ตอนที่ 22 วิชาการต่อสู้
ตอนที่ 22 วิชาการต่อสู้
ตอนที่ 22 วิชาการต่อสู้
ครู่ต่อมา อาจารย์มู่จินเดินกลับมาด้วยใบหน้าดำคล้ำ หน้าอกกระเพื่อมเล็กน้อย ชัดเจนว่าการปะทะฝีปากเมื่อครู่ นางไม่ได้เปรียบและอาจจะเพลี่ยงพล้ำนิดหน่อยด้วยซ้ำ
ทว่าเมื่อมายืนต่อหน้านักเรียนห้องเก้า นางก็สูดหายใจลึก ปรับอารมณ์อย่างรวดเร็ว ใบหน้ากลับมาประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนและดูเป็นงานเป็นการเช่นเคย
เอาล่ะ นักเรียนทุกคน ขอโทษที่ให้รอนานนะจ๊ะ
อาจารย์มู่จินปรบมือเรียกความสนใจ
วิชาการต่อสู้สำหรับวันนี้จะเริ่มขึ้นแล้ว!
นางหยิบใบรายชื่อขึ้นมา กวาดสายตามองนักเรียนทุกคน
ต่อไป ครูจะขานชื่อทีละสองคน ให้ออกมาประลองกัน คนที่ถูกเรียกชื่อก้าวออกมา ส่วนคนอื่นๆ ถอยไปด้านหลังเพื่อให้มีพื้นที่ว่าง การประลองเน้นแค่แลกเปลี่ยนวิชา รู้ผลแพ้ชนะก็ให้หยุด ห้ามลงมือรุนแรงเกินเหตุโดยเจตนา เข้าใจไหม?
เข้าใจครับ/ค่ะ!
นักเรียนตอบรับเป็นเสียงเดียวกัน แต่ละคนถูมือไปมาด้วยความตื่นเต้น
อาจารย์มู่จินพยักหน้า เตรียมจะขานชื่อ
ทันใดนั้น ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ยกมือขึ้น
อาจารย์มู่ครับ ผมมีเรื่องจะเสนอ
อาจารย์มู่จินชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า ว่ามาสิ
ฮั่วอวี่ฮ่าวอธิบายความคิดของเขา
อาจารย์มู่จินแปลกใจเล็กน้อย แต่ดูเหมือนมันจะเข้าท่า นางจึงพยักหน้า
ตกลง เอาตามที่เจ้าว่า
ฮั่วอวี่ฮ่าวยิ้มแล้วยกมือขึ้น
วงแหวนวิญญาณสีเหลืองลอยขึ้นจากใต้เท้า
พี่ทองชุบปรากฏตัวขึ้นข้างกาย
ทันทีที่ออกมา มันก็มองซ้ายมองขวา
ศัตรูอยู่ไหน? ศัตรูอยู่ไหน?
จากนั้นฮั่วอวี่ฮ่าวก็อธิบายสถานการณ์ผ่านการเชื่อมต่อทางจิตและคำพูด
เอาล่ะ ต่อไปนักเรียนที่ถูกเรียกชื่อ ให้ก้าวออกมาประลองกับสัตว์ในพันธสัญญาของนักเรียนฮั่วอวี่ฮ่าว
นางพยักหน้าให้ฮั่วอวี่ฮ่าว
ฮั่วอวี่ฮ่าวทำมือโอเค บอกให้นางวางใจได้
พี่ทองชุบ ระวังหน่อยนะ อย่าให้ใครบาดเจ็บ เรียนรู้วิธีสู้กับมนุษย์ให้ดีล่ะ
พี่ทองชุบตบแผงขนที่หน้าอกตัวเอง
สื่อความหมายว่า ไม่ต้องห่วงเจ้านาย!
เอาล่ะ ต่อไปนักเรียนที่ถูกเรียกชื่อ ให้ก้าวออกมาประลองกับสัตว์ในพันธสัญญาของนักเรียนฮั่วอวี่ฮ่าว นี่เป็นโอกาสหาประสบการณ์ที่หาได้ยาก ครูหวังว่าทุกคนจะจริงจังและสัมผัสแรงกดดันจากการต่อสู้กับสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่ง
นางเริ่มขานชื่อ คนแรก หลิวเหนิง!
เด็กหนุ่มรูปร่างผอมบางเดินออกมา เมื่อเห็นหมีกรงเล็บทองคำทมิฬที่สูงกว่าสองเมตร ขนสีทองเข้ม และกรงเล็บแหลมคมทอประกายเย็นเยียบ ขาของเขาก็อดสั่นไม่ได้
นี่มันสัตว์ร้ายที่ซัดรุ่นพี่สวีซานสือกระเด็นมาแล้วนะ!
