บทที่ 33 - ฉากเด็ด

บทที่ 33 - ฉากเด็ด

ในขณะที่ทั้งหมู่บ้านรู้ข่าวว่าสองพี่น้องตระกูลจ้าวรวยแล้ว จ้าวเยว่เอ๋อ (อาสาม) กำลังนั่งรถตู้โดยสารมุ่งหน้ามายังหมู่บ้านฮามา พร้อมกับชายหน้าหนวดเครารุงรังคนหนึ่ง

"คุณคนขับคะ นี่เราเหมาไปกลับนะ ถือว่าเป็นงานใหญ่ ลดค่ารถให้หน่อยไม่ได้เหรอ?"

"เจ๊ครับ ทำไมตื้อเก่งจัง? ราคาคุยกันจบแล้ว ไปกลับหกสิบหยวน ถูกกว่านี้ไม่ได้แล้วครับ"

"สี่สิบหยวนก็เยอะแล้วนะ ค่าน้ำมันจะสักกี่บาทเชียว? คิดแพงระวังบาปกรรมนะพ่อหนุ่ม!"

"ใครบาปกรรม? ไม่พอใจก็ลงไป จ่ายมาสามสิบหยวนแล้วไสหัวไป คนอะไรวะ ตกลงราคากันแล้วยังจะมาต่อรองน่ารำคาญ!"

"อ้าว! ก็แค่ลองคุยดู ไม่ลดก็ไม่ลดสิ! จะโมโหทำไม!"

จ้าวเยว่เอ๋อค้อนใส่คนขับ แล้วหันมาซุบซิบกับชายข้างกาย

"หลานชายตัวแสบของฉันไม่อยู่บ้านแน่ๆ เมื่อสองวันก่อนเห็นออกไปข้างนอก พี่สะใภ้รองฉันเป็นคนหัวอ่อน จัดการง่าย ฉวยโอกาสนี้แกตามฉันเข้าไป เอาของไปวางไว้ในบ้านเขา เรื่องก็ถือว่าสำเร็จไปครึ่งนึง อีกสองวันแกก็รอเป็นเจ้าบ่าวได้เลย"

"อาครับ บ้านเขาไม่เอาสินสอดจริงเหรอ? บ้านผมจนนะ! ไม่มีปัญญาจ่ายจริงๆ! วันก่อนผมไปสู่ขอแม่ม่ายหวังในหมู่บ้าน หล่อนเรียกสินสอดตั้งหกหมื่น!" ชายหน้าหนวดถาม

"แม่ม่ายหวังแก่อายุจะห้าสิบแล้วยังกล้าเรียกแพง! มีอาช่วยซะอย่าง วางใจเถอะ ต่อให้เขาเรียก ก็แค่พิธีการ ให้ไปสัก 888 หยวนเป็นพิธีก็พอ ไปถึงแกอย่าบอกว่าจนนะ พูดไปเลยว่าบ้านแกจนกว่ามันอีก! แล้วก็โม้ไปตามที่อาสอน ว่าปีหน้าจะออกรถ สร้างบ้าน โม้ให้สุด ให้ได้ตัวผู้หญิงมาก่อนค่อยว่ากัน!"

"ได้ครับอา! อาครับ ถ้าผมได้แต่งงานแล้ว เรื่องของเราสองคน..."

จ้าวเยว่เอ๋อเหมือนโดนเหยียบหาง รีบตัดบทเสียงหลง

"เรื่องของเราอะไร! ฉันจะบอกให้นะ พอแกแต่งงานแล้ว ก็อยู่ส่วนแก ทำตัวดีๆ อย่ามายุ่งกับฉันอีก!"

พอรถจอดหน้าบ้านจ้าวซื่อไห่ หัวใจจ้าวเยว่เอ๋อก็หล่นวูบ

เพราะเธอเห็นคนที่ไม่อยากเจอที่สุด... จ้าวซานเหอ!

นอกจากจ้าวซานเหอ ยังมีจ้าวซานเฟิง ตัวซวยอีกคน

มีสองคนนี้อยู่ งานนี้ท่าจะยาก

แถมหน้าบ้านยังมีชาวบ้านมานั่งจับกลุ่มคุยกันเต็มไปหมด ไม่รู้ว่างงานอะไรกันนักหนา ถึงมาสิงสถิตอยู่หน้าบ้านพี่ชายจนๆ ของเธอ

"อาครับ คนเยอะขนาดนี้ เอาไงดี?" ชายหน้าหนวดถามอย่างกังวล

"ลงรถก่อน คอยดูสัญญาณจากอา!"

ทั้งคู่ลงจากรถ ชายหน้าหนวดถือของพะรุงพะรัง ผลไม้บ้าง นมกล่องบ้าง

"พี่สะใภ้รองอยู่ไหม! โอ๊ย ชาวบ้านอยู่กันเพียบเลย! พี่สะใภ้! วันนี้ฉันพาหลานชายฝั่งสามีมาสู่ขอจิ่นซิ่ว ตามที่เราตกลงกันไว้ไง! พี่รับปากแล้วนะ!"

