Chapter 163 – Great Plains of Barrastan (14) [10-05-2020]

Chapter 163 – Great Plains of Barrastan (14)

”

ซังจินได้ถูกวาปมาที่มิติใหม่พร้อมๆกับเสาแสง ไกลออกไปเขาสามารถจะมองเห็นเอ็ดเวิร์ดและเซรินยืนอยู่ในหมู่นักล่าได้ ซันจินได้หมุนข้อมือในขณะที่จับดาบแน่น

มูนสเปคและบลัดเวเจนได้ตัดผ่านอากาศ ซังจินได้รอจนเสาแสงหายไปเหมือนกับรอสัญญาณปืนออกตัวของนักกวิ่ง

และครู่หนึ่งที่มันหายไป เขาก็ได้วิ่งเข้าไปหาเอ็ดเวิร์ด เมื่อนักล่าได้เห็นซังจินพุ่งเข้ามาหาพวกเขาด้วยความเร็วสูง พวกเขาก็ตกใจมาก

"อะ...อะไรน่ะ?"

ในขณะที่นักล่ายังคงตกตะลึงและไม่สามารถจะตอบสนองได้ทัน ซังจินได้กำหนดเป้าหมายมาที่เอ็ดเวิร์ดในทันที แต่ว่ามีเพียงคนเดียวที่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เซรินได้พยายามจะหยุดเขา

"เดี๋ยวก่อน!"

เธอได้ตะโกนออกมาแต่ว่าซังจินได้เมินเธอและพุ่งเข้าไปหาเอ็ดเวิร์ด

"โว้ว...."

นักล่าคนอื่นๆไม่รู้ว่าจะเปิดอะไรขึ้น แต่ว่าพวกเขาได้ขยับตัวออกไปจากทางก่อนเป็นอย่างแรก เอ็ดเวิร์ดก็ยังคงไม่รู้ตัวว่าเขาเป็นเป้าหมาย เขาได้ถอยหลังไปเพราะว่าซังจินได้วิ่งมาอย่างก้าวร้าว ซังจินได้ใช้ให้เบสโกโร่ร่ายเวทย์ขึ้นมา

"ฟรอสไบท์"

เท้าของเอ็ดเวิร์ดได้ถูกหยุดเอาไว้ ซังจินได้วางแผนที่จะหั่นเขาครึ่งในครั้งเดียว เอ็ดเวิร์ดจะต้องตายแม้ว่านั่นมันจะหมายความว่าเขาจะกลายเป็นฆาตกรก็ตาม แต่ว่าก่อนที่ดาบของซังจินจังถึงตัวเขา

"สายฟ้ากระแทก!"

ได้มีใครสักคนกระโดดมากระแทกซังจินออกไป ซังจินได้โฟกัสไปที่เอ็ดเวิร์ดมากเกินไปจนลืมที่จะระวังรอบข้าง แต่แล้วเขาก็ได้หมุนตัวกลางอากาศและยืนลงบนพื้นมองไปที่ ‘Juggernaut’ที่ยืนถัดไปจากเอ็ดเวิร์ดด้วยโล่ในมือเขาทำให้เหมือนเขาเป็นองครักษ์ส่วนตัว

'มันเป็นปกติอยู่แล้วหลังจากแจกร่ายวัล ความสำพันธ์ที่แข็งแกร่ง' ซังจินได้คิดขึ้น

เอ็ดเวิร์ดได้มุ่งเป้าร่ายเวทย์ไปที่เขาในทันที

"กำแพงเยือกแข็งที่กังขังศัตรู! คุกน้ำแข็ง"

ครู่หนึ่งได้มีกำแพงน้ำแข็งสูงมาล้อมรอบซังจิน

"กลับเข้ารูปแบบ"

มันเป็นปฏิกิริยาตอบสนองตามธรรมของนักล่าที่ถูกโจมตี พวกเขาได้มารวมตัวกัน

"ฟึบ!"

