บทที่ 10 เต็มถัง

เจียงหานเห็นลุงหลัวหน้าซีดเผือด เลยยื่นมือไปประคอง

“ลุงหลัว เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”

อายุอานามขนาดนี้ ขืนเป็นลมเป็นแล้งไปจะยุ่ง

“ข้าไม่เป็นไร” ลุงหลัวกัดฟันตอบ พยายามข่มใจให้สงบ

แกไม่เชื่อหรอกว่าโชคชะตาจะเข้าข้างเจียงหานไปตลอดกาล ลุงหลัวสะบัดหน้าหันหลังกลับไปก้มหน้าก้มตาหาของต่อ

จางไห่ไต้เดินหิ้วถังเข้ามาหา นอกจากกั้งที่เจียงหานชี้เป้าให้ตอนแรกแล้ว

ในถังของเขาก็มีแต่หอยราคาถูก

แต่แค่นี้เขาก็ยิ้มแก้มปริแล้ว

เขาเดินมาดูผลงานเจียงหาน กะว่าจะพูดปลอบใจสักหน่อยหากเพื่อนได้ของน้อย อย่างน้อยวันนี้ก็ถือว่ามาเปิดหูเปิดตา

ทว่าพอชะโงกหน้าลงไปดูในถังของเจียงหาน จางไห่ไต้ถึงกับกรามค้าง

“พี่หาน! ดวงพี่มันจะเฮงเกินไปแล้วมั้ง!”

ที่เจียงหานบอกว่าจะพารวย... ดูจากสภาพการณ์วันนี้แล้ว ไม่ใช่คำคุยโม้โอ้อวดเลยสักนิด

เจียงหานไม่เสียเวลาอธิบาย เขาบอกให้จางไห่ไต้เก็บกระบอกสูบ แล้วเปลี่ยนมาใช้พลั่วแทน

ตอนนี้กระบอกสูบหมดประโยชน์แล้ว เพราะดงกั้งที่เขาเล็งไว้ตอนแรกโดนสูบจนเกลี้ยง

เจียงหานชี้เป้าใหม่ “เอ็งขุดตรงนั้นแหละ”

จางไห่ไต้หันไปมอง เห็นรูระบายอากาศกับรอยน้ำพ่นอยู่ประปราย ก็ไม่รู้หรอกว่าข้างล่างมีอะไร

“พี่หาน ตาพี่นี่มันตาทิพย์ชัดๆ”

เจียงหานไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ แค่เร่งให้รีบขุด พร้อมกำชับว่า “ระวังอย่าให้เปลือกแตกนะเว้ย”

ขืนเปลือกแตก ราคาตกฮวบ

จางไห่ไต้ถลกแขนเสื้อ นั่งยองๆ ลงมือขุดทันที ตอนนี้เขาศรัทธาในตัวเจียงหานแบบถวายหัว

แม้จะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่พอขุดเจอก้อนแข็งๆ แล้วหยิบขึ้นมาดู... ตาก็เบิกโพลง

หอยวงเดือน!

แถมตัวหนักอึ้ง!

ชาวบ้านเริ่มหันมอง จางไห่ไต้กลัวโดนแย่งที่ทำกิน รีบจ้วงพลั่วขุดยิกๆ

แม้จะมีหอยตลับปนมาบ้าง แต่ส่วนใหญ่เป็นหอยวงเดือนเนื้อแน่นๆ ทั้งนั้น

จางไห่ไต้เร่งมือเต็มสปีด พอชาวบ้านลังเลๆ แล้วตัดสินใจจะเดินเข้ามาดู เขาก็จัดการขุดรูที่มีน้ำพ่นจนเกลี้ยงเกลา

ป้าหลี่เกาหัวแกรกๆ หรือว่าวันนี้เจ้าที่เจ้าทางจะเข้าข้างเจียงหานกับจางไห่ไต้? ดวงดีผิดมนุษย์มนา

จางไห่ไต้ขยับไปขุดอีกที่ คราวนี้ดวงเริ่มจู๋ ขุดเจอแต่ของราคาถูก

ชาวบ้านเลยเบนเป้าหมายกลับมาที่เจียงหาน เห็นเขาขุดทีไรก็ได้หอยวงเดือนขึ้นมาทุกที ชาวบ้านเลยค่อยๆ ขยับวงล้อมเข้ามาใกล้

ป้าหลี่ฉีกยิ้มหวานหยด “อาหาน ป้าขอขุดตรงนี้ด้วยคนนะ ไม่ว่ากันใช่มั้ย?”

