Chapter 66 - Black Market Seventh Shopping

Chapter 66 - Black Market Seventh Shopping

”

เมื่อซังจินได้กลับมาที่ตลาดมืด เขาก็ได้เข้าไปในร้านเฟิร์สดรอป

"ขอชาน้ำผึ้งนมสด...แล้วก็เอาเป็นพวกจนมคบเคี้ยวที่เข้ากันได้ที"

"รับทราบท่านนักล่า"

"อา แล้วก็ขอปากกาและกระดาษโน๊ตด้วยจะได้ไหม?"

"ไม่มีปัญหา"

มนุษย์แพนด้าได้ส่งปากกาและแผ่นกระดาษมาให้กับซังจินเป็นอย่างแรก ซังจินได้หยิบปากกาขึ้นมาและเริ่มเขียนลงไป

"โอเปอเรเตอร์ในตอนนี้ฉันมีเหรียญดำอยู่เท่าไหร่?"

"คุณทีเหรียญดำอยู่ 10268 เหรียญ"

ซังจินได้เขียนจำนวนนี้ลงไปในกระดาษและจากนั้นก็กล่าวออกมา

"ช่วนเอาไอเทมทั้งหมดที่ฉันได้รับมาในวันนี้ออกมาทีสิ"

ไอเทมได้ไหลออกมากองจากลูกบาศก์

จากนั้นซังจินก็หยิบไอเทมที่ดูน่าสนใจน้อยที่สุดออกมาดูก้อนเป็นอย่างแรก ซึ่งชิ้นนั้นมันเป็นหมวก

หมวกเหล็กป้องกันไฟ

หมวกระดับแรร์ - ป้องกัน 34%

ทักะติกตัว

ป้องกันไฟ - ลดความเสียหายทั้งหมดที่ได้รับจากไฟลง

มันเป็นไอเทมที่ได้ตกออกมาจากฆาตกรที่ใช้หอก ซังจินได้หมุนปากาวนเล่นบนนิ้วของตนขณะที่คิดบางอย่าง

ไอเทมระดับแรร์โดยปกติแล้วจะมีราคาอยู่ที่ 500~5000 เหรียญดำ และเขาก็จะต้องเลือกราคาที่เหมาะสมที่จะนำไปลงประมูล

การลงประมูลที่ต่ำเกินไปมันก็จะทำให้เกิดผลเสีย และการลงประมูลที่สูงเกินไปมันก็จะทำให้ขายไม่ออก

'มันเป็นเพียงไอเทมระดับแรร์ แต่ว่าพลังป้องกันของมันสูง...และต้านทานเพลิงได้...มันไม่ใช่สิ่งที่มหัศจรรย์ แต่ว่ามันก็สามารถจะใช้งานได้ ซังจินจึงเขียนข้อมูลลงไปในกระดาษทันทีว่า

'หมวกเหล็กเริ่มประมูล 1000 และขายทันที 1500'

จากนั้นเขาก็หันไปสนใจไอเทมชิ้นอื่นต่อ มันเป็นหอก

มันเป็นหอกที่ดูจะธรรมดามากซังจินจึงหยิบมันขึ้นมาโดยที่ไม่คิดอะไรมาก

ไวเด็น - หอกแห่งการคุมขัง

หอกระดับวีรบุรุษ - ความแข็งแกร่ง A ความคล่องแคล่ว C

ทักษะใช้งาน

เข็มที่โหดร้าย - ปล่อยใบมีดลับออกไปจากหอก ศัตรูที่ถูกโจมตีด้วยใบมีดนั้นจะเคลื่อนที่ตาทความต้องการของผู้ใช้หอก 1 วินาที ผลของมันจะแสดงหลังจาก 10 วินาที

คูลดาว 5 นาที

ความสุขที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตคือการจำกัดอิสระภาพของผู้อื่นและให้เขาผู้นั้นทำตามที่ตนต้องการ