ตามทั้งสองเล่มได้เจาะผ่านน้ำแข็งในเวลาเดียวกัน

"แคร๊กกกกกก"

จากนั้นดาบน้ำก็ได้ตัดน้ำแข็งนั้นเป็นวงกลม

"ตูม"

ส่วนวงกลมที่ถูกตัดนั้นได้หล่นมาข้างหน้าและนิ่งอยู่กับพื้น ซังจินได้เดินออกมาจากช่องวงกลมที่สร้างขึ้นนั้น ด้านหน้าของเขาเป็นแถวนักล่าที่พร้อมต่อสู้ แท้งอยู่ในด้านหน้า คนสร้างความเสียหายอยู่ถัดไปแถวสอง จอมเวทย์เอ็ดเวิร์ดได้ยืนอยู่ในแนวหลังตามปกติมีเพียงแค่เซรินเท่านั้นที่รู้จักซังจินและยืนลังเลอยู่นอกกลุ่ม ซังจินได้พูดกับพวกเขา

"เป้าหมายของฉันคือนักเวทย์ขางหลังนั่น ถ้าพวกนายไม่หยุดฉัน ฉันก็จะไม่โจมตีนาย แต่ถ้านายมาขวางทางฉันก็เตรียมตัวตายได้เลย เลือกซะ"

นักล่าหันไปมองเอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ดก็ดูสับสนเหมือนคนอื่นๆเช่นกัน จากนั้นนักล่าก็ได้มองกันและกันสั้นๆและหันไปมองที่ซังจิน มันดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการที่จะปกป้องเอ็ดเวิร์ด

"นายคืออะไร? นายเป็นฆาตกร?"

Juggernaut ผู้ที่ได้มาช่วยเอ็ดเวิร์ดได้เดินมาข้างหน้าและถามออกมา

"ทำไมนายถึงพยายามจะโจมตีเรา?"

ซังจินได้ตอบกลับไป

"ฉันจะพูดอีกครั้ง เป้าหมายของฉันคือจอมเวทย์ด้านหลังนั่น ฉันไม่สนใจคนอื่นๆ"

"ใครจะสนสิ่งที่นายคิดกัน พวกเราคือทีม ถ้านายจะโจมตีเอ็ดเวิร์ดนายก็จะต้องปะทะกับพวกเรา"

ซังจินได้มองไปที่เขาและยกดาบขึ้นมาพร้อมพูดขึ้น

"ทำอย่างที่นายต้องการเถอะ...ทุกคนที่ขวางฉันจะต้องตาย"

Juggernaut ได้หัวเราะเยาะออกมา เขาได้หันหน้าไปมองทีมของเขาและพวกออกมา

"ทุกคนหรอ? พวกเราสิบคน"

Juggernaut ได้พูดออกมาอย่างมั่นใจ พวกเราเป็นทีมการจู่โจมแบบ 10 คนที่สมบูรณ์แบบ ฝ่ายตรงข้ามเป็นเพียงนักล่าเพียงคนเดียว เขาไม่ใช่ทั้งบอสหรือบอสลับ เป็นเพียงแค่นักล่าคนอื่น

เขามั่นใจว่าถ้าพวกเขาร่วมมือกันและต่อสู้ พวกเขาก็จะต้องชนะได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากทีมของเขามีทั้งจอมเวทย์เอ็ดเวิร์ดและนักธนูอย่างฮัซซัน แต่แล้วเขาก็สังเกตเห็นว่าฮัสซันไม่ได้มารวมกับพวกเขาราวกับว่าเขาคนนั้นไม่ต้องการจะเกี่ยวข้องกับการต่อสู้นี้ Juggernaut ได้คิดว่ามันมีบางอย่างที่แปลกๆ แต่แล้วเขาก็หันหน้ากลับมาและพูดต่อ

"นายคิดจริงๆหรอว่าจะสามารถเผชิญหน้ากับพวกเราทั้งสิบคนได้?"

