เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 64 - Tahrakhan Plateau (9)

Chapter 64 - Tahrakhan Plateau (9)

Chapter 64 - Tahrakhan Plateau (9)


Chapter 64 - Tahrakhan Plateau (9)

แม็กได้ตะโกนดังลั่นออกมา

"เอ็ดแมน"

เอ็ดแมนได้กระเด็นไปนอนกลิ้งอยู่กับพื้นหลังจากที่เขาถูกควายชน เขาเกือบจะหมดสติไปในทันทีที่ถูกชน แต่เขาก็ยังไม่ตาย แม็กได่ตะโกนขึ้นเพื่อขอความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ด้านหลังของเขา

"เฮ้ ช่วยดึงความสนใจของมันออกมาก่อนเร็ว!"

เขายังคงไม่ได้ตระหนักว่าเพื่อนร่วมทีมด้านหลังเขาจงใจดึงมอนสเตอร์เข้ามาและแทรกแซงการต่อสู้ของพวกเขาเพื่อก่อเรื่อง

เอเดรียนและมารอนมองไปที่กันและกันจากนั้นก็หยักหน้า แผนของพวกเขาได้วางเอาไว้ได้สำเร็จไปแล้ว

พวกเขาต้องการจะใช้ความช่วยเหลือจากมอนสเตอร์โดยที่ตนเองไม่ต้องเข้าไปเสี่ยงต่อสู้กับพวกพันธมิตนั้น

ตามที่พวกเขาได้ตกลงกันในก่อนหน้านี้ พวกเขาได้วิ่งเข้าไปช่วยแม็กผู้ที่กำลังสู้อยู่

"อา...ขอโทษด้วย...ทั้งหมดมันเป็นความผิดของฉันเอง"

'นายคิดว่านายจะสามารถแก้ไขมันได้ด้วยการขอโทษงั้นหรอ'

แม็กอยากจะกรีดร้องออกมาใส่พวกเขา แต่เขาก็หยุดตนเองไว้ เขารู้ดีว่าการที่จะทำเช่นนั้นไปมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย อีกสองคนที่เหลือได้เข้ามาช่วยจัดการกับฮาปี้และควายแล้ว

"ฟิ้ว~"

ลูกธนูของมารอนได้เจาะทะลุฮาปี้กลางอากาศ ในตอนนี้เหลือเพียงแค่ควายที่ยังรอดอยู่ แต่ในไม่ช้าควายก็ได้ล้มลงเนื่องจากคมดาบของแม็กและหอกของเอเดรียน

"มออออ~"

มันร้องออกมาและล้มลงไป เมื่อการล่าจบลงแม็กก็ได้วิ่งไปหาเอ็ดแมนในทันที

"เอ็ดแมนนายไหวไหม?"

เอ็ดแมนยังคงครางออกมาอยู่

"อั๊ก..."

มันยังไม่สายเกินไป เขาได้รับความเสียหายที่ถึงตาย แต่ว่าเขายังคงไม่ตาย หลังจากนั้นเอง

"ฟิ้ว~"

แม็กได้ยินเสียงลูกธนูของมารอนถูกปล่อยออกมา เขาจึงกลับไปมองและเห็นว่ามารอนได้ยิงมาใส่ที่เอ็ดแมน แม็กจึงรีบเอาร่างตนเองไปป้องกันไว้ในทันที

"ฉึก"

ลูกธนูได้ปักลงบนหลังของเขา

"อึก"

ในตอนนี้แม้แต่แม็กก็เข้าใจแล้วว่าพวกเขาตั้งใจจะทำอะไรกัน แต่ว่าในตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้วที่จะเปลื่ยนแปลงอะไร

เอเดรียนได้เข้ามาหาเขาและแทงหอกออกมา

"วูบ"

หอกได้พุ่งเข้าใส่แม็ก แม็กที่เพิ่งจะแกะลูกธนูออกไปจึงจำเป็นต้องหันมาป้องกันหอก และในตอนที่หอกสัมผัสแม็ก ลูกบาศก์ของเอเดรียนก็ได้ส่งข้อความออกมา

[คุณได้โจมตีเพื่อนนักล่าของคุณ เข้าสู่สถานะ 'ฆาตกร']

