บทที่ 6: ฉันขายบทสรุป และฉันก็ขายโลงศพด้วย

บทที่ 6: ฉันขายบทสรุป และฉันก็ขายโลงศพด้วย

หลายวันผ่านไปหลังจากที่ทีมของหลินเย่พิชิตดันเจี้ยนระดับ D 【ซากปรักหักพังที่มอดไหม้】

ในที่หลบภัยใต้ดินที่ใหญ่ที่สุดของเมืองเจียง

แต่เดิมที่นี่เคยเป็นที่หลบภัยในยามสงคราม ปัจจุบันถูกดัดแปลงโดยขุมกำลังใหญ่หลายกลุ่มจนกลายเป็นตลาดมืดที่ใหญ่ที่สุดในเมือง—【ตลาดมืดรัตติกาล】

แม้ภายนอกจะเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่ในที่แห่งนี้กลับสว่างไสวด้วยแสงไฟ มีผู้คนนำไวน์แดงและซิการ์ราคาแพงออกมาวางขาย

นี่คือกฎแห่งวันสิ้นโลก: ตราบใดที่คุณมีแกนผลึกพลังต้นกำเนิด คุณคือพระเจ้า

หลินเย่สวมเสื้อโค้ทตัวยาวสีดำและดึงฮู้ดลงมาปิดหน้า หน้าของเขาถูกปกปิดด้วยหน้ากากหมอกาฬโรค นี่คือนามแฝงของเขาในโลกใต้ดิน—【เรเวน】

เบื้องหลังของเขามีผู้ติดตามอีกสองคน ซึ่งต่างก็ปกปิดตัวตนอย่างมิดชิดเช่นกัน

คนทางซ้ายเป็นชายร่างสูงใหญ่กำยำ แบกกล่องกีตาร์ขนาดมหึมา (ซึ่งความจริงแล้วคือดาบยักษ์ที่อำพรางไว้) นั่นคือร่างมนุษย์ของอัศวินอันเดดคีล

ส่วนคนทางขวาเป็นหญิงสาวร่างโปร่ง ผมสีแดงของเธอถูกซ่อนไว้ใต้หมวกและมีดวงตาที่คมปราบดุจใบมีด เธอคือเจียงหงสั่วที่ได้สติกลับคืนมาแล้ว

“บอส เราจะขายสิ่งนั้นจริงๆ เหรอคะ?”

เสียงของเจียงหงสั่วดังขึ้นในช่องสื่อสารของทีม (กระแสจิตที่หลินเย่สร้างขึ้นโดยใช้ระบบ)

“บทสรุปนั่น... มันเป็นของจริงนะคะ”

“แน่นอนว่าต้องเป็นของจริงสิ”

ภายใต้หน้ากากนั้น หลินเย่กำลังเผยสีหน้าเจ้าเล่ห์ “ถ้ามันเป็นของปลอม ผมจะตกปลาตัวใหญ่ได้อย่างไร? มีเพียงคำโกหกที่มีความจริงปนอยู่เก้าสิบส่วนเท่านั้น ถึงจะเป็นยาพิษที่ร้ายแรงที่สุด”

วันนี้พวกเขามาเพื่อเข้าร่วม “การประมูลไอเทมปริศนา” ระดับสูงสุดที่จัดขึ้นที่นี่

ไอเทมที่หลินเย่นำมาประมูลคือม้วนกระดาษหนัง—

บทสรุปพิชิตดันเจี้ยนระดับ D 【ซากปรักหักพังที่มอดไหม้】 ฉบับลับเฉพาะสำหรับผู้ที่จะพิชิตเป็นกลุ่มแรก (รุ่นเอ็กซ์คลูซีฟ)... บรรยากาศในห้องประมูลเต็มไปด้วยเสียงฮือฮา

ในห้องวีไอพีแถวหน้าสุด มีรองประธานกิลด์อะพอคาลิปส์นั่งอยู่ เขาเป็นชายอ้วนลงพุงที่ดูมันเยิ้มนามว่า จ้าวเทียนป้า

ในฐานะคนสนิทของไป๋จือจ้าว เขาขึ้นชื่อเรื่องความโลภและไร้สมอง

“ทุกท่านครับ! มาถึงช่วงไฮไลท์ของค่ำคืนนี้แล้ว!”