ซังจินได้ไคว้ดาบในขณะพูดออกมา

"ทำไมไม่ลองดูล่ะ"

การต่อสู้กำลังจะเริ่มขึ้นมาแล้ว

"โอปป้าค่ะ! ได้โปรดอย่าทำแบบนั้น!"

นี่มันไม่ใช่เสียงใครอื่นนอกจากเซริน นักล่าทุกคนได้มองไปที่เซรินในคราบของฮัสซัน เสียงของเธอเป็นผู้ชาย แต่ว่ารูปแบบการพูดเป็นของผู้หญิง เมื่อสังเกตุเห็นแววตาแปลกประหลาดมองมาที่เธอ เธอเลยดึงเคราออกมาในขณะที่พูดขึ้น

"ยกเลิกการสวมใส่"

ผิวบนใบหน้าของเธอได้ลอกออกมาและเซรินก็ได้กลับไปอยู่ในรูปลักษณ์ดั้งเดิม นักล่าทุกคนได้ตกใจกับสิ่งนี้ อย่างแรกเพราะว่าพวกเขาเชื่อว่าเธอเป็นผู้ชายอยู่ตลอดเวลาได้กลับกลายมาเป็นหญิง อย่างที่สองเพราะเธอเป็นผู้หญิงที่สวยงามมาก เซรินได้เก็บหน้ากากลงไปและพูดขึ้น

"โอปป้าค่ะ ได้โปรดรอเดี๋ยว"

แต่ซังจินไม่ได้สนใจฟังเธอเลย"

"อยู่ให้ห่างไว้ มันอันตราย"

"ฉันได้มีโอกาสพูดคุยกับเขาและเขาก็เป็นคนที่เหมาะสมมากๆ ถ้าโอปป้าคุยกับเขา...."

เซรินได้พยายามทำให้สถานการณ์เย็นลง แต่ว่าซังจินไม่แม้แต่จะต้องการฟัง

"ฉันรู้แล้ว"

เขาได้ตัดกลางประโยคของเธอ

"ฉันรู้ว่าเธอได้พูดคุยกับเขาแล้ว เขาจะดูเหมือนไม่มีปัญหา แต่ว่ามันมีบางอย่างที่เธอไม่รู้ เชื่อฉันและถอยออกไป"

"ไม่ค่ะ เดี๋ยวโอปป้า"

ในช่วงเวลานั้นเองที่เซรินได้คุบกับซังจิน

"ย่าห์!"

หนึ่งในนักล่าได้ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหลังของซังจิน เขาได้ใช้มีดสั้นทั้งสองเล่ม ทักษะการลอบสังหารของเขายอมเยี่ยมมากจนถึงขนาดในช่วงแรกของการรบแบบกองโจรเขาได้มีผลงานเท่ากับเซรินและเอ็ดเวิร์ด เมื่อเซรินเห็นเขา เธอก็ตะโกนขึ้น

"ไม่!"

แต่ว่ามันสายเกินไป เขาได้เล็งไปที่คอของซังจินและเหวี่ยงมีดสั้นลงไป

'ฉึก'

มีดสั้นของเขาได้แทงลงไปที่ซังจิน แต่ว่าเขาก็ได้ตกใจมากจุดที่เขาโจมตีโดนมันห่างไปจากจุดที่เล็งเอาไว้มาก เขาไม่ได้แทงไปที่คอแต่เป็นแขนขวา

เขาไม่สามารถจะเชื่อสายตาได้เลย มันดูเหมือนกับว่ามีแขนปรากฏออกมาจากคอ

"อะ..."

ในขณะที่เขายังตกตะลึงอยู่ เซรินก็ได้พูดกับเขา

"วิ่งเคอร์ติส! เขาไม่ใช่คนที่...."

แต่ว่ามันก็สายเกินไป รัศมีสีแดงได้ปกคลุมร่างกายของเขา ซังจินได้เหวี่ยงดาบออกไปอย่างไม่ลังเล

"ฉึด"

พร้อมกับเสียงนั้น

"อั๊ก!"

