2055 - กาลเวลาอันโหดร้าย

2055 - กาลเวลาอันโหดร้าย

ตอนนี้เงื่อนไขที่เหมาะสมอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว เขามีอายุเพียงสามร้อยปีเท่านั้น ยังห่างไกลจากวัยที่ผู้คนสามารถบรรลุความเป็นอมตะในประวัติศาสตร์ได้

อย่างไรก็ตามการสะสมแบบเงียบๆแบบนี้สักวันหนึ่งจะแสดงให้เห็นผลลัพธ์ของมัน

เมื่อเขาบรรลุความเป็นอมตะ เขาอาจจะแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ดุร้ายราวกับมังกรที่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

เขาเก็บขวดโหลของเหลวเหล่านั้นไว้ ข้างในนั้นเลือดอมตะและวัตถุที่ไม่มีวันเสื่อมคลายถูกสกัดออกมาจนหมด สือฮ่าวเก็บมันออกไปแล้วกระตุ้นรอยประทับการต่อสู้ที่เหลืออยู่ในร่างกายนี้

ฮ่อง!

การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่เกิดขึ้นอีกครั้ง

เช่นนั้นหลังจากการต่อสู้สิ้นสุดสือฮ่าวก็เริ่มวิธีการบ่มเพาะประเภทนี้ไปเรื่อยๆ โดยรวบรวมยาชั้นเยี่ยมได้มากมาย หลังจากนั้นเขาก็เริ่มวัฏจักรแบบนี้อีกครั้ง

หลายทศวรรษผ่านไปในชั่วพริบตาระยะเวลาก็ผ่านไปเกือบร้อยปีแล้วที่พวกเขามาที่นี่

ตอนนี้สือฮ่าวมีอายุใกล้ถึงสี่ร้อยปีแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ได้รับโอกาสในการขึ้นสู่สวรรค์อมตะ แม้ว่าเขาจะสามารถสะสมประสบการณ์มากมายไว้แล้วก็ตาม

สือฮ่าวไปพบมู่ชิงและคนอื่นๆ และเรียกพวกเขามารวมตัวกันเพื่อเดินทางกลับ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการเก็บเกี่ยวของวิญญาณสายฟ้าทั้งสามนั้นยิ่งใหญ่ที่สุด ความแข็งแกร่งของพวกเขาก้าวหน้าอย่างมาก!

มดเขาสวรรค์และมังกรแดงก็เป็นหนึ่งในคนที่ได้รับประโยชน์มากที่สุดเช่นกัน การมาถึงที่นี่ทำให้พวกเขาได้รับสิ่งที่ขาดหายไปในช่วงต้นกำเนิด

โดยเฉพาะตอนนี้บนกระดูกในร่างกายของมังกรแดงถึงกลับมีลวดลายมังกรที่ค่อยๆชัดเจนขึ้น นี่เป็นความยินดีของทุกคนเป็นไปได้หรือไม่ว่าท้ายที่สุดแล้วมันจะได้ญาณวิเศษของมังกรมาด้วยวิธีการนี้?

หลังจากหลายปีมานี้ เขาได้ฝึกฝนญาณวิเศษอันล้ำค่าของสายเลือดหงส์เพลิงอยู่เสมอ นี่เป็นบางสิ่งที่สือฮ่าวส่งต่อให้เขา เนื่องจากร่างกายของเขามีข้อบกพร่องโดยกำเนิด

ดังนั้นตั้งแต่เริ่มต้นที่สุดมังกรแดงก็ไม่เคยได้สัมผัสกับความลึกลับของต้นกำเนิดของตัวเองเลยแม้แต่ครั้งเดียว

“แล้วพวกเจ้าล่ะ? พวกเจ้าสามารถค้นหาโชควาสนาของตัวเองได้หรือไม่? สือฮ่าวมองไปที่มู่ชิงและคนอื่นๆ

มู่ชิงส่ายหัวเขาไปถึงจุดสูงสุดของอาณาจักรปลดปล่อยตนเองมานานแล้ว แต่เขาก็ยังไม่สามารถคว้าแสงที่ส่องประกายนี้ ไม่สามารถขึ้นไปให้สูงกว่านี้ได้

ไม่ใช่แค่เขา มดเขาสวรรค์ มังกรแดง และตัวอื่นๆก็ไม่มีโอกาสทำสำเร็จ? ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ พวกเขาฝึกฝนมาหลายร้อยปี

แม้ว่าพวกเขาจะไปถึงขอบเขตปลดปล่อยตนเองขั้นสูงสุดมานานแล้ว แต่พวกเขาก็ยังไม่มีทางที่จะเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุดได้

พวกเขาทั้งหมดมีรอยยิ้มขมขื่นบนใบหน้า ห้าร้อยปี นี่เป็นเส้นแบ่งต้องห้าม ยากที่จะเจาะทะลุ…

“สถานที่นี้เป็นโอกาสที่สวรรค์ประทาน แต่ถึงอย่างนั้นพวกเราก็ไม่มีทางที่จะเป็นผู้สูงสุดได้ ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเส้นทางที่ยาวและยากจริงๆ” มดเขาสวรรค์รู้สึกเสียใจ

อย่างไรก็ตามไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ปล่อยความกังวลของเขาไป ย้อนกลับไปในยุคเซียนโบราณมีผู้อมตะหรือราชาอมตะคนใดที่เคยเป็นผู้สูงสุดก่อนอายุห้าร้อยปี?