พิธีกรบนเวทีชูม้วนกระดาษหนังขึ้นด้วยความตื่นเต้น “นี่คือบทสรุปพิเศษที่ได้รับจากยอดฝีมือลึกลับ! ผู้ประเมินของเรายืนยันแล้วว่าข้อมูลมอนสเตอร์และแผนที่มีความแม่นยำถึง 99%! ด้วยสิ่งนี้ ใครๆ ก็สามารถคว้าชัยชนะครั้งแรกในดันเจี้ยนระดับ D นั้นได้!”

“ราคาเริ่มต้นที่: 500 แกนผลึกพลังต้นกำเนิด!”

ฝูงชนต่างพากันส่งเสียงอุทาน

คนส่วนใหญ่ยังคงพ่ายแพ้ในดันเจี้ยนระดับ E แต่กลับมีคนนำบทสรุปของระดับ D ออกมาขายแล้วงั้นหรือ?

นี่มันแทบจะเป็นอาวุธนิวเคลียร์ทางยุทธศาสตร์ชัดๆ!

“800!”

“1000!”

ราคาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

จ้าวเทียนป้านั่งอยู่ในห้องวีไอพี ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความโลภ

ประธานกิลด์ไป๋จือจ้าวกำลังต้องการ “ชัยชนะครั้งแรก” อย่างเร่งด่วนเพื่อเสริมสร้างบารมี บทสรุปนี้คือของขวัญจากสวรรค์โดยแท้

“2,000 แกนผลึก! ใครหน้าไหนกล้าแข่งกับกิลด์อะพอคาลิปส์!” จ้าวเทียนป้ายืนขึ้นแล้วตะโกนลั่น

ห้องทั้งห้องเงียบสนิท ชื่อเสียงของกิลด์อะพอคาลิปส์นั้นยิ่งใหญ่เกินไป ไม่มีใครกล้ามีปัญหาด้วย

ในมุมมืด หลินเย่เฝ้ามองเหตุการณ์พลางใช้นิ้วเคาะพนักพิงเก้าอี้เบาๆ

“ติดกับแล้ว”

“2,500”

เสียงแหบพร่าดังขึ้นกะทันหัน

นั่นคือหลินเย่! เขายกป้ายประมูลขึ้น

จ้าวเทียนป้าหันขวับมามอง จ้องไปที่ชายใต้หน้ากากเรเวนด้วยสายตาอาฆาต “ไอ้หนู แกมาจากถิ่นไหน? กล้ามาขวางทางกูงั้นเหรอ?”

หลินเย่เพิกเฉยต่อเขาโดยสิ้นเชิง และยกป้ายขึ้นอีกครั้ง “3,000”

“แกอยากตายนักใช่ไหม!” จ้าวเทียนป้าเดือดดาล “3,500! มาดูกันว่าแกจะมีเงินสักเท่าไหร่!”

“4,000” น้ำเสียงของหลินเย่ยังคงราบเรียบมั่นคงราวกับเครื่องจักร

นี่คือกลยุทธ์ของหลินเย่—การเล่นบท “หน้าม้า”

เขารู้จักคนอย่างจ้าวเทียนป้าดีเกินไป ถ้าเขามอบบทสรุปให้ง่ายๆ อีกฝ่ายจะต้องสงสัย

แต่ถ้าคุณยิ่งแย่งชิงกับเขา เขาก็จะยอมทุ่มจนหมดตัวเพียงเพื่อที่จะชนะให้ได้

“5,000!!!”

เมื่อจ้าวเทียนป้าตะโกนตัวเลขนี้ออกมา เสียงของเขาก็แหบแห้งไปเลย

นี่คือทรัพย์สินหมุนเวียนเกือบทั้งหมดที่กิลด์อะพอคาลิปส์มีอยู่ในตอนนี้

ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้อง

หลินเย่ลดป้ายประมูลลงทันที เขาหันไปมองจ้าวเทียนป้าผ่านหน้ากากแล้วหัวเราะเบาๆ

“ในเมื่อท่านรองประธานจ้าวอยากได้ขนาดนั้น ผมคงต้อง... ยอมยกให้”

เสียงหัวเราะนั้นเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ทว่ากลับแฝงไปด้วย... ความเวทนา?

