บทที่ 408 - จมน้ำ

บทที่ 408 - จมน้ำ

"โอ้โห? นี่เท้าเหยียบเจอทองแล้วเหรอ? ฤกษ์ดีจริงๆ! ต้องเป็นเพราะฉันมาด้วยแน่ๆ ความโชคดีระดับเหล็กไหลของฉันช่วยบัฟสถานะ 'เจอทองรัวๆ' ให้แล้ว!"

ลูกพี่ลูกน้องจ้าวซานเฟิงทำหน้าตื่นเต้น หยิบเสียมขึ้นมา เตรียมตัวจะขุดให้โลกตะลึง

"พี่เฟิง ช่วงนี้เล่นเกมมากไปเปล่า? มีบงมีบัฟสถานะอะไรด้วย!" ซานเลิ่งจื่อหัวเราะแซว

"แกจะไปรู้อะไร! น้องชายฉันเป็น 'ร่างทองคำศักดิ์สิทธิ์' ส่วนฉันเป็น 'ร่างโชคดีศักดิ์สิทธิ์'!"

หลังจากเล็งตำแหน่งแม่นยำแล้ว จ้าวซานเฟิงก็ระดมขุดอย่างบ้าคลั่ง

ขุดไปก็โม้ไป

"ฉันจะบอกพวกนายให้นะ! จ้าวซานเฟิงคนนี้ถ้าไม่ออกมือก็แล้วไป แต่ถ้าลงมือเมื่อไหร่ ต้องเป็นทองหัวหมาเท่านั้น! พวกนายลืมทองก้อนยักษ์ที่ฉันเคยเจอไปแล้วเหรอ? ลืมทองใส่กระสอบที่ฉันเคยแบกไปแล้วเหรอ? ด้วยดวงระดับฉันเนี่ย บอกเลยว่าใครก็ต้านไม่อยู่!"

ผลปรากฏว่าพอโม้จบ ของที่ขุดขึ้นมาได้ ดันเป็นแร่ทองแดงก้อนหนึ่ง!

ใช่แล้ว ทองแดงยังไม่ใช่เลยด้วยซ้ำ

ไม่มีราคาค่างวดอะไรเลย...

"พี่เฟิง ดวงดีจริงๆ! ดีโคตรๆ! เปิดหูเปิดตาเลยครับ!"

"พี่เฟิง นี่เหรอดวงดีของพี่! ฮ่าๆ! พวกเราพี่น้องอย่างแย่ที่สุดก็ไม่เคยขุดเจอของไร้ค่าขนาดนี้มาก่อนเลยนะ?"

พี่น้องทุกคนเริ่มรุมฮาจ้าวซานเฟิง เล่นเอาเขาหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู

"นี่มันอุบัติเหตุ! ฉันจะบอกให้นะ! นี่มันแค่อุบัติเหตุ! คอยดูรอบหน้าเถอะ! รอบหน้าต้องระเบิดตูมตามแน่!" จ้าวซานเฟิงยังปากแข็งไม่ยอมแพ้

ในขณะที่พี่น้องกำลังคุยเล่นหัวเราะกันอยู่นั้น จู่ๆ ทุกคนก็ได้ยินเหมือนเสียงคนร้องให้ช่วยดังมาจากในแม่น้ำ

แล้วก็เห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง กำลังตะเกียกตะกายอยู่ในแม่น้ำกว้างใหญ่ หัวผุดหัวโผล่อยู่ในน้ำ

ดูเหมือนจะหมดแรงแล้ว และกำลังจะจมลงไป

เจอสถานการณ์แบบนี้ เจ้าปากหมาตอบสนองเป็นคนแรก ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ถอดเสื้อผ้าออกแล้วกระโดดพุ่งหลาวลงไปในน้ำทันที

เจ้าติดอ่างและหม่าเหว่ยก็กระโดดตามลงไปติดๆ

ช่วงเวลาที่อยู่บนเกาะกวาง พวกเขาฝึกฝนทักษะทางน้ำมาจนชำนาญมาก

ต่อหน้าการช่วยชีวิตคน ความเป็นจอมยุทธ์ในสายเลือดก็ถูกปลุกขึ้นมาทันที ลงน้ำไปโดยไม่ต้องรอให้จ้าวซานเหอสั่ง

บางครั้งต้องยอมรับว่า พวกนักเลงในสังคมอาจจะไม่ใช่คนดี ใครเห็นก็รังเกียจ ขยะแขยง แถมยังชอบทำเรื่องชั่วๆ!

แต่ทว่า ในเรื่องของคุณธรรมน้ำมิตร และช่วงเวลาวิกฤต คนพวกนี้ใจเด็ดยิ่งกว่าคนธรรมดาเยอะ! พวกเขาใช้ชีวิตในยุทธภพ แต่กลับเข้าใจคำว่า "ผดุงความยุติธรรม" มากที่สุด! และอยากจะทำตัวเป็นฮีโร่มากที่สุด!

