Chapter 154 – Great Plains of Barrastan (5) [22-04-2020]

Chapter 154 – Great Plains of Barrastan (5)

”

"เบสโกโร่คลั่ง"

ครู่หนึ่งดวงตาของเบสโกโร่ในหมวกก็ได้เรืองแสงสีแดงเข้มขึ้นและซังจินก็ได้เริ่มพุ่งผ่านเหล่าศัตรูไปอย่างรวดเร็ว ธรรมชาติของซังจินรวดเร็วอยู่แล้ว แต่ว่าแขนของเขาเร็วยิ่งกว่า

มูนสเปคและอาเทอร์มิโอได้เฉือนผ่านเหล่าศัตรูที่เข้ามาใกล้ ในตอนแรกพวกปีศาจได้เข้ามาหาซังจินอย่างดุดัน แต่ว่าเมื่ออัตตราการตัดของดาบซังจินได้เริ่มเพิ่มขึ้น พวกปีศาจก็ได้เริ่มตะโกนขึ้นด้วยความกลับ

"อ่า....อ๊ากกกกก?"

ในที่สุดปีศาจที่อยู่ในแนวหน้าใกล้กับซังตินก็ได้เริ่มหันหลังและหนีออกไป

"ชะ...ช่วยฉันด้วย!"

อย่างไรก็ตามเมื่อพวกมันวิ่งหนีก็ได้มีเสียงแหลมออกมาจากด้านหลังพวกเขา

"ฆ่าพวกมัน!"

คำสั่งนี้ไม่ได้ตรงออกมาจากซังจิน แต่ทันทีที่ปีศาจหนีจากซังจิน ปีศาจที่รออยู่ด้านหลังก็ได้แทงปีศาจที่หนีไปอย่างไร้ความปราณี นี้มันก็คือสิ่งที่เบสโกโร่ก็เคยพูดในอดีต

'ฉันไม่ได้ฆ่าแค่ศัตรูเท่านั้น แต่ยังเป็นพรรคพวกของฉันอีกด้วย...ฉันได้ฆ่าพวกหนีทัพไปหลายคนแล้ว'

นี้มันก็คือสิ่งที่เกิดขึ้น ปีศาจที่ไม่สามารถจะหนีได้อีกต่อไปได้กัดฟันและพุ่งเข้าใส่ซังจิน อย่างไรก็ตามนี้มันไม่ได้หมายความว่าซังจินจะปราณีพวกเขา ซังจินได้ตัดผ่านศัตรูอีกครั้งและอีกครั้ง ในขณะที่เขากำลังตัดปีศาจอย่างช่ำชอง เบสโกโร่ก็โพล่งขึ้นเพื่อบอกกับซังจินถึงระยะเวลาทักษะที่ใกล้หมดแล้ว

'เหลืออีก 5 วินาที เค'

แม้ในขณะที่ซังจินจะเหวี่ยงดาบอยู่เขาก็พูดออกมา

"มูนเสปคเตรียมตัวนะ"

'ค่ะนายท่าน'

เมื่อคลั่งของเบสโกโร่หมดลง ซังจินก็ถูกรายล้อมไปด้วยศพของปีศาจ ซังจินได้เก็บดาบเข้าไปในฝักและสูดหายใจออกมา

"ฮ่าาาา ฮ่าาห์...."

ไม่ว่าจะเป็นคลั่งของเบสโกโร่หรือว่าบ้าคลั่งของยอนฮัวเรท ทั้งสองอย่างก็มีผลข้างเคียงอย่างหนึ่งที่เหมือนกันนั่นก็คือความอ่อนเพลีย ซังจินนั่นมีความทนทานและแรงที่เหนือมนุษย์ แต่ว่าเขาก็ยังคงเหนื่อยจากการเหวี่ยงดาบอย่างไม่หยุดพัก

'โจมตี? หรือไม่?'

ในเวลานั้นเองเสียงแหลมจากก่อนหน้านี้ก็ดังออกมา

"ศัตรูกำลังเหนื่อย! โจมตีเดี๋ยวนี้!"

