บทที่ 30 สัญญา ล้างสมบัติ: มาฝึกสิ่งนี้กันเถอะ!

บทที่ 30 สัญญา ล้างสมบัติ: มาฝึกสิ่งนี้กันเถอะ! 

เชียเกอ (พี่มะเขือ) สาธิตทักษะของตนให้ซินซิน (ซินเป่า) ดูทีละอย่าง

หนึ่งในนั้นคือสกิลระดับสูงเฉพาะเผ่าพันธุ์: 'เมล็ดปรสิต'

ส่วนที่เหลือเป็นสกิลระดับสูงธาตุไม้ที่เรียนรู้เพิ่มเติม: 'ดาบปลายปืนเถาวัลย์', 'กลิ่นดอกไม้ลี่จ้าน', 'เกราะหนักพงไพร', และ 'พายุเข็มใบไม้'

ทั้งหมดอยู่ในระดับเริ่มต้น มีเพียง 'ดาบปลายปืนเถาวัลย์' ที่ไปถึงระดับกึ่งเชี่ยวชาญแล้ว

— สกิลสัตว์เลี้ยงแบ่งออกเป็นสกิลเฉพาะเผ่าพันธุ์และสกิลที่เรียนรู้เพิ่มเติม สกิลแรกจะตื่นขึ้นเองตามธรรมชาติ ส่วนสกิลหลังสามารถเรียนรู้ได้จากการฝึกสอน

ในกรณีที่หายากมาก สัตว์เลี้ยงเผ่าพันธุ์หนึ่งอาจเรียนรู้สกิลเฉพาะของอีกเผ่าพันธุ์หนึ่งได้

ตัวอย่างเช่น ซินซินที่เรียนรู้ 'ลูกข่างวายุ'

เชียเกอทำสัญญากับเมิ่งหลินมาไม่ถึงเดือน แต่เรียนรู้สกิลเพิ่มเติมได้ถึงสี่อย่างแล้ว

แถมยังเป็นสกิลระดับสูงทั้งหมดด้วย

จะบอกว่าเขาไม่ได้เรื่อง ก็คงเป็นการปรักปรำกันเกินไป

อย่าว่าแต่ห้องเจ็ดเลย ต่อให้นับรวมห้องพิเศษเข้าไปด้วย ก็มีสัตว์เลี้ยงไม่กี่ตัวที่เรียนรู้ได้มากกว่าเขา

ด้วยเหตุนี้เอง การที่พ่ายแพ้ให้กับซินซินถึงสองครั้ง และถูกเหยียนลี่วิจารณ์อย่างหนักถึงสองหน หัวใจดวงน้อยๆ ของเชียเกอจึงเจ็บปวดรวดร้าว...

"ซิน"

ซินซินส่ายหัวรัวๆ

เชียเกอ นายจับจดเกินไปแล้ว

สังเกตไหมว่านายเรียนรู้อะไรมาเยอะแยะ แต่ไม่มีอันไหนที่เอาไปอวดใครได้จริงๆ สักอย่าง?

"อาวู้ว"

เชียเกออึ้งไปชั่วขณะ

ดูเหมือนจะจริงแฮะ

ในบรรดาสกิลทั้งหมด 'ดาบปลายปืนเถาวัลย์' มีความเชี่ยวชาญสูงสุด แต่ท่านี้กลับไม่ค่อยมีบทบาทในการต่อสู้จริงเท่าไหร่

เหยียนลี่บอกว่านี่เป็นสกิลระดับสูงที่สัตว์เลี้ยงธาตุไม้หลายตัวกำลังฝึกกัน

เขาเลยฝึกตาม...

"ซินซิน!"

ซินซินลุกขึ้น ยื่น 'ดัชนีมหาจำเริญคุมขังฟ้า' ออกมา—

ปัญหามันอยู่ตรงนี้นี่แหละ!

