวกเราผู้ทำสัญญาปีศาจ!”
“ฆ่าคนของไพ่ป๊อกของฉัน วันนี้เธอต้องตายที่นี่!”
พริบตาเดียว สมาชิกไพ่ป๊อกทุกคนยกเว้นโพดำ A ต่างเปิดใช้งานแปลงร่างปีศาจ
แต่ละคนกลายร่างจนไม่เหลือเค้ามนุษย์ ส่งเสียงหัวเราะแหลมเล็กอย่างบ้าคลั่ง พุ่งเข้าหาผู้หญิงหน้ากากด้วยความบ้าดีเดือด
ผู้หญิงหน้ากากต่อสู้แบบหนึ่งต่อตำนวนมาก การต่อสู้ในสนามเข้าสู่สภาวะดุเดือดเลือดพล่าน
เมื่ออีกฝ่ายแปลงร่างปีศาจ ความได้เปรียบที่เธอมียังถูกดึงจนเกือบเท่ากัน ทำให้การต่อสู้เริ่มยืดเยื้อและยากลำบาก
เหรินเจี๋ยที่อยู่ไกลออกไปตาเบิกโพลง ถึงขั้นเปิดใช้งานเนตรพริบตาเพื่อจะมองการต่อสู้ให้ชัดขึ้น แต่ก็ยังมองตามไม่ทันอยู่ดี
ช่วยไม่ได้ ระดับพลังมันต่างกันเกินไป
แต่เห็นได้ชัดว่า ผู้หญิงหน้ากากมีความสามารถที่แข็งแกร่ง และมาช่วยได้ทันเวลาพอดี
แต่เธอเป็นใครกันแน่? หัวหน้าใหญ่เสิ่นส่งมาช่วยเขาเหรอ?
เหรินเจี๋ยรู้ดีว่าการแปลงร่างปีศาจช่วยเพิ่มพลังได้มากแค่ไหน และพลังโจมตีของผู้หญิงหน้ากากก็ไม่มีคุณสมบัติศักดิ์สิทธิ์ของผู้ได้รับพรจากเทพมาแก้ทาง ทำให้สู้ลำบาก
ถ้าเธอพลาดท่า เขาก็คงไม่รอดเหมือนกัน...
พวกเขาสู้กันแทบตาย แต่เขามายืนดูอยู่เฉยๆ แบบนี้ มันดูไร้ประโยชน์ไปหน่อยไหม?
มันต้องมีส่วนร่วมบ้างสิ?
คิดได้ดังนั้น เหรินเจี๋ยก็กระโดดขึ้นไปบนซากรถคันหนึ่ง ยืนเด่นเป็นสง่า กำหมัดจากแขนกลมาจ่อไว้ที่ปาก แล้วเปิดโหมดขยายเสียง
(?°?д°?)? “วันนี้ถือว่าพวกแกโชคดีมาก ฉันจะไม่เก็บเงินสองร้อยหน่วยเงินแล้วกัน จะด่าพวกแกฟรีๆ สักครึ่งชั่วโมง ซาบซึ้งใจจนร้องไห้ขอบใจฉันซะล่ะ!”
เหรินเจี๋ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จ้องเขม็งไปที่โพดำ A แล้วตะโกนก้อง:
(???口??)? “โพดำ A ไอ้เฮงซวย! ไอ้สุนัขรับใช้ที่บ้านตายยกครัว ไอ้ส้วมหลุม ไอ้หน้าตัวเมีย ไอ้ลูกเต่า~%?…;# *’☆&℃!”
เสียงของเหรินเจี๋ยที่ผ่านหมัดขยายเสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปไกลแสนไกลจนแสบแก้วหู
ทันทีที่เสียงด่าเริ่มขึ้น สมาชิกไพ่ป๊อกทุกคนต่างพากันอึ้ง
นี่มันคำด่าบ้าบอคอแตกอะไรกันเนี่ย? ไม่มีคำไหนที่ออกอากาศได้เลยสักคำ!
ชาติที่แล้วหมอนี่เป็นคนส่งโทรเลขหรือไงวะ?
(ในวัฒนธรรมเน็ตจีน คำว่า “电报员” Diànbào yuán - พนักงานส่งโทรเลข มีความหมายเฉพาะหมายถึง “คนที่พ่นคำหยาบคายออกมาเป็นชุด” เวลาคนด่ากันในคลิปวิดีโอ แล้วมีการเซ็นเซอร์เสียงด่าด้วยเสียง “ตื้ด...ตื้ด...” เสียงนั้นมันไปคล้ายกับเสียงรหัสมอร์สของการส่งโทรเลข คนจึงล้อเลียนว่า คนที่ด่าเก่งๆ จนโดนเซ็นเซอร์เสียงดังระงมเหมือนกำลังส่งโทรเลขอยู่นั่นเอง)
ไม่กลัวปากเน่าเหรอไงฟะ?
แม้แต่ผู้หญิงหน้ากากที่ได้ยิน การเคลื่อนไหวของเธอยังชะงักไปนิดหนึ่ง
โพดำ A ถลึงตา:
??(???益??)?? “แกพูดว่าอะไรนะ? แน่จริงแกพูดอีกทีสิ?”
เหรินเจี๋ยยิ้มกวนประสาท:
( ???) “ไอ้พวกรนหาที่ตายน่ะฉันเคยเห็น แต่พวกโหยหาคำด่าเนี่ยเพิ่งเคยเจอครั้งแรก!”