แม้ว่าซังจินจะหอบหายใจอยู่ แต่เมื่อปีศาจเข้ามาหาเข้าจากข้าหน้า เข้าก็ชักมูนสเปคออกมาและพูดขึ้น

"ความตายมรณะ" (แก้จากเสียงกรีดร้องของคนตาย)

"กรี๊ดดดดดดด!"

รูปลักษณ์ของมูนสเปคได้ปรากฏตัวออกมาจากดาบพวกปีศาจได้ถูกความหวาดกลัวกลืนกินและได้หลบหนีไปข้างหลัง

"ฆ่าพวกมัน!"

จากนั้นก็ตามที่คาดไว้พวกทีหนีถูกแทงด้วยดาบของปีศาจด้านหลังและตายไป ถ้ามันจะมีอะไรที่แตกต่างไปจากตอนก่อนหน้านี้ก็คือพวกมันก็ยังคงหนีจากมูนสเปค แม้ว่าพวกมันจะรู้ว่าถูกแทง

มันมีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับมูนสเปค เสียงกรีดร้องของเธอได้ให้ความหวาดกลัวในแบบโบราณบางอย่าง ซังจินและเบสโกโร่ได้หวาดกลัวเล็กน้อยในขณะที่พวกเขาเฝ้ามองมูนสเปคกรีดร้องอยู่ข้างหลัง

'ผู้หญิงคนนี้....เป็นคนที่หน้ากลัวเมื่อทำแบบนี้...'

แต่ไม่ว่ายังไงก็ต้องขอบคุณการกระทำของเธอ ซังจินได้สามารถจะฟื้นความแข็งแกร่งของเข้าได้แล้วและตอนนี้เขาก็สามารถจะจัดการศัตรูที่เหลือด้วยตัวเองต่อได้ เมื่อแนวหน้าของพวกมันได้ตายหมดไปแล้ว กองกำลังหลักก็ได้มาถึง ในเวลาเดียวกันเสียงของโอเปอเรเตอร์ก็ดังขึ้น

[คำเตือน!]

[บอสมอนสเตอร์ 'ซาราต้า' ได้ปรากฏตัว]

ซังจินได้มองไปที่ค่ายหลักของพวกมัน มันมีปีศาจตัวหนึ่งสูง 2.5 เมตรยืนอยู่ มันก็คือปีศาจที่เคยแทงเขาด้วยเขาของมันในอดีต ซังจินได้กัดฟันนั่นและเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้

"ค่อนข้างที่จะน่าประทับใจเลยนะสำหรับมนุษย์น่ะ"

ซังจินได้จ้องไปที่ปีศาจโดยไร้ซึ่งคำพูด

"แต่ว่า แต่ว่ามันก็ยังไร้ซึ่งพลังต่อหน้าพลังของข้า และกองทัพของข้า"

'ไร้พลัง ตูตแกสิ...'

ในความเป็นจริงแล้วถ้าเขาต้องการเขาสามารถจะเลือกไอเทมพงศาวดารสามก๊ก ยอนฮัวเรท หรือแหวนของจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ อะไรก็ได้ซักอย่างนึงเขาก็จะสามารถตัดคอไอชั่วนี้ได้อย่างรวดเร็ว แต่อย่างไรก็ตามถ้าเขาใช้มันในตอนนี้มันก็จะเป็นการยากที่จะต่อสู้กับบอสลับ ซาราต้าได้พูดต่อออกมาอย่างรุนแรง

"ไปซะ! ข้าจะให้รางวัลพิเศษสำหรับคนที่บั่นหัวมัน!W

ครู่หนึ่งปีศาจเกราะหนักเหล่านั้นก็ได้เริ่มวิ่งเข้ามาหาซังจิน ซังจินได้สั่งให้เบสโกโร่ใช้เวทย์ในทันที

"สายลมที่แช่แข็งทุกสิ่ง! สะเก็ดน้ำแข็งที่แหลมคม! พายุเยือกแข็ง!"

