501 - ประสบการณ์อันขมขื่น
501 - ประสบการณ์อันขมขื่น
1911 - ประสบการณ์อันขมขื่น
“นี่คือสถานที่แบบไหน?” บางคนจากดินแดนที่สูงกว่ามารวมตัวกันขณะนี้พวกเขากำลังคุยกันว่าพวกเขาจะดำเนินการอย่างไรต่อ
“สำหรับโลกแห่งจิตวิญญาณที่มีสถานที่เปื้อนเลือดแบบนี้มันค่อนข้างแปลกประหลาดมาก” รองประมุขนิกายอาณาจักรสวรรค์กล่าว
ประสาทสัมผัสของเขาไวต่อโลหิตเป็นพิเศษ เขาอาศัยอยู่ท่ามกลางเลือดและกระดูกมายาวนานมากเกินไป
“นี่คือสนามรบสำหรับสิ่งมีชีวิตสูงสุด พวกเขาทำการต่อสู้ด้วยวิญญาณดั้งเดิมและร่วงหล่นลงที่นี่” ผู้สูงสุดจากตำหนักเซียนกล่าวเสริม
เขาคือผู้แข็งแกร่งหมายเลขสองของตำหนักเซียน หากไม่นับผู้อมตะที่อยู่ในวังทองแดงนั้นเขาก็คือผู้ที่แข็งแกร่งมากที่สุดของตำหนักเซียนนั่นเอง
“สถานที่แห่งนี้ยังมีสัมผัสของเต๋าที่เป็นอมตะ วิญญาณดั้งเดิมของสิ่งมีชีวิตอมตะนั้นยังคงวนเวียนอยู่ที่นี่!” อีกคนกล่าว.
…
สือฮ่าวและคนอื่นๆมาถึงและเห็นคนเหล่านี้จากระยะไกล
ระหว่างทางพวกเขาวิ่งเข้าไปเจอองค์หญิงเหยาเยว่ ฉางกงเอี๋ยนและคนอื่นๆรวมถึงมังกรแดงเก๋อกู่ จึงทำให้ทุกคนรวมตัวกันด้วยความยินดี
“ยังมีสหายของเรามาที่อาณาจักรต่ำกว่าอีกหรือ?” หลังจากตระหนักถึงเรื่องนี้ สือฮ่าวก็ตะโกนขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อให้ผู้อาวุโสทั้งสองลงมือช่วยเหลือสหายของเขา
เขากลัวจริงๆว่าบึงนี้จะทำให้เกิดอันตรายต่อสหายที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่หลงเข้ามา
“พวกเจ้ารอที่นี่เดี๋ยวข้าจะไปจัดการมันเอง” สือฮ่าวบอกให้พวกเขาซ่อนตัวอยู่ข้างๆ ไม่เช่นนั้นตัวตนของเขาจะถูกเปิดเผยอย่างรวดเร็ว
ในตอนนี้เขายังไม่เต็มใจกลับสู่อาณาจักรที่สูงกว่า เขาต้องการบ่มเพาะตัวเองอย่างเงียบๆแล้วค่อยผงาดขึ้นในครั้งเดียว
ในขณะที่สือฮ่าวกำลังพูดต่อเขาได้ยินการสนทนาของคนเหล่านั้น
“ดินแดนที่ต่ำกว่านั้นแปลกจริงๆ เราจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร”
“เป็นเรื่องที่น่าเสียดายจริงๆ ไม่เพียงแต่เราไม่สามารถยืนยันได้ว่าสิ่งมีชีวิตที่เลวทรามนั้นคือฮวงหรือไม่ แต่เราก็ประสบปัญหาด้วยตัวเอง”
“เฮ้ไม่จำเป็นต้องคิดเลยด้วยซ้ำ ฮวงกลายเป็นคนพิการไปแล้วเขาไม่มีทางเข้าสู่อาณาจักรแห่งความว่างเปล่าได้ หรือว่ามันจะเป็นทายาทของมังกรที่แท้จริง?”