[นักล่าที่อยู่ในสถานะฆาตกรจะได้รับค่าปรับ 10% จากรางวัลการจู่โจม]

[และในกรณีที่ฆาตกรถูกฆ่าโดยนักล่าคนอื่นๆ]

[มันก็จะไม่เกิดสถานนะฆาตกรกับคนที่โจมตี]

เอเดรียนได้ยินเสียงนี้ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจมัน เขายังคงเหวี่ยงเหวี่ยงหอกของเขาต่อ ในขณะที่แม็กป้องกันการโจมตีนี้เขาก็เข้าใจ

'อา นี้มันไม่ใช่ครั้งแรกของเขา'

จากนั้น

"ฟิ้ว~"

มารอนไก้ยิงธนูออกมาอีก หอกได้พุ่งเข้ามาทางด้านหน้าและลูกธนูก็มาจากด้านข้าง เขาป้องกันหอกด้วยโล่ของเขาและพยายามปัดลูกธนูออกไปด้วยดาบของเขา แต่ลูกธนูดอกนั้นมันไม่ได้พุ่งเป้ามาที่ตัวของเขา

"เอ็ดแมน"

แม็กพยายามที่จะหยุดลูกธนูกลูกนั้น แต่เขาพลาด ลูกธนูของมารอนได้สร้างเครื่องหมายไว้บนหัวขอเอ็ดแผนและเจาผ่านกระโหลกของเขาไป

"ไอ้ชั่วเอ้ย"

แม็กไก้เต็มไปด้วยความโกรธและเหวี่ยงดาบออกมาอย่างบ้าคลั่ง แต่เอเดรียนก็ได้กระโดดถอยหลังออกมาและร่ายเวทมนตร์

"เส้นทางของข้าพเจ้าจงถูกเผาผลาญโดยเพลิงจากนรก รอยเท้าที่โชติช่วง"

ตามรอยเท้าของเขาได้ทำให้เกิดไฟลุกขึ้นมา แม็กต้องการที่จะไล่ตามเอเดรียนไป แต่เขาก็ไม่สามารถจะทำได้เนื่องจากเปลวเพลิง

"เวรเอ้ย"

ในขณะที่เขากำลังสบถอยู่นั้นเอเดรียนก็ร่ายเวทขึ้นมาอีก

"จงเผาไหม้ทุกๆอย่างในเส้นทาง บอลไฟ"

แม็กรีบยกโล่ขึ้นมากันในทันที จากนั้นจากอีกด้านหนึ่ง

"ศรงูจงอาง"

ทักษะของมารอนได้พุ่งเข้ามาใส่เขา แม็กได้ป้องกันบอลไฟก่อนเป็นอย่างแรกด้วยโล่ของเขา

"ตูม"

มันมีคลื่นกระแทกออกมาจำนวนมาก แต่ก็ต้องขอบคุณโล่ของเขาที่มันช่วยลดความเสียหายไปเป็นจำนวนมาก จากนั้นแม็กก็หันหน้าไปปัดศรงูจงอางด้วยดาบของเขา แม็กเคยเห็นทักษะนี้มาก่อนแล้ว

มันเป็นทักษะที่จะส่งงูจงอางมากับลูกธนูเพื่อโจมตีศัตรู มันจะสร้างควายเสียหายและทำให้เป้าหมายติดพิษ แต่ปัญหาคือเขาเคยเห็นมันแค่ครั้งเดียวและในตอนที่ใช้กับฮาปี้ด้วย

ใขนณะที่ดาบกับงูกำลังจะสัมผัสกัน งูจงอางมันก็ได้เลื้อยมาตามใบดาบของเขา

"อะไรกัน?"

และในขณะที่เขาตะโกนออกมา งูจงอางก็ได้กัดเข้าที่มือของเขา

"อึก.."