จุดประสงค์ของการฝึกคือการแข็งแกร่งขึ้น ไม่ใช่เห็นคนอื่นฝึกอะไรก็ฝึกตาม

อย่างคำที่ว่า สิ่งที่เหมาะกับตัวเองนั่นแหละดีที่สุด!

ถ้าฝึกไปเรื่อยเปื่อยโดยไม่เข้าใจจุดประสงค์ จะเป็นบีสต์มาสเตอร์ที่ดีได้ยังไง?!

เชียเกอตาสว่างวาบ

สมองที่ตื้อตันมานานราวกับได้รับยาระบาย ไหลลื่นปรู้ดปร้าด!

สมกับเป็นโค้ชส่วนตัวของเขา!

เวลาไม่ถึงสิบนาที เธอก็ชี้ปัญหาได้ตรงจุดเป๊ะ!

"อาวู้ว? อาวู้ว วู้ว?"

น้ำเสียงของเชียเกอเริ่มร้อนรน

แล้วฉันควรทำยังไง?

ฉันควรฝึกอะไร?

อะไรที่เหมาะกับฉัน?

"ซิน"

ซินซินยิ้มแบบเดียวกับถังผิงเปี๊ยบ

คำตอบของคำถามนี้ มีแค่นายเท่านั้นที่รู้

ตอนนี้ เก็บคำถามนั้นไป แล้วไปคิดซะ!

เชียเกอจึงตกอยู่ในห้วงความคิดอันลึกซึ้ง...

"อุ๊บ ฮ่าๆๆๆๆ!"

"ถังโต้ว นายหัวเราะอะไร?"

"เปล่า!"

ถังผิงขำแทบขาดใจ

ซินซินนี่มันอัจฉริยะชัดๆ

เธอเรียนรู้แก่นแท้ของวิชา 'ชี้แนะซึ่งหน้า ชักใยเบื้องหลัง' ของเขาไปได้อย่างรวดเร็ว!

ส่วนเรื่องที่เขาจะกังวลว่าเชียเกอจะคิดอะไรออกหรือเปล่าน่ะเหรอ?

เขาไม่ห่วงเลยสักนิด

ซินซินเป็นข้อยกเว้นต่างหาก

ถ้าเชียเกอมีความสามารถขนาดนั้น จะโดนซินซินกดหัวอยู่ตลอดได้ยังไง?

ไม่มีทางหรอก

เงินสดสามหมื่นแปด ฉันมาแล้วจ้า!

ถังผิงอารมณ์ดีสุดๆ

เขาเลยเล่นเกมอย่างสบายใจเฉิบตลอดบ่าย โดยมีเมิ่งหลินช่วยปั๊มแรงค์ขึ้นไปได้หลายขั้น

ภารกิจแห่งความถดถอยกำลังดำเนินไปอย่างมั่นคงและเป็นระเบียบ!

ความพ่ายแพ้ในการทดสอบย่อยและการท้าประลอง ล้วนเป็นบทนำสู่ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่กว่า

ในการแข่งขันทักษะระดับชั้นวันอาทิตย์หน้า เขาจะต้องชนะเดิมพันก้อนโตแน่นอน!

"เชี่ย!"

จู่ๆ เมิ่งหลินก็ตบต้นขาฉาดใหญ่

"มิน่าล่ะนายถึงอารมณ์ดี! ถังโต้ว ฉันเห็นคลิปนายในบอร์ดโรงเรียนแล้ว!"

"หา?"

ถังผิงเปิดบอร์ดโรงเรียนดูบ้าง และก็พบคลิปของซ่งเชียนติดอันดับท็อปจริงๆ

【บีสต์มาสเตอร์ตัวจริง: ชีวิตประจำวันการฝึกของถังผิงและซินซิน】

แม้จะยังไม่ใช่หัวข้อที่ร้อนแรงที่สุด แต่มีไอคอนรูปไฟลุกโชนกำกับอยู่หลังชื่อเรื่อง แสดงถึงความนิยมที่พุ่งขึ้นเร็วที่สุด

"ตัดต่อเสร็จเร็วขนาดนี้เชียว?"