ผู้สูงสุดของตำหนักเซียนยังคงไม่เชื่อว่าสือฮ่าวจะเป็นคนลงมือในครั้งนี้ เขายังคงยืนยันคำเดิมอย่างหนักแน่น
สือฮ่าวเคลื่อนที่เข้าหาคนเหล่านี้อย่างเงียบๆ
“เจ้าเป็นใคร”
ในขณะนี้มีคนมองเห็นเขาและอุทานขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก
“ข้าคือศัตรูคนสำคัญของฮวง ตอนนี้ได้ยินพวกเจ้ากล่าวถึงเขาข้าเลยเดินมาฟังด้วย” สือฮ่าวกล่าว
“โอ้? เจ้าเคยต่อสู้กับเขาแต่เจ้ายังมีชีวิตอยู่? ไม่ธรรมดาจริงๆเจ้าเผชิญหน้ากับเขาเมื่อไหร่? ตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง” คนผู้หนึ่งกล่าวออกมาด้วยความสนใจ
“ข้าต่อสู้กับเขาเมื่อสิบกว่าปีก่อน น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาพิการไปแล้ว” สือฮ่าวตอบ
“ฮ่าฮ่า…เขากลายเป็นคนพิการอย่างแน่นอนแล้ว อัจฉริยะแปรปรวนสวรรค์คืออะไร? เขาจะต้านทานวิธีการของผู้อมตะที่แท้จริงได้อย่างไร? นี่คือผลของการละเมิดตำหนักเซียนของเรา!” คนรับใช้คนหนึ่งของตำหนักเซียนตะโกนออกมาด้วยเสียงหัวเราะ
ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมามีคนสงสัยอยู่เสมอว่าฮวงอาจจะยังไม่พิการ จึงมีโอกาสเป็นไปได้มากที่เขาจะเป็นคนก่อเรื่องในอาณาจักรแห่งความว่างเปล่านี้
ตอนนี้เมื่อพวกเขาได้ยินข้อมูลนี้พวกเขาก็ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“เจ้าแก่ไร้ยางอายนี่เจ้าหัวเราะอะไร” สือฮ่าวมองเขาด้วยท่าทางดูถูก
"เจ้าพูดว่าอะไรนะ? เจ้ากล้าพูดกับข้าแบบนี้? เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร? ย้อนกลับไปตอนนั้นเจ้าพ่ายแพ้ให้กับเด็กคนหนึ่งแต่ยังกล้าบังอาจต่อหน้าข้าอย่างนั้น
บางทีเจ้าอาจจะยังไม่รู้ว่าพวกเรานี่แหละที่เป็นคนลงมือทำให้ฮวงกลายเป็นคนพิการ!” คนรับใช้ชราของตำหนักเซียนกล่าว
“พอได้แล้วเราต้องขอรบกวนสหายเต๋าท่านนี้นิดหน่อยพวกเรามีคำถามอยากจะถามเจ้า” สมาชิกของตระกูลหวังกล่าวเบาๆ
น่าเสียดายที่หวังซีและผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูลหวังทั้งหลายไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วย
ฮ่อง!
สือฮ่าวไม่ได้แสดงท่าทีอย่างสุภาพเขากระแทกกำปั้นออกไปอย่างรุนแรงและรวดเร็ว
เปง!
คนรับใช้ชราของตำหนักเซียนไม่สามารถหลบหนีได้ กำปั้นของสือฮ่าวระเบิดศีรษะของเขาเป็นจุลก่อนที่ร่างของเขาจะจมลงไปในโคลนสีแดง
ทุกคนตกตะลึงไม่คาดคิดว่าชายอัปลักษณ์คนนี้จะลงมือทันที
“เจ้ากล้าทำให้ข้าอับอายอย่างนั้นหรือ” สือฮ่าวเช็ดมือของเขาอย่างสงบนิ่งท่ามกลางความวุ่นวายที่อยู่ด้านหน้า
“เจ้าเป็นใครกันแน่” รองประมุขของอาณาจักรสวรรค์ตะโกน
“ข้าไม่ใช่คนดีอะไร แม้ว่าข้าจะเป็นศัตรูกับฮวงแต่สำหรับพวกเจ้าข้าก็ไม่เคยมีความรู้สึกดีๆให้แม้แต่น้อย เจ้าหนูที่ชื่ออี้ไห่ก็อีกคนหนึ่งเขาถูกข้าจัดการจนตายไปแล้ว” สือฮ่าวกล่าว
เมื่อพวกเขาได้ยินเช่นนี้พวกเขาต่างก็ตกตะลึง
มีสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้ายลึกลับอยู่ในอาณาจักรที่ต่ำกว่าจริงหรือ?
จิ!