ความแตกต่างไปจากเดิมก็คือความเร็วในการตัดศัตรูได้ลดลงไปกว่าแต่ก่อน ไม่เพียงเท่านั้นแต่แรงของซังจินก็มีน้อยแล้ว แต่ว่าปีศาจที่อยู่ในตอนนี้นั้่นแข็งแกร่งกว่าพวกที่อยู่ในแนวหน้ามาก ไม่ต้องสงสัยอีกว่าปีศาจที่อยู่ใกล้กับซาราต้าเป็นพวกระดับสูงที่ต่างจากตัวอื่นๆอีก

ซังจินไม่เพียงแต่จะต้องมุ่งเน้นไปที่การโจมตีเท่านั้นแต่เขาก็ยังต้องทุ่มความสนใจไปกับการป้องกันอีกด้วย ถ้าหากว่าเขาไม่ทำมันเขาก็จะต้องได้รับบาดเจ็บแน่ๆ

'ไอเจ้าพวกนี้...'

อย่างไรก็ตามในตอนนั้นเองได้มีหอกแหลมสีม่วงลอยเข้ามาใส่ซังจิน

'ฟิ่ว!'

มันได้ลอยมาด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ซังจินนั้นได้ตอบโต้การโจมตีได้ไปเกือบจะทั้งหมด แต่ว่าเขาก็ไม่สามารถจะหลบเจ้าสิ่งนี้ได้อย่างสมบูรณ์

ปลอยของหอกได้เฉี่ยวคอของซังจินไป ซังจินได้เห็นของตัวเองเป็นครั้งแรกหลังจากผ่านมานานแล้ว นายจนเขาจำไม่ได้ว่าครั้งที่แล้วเลือดของเขาไหลออกมาตอนไหน

'ฟู่!'

'เฮ้เค'

'นายท่านเป็นอะไรมั๊ย?'

วิญญาณทั้งสองได้เป็นกังกลกับซังจิน แต่อย่างไรก็ตามในตอนนี้เขาไม่มีเวลาที่จะตอบกลับไป เพราะหอกได้ลอยเข้ามาหาเขาอีกครั้งแล้ว ซังจินได้ป้องกันมันเอาไว้ด้วยการไขว้ดาบคู่เข้าด้วยกัน ทันใดนั้นเขาก็ได้รู้สึกชาในมือทั้งสองข้าง ตอนนั้นเองมูนสเปคก็ตะโกนออกมาอย่างเร่งด่วน

'ข้างหลังท่าน!'

ซังจินได้หลบไปโดดที่ไม่หันกลับไปมอง

"ฟืดดด"

เสียงของผ้าคลุมได้ถูกตัดได้ตัดออกมา ซังจินจึงคิดขึ้น

'นี่มันอันตรายแล้ว ฉันจะต้องหนีออกจากวงล้อมของพวกมัน'

ซังจินได้เรียกชาโดวรันขึ้นมาในทันที

"ฮี้!"

ชาโดวรันได้ปรากฏออกมาและร้องขึ้น ปีศาจทั้งหมดได้ตกใจเล็กน้อยกับการปรากฏในฉับพลันนี้ ยกเว้นตัวหนึ่ง

"ฉึก"

ผู้บัญชาการซาราต้าได้แทงเข้าไปที่คอของชาโดวรัน และชาโดวรันก็ได้กลาวเป็นขี้เถ้าหายไป ซังจินได้ขอโทษในทันที

'โทษนะชาโดวรัน'

เมื่อเขาได้กลับไปที่คอมม้าในโรงแรมเขาก็จะต้องขอบคุณชาโดวรันอีกที ซังจินสามารถที่จะพักหายใจได้ และมันเป็นอีกครั้งหลังจากผ่านมาเป็นเวลานานมากๆ เขาได้หันหลังและวิ่งหนีศัตรู เสียงพูดของซาราต้าก็ได้ดังออกมา

"จับมัน!"

ในขณะที่ซังจินวิ่งเขาก็ถามกับมูนสเปค

"มูนสเปคบอกให้ฉันรู้เมื่อผู้บัญชาการของศัตรูมาอยู่ที่หน้าสุด"

'ค่ะ นายท่าน'

ซังจินยังคงวิ่งต่อไปเรื่อยๆ ซาราต้าได้กลายเป็นมั่นใจมากมายเมื่อเห็นซังจินวิ่งหนีไปหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บจากหอกของเขา และนี่ก็คือสิ่งที่ซังจินหวังไว้