"พี่เป่า! รีบโทรหาซุนโปที่อยู่ปลายน้ำ ให้เขาจัดคนเตรียมรับมือ เอาเครื่องมือที่มีไปขึงดักไว้!" จ้าวซานเหอตะโกนสั่ง แล้ววิ่งตามกระแสน้ำลงไปพร้อมกับซานเลิ่งจื่อและจ้าวซานเฟิง

เห็นอยู่หลัดๆ ว่าเด็กคนนั้นกำลังจะไม่ไหว เจ้าปากหมาว่ายไปถึงคนแรก แล้วเข้าไปประคองตัวเด็กไว้ทันที

เด็กคนนั้นเหมือนคว้าฟางเส้นสุดท้ายได้ ก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงเจ้าปากหมาแน่นไม่ยอมปล่อย

ทำเอาเจ้าปากหมาเสียหลัก โดนดึงจนควบคุมร่างกายไม่ได้ สำลักน้ำไปหลายอึก

ตรงนี้ต้องให้ความรู้กันหน่อยว่า เวลาเจอคนจมน้ำ ต้องประเมินกำลังตัวเองให้ดี

ถ้ามีอุปกรณ์ ก็ให้ใช้อุปกรณ์ช่วย ถ้าไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย อย่าลงไปช่วยเองเด็ดขาด

เพราะเมื่อคุณเข้าไปใกล้คนจมน้ำ ในวินาทีที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย เขาจะมองคุณเป็นที่พึ่งสุดท้าย และจะตะเกียกตะกายดึงทึ้งคุณอย่างบ้าคลั่ง!

เขาจะไม่สนหรอกว่าคุณจะเป็นตายร้ายดียังไง เขาแค่ต้องการเกาะคุณเพื่อจะมีชีวิตรอด

แต่คนช่วยจะถูกแรงดึงแรงกอดรัดนี้ ทำให้เสียการควบคุมร่างกาย จนสุดท้ายอาจจะช่วยคนอื่นไม่ได้ แถมยังหมดแรงและเอาชีวิตตัวเองไปทิ้งด้วย

เห็นท่าไม่ดี เจ้าปากหมาเริ่มตกอยู่ในอันตราย เจ้าติดอ่างก็เร่งสปีดมาถึงพอดี

ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน อาการติดอ่างดันหายไปซะเฉยๆ ตะโกนลั่นว่า

"ปากหมาไม่ต้องกลัว พี่น้องมาแล้ว!"

เขาตีน้ำเสียงดังตูมตามเข้ามาช่วยประคองเจ้าปากหมาที่โดนล็อกตัวไว้ อีกมือก็ตีน้ำพยุงตัวอย่างบ้าคลั่ง

ด้วยความช่วยเหลือของเจ้าติดอ่าง เจ้าปากหมาโผล่หัวพ้นน้ำขึ้นมาได้ และเริ่มยื้อยุดฉุดกระชากกับคนที่จมน้ำ!

จากนั้น หม่าเหว่ยก็มาถึง

สามคนช่วยกันประคองคนจมน้ำท่ามกลางกระแสน้ำเชี่ยว ในที่สุดก็ทำให้สถานการณ์นิ่งลงได้

ไม่ปล่อยให้คนจมลงไปอีก

ตอนนี้ ได้ยินแค่เสียงร้องไห้กระซิกๆ ของเด็กคนนั้น

ในขณะเดียวกัน จ้าวซานเหอก็หาแผ่นไม้กระดานมาได้แผ่นหนึ่ง

เขาเหวี่ยงไม้กระดานลงไปในแม่น้ำสุดแรงเกิด!

เห็นไม้กระดานลอยมา หม่าเหว่ยที่อยู่ใกล้สุดรีบคว้าไว้แล้ววางขวางลำน้ำ

ทุกคนรีบเกาะไม้กระดานไว้ ในที่สุดก็ได้พักหายใจหายคอกันสักที

"เชรดเข้! ลูกพี่ไปหาไม้กระดานมาจากไหนเนี่ย? มาได้จังหวะสุดๆ!" เจ้าปากหมาปาดน้ำออกจากหน้า หอบหายใจแฮ่กๆ

"ไอ้เวรนี่ยังมีอารมณ์มาห่วงเรื่องนี้อีก เกือบทำเอาหัวใจวายตายห่า! คราวหลังจะช่วยคน ถ้าไม่ไปพร้อมกัน ก็อย่าเสร่อโชว์เดี่ยว! เดี๋ยวจะพาพวกฉันสองคนซวยไปด้วย!" หม่าเหว่ยด่ายับ

โดนหม่าเหว่ยด่าสอนมวย เจ้าปากหมาก็ได้แต่เกาหัวแก้เก้อด้วยความสำนึกผิด