'หืมม มันเป็นไอเทมระดับวีรบุรุษ'

มันไม่เหมือนกับภายนอก มันมีสเตตัสที่ยอดเยี่ยม ซังจินได้ถือหอกขึ้นและกล่าวออกมา

"สวมใส่"

และเขาก็พยายามจะลองใช้ทักษะของหอกออกมา

"เข็มที่โหดร้าย'

และจากตรงกลางใบมีดก็ได้โผล่ออกมาและ

"ฟึบ"

ใบมีดได้พุ่งออกไป มันเป็นใบมีดที่ดูโหดร้ายแหลมคม

'ดังนั้นถ้าหากว่าฉันใช้งานในขณะที่มีศัตรูอยู่ในระยะประชิด...'

มันจะเจ็บปวดเป็นอย่างมาก ในตอนแรกเขามีความคาดหวังน้อยเกี่ยวกับสิ่งนี้ แต่มันก็เป็นอะไรที่ดีกว่าที่เขาคาดไว้

เขาสามารถจะใช้มันได้จากระยะไกล และล่อศัตรูเข้ามาหรือไล่มันออกไป มันเป็นไอเทมที่สามารถใช้ได้หลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าหากมีทีมที่ดี

'เขามีบางอย่างที่ยอดเยี่ยม แล้วเขาก็ตัดสินใจที่จะเป็นฆาตกร...'

มันเป็นไอเทมที่มีประโยชน์มาก ดังนั้นซังจินจึงลงราคาไว้ในกระดาษที่ 3500 สำหรับประมูล และ 4000 สำหรับการซื้อไนทันที

"ท่านนักล่า"

มนุษย์แพนด้าได้กลับมาพร้อมกับชาน้ำผึ้งนมสดและขนมกินเล่นตามที่เขาได้ขอมา ซังจินจึงหยิบชามาและจิบมันครั้งหนึ่ง

มันมีรสชาติที่หอมหวานและสามารถจะช่วยกระจัดความตึงเครียดของซังจินออกไปได้

"อืมม~"

ซังจินกำลังเพลินเพลินไปดับความรู้สึกนั้นในขณะที่เดียวกันก็หยิบไอเทมชิ้นต่อไปออกมา มันคือรองเท้าของนักธนู

รองเท้าฉุกเฉิน

รองเท้าระดับแรร์ - ป้องกัน 18%

ทักษะใช้งาน

หลบหนีฉุกเฉิน(II) - บินไปบนท้องฟ้า 20 เมตร

คูลดาว 10 นาที

เสรีภาพในการที่จะโบยบินบนท้องฟ้า

มันเป็นรองเท้าที่ดูดี แต่ผลของมันก็ดูจะกึ่งๆระหว่างดีและไม่ดี มันเป็นไอเทมที่มีประโยชน์กับจอมเวทและนักธนูซะเป็นส่วนใหญ่

ไอเทมชิ้นนี้มันมีความยืดยุ่นต่อสถานะการณ์ที่ดูจะน้อย ซังจินจึงเขียนราคามันลงไปอย่างรวดเร็ว

'รองเท้าติดปีก เริ้มประมูล 700 ขายทันที 1000'

ไอเทมต่อจากนั้นก็เป็นธนู

ไฮดรา - ธนูงูจงอาง

ธนูระดับวีรบุรุษ - ความแข็งแกร่ง A ความคล่องแคล่ว D

ทักษะใช้งาน

ศรงูจงอาง - ยิงงูจงอางติดไปกับลูกธนู งูจงอางจะหลบสิ่งกีดขวางและเข้าไปกัดเป้าหมาวโดยอัตโนมัต ซึ่งพิษของมันจะสร้างความเสียหาย 300% ของการยิงปกติ

คูลดาว 5 นาที

งูจงอางที่ได้ไล่ล่าเหยื่อของมัน

'หืมม...'

