บทที่ 18: เปิดโปงโฉมหน้าที่แท้จริงของถังผิง!

บทที่ 18: เปิดโปงโฉมหน้าที่แท้จริงของถังผิง!

หลังจากถังผิงจากไป ที่นั่งบริเวณใกล้เคียงก็เริ่มฮือฮาขึ้น

"นั่นใช่เพกาซัสสวรรค์ที่ดับเบิ้ลคิล 'ป้าหวังเชีย' หรือเปล่า?"

"ใช่ๆ! จากห้องเจ็ดนั่นแหละ! ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ฉันคงไม่เชื่อหรอก!"

"จะว่าไป เธอกินจุมากเลยนะ ขนาดเพกาซัสสวรรค์ตัวเต็มวัยของพ่อฉันยังกินไม่เยอะขนาดนี้เลย..."

นักเรียนหลายคนจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส

ยิ่งใกล้ถึงช่วงการแข่งขันลีกใหญ่ระดับชั้นปี บางคนก็เริ่มมองหาตัวเก็งที่น่าสนใจ—เพื่อลงเดิมพัน!

ถึงแม้พฤติกรรมแบบนี้จะเป็นข้อห้ามของโรงเรียนก็ตามที

แต่ใครบ้างล่ะที่ไม่เคยทำเรื่องผิดกฎโรงเรียนสมัยเป็นนักเรียน...

การเดิมพันข้างตัวเต็งจากห้องคิงให้ผลตอบแทนต่ำเตี้ยเรี่ยดิน น่าเบื่อจะตายไป

ส่วนการเดิมพันข้างผู้เข้าแข่งขันจากห้องธรรมดาก็มีแต่จะเสียเงินเปล่า

ม้ามืดอย่างถังผิงที่จู่ๆ ก็โผล่มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยนี่แหละที่ได้รับความนิยมสูงสุด

พวกเขาต่างได้ประจักษ์ฝีมือการต่อสู้ของซินเป่ามากับตา

ในใจของพวกเขา สถานะของถังผิงในตอนนี้เทียบชั้นได้กับพวกตัวท็อปบางคนจากห้องพิเศษหรือห้องคิงแล้วด้วยซ้ำ

"ฉันว่าหมอนี่มีของ ฉันตัดสินใจแล้ว! ทุ่มหมดหน้าตัก!"

"คิดให้ดีนะเพื่อน! ห้องพิเศษกับห้องคิงยังมีความได้เปรียบเรื่องความลึกของทีมอยู่นะ!"

"ไม่เป็นไร ฉันเอาเงินที่กะจะแทงซ่งเฉียนมาลง..."

"ปัง!"

สิ้นเสียงนั้น เด็กหนุ่มใส่แว่นผมทรงหัวเห็ดก็ตบโต๊ะดังสนั่นแล้วลุกพรวดขึ้น

"แม้แต่นาย ที่คิ้วหนาตาโตดูซื่อสัตย์ ก็ยังจะทรยศฉันงั้นเหรอ?!"

นักเรียนจอมแปรพักตร์หัวเราะแห้งๆ "โทษฉันไม่ได้นะลูกพี่ซ่ง! พูดกันตามตรง ถังผิงเจ๋งกว่าลูกพี่จริงๆ นี่นา!"

"มันน่าโมโหนัก!"

ซ่งเฉียนโกรธจนแทบอยากจะกินจานข้าวเข้าไป

"ฉันแค่อยากไลฟ์หาค่าขนม แต่ไอ้หมอนี่จากห้องเจ็ดดันมาแย่งซีนฉันไปถึงสองครั้ง! ชาติที่แล้วฉันไปติดหนี้อะไรมันไว้หรือไงกัน?!"

เพื่อนร่วมชั้นหลายคนช่วยกันยุยง "นั่นสิ! ลูกพี่ยอมได้ แต่พวกเรายอมไม่ได้! ไปท้าดวลมันเลย! อัดมันให้น่วม!"

ซ่งเฉียนกัดฟันกรอด "ฉันสู้มันไม่ได้"

"อ้าว แล้วจะพูดทำไมเนี่ย?"