อาจารย์มู่จินเห็นความกลัวของเขาจึงให้กำลังใจ อย่ากลัว! ในฐานะวิญญาจารย์ ในอนาคตเจ้าต้องเผชิญหน้ากับสัตว์วิญญาณหลากหลายชนิด แม้จะผ่านการทดสอบน้องใหม่มาแล้ว แต่ก็ยังมีการทดสอบหรือการล่าวงแหวนวิญญาณที่ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์วิญญาณโดยตรง ตอนนี้มีนักเรียนฮั่วอวี่ฮ่าวคอยควบคุมสถานการณ์อยู่ เป็นโอกาสดีเยี่ยมที่เจ้าจะได้ปรับตัวและเรียนรู้! จงเรียนรู้ที่จะเผชิญหน้ากับความกลัวและเอาชนะมัน!
ได้ยินดังนั้น หลิวเหนิงสูดหายใจลึกหลายเฮือก พยายามสงบจิตใจที่เต้นรัว เขาเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมา เป็นพลองยาว และวงแหวนวิญญาณร้อยปีสีเหลืองลอยขึ้นจากใต้เท้า
พี่หมี ออมมือให้ข้าด้วยนะ
ทั้งสองฝ่าย เตรียมตัว!
อาจารย์มู่จินสั่ง
หลิวเหนิงกำพลองแน่น ตั้งท่าป้องกัน
พี่ทองชุบส่งเสียงคำรามต่ำ ดวงตาสีทองเข้มจ้องมองคู่ต่อสู้ตรงหน้า มันจำคำสั่งเจ้านายได้ว่าห้ามทำใครเจ็บ แต่ให้เล่นด้วยสักหน่อย
เริ่ม!
สิ้นเสียงคำสั่งอาจารย์มู่จิน หลิวเหนิงตะโกนเรียกขวัญ
ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง พลองพิฆาต!
พี่ทองชุบไม่หลบไม่เลี่ยง มันยกขาหน้าขึ้นมาปัดพลองออกไปดื้อๆ ดัง เพี้ยะ แรงมหาศาลทำให้หลิวเหนิงเซถอยหลังไปหลายก้าว
พี่ทองชุบไม่ไล่ตามทันที แต่มองดูหลิวเหนิงตั้งหลักใหม่อย่างสนใจ
ดูเหมือนมันจะนึกถึงคำพูดเจ้านายที่ให้เรียนรู้วิธีสู้กับมนุษย์ มันจึงลองใช้แรงและมุมต่างๆ ในการตวัดกรงเล็บและตะปบ แต่ก็ควบคุมให้อยู่ในระดับที่หลิวเหนิงพอจะปัดป้องหรือหลบได้อย่างทุลักทุเล
อย่างไรก็ตาม แม้พี่ทองชุบจะจงใจกดพลังไว้ แต่ความได้เปรียบทางด้านพละกำลังและความเร็วโดยธรรมชาติ ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่วิญญาจารย์วงแหวนเดียวอย่างหลิวเหนิงจะต่อกรได้
เพียงสิบกว่ากระบวนท่า หลิวเหนิงก็ถูกแรงลมจากกรงเล็บของพี่ทองชุบกวาดล้มลงกับพื้น พลองในมือหลุดกระเด็น
หยุด! ฮั่วอวี่ฮ่าวชนะ
อาจารย์มู่จินประกาศในจังหวะที่เหมาะสม
หลิวเหนิงลุกขึ้น แม้จะแพ้แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขารู้สึกได้ว่าหมีกรงเล็บทองคำทมิฬตัวนี้ออมมือให้ และประสบการณ์การสู้กับสัตว์วิญญาณระดับท็อปแบบนี้หาได้ยากจริงๆ!
ขอบคุณครับลูกพี่ฮ่าว! ขอบคุณ... พี่หมี!
พี่ทองชุบเหมือนจะรู้เรื่อง มันเชิดหน้าขึ้นอย่างภูมิใจ
ฮั่วอวี่ฮ่าวยิ้ม พอใจกับผลงานของพี่ทองชุบ อย่างน้อยมันก็จำได้ว่าห้ามทำใครเจ็บ
คนต่อไป หลี่ผิง!
อาจารย์มู่จินเรียกชื่อต่อ
การต่อสู้เริ่มขึ้นอีกครั้ง
พี่ทองชุบยังคงรับบทคู่ซ้อม สู้กับนักเรียนคนแล้วคนเล่า
ไม่นานก็ถึงคิวของอู๋เฟิง
นางเดินอาดๆ ออกมา ผมสั้นสีแดงเพลิงโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางแสงแดด
นางถลึงตาใส่ฮั่วอวี่ฮ่าวก่อน แล้วหันไปตะโกนบอกอาจารย์มู่จิน อาจารย์คะ! ข้าสู้กับหมีโง่นี่คนเดียวไม่ไหวหรอก ขอคู่กับนิ่งเทียนได้ไหมคะ?