มีเพียงสือฮ่าวคนเดียวเท่านั้นที่ทำได้!

“ถ้าครั้งนี้ยังไม่พอคราวหน้าพวกเจ้าจะได้ไปยืนอยู่บนหลังเขื่อน ข้าสัญญาว่าพวกเจ้าจะกลายเป็นผู้สูงสุดอย่างแน่นอน หากไม่ตายไปก่อน” สือฮ่าวกล่าว

ทุกคนต่างพูดไม่ออก เหตุผลที่พวกเขาไม่ได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุดไม่ใช่เพราะเหตุนี้ เหตุผลหลักเป็นเพราะคำสาปห้าร้อยปีที่ยังคงมีอยู่เสมอยากที่จะกำจัดพอไปได้

ในที่สุดร้อยปีก็มาถึง ความว่างเปล่าแตกออกค่ายกลโบราณก่อตัวเหมือนเหล็กหลอมเหลว ผสานเข้ากับทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบๆจากนั้นทุกคนก็ถูกดึงเข้าไปในประตูมิติ

พวกเขากลับสู่ดินแดนปิดผนึก ราชันย์ดินแดนปิดผนึกไม่ได้กล่าวอะไรเพียงส่งพวกเขาออกไปข้างนอก

หมู่บ้านหินผาก็เหมือนเดิม หลังจากผ่านไปหนึ่งศตวรรษแก่นแท้ทางจิตวิญญาณของสถานที่แห่งนี้ก็ยิ่งใหญ่กว่าที่อื่นมาก มันเป็นเพราะมียาศักดิ์สิทธิ์ปลูกไว้ที่นี่ ทั้งยังมีค่ายกลโบราณรวมไปถึงมังกรเก้าตัวลากโลงศพที่ยึดสถานที่แห่งนี้ไว้

“สือฮ่าวกลับมาแล้ว!” มีคนกรีดร้องออกมา

หลังจากร้อยปีผ่านไป ผู้คนอีกหลายชั่วอายุคนก็ปรากฏตัวขึ้นในหมู่บ้านหินผา สถานที่แห่งนี้ประชากรและความเจริญรุ่งเรืองมากขึ้นเรื่อยๆ

ยังมีบางสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ วันหนึ่งทุกคนก็ต้องแก่ชรา บางคนก็จากโลกนี้ไปแล้ว

หัวหน้าเผ่าสือหยุนเฟินนั้นแก่ชรามากแล้ว ตอนนี้เขาอายุเกือบห้าร้อยปี ผมของเขาขาวราวหิมะ มีรอยย่นทุกที่ ตอนนี้เขามาถึงที่ด้านหน้าของหมู่บ้านเพื่อดูสือฮ่าวภายใต้การประคับประคองของผู้อื่น

“ท่านปู่!” ดวงตาของสือฮ่าวแสบร้อน หลังจากที่ไม่ได้พบกันมานานนับศตวรรษ หัวหน้าเผ่าก็แก่แล้วจริงๆ

นี่ยังคงเป็นผลหลังจากที่สือฮ่าวช่วยเขาชำระเส้นโลหิต ท้ายที่สุดการบ่มเพาะของชายชราก็ไม่สูงนัก มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเดินตามทางเต๋าอันยิ่งใหญ่

ในยุคที่ไร้การฝึกฝนนี้ ไม่ว่าการฝึกฝนของผู้ฝึกตนจะลึกซึ้งเพียงใด ก็ยังไม่สามารถเปรียบเทียบกับผู้ปลูกฝังในอดีตได้เลย

“ดีที่เจ้ากลับมาและ ข้าเพียงต้องการดูเจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย”

มือของหัวหน้าเผ่าผู้เฒ่าสั่นเล็กน้อยขณะที่พวกเขาคว้ามือของสือฮ่าว เขารู้ว่าตอนนี้เขาแก่แล้วเวลาของเขาใกล้มาถึงจุดจบเรื่อยๆ

ตอนนี้เขาเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่จากรุ่นของเขา พวกเขาทั้งหมดถูกฝังอยู่ใต้สุสานบนภูเขามานานแล้ว ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาค่อนข้างจะโดดเดี่ยวอยู่เสมอ

ชาวบ้านหินผาจากรุ่นนั้นนับวันมีแต่ระดับบ่มเพาะจะตกลง ถึงขนาดที่พวกเขาหลายคนไม่ได้เดินบนเส้นทางของการบ่มเพาะ อีกต่อไป

ผลของยาทุกประเภทก็มีประสิทธิภาพที่ลดลงอย่างน่าเหลือเชื่อ ทำให้ยากสำหรับพวกเขาที่จะมีอายุยืนยาว

อวิ๋นซีประคองหัวหน้าเผ่าชราไว้ไม่ให้เขาล้มลง สือจื่อหลิงและภรรยาของเขาก็อยู่ที่นี่ด้วย พวกเขายังดีกว่าเพราะระดับการฝึกฝนของพวกเขายังค่อนข้างสูง