มันเป็นไอเทมที่ดูจะไม่ดีในตอนนี้ เพราะโดยปกติแล้วนักธนูทุกคนจะหาธนูที่ดีที่สุดเท่าที่จะมีเงินซื้อได้ ซึ่งปัญหาคือส่วนใหญ่แล้วพวกเขาก็มีธนูของตนกันแล้ว

ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่แล้วของนักล่าจะไม่สามารถได้รับอาวุธระดับวีรบุรุษไก้ แต่ว่ามันไม่ใช่กับนักธนู ซังจินจึงเขียนราคาไปอย่างรวดเร็ว

'ธนูงู เริ่มประมูล 3000 ขายทันที 3500.

ในตอนนี้เขาได้ตรวจสอบผลรับของเขา เขาจะได้รับเงินมาอย่างน้อยก็ 8200 เหรียญ และมากที่สุดถึง 10000 เหรียญมาจากการขายไอเทมที่ได้รับมาจากการแทรกแซงการจู่โจม เมื่อพิจารณาจากการที่จะต้องสูญเสียเงินไปเพียง 1000 เหรียญแล้ว มันก็คุ้มทุนเป็นอย่างมาก

เมื่อซังจินได้คิดคำนวนรายรับแล้วเขาก็คิดกับตัวเอง

'ฉันกำลังจะรวยอย่างรวดเร็ว'

เมื่อพิจารณาจากการที่เขาได้รับเหรียญดำมา 8968 เหรียญจากการจู่โจม มันก็ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับเงินเพิ่มขึ้นมาอีกเท่านึง และยิ่งถ้าหากเขานำมันไปเปรียบเทียบกับนักล่าคนอื่นๆ มันก็เหมือนกับได้เงินเพิ่มถึง 4~6 เท่าจากจำนวนที่พวกเขาได้รับ

มันเป็นไปได้เช่นนี้เพราะว่าได้มีฆาตกรถึงสองคนในการจู่โจมเดียว ซังจินคิดไปเรื่อยๆในขณะที่ตรวจสอบไอเทมชิ้นต่อไปอีกทีละชิ้น

ดิโอร่า - กางเกงแห่งขนที่ร่วงหล่น

กางเกงระดับวีรบุรุษ - ป้องกัน 34%

ทักษะติดตัว

ขนที่ร่วงหล่น (II) - ลดดาเมจจากการตกจากที่สูงลง

ความสวยงามจะได้รับการต้อนรับจากทุกที่

ซังจินได้จ้องมองไปที่มันในขณะที่เขาถือมันอยู่ มันถูกประดับตกแต่งด้วยสิ่งที่เหมือนกับว่าจะเป็นขนของฮาปี้

'นี้มันไม่ใช่สไตล์ของฉันเลย...'

และเขายังไม่ยอมทักษะติดตัวของมันที่ลดการตกลง

'เมื่อไหร่ที่มันจะได้ใช้ประโยชน์?'

ซังจินเอียงหัวของเขาลง แต่แล้วเขาก็ได้ตัดสินใจที่จะใส่มันเนื่องจากว่าเขายังไม่มีเครื่องป้องกันส่วนล่าง

"สวมใส่"

เมื่อเขาได้สวมกางเกง กางเกงมันก็ได้หดตัวพอดีกับขาเขาโดยอัตโนมัต

จากนั้นเขาก็ตัดสินใจไม่ใส่ใจมันและหันมามองที่ไอเทมชิ้นสุดท้ายที่เป็นหอก มันเป็นหอกรูปทรงแปลกๆที่มีรูปร่างเหมือนหางของแมนติคอร์ มันไม่เหมือนกับไอเทมอันอื่นๆ มันเป็นไอเทมระดับตำนาน