ปีศาจได้ไล่ตามซังจินมาก่อนที่จะมีคำสั่งซะอีก แต่ซาราต้านั้นเร็วกว่าพวกเขาทั้งหมด แต่เดิมแล้วเขาอยู่รั้งท้ายของแถว แต่ในตอนนี้เขาได้ไล่ตามหลังซังจินมาแล้ว

'นายท่านผู้บัญชาการของศัตรูได้อยู่ที่ด้านหน้าสุดแล้ว'

มูนสเปคได้อธิบายสถานการณ์ให้กับซังจินที่มองไปแต่ข้างหน้าในขณะที่วิ่งอยู่เท่านั้น ในเวลานั้นเองซังจินก็ได้หันหลังกลับไปและเหวี่ยงอาเทอมิโอออกไปสองครั้ง

"ปลดปล่อยเวทย์! ปลดปล่อยเวทย์!"

หอกความมืดสองเล่มที่เข้าได้ดูดเข้าไปในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ได้ถูกปล่อยเข้าไปใส่ซาราต้า ซาราต้าได้หลบหอกนั้นตามที่เขาได้คาดเอาไว้ แต่ปีศาจที่อยู่ข้างหลังสองตัวนั้นไม่

"ก๊าซซซ"

"ก๊าซซซซ"

ตั้งแต่แรกแล้วซังจินได้เล็งเป้าหมายไปที่กลุ่มผู้ติดตามของผู้บัญชาการ หลังจากที่เขาได้ปล่อยเวทย์ไปแล้ว ซังจินก็ขว้างอาเทอร์มิโอออกไป

"ย่าห์"

ซาราต้าได้ยกหอกของมันและปัดออกไป

"เคร๊ง"

อาเทอร์มิโอได้กระเด็นขึ้นไปบนฟ้าหลังจากโดนหอกของซาราต้าฟาด

"ฟิ่ว"

ในขณะที่ซาราตาเห็นแบบนั้น มันก็พึมพัมออกมา

"อาศัยทิคสกปรกสินะ..."

มันได้เตรียมตัวที่จะไล่ตามซังจินต่อ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างซังจินได้วิ่งกลับเข้าไปหามัน ทั้งคู่จะปะทะกันในครู่หนึ่ง ซังจินได้เหวี่ยงมูนสเปคลงมาด้วยมือข้างหนึ่งในขณะที่ซาราต้าได้แทงซังจินด้วยหอกสีม่วง

"ฉึก"

คมมีดทั้งสองอย่างได้ฟาดผ่านอากาศ แต่ว่ามีแค่เสียงเดียวเท่านั้นที่ดังออกมา

"คุฮุฮุฮุฮุ"

ซาราต้าได้หัวเราะอย่างพึงพอใจ นี่เป็นเพราะว่าเมื่อมูนสเปคได้ผ่านซาราต้าไป หอกของซาราต้าก็ได้แทงในด้านข้างของซังจิน

อย่างไรก็ตามในขณะนั้นดาบเล่มที่สองก็ได้ปรากฏขึ้นในมือที่ว่างเปล่าของซังจิน ดาบสีแดงเข้มที่ถูกย้อมไปด้วยเลือด ซาราต้าได้รีบพยายามจะดึงหอกออกมาจากซังจินในทันที

"สเน็ค อาย"

แต่ว่าในทันทีจี้รูปตาของซังจนิก็ได้เปิดขึ้นและหยุดซาราต้าเอาไว้ ซาราต้าได้ถูกหยุดเอาไว้ในขณะที่กำลังพยายามดึงหอก ในจังหวะนั้นซังจินก็ได้ใช้บลัดเวเจนที่กินเลือดของเขามาเพียงพอแล้วซึ่งนั่นมันพอที่จะใช้กรีดคอของซาราตาได้ ทุกสิ่งทุกอย่างได้จบลงในครั้งเดียว

[ขอแสดงความยินดีด้วย]

[บอสมอนสเตอร์ซาราต้าได้ถูกกำจัด]

เมื่อซังจินได้รับคำแสดงความยินดีของโอเปอเรเตอร์ เขาก็ได้เตะร่างที่ไร้หัวของซาราต้าออกไปและดึงหอกออก ในเวลาเดียวกันซังจินก็ส่งเสียงครางออกมา

"อ่าาา!"