เขาเกือบจะปล่อยดาบออกไปจากมือเนื่องจากความเจ็บปวด แต่แล้ว

"ฉึก"

หอกของเอเดรียนก็ได้แทงเขามาที่ต้นข้าซ้ายของเขา

"อ๊ากก"

แใ็กได้ร้องลั่นออกมาและเหวี่ยงดาบกลับไปอย่างบ้าคลั่ง แต่เอเดรียนก็ได้คาดการณ์ไว้แล้ว เขาได้กระโดดถอยหลังหลบออกไปก่อนที่แม็กจะเข้ามาถึงเขา

"แก...ไอพวกเว้ยเอ้ย"

ไม่ว่าเขาจะด่าสาปแช่งไปมากเท่าไหร่มันก็ไม่มีความหมาย มารอนได้ยิงธนูมากจากระยะไกล และเอเดรียนก็ใช้เวทออกใา แม็กถอยหลังออกไปในขณะที่ยังคงพยายามรับมือกับการโจมตีระยะไกลของทั้งสองคน

เขาต้องการจะหนีออกไป แต่การบาดเจ็บที่ต้นขาของเขาทำให้เขาไม่สามารถเดินได้อย่างปกติ เขาพยายามที่จะกระโดดและเขย่งเพื่อที่จะหนีออกไป แต่ว่า

"ฟิ้ว~"

ลกธนูอีกดอกก็ได้พุ่งมาและปักเข้าที่ไหล่ซ้ายของเขา

"อ๊ากก"

แม็กร้องออกมาอย่างเจ็บปวดในขณะที่เขาพยายาทจะลากสังขารตัวเองออกไป แต่เขาก็ไม่มีทางที่จะหนีเอเดรียนไปได้ เอเดรียนได้วิ่งเข้ามาและแทงหอกไปที่ขาขวาของเขา

"อ๊ากกก"

เขาร้องออกมาดังลั่น

"นายคิดว่าจะหนีไปไหนกัน"

เขาสามารถจะได้ยินน้ำเสียงเยาะเย้ยในเสียงของเอเดรียนได้ เขาได้ล้มลงไปและไม่สามารถจะยืนขึ้นได้อีก ขาของเขาไม่สามารถจะใช้งานได้อีกต่อไป เขาเห็นมันแล้ว เค้าลางความตายที่ค่อยๆคืบคลานเข้ามา

เป้าหมายของทั้งสองคนที่ทรยศมาจากแต้มผลงาน และพวกเขาก็เริ่มที่จะโจมตีเขาโดยเจตนา มีเพียงความเป็นไปได้เดียวในตอนนี้ ในขณะที่เอเดรียนและแม็กเข้ามาหาเขา แม็กก็พยายามที่จะลากตัวเองหนีไปด้วยแขนของเขา

จากนั้นเขาก็คลานไปเจอใครบางคน มันเป็นศพของเอ็ดแมนในก่อนหน้านี้ ความโกรธแค้นของแม็กได้พุ่งสงขึ้นไปอีก

"พวกนายทำมันไปได้ยังไงกัน...ไม่กี่นาทีก่อนพวกเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่เลย..."

แต่เอเดรียนและมารอนก็เริ่มยิ้มในขณะที่รับฟังคำพูดเขา

แม็กอยากที่จะมีอะไรบางอย่างที่มันคล้ายกับระเบิดเพื่อที่จะพาเขาไปนรกพร้อมๆกัน แต่เขาก็ไม่มีมัน เขาไม่มีพลังพอที่จะทำอะไรได้

และดังนั้นในช่วงสุดท้ายเขาจึงปิดตาลงและภาวนาออกมา

"ได้ยินฉันไหมพระเจ้า ฉันไม่กลัวความตายหรอก แต่ว่าฉันขอภาวนาให้พวกลูก***สองคนนี้ได้พบจุดจบความตายที่น่าอถาจที่เถอะ"

เมื่อเขาพูดจบ เขาก็ตะโกนบอกให้พวกนั้นโจมตี

"รออะไรกัน ฆ่าฉันเลยสิ"

แต่มารอนและเอเดรียนได้มองไปที่อื่นที่ไกลออกไป พวกเขามองเห็นอะไรบางอย่างและเอเดรียนก็พูดออกมาเป็นคนแรก

"นั้นมันอะไรนะ?"

