2056 - ความลึกลับของเย่ชิงเซียน

2056 - ความลึกลับของเย่ชิงเซียน

เมื่อหัวหน้าเผ่าสือหยุนเฟิงเข้าใจว่าสิ่งนี้คืออะไร เขามีสีหน้าพอใจสมหวังและสงบ

“เจ้าเด็กโง่ เจ้าสามารถยืดอายุขัยของปู่ไปได้สักหนึ่ง สอง หรือสามยุคเลยหรือ? ในชีวิตของข้าอยู่มานานเกินไปแล้วและไม่มีความเสียใจใดๆที่ถูกทิ้งไว้อีกด้วย

การได้เฝ้าดูเจ้าเติบโตขึ้น จะมีอะไรให้บ่นได้อีก? ปู่อยู่กับเจ้าไปตลอดชีวิตไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะกลายเป็นเซียนอมตะ ข้าเป็นเพียงคนธรรมดา ในตอนนี้ชีวิตของข้าสมหวังทุกอย่างแล้วเจ้าต้องปล่อยข้าไป”

หัวหน้าเผ่าผู้เฒ่าลูบศีรษะของสือฮ่าวเบาๆใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข พอใจอย่างไม่น่าเชื่อ หลายปีผ่านไป สหายเก่าของเขาจากโลกนี้ไปหมดแล้วตอนนี้ถึงเวลาที่เขาจะต้องไปเช่นกัน

สือหยุนเฟิงปฏิเสธไม่กินเลือดอมตะ เขารู้ว่าหลานชายของเขาต้องการมันมากกว่าเขา ในอนาคตหากมีการต่อสู้ที่ดุร้าย นี่จะเป็นสมบัติช่วยชีวิตอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามสือฮ่าวจะยอมแพ้ได้อย่างไร? หัวหน้าเผ่าผู้เฒ่าเป็นคนที่มีอิทธิพลต่อชีวิตของเขามากที่สุด นี่เป็นเพียงญาติไม่กี่คนของเขา ไม่มีทางที่เขาจะมองดูชายชราคนนี้เสียชีวิตไปต่อหน้าได้

ในตอนกลางคืนสือฮ่าวได้แอบป้อนยาเซียนมากมายเข้าสู่ร่างกายของชายชราเพื่อให้แน่ใจว่าท่านปู่จะมีชีวิตรอดต่อไปอย่างน้อยก็อีกหลายปี

“เราจะสู้ไปด้วยกัน!”

สือฮ่าวไม่ได้เดินทางกลับไปยังโลกหลังเขื่อนในทันที เวลานี้เขาเดินทางไปเยี่ยมสถานที่ลึกลับต่างๆของเก้าสวรรค์พิภพและพยายามจะค้นหาความลับของมันให้ได้มากที่สุด

ในช่วงเวลานี้เขาได้ออกราชโองการให้ทุกมหาอำนาจต่างๆให้ถวายตำราโบราณเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆของเก้าสวรรค์สิบพิภพขึ้นมา และเขาก็ใช้เวลาค้นคว้าพวกมันอยู่นาน

ในเวลาหลายปีสือฮ่าวได้เปิดโลกเล็กๆสี่หรือห้าโลก โลกทั้งหมดถูกทิ้งไว้ข้างหลังตั้งแต่สมัยโบราณ พวกมันทั้งหมดเป็นขุมทรัพย์ที่ยิ่งใหญ่

“กำแพงเทพและปีศาจ!”

นี่เป็นสถานที่แห่งการบ่มเพาะที่ดี เพื่อประโยชน์ในการมุ่งหน้าสู่อาณาจักรที่สูงกว่า ในตอนที่เขายังเด็กสือฮ่าวเคยใช้เส้นทางนี้ แต่น่าเสียดายที่มันถูกทำลายไปแล้ว

เส้นทางนั้นเคยถูกใช้โดยเต่ายักษ์ เต่าขนาดมหึมาที่แบบตำหนักสูงสุดอยู่บนหลังมันเคยเข้าสู่อาณาจักรที่สูงกว่าผ่านกำแพงเทพและปีศาจ

แม้ว่าสือฮ่าวจะไม่ได้ใช้สถานที่นี้เข้าสู่อาณาจักรที่สูงกว่าจนสำเร็จ แต่มันก็ทำให้เขาประทับใจไม่น้อย

“กำแพงเทพปีศาจรอยแผลเป็นแห่งยุคโบราณ!” สือฮ่าวไม่เคยลืมประโยคนี้

อักษรที่สลักอยู่บนกำแพงเทพปีศาจมีความน่าอัศจรรย์เป็นอย่างมาก มันสามารถปกป้องสถานที่แห่งนี้จากความชั่วร้ายได้ทั้งปวง

ภายในประตูหินทุกบาน จะมีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สอดคล้องกับการรูปสลักหินที่ถูกฝังไว้!