“หน้าติดหน้ากากเน่าๆ ก็คิดว่าเป็นไพ่ป๊อกแล้วเหรอ? ในสำรับไพ่ที่ใหญ่ที่สุดก็แค่เอส ไม่มีทั้งคิง ควีน แจ็ค ตัวโจ๊กเกอร์ก็ไม่มี ระเบิดก็ไม่มี แม้แต่ไพ่คู่ยังจัดไม่ได้เลย ยังมีหน้ามาเรียกตัวเองว่าไพ่ป๊อก?”
“สำรับไพ่ในมือแกเนี่ย ต่อให้เซียนพนันเห็นยังต้องตัดมือทิ้ง ราชาการพนันมาเห็นยังต้องเสียกางเกงในจนหมดตัว หมาเห็นหมายังส่ายหัว แถมยังต้องเยี่ยวรดก่อนไป!”
“คนอื่นเขายิ้มแล้วดูดี แต่แกไม่เหมือนกัน แกดูแล้วน่าขำชะมัด ถ้าแกเป็นดอกไม้ วัวยังไม่กล้าขี้รดเลย เครื่องหน้าแกคงสยองขวัญสั่นประสาทมากสินะ ถึงต้องใส่หน้ากากก่อนออกจากบ้าน?”
“ไอ้โรคจิตที่คิดว่าตัวเองเจ๋ง ทั้งที่ของลับเล็กกระจิ๊ดริด!”
คำพูดของเหรินเจี๋ยที่ผ่านหมัดขยายเสียงดังก้องไปทั่วสนาม โพดำ A หน้าเขียวปั้ด ลูกน้องไพ่ป๊อกโดนด่าจนโมโหจนคุมสติไม่อยู่ จนถูกผู้หญิงหน้ากากฟันดับไปอีกสองคน
ผู้หญิงหน้ากาก: ……
นี่นายหน้าด่าแบบไม่เลือกฝั่งใช่ไหม?
ทำไมฉันรู้สึกเหมือนโดนด่าไปด้วยยังไงไม่รู้?
โพดำ A สติหลุดอย่างสมบูรณ์
ฮีโร่โดนรังแกได้ แต่แกห้ามมาล้อเรื่องของลับกระจิ๊ดริดของฉันนะเว้ย!
??(??益?)?? “อ๊ากกกก! ลุย ฆ่ามันให้ได้ ฉันจะตัดลิ้นมัน แล้วเย็บปากสุนัขของมันซะ!”
เหรินเจี๋ยทำหน้ายโส:
(乛 ?乛) “สุนัขน่ะพูดไม่ได้หรอก แต่นายเนี่ยพูดเก่งจังนะ!”
พวกไพ่ป๊อกสติแตกกันหมด พยายามพุ่งเข้าหาเหรินเจี๋ยอย่างไม่คิดชีวิต แต่ถูกเงาของผู้หญิงหน้ากากดึงรั้งไว้แน่น
โพดำ A ตาแดงก่ำ:
“ถอยไป! คิดว่าเธอจะขวางฉันได้จริงๆ เหรอ?”
“แปลงร่างปีศาจ? ปีศาจขนทมิฬ!”
วินาทีนี้ ทั่วทั้งร่างของโพดำ A กลายเป็นสีดำทมิฬ ปีกปีศาจด้านหลังแผ่กว้าง สะบัดปีกทีเดียวรถยนต์ที่พังแล้วปลิวว่อน ร่างของเขาลอยเด่นอยู่กลางอากาศ
“ปีศาจจุติ? ขนนกแห่งความตาย!”
ไอปีศาจสีดำทมิฬมหาศาลปกคลุมร่างกายเขา กลายเป็นปีศาจขนทมิฬขนาดมหึมา เขาคว้ากลางอากาศ
ขนนกแห่งความตายสีดำสนิทควบแน่นเป็นรูปร่าง ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า
ทันทีที่สัมผัสพื้น โดยมีขนนกแห่งความตายเป็นศูนย์กลาง ผืนดินเน่าเปื่อย ต้นหญ้าเหี่ยวเฉา แม้แต่ซากรถที่กระจัดกระจายก็เกิดสนิมกัดกร่อนจนกลายเป็นเศษเหล็กในพริบตา
วงกลมสีดำแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว ภายในวงกลมนั้น ทุกสรรพสิ่งล้วนดับสูญ
ผู้หญิงหน้ากากดวงตาหดเกร็ง ร่างกายพุ่งถอยหลังอย่างรวดเร็ว
โพดำ A ยิ้มเหี้ยม:
“ไพ่ป๊อกห้ามใครลบหลู่ ปีศาจผู้ยิ่งใหญ่! เทวานุภาพแห่งมารแผ่ไพศาล สักวันหนึ่งพวกเราจะอยู่เหนือโลกใบนี้!”
“ได้ตายด้วยน้ำมือของฉัน ถือเป็นเกียรติของแก!”
พูดจบเขาก็สะบัดมือ กรงเล็บปีศาจขนทมิฬพุ่งตรงเข้าตะปบเหรินเจี๋ย
กลิ่นอายแห่งความตายโชยเข้าหาทันที
เหรินเจี๋ย: !!!
(?????口?)? “พี่สาวคนสวย คุณคงไม่อยากเห็นเด็กหนุ่มผู้หล่อเหลา สง่างาม ปากหวานดั่งน้ำผึ้ง และร่าเริงมองโลกในแง่ดีแบบผม ต้องมาตายอยู่ที่นี่ใช่ไหมครับ?”
ทว่าในตอนนั้น ผู้หญิงหน้ากากได้ถอยเข้าไปอยู่ในเงามืดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของเธอหายไปในความมืดมิด เหลือเพียงดวงตาสีดำสนิทที่จับจ้องไปยังปีศาจขนทมิฬเขม็ง
“บทเพลงราตรีทมิฬ!”