บทที่ 35 - ข้างหลังมีคน

บทที่ 35 - ข้างหลังมีคน

พักผ่อนอยู่บ้านได้ไม่กี่วัน จ้าวซานเหอก็เตรียมออกเดินทาง

เวลาเป็นเงินเป็นทอง

เงินที่มีอยู่ในสายตาคนบ้านนอกอาจจะเยอะ แต่ถ้าเทียบกับคนรวยในเมือง ยังห่างไกลนัก

อย่างคฤหาสน์ของพี่เวยหลังนั้น ราคาคงเป็นสิบล้าน

ด้วยกำลังทรัพย์ตอนนี้ แค่มองยังไม่กล้า

ต้องขยันกว่านี้!

ก่อนไป จ้าวซื่อไห่ได้ติดต่อช่างมาเตรียมสร้างบ้านแล้ว

มติครอบครัวคือ สร้างบ้านเก่าขึ้นมาก่อน

เอาแบบจีนประยุกต์ทันสมัย

พอบ้านเก่าเสร็จ เข้าอยู่ได้ ก็จะทุบบ้านตัวเองกับบ้านจ้าวซานเฟิงทิ้ง แล้วสร้างใหม่พร้อมกันสองหลัง!

ตอนนี้จ้าวซื่อไห่เดินยืดอก หน้าบานคับหมู่บ้าน

ว่างๆ ก็จูงหลานสาวยาหยาเดินเล่น ฟังคำเยินยอจากชาวบ้าน มีความสุขสุดๆ

แถมยังมีแม่สื่อหัวกระไดไม่แห้ง มาทาบทามจ้าวซานเหอไม่ขาดสาย

แต่จ้าวซื่อไห่ปฏิเสธหมด บอกว่าลูกชายจะโฟกัสเรื่องหาเงินก่อน ยังไม่คิดเรื่องแต่งงาน

ทางด้านบ้านจ้าวซานเฟิง พอมีเงิน ญาติพี่น้องฝั่งซิ่วเหยียนก็แห่กันมาเยี่ยมเยียนไม่ขาดสาย!

เมื่อก่อนตอนซิ่วเหยียนแต่งงาน ญาติฝ่ายหญิงคัดค้านกันระงม มีแต่พ่อตาที่ยอมตามใจลูกสาว

ตอนพ่อตาป่วย จ้าวซานเฟิงทุ่มเงินรักษาจนหมดตัว

แต่ญาติคนอื่นทำเหมือนคนแปลกหน้า

พอตอนนี้ซิ่วเหยียนรวย ญาติพวกนั้นก็โผล่หน้ามากันสลอน หน้าด้านบอกว่าเมื่อก่อนก็ดูออกว่าจ้าวซานเฟิงเป็นคนมีอนาคต...

นี่แหละหนา จนอยู่กลางตลาดไม่มีใครถามหา รวยอยู่กลางป่าญาติมาถึงบันได

เรื่องในบ้านปล่อยให้จ้าวซื่อไห่จัดการ

สามหนุ่มตระกูลจ้าวมีหน้าที่หาเงิน

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ ทันทีที่รถออกจากหมู่บ้านฮามา มีรถตู้บุโรทั่งคันหนึ่งขับตามออกมาจากมุมมืด

"ลูกพี่ ตามคันนั้นไปเลย อย่าให้คลาดสายตา!"

คนสั่งการคือซุนผิง ที่ขาเริ่มหายดีแล้ว

ในรถยังมีอีกสามคน

"คุยกันก่อนนะ ทางไปเหมืองหัวจินมันกันดาร แถมไกล ขากลับผมต้องตีรถเปล่ากลับมา เพราะงั้นขอค่ารถห้าร้อย ห้ามต่อ!" คนขับรถบอก

"ไม่มีปัญหา จ่ายสดตอนนี้เลย ไปเถอะ!"

รถออกตัว "ไอ้ขี้มูก" ถามซุนผิง

"พี่ผิง เราเอาไปแต่อุปกรณ์กับของกิน ไม่เอาเต็นท์ไป คืนนี้จะนอนไหนวะ?"

"โง่! ไม่เคยดูรายการเอาชีวิตรอดเหรอ? ข้าดูทุกวัน ได้วิชามาเพียบ ถึงเหมืองเราก็สร้างเพิงพักชั่วคราว อยู่ได้สบาย!"

"จะเวิร์กเหรอพี่?"

"เวิร์กสิวะ! อีกอย่าง ข้ารู้มาว่าที่เหมืองหัวจินมีบ้านร้างเก่าๆ อยู่ ไปซ่อมๆ หน่อยก็นอนได้! เอาเป็นว่าเราตามจ้าวซานเหอไป ข้าไม่เชื่อหรอกว่ามันหาทองเจอแล้วเราจะหาไม่เจอ!"

นอกจากไอ้ขี้มูก อีกสองคนคือ "เจ้าทึ่มสาม" กับ "ซุนโป"

สองคนนี้ถือว่าไว้ใจได้ และอยากหาเงินจริงๆ

แต่รถจ้าวซานเหอโมดิฟายมา นั่งได้แค่สามคน พวกเขาเลยต้องลงขันเช่ารถไปเสี่ยงดวงกับซุนผิง

ขณะเดียวกัน บนรถคันหน้า จ้าวซานเฟิงสังเกตเห็นรถที่ตามมาตั้งแต่แรก

"น้องรอง พี่เป่า ข้างหลังมีคนตามเรามา"

"ตามก็ช่างมัน เราไปร่อนทอง ใครจะมาก็มา เราไม่ได้ทำอะไรผิด" จ้าวซานเหอไม่ยี่หระ

"ข้าว่าต้องเป็นไอ้ซุนผิงแน่ๆ ปล่อยมันไปเถอะ"

พี่เป่าสบายใจเฉิบ

เขานอนเอกเขนกอยู่บนเตียงไม้หลังรถ ห่มผ้าห่ม เสียบชาร์จมือถือ เล่นเกม PUBG อย่างเมามัน

"สัส! เพื่อนร่วมทีมโง่ชิบหาย ไม่ยอมมาชุบกู ตายห่าอีกละ เลิกเล่น!"

วางมือถือลง เอียงคอพูดว่า

"ขอนอนก่อนนะ สองสามวันมานี้ไปช่วยพี่เมียสร้างบ้าน เหนื่อยจนขี้จะแตก ไม่ได้คำชมสักคำ แถมโดนด่าอีก"

แป๊บเดียว เสียงกรนก็ดังสนั่นรถ...