ถังผิงแปลกใจกับประสิทธิภาพการทำงาน

เห็นได้ชัดว่าซ่งเชียนรักในอาชีพคนทำคลิปจริงๆ

ไลฟ์สตรีมความยาวหนึ่งชั่วโมงสี่สิบสองนาที ถูกย่อเหลือคลิปเจ็ดนาทีครึ่ง ครอบคลุมเนื้อหาสำคัญครบถ้วน

ซ่งเชียนยังใส่บทวิเคราะห์สุดพิเศษของตัวเองไว้ตอนท้าย ยกย่องวิสัยทัศน์และการวางแผนอันรอบคอบของถังผิงอย่างสูงส่ง

เมื่อเทียบกับคลิปการต่อสู้อันดุเดือดอื่นๆ ในลิสต์ คลิปนี้จะเรียกว่าสายน้ำใสสะอาดก็คงไม่ได้

มันคือโคลนถล่มชัดๆ!

ปล่อยออกมาไม่ถึงสองชั่วโมง ก็มีคอมเมนต์วิ่งบนจอเกือบร้อย และคนดูพร้อมกันหลายสิบคน

【ผู้ใช้ 5671: ซินซินเป็นเด็กดีจัง! สัตว์เลี้ยงฉันเอาแส้ฟาดมันยังขี้เกียจขยับเลย...】

【ผู้ใช้ 9153: นี่สัตว์เลี้ยงชาวบ้านเหรอ? อิจฉาจังโว้ย!】

【หรานหรานอยากเก่งขึ้น: ลุยเลย! จะเรียนรู้จากนายนะ!】

【เสี่ยวโกวฮั่น: หวังว่าจะได้เจอกันในการแข่งระดับชั้นนะ】

"อย่างนี้นี่เอง"

เมิ่งหลินดูคลิปจบ ก็ทำหน้าทึ่งๆ

"ฉันก็สงสัยอยู่ว่าทำไมซินซินถึงพัฒนาเร็วขนาดนี้"

"จริงๆ ด้วย! ไม่มีใครเข้าใจการฝึกดีไปกว่านายอีกแล้ว!"

"การฝากเชียเกอไว้กับนาย คือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิตฉันเลย!"

"..."

ถังผิงพูดไม่ออก

ชัดเจนว่าโดนชม แต่ทำไมรู้สึกตะขิดตะขวงใจชอบกล

"จริงสิ คลิปนี้ลงแบบร่วมมือกัน รายได้คงไม่ใช่น้อยๆ เลยใช่ไหม?"

เมิ่งหลินแทงใจดำอีกดอก

ถังผิงเปิดดูหลังบ้าน Bilibili โอนเงินมาให้ 114.51 หยวน กับเศษเหรียญอีก 4 อัน...

ถังผิงอยากจะร้องไห้

ได้โปรด หยุดถามเถอะ...

...

2 ทุ่ม

"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน!"

ได้ยินเสียงถังผิงกลับมา 'ซีเปา' (เครื่องซักผ้า) ก็รีบออกมาต้อนรับเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง

สายไฟสองเส้น เส้นหนึ่งพันที่โกยผง อีกเส้นพันไม้กวาด

หลังจากเป็นสัตว์เลี้ยงของถังผิงอย่างเป็นทางการ เธอก็ไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อีกต่อไป สามารถเดินไปเดินมาได้อย่างเปิดเผย

และไม่ต้องกังวลว่าจะโดนแยกชิ้นส่วนส่งกลับโรงงาน

ซีเปายังคงซักผ้าให้ถังผิงเหมือนเดิม

ตอนพวกเขาไม่อยู่ เธอก็จะช่วยทำงานบ้านอย่างอื่นด้วย

"โอเค มาทำสัญญากันเถอะ"

อารมณ์ของถังผิงที่หม่นหมองจากความก้าวหน้า (ของซินซิน) เริ่มสดใสขึ้นเล็กน้อย

ซีเปา มาร่วมขบวนการถดถอยอันรุ่งโรจน์กันเถอะ!