รอยกากบาทได้ปรากฏขึ้นบนตัวของเขาพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมา เซรินได้ตะโกนใส่ซังจินอีกครั้ง

"โอปป้าคะ!"

สำหรับตอนนี้มันเป็นครั้งแรกที่ซังจินได้พูดกับเธอด้วยอารมณ์โกรธ

"เธอ...เธอตั้งใจที่จะเข้าร่วมฝั่งของศัตรูฉันเพราะว่าเธอได้อยู่ในปาติของเขาครั้งหนึ่งงั้นหรอ?"

เซรินไม่สามารถจะตอบอะไรกลับไปได้ จากนั้น Juggernaut ก็ได้เข้ามาพร้อมกับโล่และไม้กระบองของเขา

"ย๊ากกกก!"

เขาได้ตะโกนขึ้นมาและพุ่งเข้าใส่ซังจิน นักล่าคนอื่นๆก็ได้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่พวกเขาก็ได้ตามติด Juggernaut ที่นำไป พวกเขาส่วนใหญ่นั้นอาจจะคิดว่า

'มันเป็นการต่อสู้แบบ 8 ต่อ 1 พวกเราจะแพ้ได้ยังไง?'

แต่แล้วความคิดนี้ของพวกเขาก็ได้ถูกทำลายไปภายในไม่กี่วินาที Juggernaut ที่อยู่ด้านหน้าซังจินก็ได้สูญเสียการมองเห็นไปในทันที

'ที่ไหนน่ะ?'

และในช่วงเวลาที่เขาคิดแบบนี้ เขาก็ได้มองเห็นท้องฟ้า ซังจินได้เตะไปที่ขาของเขาจากด้านล่าง

'ปัง'

เขาได้ล้มลงไปเสียงดัง เมื่อนั้นเขาก็ได้พยายามที่จะลุกขึ้นอีกครั้ง

"เคร๊ง"

มันได้เกิดเสียงดังขึ้นและเมื่อเขาเเงยหน้าขึ้นไปมองเขาก็เห็นไม้กระบอสของเขาได้ถูกตัดออกไปด้วยดาบ เขาได้มองไปที่กระมองของเขาและพยายามจะปฏิเสธความจริงนี้

'ไม่มีทาง ไม้กระบองระดับตำนานของฉัน....?'

แต่ว่าในช่วงเวลาต่อมาของการต่อสู้ เรื่องนี้ก็ไม่ได้แปลกอะไร 'ภูผา' ได้ใช้ดาบใหญ่เหวี่ยงลงไปที่ 'สุดยอดนักล่า' แต่ว่าสุดยอดนักล่าไม่เพียงแต่จะไม่หลบมัน เขาได้ป้องกันมันด้วยอาวุธที่ดูบอบบางของเขาแทน

ดาบใหญ่ของภูผานั้นน่าจะถูกอธิบายว่าเป็นแท่งเหล็กกล้ามากกว่าดาบซะอีก มันเป็นอาวุธที่มีขนาดมหีมาและน่าหวาดกลัว Juggernaut คิดว่าสุดยอดนักล่าจะต้องถูกบี้แบนด้วยดาบเล่มนั้น

"เคร๊ง"

แต่ว่าหลังจากเสียงนั้นมีเพียงแต่สุดยอดนักล่าผอมบางและดาบสีแดงเท่านั้นทียังอยู่ ภูผาได้ตกใจมากจนไม่สามารถจะขยับได้ สุดยอดนักล่าก็ได้ใช้โอกาสนี้เตะเข้าไปที่ขาหนีบของภูผา

"ปึก"

พร้อมด้วยเสียงแปลกๆนั้นภูผาก็ได้ล้มลงไปทั้งยืน จากนั้นฆาตกรต่อเนื่องและซามูไรระดับสูงก็ได้พุ่งเข้าใส่เขาเช่นกัน พวกเขานั้นเป็นสมาชิกที่เร็วที่สุดในทีมที่ใช้ดาบและขวาน ท้องสองคนได้โจมตีสุดยอดนักล่าด้วยความเร็วที่มากกว่าคนอื่นๆอย่างเห็นได้ชัด แต่ว่า

"เคร๊ง เคร๊ง เคร๊ง ชิ้ง"

หลังจากนั้นเพียงการปะทะไม่กี่ที อาวุธของพวกเขาทั้งคู่ก็ได้ตกลงไปพร้อมด้วยความเจ็บปวดที่มือของเขา

"อึก"

"โอ้..."