สิ้นเสียง นักเรียนรอบข้างต่างทำหน้าประหลาดใจ สองรุมหนึ่งเหรอ?
อาจารย์มู่จินหันมามองฮั่วอวี่ฮ่าว ขอความเห็นทางสายตา
ฮั่วอวี่ฮ่าวยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ
ข้าไม่มีปัญหาครับ จะได้เพิ่มความยากให้พี่ทองชุบหน่อย มันจะได้ไม่เบื่อเกินไป
พูดพลางเขาก็เหลือบมองพี่ทองชุบ
พี่ทองชุบดูเหมือนจะเข้าใจคำว่า 'หมีโง่' มันส่งเสียงคำรามต่ำอย่างไม่พอใจ ตะกุยพื้นด้วยกรงเล็บและจ้องเขม็งไปที่อู๋เฟิง
อู๋เฟิงเผลอถอยหลังไปครึ่งก้าวเพราะสายตานั้น แต่ก็รีบยืดอกขึ้นมาใหม่ ตะโกนเรียกนิ่งเทียน นิ่งเทียน ลุยด้วยกันเถอะ!
นิ่งเทียนยิ้มอย่างอ่อนใจ แต่ก็ก้าวออกมายืนเคียงข้างอู๋เฟิง
นางรู้นิสัยแพ้ไม่เป็นของอู๋เฟิงดี และนางเองก็อยากสัมผัสความรู้สึกของการต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งจริงๆ เหมือนกัน
นักเรียนฮั่วอวี่ฮ่าว ถ้าอย่างนั้นพวกเราขอเสียมารยาทนะ
นิ่งเทียนกล่าวอย่างสุภาพ
ฮั่วอวี่ฮ่าวผายมือ เชิญเลย
ทั้งสองฝ่ายเตรียมพร้อม
เจ็ดสมบัติหมุนวน หอแก้วเจ็ดสมบัติจงออกมา!
นิ่งเทียนเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมาก่อน หอแก้วเจ็ดสมบัติอันวิจิตรลอยอยู่บนฝ่ามือ วงแหวนวิญญาณสามวง สองเหลือง หนึ่งม่วง ลอยขึ้นมา ส่องแสงเจิดจ้า
เจ็ดสมบัติเลื่องนาม หนึ่งคือ ความเร็ว!
เจ็ดสมบัติเลื่องนาม สามคือ พละกำลัง!
ลำแสงสีสองสายพุ่งลงบนร่างอู๋เฟิงทันที อู๋เฟิงส่งเสียงร้องแหลม ร่างกายขยายใหญ่ขึ้น เกล็ดสีแดงเพลิงปรากฏขึ้นบนแขนขวา กลิ่นอายความร้อนแผ่ออกมา
วิญญาณยุทธ์มังกรเพลิง สถิตร่าง!
ด้วยความเร็วและพละกำลังที่เพิ่มขึ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์จากนิ่งเทียน กลิ่นอายของอู๋เฟิงพลุ่งพล่าน วงแหวนวิญญาณร้อยปีใต้เท้าส่องสว่าง
ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง ไฟมังกร!
เปลวไฟสีแดงเข้มลุกโชนรอบตัว นางพุ่งเข้าประชิดตัวราวกับสายฟ้า กรงเล็บมังกรที่ร้อนระอุฟาดเข้าใส่เอวและท้องของพี่ทองชุบ!
โฮก!
พี่ทองชุบคำรามอย่างตื่นเต้น ไม่หลบไม่เลี่ยง กรงเล็บทองคำทมิฬทอประกายโลหะ ตวัดปัดไฟมังกรออกไปในกรงเล็บเดียว
ปัง!
กรงเล็บปะทะกรงเล็บ คลื่นอากาศระเบิดออก
อู๋เฟิงส่งเสียงอู้อี้ ร่างกระเด็นถอยหลังด้วยแรงสะเทือน แขนชาหนึบ หัวใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ขนาดได้บัฟจากนิ่งเทียนแล้ว ยังถูกกดด้วยพละกำลังอย่างสิ้นเชิง!
และนี่คือผลลัพธ์ที่พี่ทองชุบออมมือแล้วด้วยนะ
พี่ทองชุบไม่ปล่อยโอกาส ร่างมหึมาแสดงความคล่องตัวที่ขัดกับขนาดตัว กรงเล็บทองคำทมิฬทิ้งภาพติดตา บีบให้อู๋เฟิงต้องอาศัยความเร็วหลบหลีกและป้องกันพัลวัน ไฟมังกรที่ปล่อยออกมาเป็นครั้งคราวก็ถูกการป้องกันอันแข็งแกร่งของพี่ทองชุบรับไว้ได้ สถานการณ์ดูเหมือนจะยื้อกันไปมา
แต่ใครที่มีตาหน่อยก็ดูออกว่า ความพ่ายแพ้ของอู๋เฟิงเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น
จบตอน