แม็กหันหน้าตามไปมองในสิ่งที่พวกเขามองอยู่ เบื้องหลังเขา เขาเห็น 'ผู้พิพากษา' สวมใส่หัวกระโหลกที่มีไฟลุกอยู่บนหัวในขณะที่ถือดาบในมือแต่ละข้าง

ผู้พิพากษากำลังมองมาที่ซากศพของเอ็ดแมน และก็เลือดที่ไหลนองของแม็ก จากนั้นก็มองขึ้นไปที่ผู้ทรยศทั้งสองคน

มันดูเหมือนกับว่าเขากำลังพยายามที่จะเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น เอเดรียนและมารอนก็พยายามคิดหาทางออกในสถานการณ์นี้

แม้ว่าคนๆนี้จะสวมใส่หัวกระโหลกที่มีไฟลุก แต่เขาก็มีรูปร่างเหมือนกับคนปกติแถมยังมีฉายาอีกด้วย พร้อมทั้งลูกบาศก์ลอยตามหลังของเขา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาคือนักล่า

แต่เป็นนักล่าที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน มันจึงเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาสับสน

'เขาไม่ได้อยู่นี้ในตอนเริ่มต้น...เขาเป็นใคร?'

จนถึงตอนนี้การได้เห็นนักล่าคนอื่นนอกจากสมาชิกเริ่มต้น 5 คนมันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เอเดรียนได้ยกหอกขึ้นมาและถามขึ้นในทันที

"ใครกัน...แกเป็นใคร?"

ผู้พิพากษาได้หันหน้ามาเผชิญหน้าเขา พวกเขาสามารถจะเห็นดวงตาของนักล่าได้ภายในของหัวกระโหลก ดวงตาของเขาดูคมชัด เขาจ้องมองไปที่เอเดรียนและค่อยๆเดินเข้าไปหา

เอเดรียนนั้นไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชายคนนี้เลย แต่ชายคนนี้ก็ดูจะไม่เป็นมิตร เอเดรียจึงตะโกนหยุดเขา

"เฮ้ หยุด"

แต่แม้ว่าตัวเอเดรียนจะบอกให้คนอื่นหยุด แต่ตัวเขาเองกลับแทงหอกออกไป เขาแทงหอกออกไปด้วยความเร็วที่มากที่สุดและรุนแรงที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

แต่ก่อนที่หอกจะถึงตัวชายคนนั้น เขาก็เอียงหัวเล็กน้อยและขยับหลบออกไป ด้วยปฏิกิริยาเช่นนี้ เอเดรียนก็เดาได้เลยว่าศัตรของเขาแข็งแกร่งแค่ไหน

'ชายคนนี้เป็นปัญหา'

เขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าเอ็ดแมนซะอีก เอเดรียนได้หันวิ่งออกมาและร่ายเวท

"รอยเท้าที่โชติช่วง"

เขาได้ถอยออกไปและเส้นทางนั้นก็มีไฟลุกขึ้นที่ด้านหลังเขา เอเดรียนมองกลับไปที่ด้านหลังเพื่อตรวจสอบและเขาก็ได้อ้าปากค้าง ผู้พิพากษาไม่ได้สนใจกับเปลวเพลิงเลยและไล่ตามเขามาตามทางที่ลุกไหม้ เอเดรียนจึงเรียกมารอนอย่างรวดเร็ว

"มารอน"

มารอนไม่จำเป็นจะต้องให้ใครมาบอกว่าต้องทำเช่นไร เขารู้ไดนทันที เขารั้งสายธนูอย่างรวดเร็วแล้วเตรียมพร้อมที่จะยิง มันเห็นได้ชัดเลยว่าชายคนนั้นจะเข้ามาหาเขาหลังจากที่จัดการกับเอเดรียน

มารอนเล็งไปที่หัวใจของเขาและยิงธนูออกไป

"ฟิ้ว~"

ลูกธนูได้พุ่งไปในอากาศและตรงเข้าสู่หัวใจของผู้พิพากษา แต่แล้ว

"วูบ"

เขาได้ปัดมันออกไปราวกับรู้ว่ามันพุ่งมายังไงโดยที่ไม่ได้ใส่ใจมันเลย

'อะไรกัน?'