จ้าวเยว่เอ๋อส่งสายตา ชายหน้าหนวดก็รีบถือของรี่เข้าไปหาโจวลี่หัวทันที

ทำตาหยีๆ ยิ้มกวนประสาท ตะโกนลั่น

"แม่ยายจ๋า! ผมมาแล้ว! แฮ่ๆ!"

ภาพนั้นทำเอาชาวบ้านที่มุงดูอยู่ขนลุกซู่

ชายหน้าหนวดคนนี้สภาพดูไม่ได้ สกปรกซกมก เหมือนผีบ้าหลุดออกมาจากไหน ออกจากบ้านทั้งทีหนวดเคราไม่คิดจะโกนหน่อยเหรอ?

ยังไม่ทันที่โจวลี่หัวจะอ้าปาก จ้าวซานเหอก็คว้าแตะคีบที่เท้า ปาใส่หน้าไอ้หนวดเต็มแรง!

"มึงเห่าหอนหาพ่องเหรอ! ไป! ไสหัวไปไกลๆ ตีนกู!"

จ้าวซานเฟิงก็ไม่น้อยหน้า คว้าสามง่ามตักขี้วัวในลานบ้านมาชี้หน้าจ้าวเยว่เอ๋อ

"นังตัวดี มึงมาทำไม? กูเป็นอาสามมึงนะ มึงกล้าทำแบบนี้กับกูเหรอ?"

"อาสามห่าเหวอะไร ตั้งแต่วันที่มึงแล้งน้ำใจไม่ช่วยพ่อกู มึงก็ตายจากความเป็นคนไปแล้ว! รีบพาไอ้เฒ่าหน้าส้วมที่มึงพามาไสหัวไป! เร็วๆ!" จ้าวซานเฟิงคำราม

"อย่ามาดูถูกคนนะ! ฉันจะบอกให้ หลานชายฉันคนนี้บ้านรวยมาก หลังปีใหม่จะซื้อรถ สร้างบ้าน จิ่นซิ่วแต่งไปถือเป็นวาสนา! อีกอย่างจิ่นซิ่วอายุป่านนี้แล้ว ถ้าไม่รีบแต่งจะไม่มีใครเอา อาสามหวังดีนะถึงหาให้! แล้วดูสภาพบ้านพี่รองสิ จนจนจะไม่มีข้าวกินอยู่แล้ว มีคนมาขอยังจะเลือกมากอีกเหรอ?"

พอจ้าวเยว่เอ๋อพูดจบ ชาวบ้านก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น

"ขำอะไรกัน? ฉันพูดผิดตรงไหน?"

"จ้าวเยว่เอ๋อเอ๊ย เธอนี่ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ! ตอนนี้บ้านพี่รองเธอกับบ้านซานเฟิงรวยแล้ว! เป็นเศรษฐีเงินล้านกันแล้ว!"

"ใช่! เขาเพิ่งหาเงินได้เป็นล้าน เธอมาด่าเขาว่าจน สมองกลับหรือเปล่า?"

"เป็นไปไม่ได้! จะเอาปัญญาที่ไหนไปหาเงินล้าน? ปล้นธนาคารมาเหรอ?"

"จะปล้นไม่ปล้นไม่รู้ แต่เขารวยจริง รู้กันทั้งหมู่บ้าน อีกสองวันจะสร้างบ้านใหม่แล้ว!"

"เป็นไปไม่ได้! เว้นแต่... เว้นแต่พวกเขาหาสมบัติที่ปู่ทิ้งไว้เจอ? ใช่ไหม? พวกเขาเจอสมบัติปู่ใช่ไหม?" จ้าวเยว่เอ๋อนึกขึ้นได้

"สมบัติอะไร! เขาไปร่อนทองได้ต่างหาก!"

ชาวบ้านช่วยกันอธิบาย จ้าวเยว่เอ๋อหน้าถอดสี เดี๋ยวเขียวเดี๋ยวม่วง

กำลังจะอ้าปากแก้ตัว จ้าวซานเหอก็เอาที่ตักผงไปตักน้ำขี้หมูในคอก สาดใส่จ้าวเยว่เอ๋อเต็มๆ!

โชคดีที่จ้าวเยว่เอ๋อหลบทัน

"ไอ้หลานเวร ฉันเป็นอาแกนะ ขอให้แกตายโหง!"

"อย่าหนีนะ นังแพศยากับไอ้ชู้รัก!"

แล้วหมู่บ้านฮามาก็ได้เห็นฉากเด็ด สองพี่น้องไล่กวดอาแท้ๆ วิ่งหนีหัวซุกหัวซุน...