อแมนไทป์ - หอกอัมพาต

หอกระดับวีรบุรุษ - ความแข็งแกร่ง SS ความคล่องแคล่ว C

ทักษะติดตัว

อัมพาต(II) - การโจมตีศัตรูด้วยหอกจะทำให้ศัตรูเป็นอัมพาต 0.3 วินาที

ทักษะใช้งาน

เข็มพิษ(II) - ยิงเข็มพิษจำนวนมากออกไปจากหอก

คูลดาว 10 นาที

อมนติคอร์ได้ใช้พิษของมันล่าเหยื่อ พิษของมันไม่เพียงแต่จะทำให้เป็นอัมพาตเท่านั้น แต่มันยังจะทำให้เนื้อนุ่มขึ้นอีกด้วย

ตามที่ได้คาดไว้อาวุธระดับตำนานมันเป็นสิ่งที่น่าทึ่ง มันสามารถจะเทียได้กับบลัดเวเจนหรือมูนสเปคได้อย่างง่ายดาย แต่ว่าซังจินก็ไม่สามารถจะใช้มันได้เนื่องจากมันเป็นหอก

'ฉันควรจะคิดราคามันเท่าไหร่ดีนะ?'

ซังจินได้ตกอยู่วนความกระอักกระอ่วนใจไปอีกพักใหญ่ๆ

****

เมื่อซังจินได้มาถึงร้านประมูลเขาก็ได้ส่งไอเทมไปประมูลและอ่านราคาออกมาตามกระดาษที่เขียนเอาไว้

"อา รองเท้าเริ้มที่ 700 ขายทันทีในราคา 1000 , ไฮดราเริ่มที่ 3000 และขายทันทีในราคา 3500"

"รับทราบ ของเท้าฉุกเฉินเริ่มประมูลที่ 700 และขายทันทีในราคา 1000 เหรียญดำ ไฮดราเริ่มประมูลที่ 3000 และขายทันทีในราคา 3500 เหรียญดำ ถูกไหม?"

ซังจินหยักหน้ารับและในตอนท้ายเขาก็ถามออกมา

"มีไอเทมระดับตำนานที่ได้ลงประมูลบ้างไหม"

จากนั้นมนุษย์หมูก็ตอบกลับมา

"เพียงแค่หนึ่ง"

ซังจินได้เบิกตากว้างขึ้นมา

'มีใครบ้างคนที่นำไอเทมระดับตำนานมากขายแล้ว?'

"จริงหรอ? ช่วยโชว์ให้ฉันดูหน่อยสิ"

มนุษย์หมูได้ผลักลูกบาศก์ของเขามาให้ซังจินดู และจากนั้นข้อมูลก็ปรากฏออกมาจากลูกบาศก์

ชื่อ : อแมนไทป์

ระดับ : ตำนาน

ชนิด : หอก

ราคาเริ่มต้น : 10000

ซื้อออกไปทันที : 15000

ขายโดย : ผู้พิพากษา

มนุษย์หมูได้ลูบที่มือของตนในขณะที่ถามออกมา

"ถ้านายสนใจมัน นายอยากจะดูข้อมูลรายละเอียดของหอกนี้ไหม?"

ไอเทมอแมนไทป์มันได้ถูกขายโดยผู้พิพากษา ซังจินตอบกลับมาทันทีในขณะที่กุมขมับ

"นั่นมันเป็นไอเทมที่ฉันเพิ่งจะมอบให้นายไป"

"อา อย่างงั้นหรอกหรอ"

NPC บางคนในตลาดมืดบางทีพวกเขาก็ไม่ฉลาดเช่นนี้เป็นบางครั้งบางคราว ซังจินก็ยังคงมองตรวจสอบไปในราคาที่เขาขายออกไปว่ามันเหมาะสมไหม

'เริ่มต้นประมูล 10000 และขายออกไปในทันทีในราคา 15000'

ซังจินได้ครุ่นคิดในราคานี้มาเป็นเวลานาน แต่ในท้ายที่สุดแล้วเขาก็ตัดสินใจที่จะขายมันในราคานี้ แม้ว่ามันจะไม่ถูกซื้อออกไปในทันที แต่ในท้ายที่สุดก็จะต้องมีใครบางคนมาซื้อมันออกไป