ผู้พิพากษาเพียงแค่หยุดลงสองวินาทีเท่านั้น แต่เขาก็ไล่ตามเอเดรียนต่อไป มารอนได้เปลื่ยนเป้าหมายในทันที เขาเล็งไปที่ขาที่กำลังเคลื่อนไหวแทน

มันจะเป็นการยากที่จะปัดลูกธนูด้วยดาบของเขา เขาวางลูกธนูลงและเล็งออกไป.แต่แล้วหัวกรธโหลกก็ได้ร่ายเวทออกมาด้วยตัวมันเอง

"กลายเป็นแกะที่เชื่อฟัง"

มันเป็นเสียงที่ดูเก่าแก่เป็นอย่างมาก

"โพลี่มอฟฟ์"

'เอะ?'

มารอนต้องการที่จะพูดอะไรออกมาแต่เสียงที่ออกมาจากริมฝีปากของเขากลับเป็น

"แบ๊ะๆ~"

มันเป็นเสียงร้องของแพะ และในขณะที่เขายังคงส่งเสียงแพะออกมานั้น ผู้พิพากษาก็ได้เหวี่ยงดาบไปตัดขาของเอเดรียน

"อ๊ากก"

เอเดรียนล้มลงไปกับพื้น เขาพยายามที่จะหันกลับมาและเหวี่ยงหอกเพื่อที่จะสร้างระยะห่าง แต่แล้ว

"วูบ วูบ"

ด้วยการเหวี่ยงดาบอย่างง่ายๆของผู้พิพากษา หอกของเอเดรียนก็ได้ถูกตัดเป็นสามส่วน

"อะ...."

เอเดรียนต้องการจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่ผู้พิพากษาก็ไม่ได้แสดงความปราณีออกมาเลย เขาได้ตัดหัวของเอเดรียนในทันที มารอนสามารถจะมองเห็นฉากนี้จากระยะไกลและเขาก็คิดขึ้น

'นี้มันอะไรกัน?'

ตอนนี้เขาสังเกตุแล้วว่าเขาได้กลับมารู้สึกหวาดกลัวอีกครั้ง

เมื่อเขารู้ว่าผู้พิพากษากำลังเข้ามาหาเขา มารอนก็วางลูกธนูลงบนธนูและรั้งสายอย่างรวดเร็ว แต่ผู้พิพากษาก็ได้ร่ายเวทออกมา

"อะไรที่เป็นความจริงคือสิ่งที่หลอกลวงและอะไรที่เป็นสิ่งหลอกลวงนั้นคือความจริง ภาพลวงตา"

เขาได้แยกออกมาเป็นห้าคน มารอนตกใจเป็นอย่างมาก

'คนไหนคือตัวจริง?'

แต่เขาก็ไม่มีโอการที่จะลองและคิดเกี่ยวกับมันทั้งห้าคนได้เข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆ เขาจึงจำเป็นจะต้องเล็งไปที่คนที่ใกล้ที่สุดและยิงออกไป

'ได้โปรดตายไปซะ'

"ฟิ้ว~"

ลูกศรได้บินเข้าไปใส่ร่างนั้นและจากนั้นมันก็ทะลุผ่านหัวของร่างนั้นไปและปักลงบนพื้น จากนั้นร่างนั้นก็บิดเบือนและหายไปจากพื้นที

มันเป็นตัวปลอม เขารีบหยิบลูกธนูขึ้นมาอีกดอกทันที แต่แล้วเขาก็รู้สึกว่าตัวที่ยืนอยู่ตรงมุมหนึ่งมันแปลกๆไป

'หืมมม?'

มารอนรู้สึกสงสัยกับตำแหน่งแปลกๆนั้น แต่แล้วเขาก็เห็นมือของเขาหล่นลง ข้อมือของเขาได้ถูกตัดไป ความเจ็บปวดมันก็ได้ตามมาอย่างรวดเร็ว

"อ๊ากกกกก"

มารอนได้คว้าปิดไปที่ข้อมือของเขาได้ขณะที่กรีดร้อง และชายหัวกระโหลกก็ได้เดินเข้ามาใกล้เขา

จบบทที่ Chapter 64 - Tahrakhan Plateau (9)

คัดลอกลิงก์แล้ว