ถึงแม้จ้าวเทียนป้าจะเป็นฝ่ายชนะ แต่เขากลับรู้สึกหนาวสันหลังวาบอย่างบอกไม่ถูก แต่เมื่อมองไปที่ม้วนบทสรุปในมือ เขาก็กลับมาดีใจอีกครั้ง “ฮ่าๆ! ด้วยสิ่งนี้ ชัยชนะครั้งแรกต้องเป็นของพวกเรา! ไอ้หนู อย่างน้อยแกก็ยังรู้จักคิด!”

...การประมูลสิ้นสุดลง ในตรอกด้านหลัง

หลินเย่ได้รับแกนผลึก 4,500 อันหลังจากหักค่าธรรมเนียม

นี่คือขุมทรัพย์มหาศาล เพียงพอที่จะอัปเกรดคีลให้ถึงระดับ D หรือหาอาวุธระดับ S ที่เหมาะมือให้กับเจียงหงสั่วได้

“บอสคะ ฉันไม่เข้าใจ”

เจียงหงสั่วขมวดคิ้ว “บอสในดันเจี้ยนนั่นกลัวน้ำจริงๆ และบทสรุปของบอสก็บอกให้ใช้การโจมตีธาตุน้ำ ถ้าพวกเขาเคลียร์มันได้จริงๆ...”

“ใครบอกเธอว่าจุดอ่อนของดันเจี้ยนยังเป็นน้ำอยู่ล่ะ?” เขาหยุดเดิน ถอดหน้ากากออกเผยให้เห็นรอยยิ้มแบบวายร้ายมาดเนี๊ยบอันเป็นเอกลักษณ์ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและเปิดอินเทอร์เฟซระบบ

หน้าจอแสดงการ์ดดันเจี้ยน 【ซากปรักหักพังที่มอดไหม้】 (ใช่แล้ว ดันเจี้ยนนี้คืออันที่หลินเย่เพิ่งพิชิตไป และเขา “ถือวิสาสะ” ยึดมันมาเป็นของส่วนตัว แล้วติดตั้งมันลงไปใหม่)

【บันทึกการแก้ไข:】

การตั้งค่าเดิม: บอสใหญ่ 【จ้าวแห่งเปลวเพลิง】, จุดอ่อน: เวทมนตร์ธาตุน้ำ (ดาเมจสองเท่า)

การตั้งค่าใหม่ (แก้ไขเมื่อ 10 นาทีที่แล้ว): บอสใหญ่ 【จ้าวแห่งเปลวเพลิง】, เปลี่ยนคุณลักษณะ—【การดูดซับธาตุน้ำ】 เมื่อสัมผัสน้ำจะฟื้นฟูพลังชีวิต และพลังโจมตีจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

“บทสรุปนั่นเป็นของจริง—แต่มันคือบทสรุปของเมื่อวาน”

หลินเย่มองที่หน้าจอโทรศัพท์และกดปุ่ม “บันทึกการเปลี่ยนแปลง” เบาๆ

“แต่บอสของวันนี้... มันวิวัฒนาการแล้ว”

เจียงหงสั่วชะงักไป สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปอย่างซับซ้อน

มันคือความรู้สึกสงสารที่มีให้แก่ศัตรู

การใช้บทสรุปนั่นไปสู้กับบอส ก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาน้ำมันไปดับไฟ

ทีมระดับชนกะทิของกิลด์อะพอคาลิปส์ในครั้งนี้ คงไม่เหลือแม้แต่เถ้ากระดูก

“นอกจากนี้ ฉันไม่ได้แค่เอาเงินพวกเขามานะ แต่ฉันยังมอบโลงศพให้พวกเขาด้วย”

หลินเย่โยนถุงแกนผลึกให้คีล “ไปกันเถอะ ได้เวลาอัปเกรดอุปกรณ์แล้ว พอข่าวเรื่องการตายหมู่ของกิลด์อะพอคาลิปส์แพร่ออกไปในวันพรุ่งนี้ ธุรกิจของเราก็น่าจะดียิ่งขึ้นไปอีก”

สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านไป

เจียงหงสั่วมองตามแผ่นหลังของหลินเย่ เมื่อเทียบกับมอนสเตอร์ที่ฆ่าคนในดันเจี้ยน ชายที่ฆ่าคนด้วยบทสรุปผู้นี้นี่แหละคือปีศาจที่แท้จริง

แต่ความรู้สึกนี้... มันช่างสะใจจริงๆ