เมื่อมาถึงจุดนี้สือฮ่าวจึงสามารถค้นพบความลับของมัน

นี่เป็นสถานที่ซึ่งคนโบราณใช้ในการฝึกกองกำลัง เมื่อยุคเซียนโบราณถูกทำลายผู้ยิ่งใหญ่บางคนจึงได้แอบสร้างสถานที่แห่งนี้ขึ้นเพื่อฝึกกองกำลังใหม่

“หรือจะเป็นหญิงสาวที่พับเรือกระดาษ…”

สือฮ่าวมองดูภาพแกะสลักที่ถูกฝังไว้ในประตูบานหนึ่ง มันเป็นรูปของหญิงสาวที่นั่งพับเรือกระดาษคนนั้น

ดวงตาของเขาจ้องมองด้วยความตกตะลึง ก่อนหน้านี้ที่เขาเดินทางไปยังรังคุนเผิงเขาค้นพบเรือกระดาษสีดำที่ย้อมด้วยเลือดที่นั่น

“ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ใช่คนที่อยู่ในห้วงเวลานี้ ทำไมนางถึงทิ้งร่องรอยไว้ที่นี่ด้วย?” สือฮ่าวคิดกับตัวเอง

“ยี่ ทำไมภาพนี้ถึงอยู่คุ้นเคย?” เฉาอวี่เซิ่งร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนก

เมื่อเขาออกจากหลุมฝังศพใต้ดิน เขาก็ติดตามสือฮ่าวเพื่อเข้าสู่อาณาจักรที่สูงว่า มดเขาสวรรค์ก็ติดตามมาด้วยเช่นกัน

“เย่ชิงเซียน?!” มดเขาสวรรค์ก็ตกใจเช่นกัน

มีภาพแกะสลักของผู้ที่เสียชีวิตไปมากมายที่นี่ แต่ที่น่าสงสัยที่สุดกลับมีภาพของเย่ชิงเซียน

ทั้งสองคนเคยพบกับเย่ซิงเซียนที่เมืองจักรพรรดิ์ นั่นเป็นหนึ่งในหญิงสาวที่ทิ้งความประทับใจไว้ให้พวกเขามากที่สุด

สือฮ่าวก็ตกตะลึง เป็นไปได้อย่างไร? เย่ชิงเซียนจะปรากฏตัวมาก่อนยุคโบราณได้อย่างไร? มีความลับอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้?

เป็นไปได้อย่างไร? เห็นได้ชัดว่านางเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง สือฮ่าวเคยพบนางมามากกว่าหนึ่งครั้ง เขาไม่เคยสัมผัสถึงรัศมีความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของนางเลย

เกิดอะไรขึ้นที่นี่?

หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ เพราะตั้งแต่สิ้นสุดสงครามที่ชายแดนรกร้างเขาก็ไม่เคยได้ยินเรื่องของเย่ชิงเซียนและตระกูลของนางแม้แต่ครั้งเดียว

นี่ไม่น่าจะเป็นไปได้เพราะว่าตระกูลของนางเป็นหนึ่งในผู้ปกครองของเมืองจักรพรรดิ์ พวกเขาย่อมไม่สามารถหายตัวไปเฉยๆแบบนี้

“นี่มันเป็นเรื่องอะไรกันแน่…”

สือฮ่าว มดเขาสวรรค์ และเฉาอวี่เซิ่งต่างรู้สึกตกใจอย่างสุดซึ้ง พวกเขาพบว่ามันยากที่จะเข้าใจ ในท้ายที่สุดสือฮ่าวสั่งให้มู่ชิงและคนอื่นๆ สืบสวนเรื่องนี้ เพื่อค้นหาในดินแดนต่างๆ

ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังอาณาจักรที่สูงกว่าสือฮ่าวใช้อิทธิพลของราชสำนักเพื่อค้นหาเรื่องราวของตระกูลเย่ชิงเซียน

ในที่สุดเขาก็ตกใจ มีเบาะแสอยู่ในเก้าสวรรค์สิบพิภพจริงๆ มีคนพบรูปปั้นของนางในซากโบราณบางส่วน!

"เป็นไปได้อย่างไร?!" เฉาอวี่เซิ่งตกตะลึง หรือนั่นเป็นสัตว์ประหลาดโบราณตัวหนึ่ง?

อย่างไรก็ตาม มันควรจะเป็นอย่างนั้น!

จากสิ่งที่พวกเขารู้ในเมืองจักรพรรดิ์ เย่ชิงเซียนเป็นเพียงหญิงสาวไม่ใช่สิ่งมีชีวิตอมตะแน่นอน

“ยังมีเบาะแสอื่นอีก!”