"พวกนายนี่มุมมองแคบชะมัด สู้ไม่ได้ไม่ได้แปลว่าไม่มีวิธีอื่นจัดการสักหน่อย"

ซ่งเฉียนขยับแว่นตา

ข้างกายเขามีสัตว์อสูรทรงกลมรูปร่างคล้ายลูกตาลอยอยู่ มันดูมีความเป็นจักรกลอย่างมาก

นี่คือสัตว์อสูรธาตุเครื่องจักรที่เขาทำสัญญาด้วย 'ปีศาจเนตรจักรกล' สายพันธุ์อีลีทระดับสูง

แม้พลังต่อสู้จะไม่สูงนัก แต่มันเชี่ยวชาญด้านการช่วยถ่ายทำ บันทึกภาพ และตัดต่อ จึงเป็นที่โปรดปรานของช่างภาพจำนวนมาก

"ลองคิดดูสิ สัตว์อสูรของถังผิงแข็งแกร่งขนาดนั้น วันๆ ต้องถูกจับฝึกหนักปางตายแน่ๆ"

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

สมัยนี้ถ้าไม่ลงคอร์สติวพิเศษสักที่สองที่ ก็คงไม่กล้าเรียกตัวเองว่าเป็นนักฝึกสัตว์อสูรหรอก

โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับสถาบันกวดวิชาหลายแห่ง อนุญาตให้เข้ามาแจกใบปลิวและจัดบรรยายในโรงเรียนได้

พวกตัวเทพบางคนถึงขั้นลงเรียนพร้อมกันสองสามคอร์ส มุ่งมั่นพัฒนาตัวเองตลอดเวลา!

การฝึกหนักขนาดนั้นย่อมขัดต่อธรรมชาติของสัตว์อสูร

ต่อให้เป็นสัตว์อสูรที่มีวินัยแค่ไหนก็ย่อมมีช่วงเวลาที่ดื้อรั้น

นั่นทำให้นักฝึกสัตว์อสูรต้องเข้มงวดมากพอที่จะทำให้สัตว์อสูรเชื่อฟังคำสั่ง

"อาจารย์ซูจื้อเคยกล่าวไว้ว่า เบื้องหลังความสำเร็จที่เจิดจรัส มักซุกซ่อนความสกปรกโสมมเอาไว้เสมอ"

ซ่งเฉียนทำท่าราวกับมองทะลุปรุโปร่ง

"สัตว์อสูรของถังผิงไม่ได้เก่งมาตั้งแต่ต้น การจะปั้นให้เก่งขนาดนี้ได้ ต้องผ่านการทารุณกรรมและทุบตีมาอย่างหนักหน่วงแน่ๆ

"ขอแค่ฉันถ่ายคลิปแฉให้สังคมได้รับรู้ ฉันก็จะทำให้มันย่อยยับได้!"

เพื่อนร่วมชั้นหลายคนยกนิ้วโป้งให้ "สมกับเป็นลูกพี่ซ่ง คิดแผนเด็ดๆ แบบนี้ออกมาได้!"

"หึหึ"

ซ่งเฉียนก้มหน้ากินข้าวต่อ

แม้เขาจะเกิดในตระกูลนักฝึกสัตว์อสูร แต่เขากลับต่อต้านโลกของนักฝึกสัตว์อสูรในปัจจุบันอย่างรุนแรง

นักฝึกสัตว์อสูรจำนวนมากแสวงหาผลประโยชน์จากสัตว์อสูรด้วยวิธีการสกปรกเพียงเพื่ออันดับที่สูงขึ้น

เขาไม่อาจยอมรับเรื่องพรรค์นี้ได้เด็ดขาด!

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะผันตัวเป็นครีเอเตอร์สายวิดีโอ และการทำสัญญากับปีศาจเนตรจักรกลก็เพื่อการนี้

น่าเสียดายที่ฝีมือของเขานั้นน่าผิดหวัง ยอดวิววิดีโอและไลฟ์สตรีมช่างน้อยนิด

พ่อของเขาก็ไม่สนับสนุน หวังอยากให้เขากลับมาสืบทอดกิจการที่บ้านอย่างว่านอนสอนง่าย

ถ้าไม่มีปาฏิหาริย์ เส้นทางไล่ตามความฝันของคุณชายซ่งคงจะมืดมน...