รองประมุขนิกายของอาณาจักรสวรรค์หายตัวไป เขาเป็นหัวหน้านักฆ่าจึงมีความชำนาญในด้านนี้ เขาหลบซ่อนตัวให้หายไปพร้อมจะปรากฏออกมาโจมตีฝ่ายตรงข้ามได้ตลอดเวลา
อย่างไรก็ตามความเร็วของสือฮ่าวเหนือจินตนาการของเขา
เพียงแค่รองประมุขนิกายของอาณาจักรสวรรค์เคลื่อนไหวกำปั้นของสือฮ่าวที่สามารถบิดเบือนความว่างเปล่าก็กระแทกเข้าใส่ร่างกายของเขาโดยตรง
ทุกคนสูดลมหายใจเข้าไปอย่างหนาวเหน็บ ความแข็งแกร่งของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ตรงหน้าพวกเขานั้นน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง!
เปง!
รองประมุขนิกายอาณาจักรสวรรค์หลุดออกมาจากความว่างเปล่า ร่างกายของเขาพังยับเยินไปครึ่งหนึ่งก่อนจะตกลงสู่โคลนสีแดงที่อยู่เบื้องล่าง
“สหายเต๋าเจ้าทำเกินไปแล้ว!” ผู้สูงสุดของตำหนักเซียนมองสือฮ่าวด้วยสายตาเย็นชา เขาไม่ได้มีความรู้สึกหวาดกลัวฝ่ายตรงข้ามแม้แต่น้อย
“เจ้าเป็นแค่สิ่งมีชีวิตจากดินแดนที่ต่ำกว่า เป็นแค่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำที่เต็มไปด้วยความป่าเถื่อนแต่เจ้ากลับมาแสดงความโอหังที่นี่” คนของตระกูลหวังแห่งเก้าสวรรค์กล่าวเยาะเย้ย
คนเหล่านั้นไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวมากนัก พวกเขามาด้วยกันหลายคนมีทั้งคนของตระกูลจิน รวมไปถึงมหาอำนาจจากสามพันแคว้นอีกมากมาย
สือฮ่าวตกใจ พวกเขาไม่กลัวเหรอ?
“ เจ้าหนูอย่าคิดว่าใต้ท้องฟ้านี้จะไม่มีใครสามารถจัดการเจ้าได้ ฮวงคนนั้นไม่ใช่แข็งแกร่งอย่างยิ่งหรอกหรือ ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ไม่สามารถหนีรอดจากเงื้อมมือนิกายของเรา?
แม้ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งแต่เจ้าจะสามารถเทียบกับฮวงได้อย่างนั้นหรือ จงคุกเข่าและยอมรับผิดซะข้าอาจจะเมตตาปล่อยเจ้าไป” ผู้สูงสุดของตำหนักเซียนเดินเข้ามาหาสือฮ่าวอย่างช้าๆ
คนที่สือฮ่าวเกลียดชังมากที่สุดคือคนของตำหนักเซียน ตอนนี้คนของอีกฝ่ายถึงกับใช้สถานการณ์ของฮวงเพื่อมาข่มขู่เขานับเป็นเรื่องที่น่าหัวเราะจริงๆ
สือฮ่าวไม่คิดจะพูดมากอีก เขากระแทกกำปั้นออกไปทันที
เอ็น?
อย่างไรก็ตามเขารีบถอยหลังอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้วังทองแดงได้ปรากฏขึ้นในอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า
วังทองแดงนี้เป็นสิ่งประดิษฐ์ขั้นเซียนที่มีความสมบูรณ์เป็นอย่างมาก!
เป็นธรรมดาที่สือฮ่าวจะไม่กล้าเผชิญหน้ากับมันโดยตรง เขากำลังครุ่นคิดว่าจะใช้กระบี่เซียนโจมตีหรือไม่ แต่ถ้าเขาทำเช่นนั้นตัวตนของเขาก็จะถูกเปิดเผยในทันที
ต๋อง!
พระราชวังทองแดงส่งเสียงดังรบกวน
สือฮ่าวตกตะลึงในขณะที่ผู้สูงสุดของตำหนักเซียนนั้นมึนงงยิ่งกว่าเดิม จริงๆแล้วในตอนนี้เขาไม่สามารถควบคุมวังทองแดงนี้ได้เพราะว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในร่างกายของเขาไม่เพียงพอ
“สหายเต๋าทุกคนมาช่วยข้าเปิดใช้งานวังทองแดงนี้ไม่เช่นนั้นพวกเจ้าจะตายอย่างไร้ที่กลบฝัง” ผู้สูงสุดตำหนักเซียนตะโกน
ทุกคนรีบวิ่งเข้าหาเขาโดยใช้พลังศักดิ์สิทธิ์อันน้อยนิดที่อยู่ในร่างกายเพื่อช่วยเหลือเขาควบคุมวังทองแดงนี้