เขาทำตามคำแนะนำของจ้าวเสวี่ยเฟิง พยายามดึงซีเปาเข้าสู่ห้วงมิติสัตว์เลี้ยง

ซินซินยืนอยู่ข้างๆ คอยคุ้มกันด้วย 'แสงนวลรักษา' ใบหน้าเล็กๆ เต็มไปด้วยความกังวล

เธอได้ยินมาว่าหลายคนมีปัญหากับการทำสัญญาสัตว์เลี้ยงตัวที่สอง และอาจได้รับผลกระทบย้อนกลับไม่มากก็น้อย

เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่า 'แสงนวลรักษา' จะช่วยได้ไหม

คงจะไม่ช่วยหรอก

การทำแบบนี้ก็เหมือนไหว้พระขอพรก่อนสอบ เป็นที่พึ่งทางใจตามหลักไสยศาสตร์มากกว่า

โชคดีที่กระบวนการทั้งหมดราบรื่นไร้รอยต่อ

ถ้าถังผิงไม่ลองดึงซีเปาเข้าห้วงมิติสัตว์เลี้ยง ซีเปาก็คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำสัญญาสำเร็จแล้ว

"แค่นี้เหรอ?"

ถังผิงเองก็แปลกใจมาก

พี่เฟิงพูดซะน่ากลัว แต่จริงๆ มันง่ายนิดเดียว...

【เวลาประเมินผล: อีกสิบสามวัน (5 มกราคม)】

เวลาประเมินผลของระบบไม่เปลี่ยน สัตว์เลี้ยงทั้งสองตัวจะถูกประเมินพร้อมกัน

และพวกมันไม่ส่งผลกระทบต่อกัน ตัวไหนก้าวหน้าก็ได้รางวัล ตัวไหนถดถอยก็ได้ชดเชย

"ละ... แล้วหนูต้องเริ่มฝึกเลยไหมคะ?"

เสียงอันไม่มั่นใจของซีเปาดังมาจากห้วงมิติสัตว์เลี้ยง

สองวันที่ผ่านมา เธอได้ยินซินซินพูดถึงสวนสาธารณะ

แม้เธอจะรู้ว่าถังผิงเป็นคนดี แต่เธอก็กลัวว่าจะถูกทอดทิ้งถ้าทำตัวล้าหลัง

"อืม"

ถังผิงปล่อยซีเปาออกมา

แต่คราวนี้ เขาไม่ใช้วิธี 'คิดเองเออเอง' แล้ว

เชียเกอเป็นมะเขือซื่อๆ เขาเลยวางใจ

แต่ซีเปาเป็นรุ่นทดลอง เขายังไม่คุ้นเคยดีพอ

ประสบการณ์ในอดีตของซินซินเป็นบทเรียนราคาแพง

เพื่อความไม่ประมาท คราวนี้ต้องรอบคอบไว้ก่อน

"เธอมีสกิลอะไรบ้าง?"

"(·﹏·) ซะ... ซักผ้าค่ะ"

"แล้วก็?"

"QAQ แล้วก็ปั่นแห้ง..."

ซีเปาทำท่าจะร้องไห้

เธอไม่มีสกิลอะไรเลยจริงๆ!

จบกัน! บีสต์มาสเตอร์ต้องผิดหวังแน่ๆ เลยใช่ไหม?

"ไม่เลว"

"เอ๊ะ?"

ภายใต้สายตางุนงงของซีเปา ถังผิงแตะหน้าจอแสดงผลของเธอ รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก

"งั้นเรามาฝึกซักผ้ากันเถอะ!"

...