'ท่านเป็นอะไรมั๊ย?'

มูนสเปคได้ถามซังจิน ซังจินได้หยัดหน้ารับในขณะที่เขายกเลิกทักษะใช้งานของบลัดเวเจน

"การล้างบาปแห่งโลหิต"

[Hp ต่ำกว่าครึ่ง]

สัญญาณเตือนของโอเปอเรเตอร์ได้ดังออกมา ในความจริงแล้วการที่ซังจินครางออกมามันไม่ใช่เพราะหอกของซาราต้า แต่เป็นเพราะการล้างบาปแห่งโลหิตของบลัดเวเจน

ซังจินได้สับเปลื่ยนมาเป็นบลัดเวเจนในทันทีหลังจากที่โยนอาเทอร์มิโอใส่ซาราต้าและเขาก็พูดขึ้นเงียบๆว่า "การล้างบาปแห่งโลหิต"

เขาได้ใช้ทริคนี้เพื่อที่ที่จะจัดการมันก่อนที่ปีศาจตัวอื่นๆจะได้ทันมาล้อมเขาไว้ หลังจากนั้นเขาก็ได้พลาดไปกับบลัดเวเจนและถูกหอกแทง

หอกของซาราต้ามันไม่เป็นไรเลย เพราะว่าซังจินนั้นมีพลังชีวิตที่สูงกว่าแท้งโดยส่วนใหญ่ซะอีกแถมเขายังใส่เกราะที่ทำมาจากเกล็ดมังกรอีกด้วย

ปัญหาใหญ่เลยก็คือบลัดเวเจนซึ่งเป็นไอเทมระดับตำนานพิเศษ นั่นมันเลยได้ดูดเลือดของซังจินไปอย่างมหาศาลในไม่กี่วินาที

ถึงแม้ว่าอย่างนั้นเขาก็ต้องขอบคุณมันที่ทำให้เขาสามารถจะฆ่าบอสสำหรับคน 10 คนได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว ซังจินได้มองไปที่ปีศาจในขณะที่เลือดไหล พวกปีศาจมันได้เริ่มหวาดกลัวซังจินจากตอนแรกอยู่แล้ว

และเมื่อผู้บัญชาการของพวกมันได้ตายไป พวกปีศาจก็เริ่มที่จะเกิดความลังเลขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ ครู่หนึ่งพวกมันก็เริ่มที่จะหนีทัพเพราะไม่มีใครนำพวกเขาอีก

'ฆ่าพวกมัน' เบสโกโร่ได้พูดออกมา

ซังจินได้มองพวกมันอยู่ครู่หนึ่งและจากนั้นก็นั่งลงโดยไม่ไล่ตามพวกนั้นไป

'อะไร นายจะไม่ตามพวกมันไปหรอ?'

ซังจินก็ได้ตอบคำถามเบสโกโรกลับมา

"พวกมันนั่น...เป็นแค่ค่าผลงานเพียงแค่เล็กน้อย...อย่างแรกฉันต้องการที่จะเผชิญหน้ากับบอสลับก่อน แถมฉันยังกังกลเกี่ยวกับนักล่าคนอื่นๆอีกด้วย"

'หืม...'

ในขณะที่มองพวกทหารหนีกันไป วังจินก็ได้พูดถึงความกังวลของเขาเกี่ยวกับผู้ถูกเลือก การจู่โจมนี้มันมีบางอย่างที่เป็นปัญหาอยู่ มันจะเกิดอันตรายขึ้นได้ถ้าคุณโชคร้ายและได้ปาตี้ที่ไม่ดี จากนั้นซังจินก็เรียกรู้บาศและเอาดาวไร้ชื่อออกมา

"เปลื่ยนฉายาเป็นนักล่าสมบัติ"

มันเป็นเวลานานแล้วที่เขาไม่ได้เปลื่ยนมาใช้ฉายานักล่าสมบัติ เนื่องจากว่าในการจู่โจมก่อนๆเขารู้ตำแหน่งของบอสลับและชิ้นส่วนลับอยู่แล้ว

จากนั้นซังจินก็ถามโอเปอเรเตอร์ทันที

"โอเปอเรเตอร์บอกตำแหน่งของชิ้นส่วนลับ"