แต่อย่างน้อย เขาก็สามารถเผชิญหน้ากับมโนธรรมของตัวเองได้

และความไม่พอใจที่มีต่อถังผิงก็มาจากมโนธรรมนี้เช่นกัน!

นักเรียนห้องธรรมดาจะฝึกสัตว์อสูรให้เก่งกาจขนาดนั้นได้ยังไง?

ตลกน่า

คนอื่นอาจไม่รู้ความลับของแก แต่คิดเหรอว่าฉันจะเดาไม่ออก?

ขณะที่ซ่งเฉียนตักแกงกะหรี่ไก่เข้าปาก ในหัวของเขาก็ได้จินตนาการภาพความโหดร้ายทารุณฉากแล้วฉากเล่า:

【ภายในห้องแคบๆ อึดอัด ซินเป่าถูกบังคับให้ฝึกหนักชนิดนรกแตกทุกวัน;

เธอต้องดื่มยาบำรุงแปลกๆ ที่มีฤทธิ์แรง และแม้ร่างกายจะมีปัญหา ก็ไม่ได้รับการรักษา ปล่อยให้ขนหมองคล้ำลง;

ต่อหน้าคนอื่น เธอถูกบังคับให้แสร้งทำเป็นสนิทสนมกับถังผิง สร้างภาพลักษณ์นักฝึกสัตว์อสูรผู้ประสบความสำเร็จ;

ลับหลัง หากเธอไม่เชื่อฟัง ก็จะถูกถังผิงดุด่าว่ากล่าว หรือแม้กระทั่งทุบตี...】

ซ่งเฉียนทนคิดต่อไม่ไหว

จบสิ้นกันที ถังผิง!

ให้ฉันกระชากหน้ากากแกออกมาซะ!

...

ช่วงเย็น ณ หมู่บ้านจิงหยวน

"เลิกเรียนแล้วเหรอ ถังโต้ว?"

"สวัสดีครับคุณน้า! เมิ่งหลินไม่อยู่เหรอครับ?"

"เขาไปที่สมาคมอวี้เสวี่ยน่ะ เฮ้อ อันดับของเชียเกอร่วงเอาๆ สงสัยครูที่นั่นคงไม่พอใจเหมือนกัน..."

ถังผิงบังเอิญเจอแม่ของเมิ่งหลินที่ชั้นล่าง ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย

ทำไมคนอันดับร่วงถึงไม่ใช่เขานะ?

ตามบทที่เขาเขียนไว้ในหัว เพื่อนรักของเขาควรจะก้าวหน้าอย่างราบรื่น ส่วนเขาควรจะมีความสุขกับการนับเงิน

มันควรจะเป็นความสุขสองต่อไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?

เมิ่งหลินต้องโดนดุฟรีๆ

ส่วนเขา นอกจากอันดับที่ไร้ความหมายแล้ว ก็ไม่ได้อะไรกลับมาเลย!

ไม่ไกลนัก มีเสียงสวบสาบดังมาจากพุ่มไม้

"เพื่อนๆ ผมมาถึงแล้ว ขอหัวใจรัวๆ หน่อยครับ"

ภายใต้สายตาตกตะลึงของฝูงนกกระจอก ทรงกลมที่ถูกพันด้วยกิ่งไม้ค่อยๆ โผล่ออกมา—นั่นคือปีศาจเนตรจักรกล

ทรงกลมขนาดใหญ่กว่าที่ถูกพันด้วยกิ่งไม้โผล่ตามมา—นั่นคือหัวของซ่งเฉียน

【ตูตูสโนว์บอล: สตรีมเมอร์มาจริงเหรอเนี่ย? ใจกล้ามาก! เดี๋ยวส่งหม้ออัดแรงดันให้เป็นกำลังใจ】

【ไช่โกวเจียง: จะว่าไป แบบนี้มันผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ? นิติฯ หมู่บ้านจะไม่ไล่ออกมาเหรอ?】