มู่ชิงรีบรายงานให้กับสือฮ่าวทราบ

มีข่าวลือว่าเมื่อหลายปีก่อนมีคนเคยเห็นรูปปั้นของเย่ชิงเซียนในเหมืองโบราณต้นกำเนิดมาก่อน

เหมืองโบราณต้นกำเนิด ภายในนั้นลึกลับอย่างยิ่ง ผู้ที่เข้าไปเกือบทุกคนจะตาย ยากสำหรับพวกเขาที่จะมีชีวิตอยู่ มันมีอันตรายและความแปลกประหลาดทุกประเภท

อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุด ยังมีบางคนที่โชคดีพอที่จะรอดออกมาได้

ตัวอย่างเช่น สือฮ่าว ตัวเขาเองเคยเข้าไปที่นั่นมาก่อน นั่นเป็นตอนที่เขาได้รับท่าประสานอินของราชาอมตะหกสังสารวัฏ

“ดูเหมือนถึงเวลาที่ต้องไปที่นั่นแล้ว” สือฮ่าวกล่าว

“เจ้าจะไปที่หเมืองโบราณต้นกำเนิด?” เฉาอวี่เซิ่งและมดเขาสวรรค์ต่างก็คัดค้าน เพราะสถานที่นั้นแปลกเกินไป ตอนนี้ถูกปิดผนึกไว้เรียบร้อยแล้ว

“ตอนนี้ข้าเป็นผู้สูงสุดแล้วทั้งยังเป็นราชาดินแดนแห่งนี้ไม่ว่ามีความลับอะไรพวกเราก็ต้องค้นมันออกมา” สือฮ่าวยืนกรานที่จะดำเนินการต่อไปโดยไม่รู้สึกกลัวใดๆ

ในท้ายที่สุดสือฮ่าวก็ลงไปคนเดียวโดยไม่อนุญาตให้คนอื่นติดตามไปด้วย

ด้านล่างมีหลายเส้นทาง ซับซ้อนเหมือนเขาวงกต ย้อนกลับไปในตอนนั้นสือฮ่าวเกือบตาย แต่ตอนนี้เขาก้าวไปอย่างสงบไม่ต้องเผชิญกับอันตรายใดๆ

“ปรากฏว่ามันเป็นเช่นนี้ ประตูแห่งนี้นำไปสู่อาณาจักรเซียนจริงๆ?”

สือฮ่าวมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น รัศมีพลังจากประตูนั้นช่างคุ้นเคยอย่างยิ่ง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาสัมผัสได้ มันคล้ายกับประตูที่สือฮ่าวใช้เมื่อเขาเข้าไปในอาณาจักรนั้นมาก่อน

เขาไม่คิดว่าจะมีประตูที่ทอดไปสู่อาณาจักรเซียนจริงๆ น่าเสียดายที่มันถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนาคงเป็นเรื่องยากที่จะทำลายมันเข้าไป!

ในอดีตตู๋กูหยวนผู้สืบสายเลือดผู้พิทักษ์ก็พบสถานที่นี้เช่นกัน โดยเขาต้องการหาเบาะแสเกี่ยวกับบรรพบุรุษของเขา อย่างไรก็ตามในท้ายที่สุด เลือดสีดำก็ไหลออกมาทำให้เขาต้องหนีไปด้วยสภาพที่น่าสังเวช

ฮ่อง!

สือฮ่าวพยายามโจมตี ดูว่าเขาสามารถทุบมันให้ทะลุได้ในครั้งเดียวหรือไม่ ถ้าเขาทำได้ เขาก็สามารถเข้าสู่ดินแดนอมตะผ่านทางทางเข้านี้ได้ นี่เป็นเส้นทางลัดที่จะทำให้เขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ

ทันใดนั้น รัศมีลึกลับก็ปรากฏขึ้น เลือดสีดำไหลออกมาจากประตูนั้น

“มันแปลกจริงๆ … นี่เป็นประตูที่นำไปสู่ดินแดนอมตะไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงมีรัศมีที่น่ารังเกียจ เลือดสีดำไหลออกมา”

สือฮ่าวยังคงโจมตีมันต่อไป ประตูนั้นยังคงไม่ได้รับผลกระทบ มีเพียงเลือดสีดำที่ไม่เป็นมงคลไหลออกมามากมาย

“นี่เป็นเส้นทางกลับของข้า ใครบังอาจมาเคาะประตู”

เสียงที่ไม่ชัดเจนและอ่อนแอดังขึ้น ราวกับว่ามันมาจากเมื่อหลายพันล้านปีก่อน เหมือนกับว่าโลกหลังประตูนี้กับโลกที่สือฮ่าวอยู่ถูกคั่นกลางด้วยแม่น้ำแห่งกาลเวลาอันยิ่งใหญ่