สือฮ่าวเดินเข้ามาพร้อมกับอุ้มสือหยุนเฟิงไว้ ด้วยความโหดร้ายของกาลเวลา บรรดาผู้อาวุโสในอดีตล้วนจากไปแล้ว มีเพียงท่านปู่หัวหน้าเผ่าเท่านั้นที่ยังคงอยู่

เขาหันกลับมา แม้แต่ต้าจวง เอ้อเมิ่ง ปี้โหว และคนอื่นๆก็ยังกลายเป็นผู้อาวุโสไปหมดแล้ว

เพื่อนสมัยเด็กของเขาตอนนี้ก็เหลือเวลาอยู่ไม่มาก ในขณะเดียวกันพ่อของต้าจวงและพ่อของคนอื่นๆที่แม้ว่าจะแข็งแกร่งกว่าหัวหน้าเผ่าชราก็ล้วนแล้วแต่จะไปหลายร้อยปีแล้ว

สือฮ่าวรู้สึกเจ็บปวดจากภายใน ชะตาแห่งความตายยากที่จะหยุด สุดท้ายพวกเขาก็ยังต้องพรากจากกัน เขาพบว่าสิ่งนี้ยากจะยอมรับ ยากจะทนมันทำให้หัวใจของเขาเจ็บปวด

ผู้คนของหมู่บ้านหินผารุ่นหลังแข็งแกร่งกว่ารุ่นก่อน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเพราะเงื่อนไขต่างกัน พวกเขาทั้งหมดมีรากฐานที่ดี!

“ข้าไม่ต้องการให้พวกเจ้าทุกคนแก่ตาย!” ร่างกายของสือฮ่าวสั่นสะท้านจากภายใน

เมื่อเขากลับมาในวันนี้ เขารู้สึกถึงความเร่งด่วนที่ไม่เคยมีมาก่อน จมูกของมีความเปรี้ยวฝาดดวงตาแสบร้อน เขาต้องการเปลี่ยนทุกอย่าง เขาไม่อยากเห็นคนที่อยู่ข้างๆจากไปด้วยความชรา

อย่างไรก็ตาม เขาจะทำอะไรได้? ยาศักดิ์สิทธิ์และสิ่งอื่นๆ สามารถรักษาคนเหล่านี้ได้หรือ?

นี่คือผลกระทบที่มีต่อสือฮ่าวอย่างรุนแรง เขาแข็งแกร่งมากจนแม้กระทั่งทุกคนที่อยู่ในหมู่บ้านนี้ก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะแข็งแกร่งมาจนถึงระดับปัจจุบันได้

แต่ถึงกระนั้นก็ไม่มีอะไรที่เขาสามารถเปลี่ยนแปลงใดเช่นกัน กาลเวลาเป็นสิ่งที่โหดร้าย หากไม่ได้เป็นสิ่งมีชีวิตอมตะในท้ายที่สุดสักวันทุกคนก็ต้องตาย

“ท่านปู่!” สือฮ่าวอุ้มชายชราไว้ในอ้อมอก สือหยุนเฟิงแก่แล้วจริงๆ ตอนนี้เส้นผมของเขาหงอกขาว ใบหน้าเหี่ยวย่นแม้แต่ร่างกายก็แทบจะไม่สามารถยืนอยู่ไหว

“ไม่มีทางที่ท่านปู่จะตายไปอย่างนี้ ข้าไม่มีทางยอมรับ” สือฮ่าวกล่าว

ในมือของเขาปรากฏขวดออกมาจากความว่างเปล่า นี่คือโลหิตอมตะที่ผ่านการกลั่นมาอย่างดี มันอาจจะสามารถทำให้ชีวิตของชายชราอยู่ต่อไปได้

ทันทีที่เขาเปิดภาชนะ ทุกคนก็เคลื่อนไหว มีกลิ่นที่ชัดเจนไหลออกมาจากภายใน หยดเลือดที่อยู่ภายในราวกับสุราชั้นยอด

มันได้รับการขัดเกลาซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลังงานด้านลบและสารอันตรายทั้งหมดถูกกลั่นออกไป กลายเป็นยาต่ออายุที่มีความสำคัญเหนือจินตนาการ

สือฮ่าวใช้เวลาอยู่ที่นั่นหนึ่งศตวรรษ แต่สุดท้ายเขาก็ทำการปรับแต่งร่างกายของสิ่งมีชีวิตอมตะได้เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น ของเหลวนี้มีค่ายิ่ง ล้ำค่ายิ่งกว่ายาขั้นเทพในยุคเซียนโบราณเสียอีก

ภายใต้ท้องฟ้าปัจจุบัน เขาเป็นคนเดียวที่สามารถหลอมเลือดอมตะนี้ได้!

แม้ว่าแก่นแท้จะไหลออกไปแล้ว เหลือเพียงเศษเสี้ยวบางส่วน แต่นี่ก็คือร่างกายของผู้อมตะความล้ำค่าของมันนั้นหาที่เปรียบไม่ได้