【โกลเด้นแรร์: อย่าไปสนรายละเอียดพวกนั้นเลย! ยังไงฉันก็ชอบดูแบบนี้!】

ในตอนนี้ ยอดคนดูพร้อมกันในไลฟ์ของซ่งเฉียนพุ่งทำลายสถิติใหม่

เมื่อเทียบกับคอนเทนต์ที่ฝืนทำ การแอบถ่ายแบบฮาร์ดคอร์สมจริงแบบนี้ย่อมดึงดูดสายตามากกว่า

ซ่งเฉียนเองก็ปลื้มใจมาก

ที่แท้ลึกๆ แล้วผู้คนก็ยังมีจิตสำนึกแห่งความยุติธรรมอยู่!

ปีศาจเนตรจักรกลมีฟังก์ชันบันทึกเสียงความละเอียดสูงและซับไทเทิลแบบเรียลไทม์

ด้วยความช่วยเหลือของมัน บทสนทนาระหว่างถังผิงและแม่ของเมิ่งหลินจึงถูกบันทึกไว้อย่างชัดเจน

【ไช่โกวเจียง: ทำไมอันดับดีขึ้นแล้วยังทำหน้าไม่พอใจอีกล่ะ?】

"นั่นแหละคือส่วนที่น่ารังเกียจที่สุด!"

ซ่งเฉียนกล่าวด้วยความขุ่นเคือง

"คนเราไม่เคยรู้จักพอหรอก

"อันดับแค่นี้อาจจะยังไม่ถึงเป้าหมายของเขา

"ดังนั้นต่อไป เขาจะต้องกดขี่สัตว์อสูรให้หนักกว่าเดิมแน่นอน!"

นี่คือความจริงที่ทุกคนรู้กันดี

ก่อนหน้านี้ สถาบันแห่งหนึ่งได้ทารุณกรรมสัตว์อสูรภายใต้ข้ออ้างความเข้มงวด ถึงขั้นมีเหตุการณ์สัตว์อสูรที่ฝึกไม่ผ่านเกณฑ์ถูกตีจนตาย

และสถาบันนั้นก็ยังคงเปิดดำเนินการอยู่ได้ตามปกติ

ด้วยผลประโยชน์ขององค์กรและปัจจัยหลายอย่าง กระแสสังคมมักไม่อนุญาตให้เรื่องบางเรื่องถูกเปิดเผย

แต่ปฏิบัติการเล็กๆ ของซ่งเฉียนนั้นนำเสนอเนื้อหาที่รุนแรงกว่ามาก

มิน่าล่ะคนดูถึงเยอะกว่าปกติ

คนส่วนใหญ่ลึกๆ แล้วก็ยังรักความยุติธรรม

【ไช่โกวเจียง: ต่อให้อันดับสำคัญแค่ไหน! ก็ไม่ควรใช้วิธีไร้คุณธรรม!】

【โกลเด้นแรร์: เรื่องพรรค์นี้มีเกลื่อนไปหมด ลองเดาสิว่าตัวอย่างสัตว์อสูรดองในวิชาความรู้ทั่วไปม.ปลายน่ะมาจากไหน?】

【อวี้เซิง: ขนของเพกาซัสสวรรค์ตัวน้อยหมองลงจริงๆ ด้วย แถมตัวก็ดูเตี้ยลงนิดหน่อย...】

ไกลออกไป ทั้งสองคนยังคงคุยกันอยู่

"จะว่าไป ถังโต้ว มีกล่องใหญ่ๆ วางอยู่หน้าห้องเธอ เธอซื้อมาเหรอจ๊ะ?"

"อ้อ ผมซื้อมาให้ซินเป่าน่ะครับ"

ดวงตาของซ่งเฉียนเป็นประกายเมื่อได้ยินดังนั้น

มาแล้ว!

ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องใช้ยาบำรุงผิดกฎหมาย!

"ตอนนี้ผมตามเข้าไปไม่ได้แล้ว เดี๋ยวเสี่ยวถงจะพาทุกคนไปเกาะติดสถานการณ์แบบเจาะลึกเอง!"

•