พวกเขาได้ถอยกลับไปในขณะทีจับแขนที่ถืออาวุธในก่อนหน้านี้เอาไว้ เลือดได้ไหลออกมาจากข้อมือของพวกเขา ในตอนนี้มีเพียงไม่กี่คนที่ป้องกันเอ็ดเวิร์ดอยู่คือ 'ฮ็อคอาย' ที่ใช้หน้าไม้และ 'ราชองครักษ์' ที่ใช้หอก สถานการณ์ตอนนี้มันค่อนข้างจะอันตราย

Juggernaut ได้โยนเศษกระบองทิ้งและหยิบโล่ขึ้นมาไปเข้าร่วมกับคนอื่นๆ เมื่อนั้นพายุทรงพลังก็ได้เกิดขึ้นที่ใต้เท้าของสุดยอดนักล่า เอ็ดเวิร์ดได้เริ่มร่ายเวทย์ไปแล้วในขณะที่คนอื่นต่อสู้

"ไซโคลน!"

สุดยอดนักล่าได้สูญเสียสมดุลเนื่องจากว่าลมพายุ พายุไซโคลนได้เติบโตขึ้นและพัดเขาไปไกลออกไป เอ็ดเวิร์ดได้พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ช่วยมาร่วมกันที่นี่!"

คนอื่นๆได้ทำตามคำสั่งอยู่แล้ว เอ็ดเวิร์ดได้รีบพูดให้นักล่ามารวมตัวกันอยู่ข้างๆเขาในทันที

"สิ่งที่ฉันใช้ไปเป็นเวทย์ควบคุมที่จัดการโยนเขาออกไปเท่านั้น เขาจะกลับมาอย่างแน่นอน"

ในตอนที่เขาพูดเสร็จ เขาก็ร่าบเวทย์ตามมา

"พลังชีวิตจงแตกหน่อขึ้น การฟื้นคืน"

ด้วยเวทย์ของเอ็ดเวิร์ด ได้มีแสงสว่างสีเขียวส่องสว่างออกมาจากเอ็ดเวิร์ดที่เป็นศูนย์กลาง บาดแผลที่พวกเขาได้รับมาได้ถูกรักษาไป ในตอนนี้นักล่าทั้งหมดได้รับการรักษาแล้ว

"โอเปอเรเตอร์ โพชั่น!"

"โอเปอเรเตอร์ ฉันมีอาวุธอะไรบ้าง?"

พวกเขาต่างก็เรียกหาโอเปอเรเตอร์เพื่อที่จะเตรียมพร้อม แต่แล้วเอ็ดเวิร์ดก็ตะโกนออกมา

"นั่นเขามาแล้ว เขามาเร็วกว่าที่คิดเอาไว้"

และเพียงแค่เขาได้พูดออกมา สุดยอดนักล่าที่ถูกโยนออกไปด้วยลมพายุก็ได้กลับมาโดนที่ไร้บาดแผล เขาได้เดินเข้ามาหานักล่า นักล่าต่างก็สร้างรูปแบบเตรียมตัวสู้ขึ้น สุดยอดนักล่าซังจินได้ขมวดคิ้วขึ้นในขณะที่พูดกับพวกเขา

"พวกนายทั้ง 8 คน แม้ว่าฉันจะไม่สามารถเอาชนะได้ 'โดยที่ไม่ตั้งฆ่าพวกนาย' ก็ตาม แต่ฉันจะพูดสิ่งนี้เป็นครั้งสุดท้าย ทุกคนยกเว้นสุดยอดจอมเวทย์จะแพ้หรือไม่ก็ตาย"