หลังจากที่เขาได้ตรวจสอบว่าเขาได้ลงทะเบียนประมูลไอเทมด้วยราคาที่ถูกต้องแล้ว เขาก็กล่าวออกมา

"ขอบคุณมาก ช่วยส่งข้อมูลมาด้วยถ้าหากว่าไอเทมขายออกแล้ว"

"แน่นอน ไม่มีปัญหา"

เมื่อเขากล่าวขอบคุณและทำธุระเสร็จสิ้น เขาก็ออกมาจากร้านประมูล ตามที่เขาได้คาดเอาไว้ยังไม่มีใครที่ได้ขายไอเทมระดับตำนาน ในช่วงต้นนี้ไอเทมระดับตำนานเป็นสมบัติที่ประเมินค่ามิได้

เมื่อเขาหมดธุระกับตลาดมืดแห่งนี้แล้ว เขาก็ได้เดินกลับไปหาเพื่อนๆของเขาที่กำลังรออยู่ที่โรงแรม

****

"มันเป็นอาหารอินเดียที่ยอดเยี่ยมมากเลยดารูปิน"

ดารูปินได้โค้งรับคำชมอย่างสุภาพและเก็บชามอาหารไปอย่างรวดเร็ว

"ในตอนนี้ฉันจะขึ้นไปที่ห้องนอนแล้ว"

"โฮ่ง ๆ"

เคนได้ตอบกลับเขามา

"เราจะคุยกันในวันพรุ่งนี้เกี่ยวกับเรื่องการร่ายพร้อมๆกันนะซาดาเมียร์"

"รับทราบ นายท่าน"

เมื่อเขาคุยกับซาดาเมียร์จบ เขาก็กลับขึ้นไปบนห้องนอน ห้องนอนของเขาก็มืดเป็นอย่างมาก

เขาไม่ได้ใช้เวลาไปกับอาหารเย็นมากนัก แต่ว่าเขาได้ใช้เวลาอยู่ที่เฟิสดรอปนานกว่าปกติเพื่อที่จะตรวจสอบไอเทมทั้งหมดที่ได้รับมาและคำนวนราคาของมัน ตอนนี้มันจึงดึกกว่าปกติ

ซังจินได้นอนลงบนเดียงและมองขึ้นไปบนเพดาน ในอีกสักพักหนึ่งดารูปินก็จะมาพร้อมกับใบบิลถ้าหากว่ามีการซื้อไอเทมที่เขาได้นำไปลงประมูลไว้ออกไป

'ฉันสงสัยว่ามันจะขายออกไปได้กี่อันกัน?'

ซังจินได้เรียกโอเปอเรเตอร์ในขณะที่เขาได้ตกอยู่ในความคิด

"โอเปอเรเตอร์"

[ว่ายังไงท่านนักล่า]

"ช่วยส่งเหรียญขาวมาให้ฉันที"

เหรียญขาวได้ออกมาจากลูกบาศก์ มันมีขนาดและน้ำหนักที่เหมือนกับเหรียญดำ ซังจินจ้องมองไปที่เหรียญขาวนั้นอยู่ครู่หนึ่ง

'เพื่อที่จะเอาชนะระบบที่ถูกกำหนดโดยโลกนี้...คุณจะต้องมี 'พลังของพระเจ้า' '

พ่อค้าในร้านมืดมิดยิ่งกว่าสีดำได้กล่าวเอาไว้กับเขา

'ได้โปรดแข็งแกร่งขึ้นและยุติการจู่โจมพวกนี้'

เขาได้นึกไปถึงคำพูดของชายคนที่เขาได้ช่วยเอาไว้ในตอนที่ไปแทรกแซงการจู่โจม จากนั้นซังจินก็ลุกขึ้นและเตรียมตัวที่จะไปอาบน้ำนอน เขาจะต้องตื่นขึ้นมาในช่วงก่อนรุ่งเช้านี้