เจียงหานมองหน้าป้าหลี่ ขืนบอกว่าหวงที่ มีหวังโดนรุมด่าเปิงแน่

เขาเลยยิ้มรับ “หาดเลนนี้ไม่ใช่ที่บ้านผมซะหน่อย ใครใคร่ขุดก็ขุดสิครับป้า”

ป้าหลี่ยิ้มร่า รีบนั่งลงจ้วงพลั่วใส่รูที่มีน้ำพ่นทันที

“อาหาน ป้านึกไม่ถึงเลยนะว่าเอ็งจะตาถึงขนาดนี้ พื้นที่แค่นี้แต่มีรูน้ำพ่นเต็มไปหมด”

ป้าหลี่ขุดไปสองสามที ก็เจอของ... ไม่ใช่หอยวงเดือน แต่เป็นหอยตลับตัวกระเปี๊ยก

ป้าหลี่แทบอยากจะปาพลั่วทิ้ง

ทันใดนั้น เจียงหานที่นั่งขุดอยู่ข้างๆ ห่างไปไม่ถึงคืบ ก็งัดเอาหอยวงเดือนตัวเบ้อเริ่มออกมา

ป้าหลี่อ้าปากพะงาบๆ

รูอยู่ติดกันแท้ๆ ทำไมของป้าเป็นหอยตลับ ของไอ้หนุ่มนี่เป็นหอยวงเดือน?

เจียงหานยิ้มมุมปาก โยนหอยลงถัง แล้วหันไปขุดจุดอื่นต่อ

ป้าหลี่จ้องตาเขม็ง เห็นเจียงหานขุดได้หอยลายตัวเป้งติดกันสองตัว ก็เริ่มใจชื้น... คนเรามันจะดวงดีตลอดได้ไง

แต่พอตัวที่สาม... หอยวงเดือน

ตัวที่สี่... ก็หอยวงเดือน

แถมสองตัวนี้ เจียงหานจงใจข้ามพวกหอยตลับที่ขวางทางอยู่ เพื่อเจาะจงขุดมันขึ้นมาโดยเฉพาะ

ป้าหลี่: “...”

.

.

.

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ในขณะที่คนอื่นยิ่งขุดยิ่งท้อ เจียงหานกับจางไห่ไต้กลับยิ่งขุดยิ่งมันส์

พอจบภารกิจ ผลประกอบการของทั้งคู่คือ...

นอกจากกั้งชุดแรกแล้ว จางไห่ไต้ได้หอยวงเดือนมาเต็มถัง!

ส่วนถังของเจียงหาน... กั้งครึ่งค่อนถัง และหอยวงเดือนที่อัดแน่นจนล้นทะลัก!

สภาพนี้เรียกว่า ‘ระเบิดถัง’ ของจริง

ชาวบ้านมองตาละห้อย หอยวงเดือนมันหาง่ายขนาดขุดจนล้นถังได้เลยเหรอ?

แล้วทำไมพวกตูขุดได้แต่หอยตลับไม่ถึงครึ่งถังฟะเนี่ย?

เจียงหานโบกมือลาชาวบ้านอย่างสุภาพ “ลาก่อนนะครับทุกคน”

อีกครึ่งชั่วโมงน้ำจะขึ้นแล้ว เขาอายุน้อยก็จริง แต่ร่างกายเริ่มล้า ต้องการพักผ่อน

เวลาที่เหลือใครจะขุดก็เชิญตามสบาย

ของดีๆ โดนเขาสแกนเก็บไปเกลี้ยงแล้ว

จางไห่ไต้ที่เคยเมินชาวบ้าน พอเห็นเจียงหานทำตัวน่ารัก ก็เลยเอามั่ง หันไปโบกมือลาป้าๆ น้าๆ ตามมารยาท

ชาวบ้านมองตามหลังเด็กหนุ่มสองคนด้วยความรู้สึกปนเป ทั้งชื่นชมทั้งอิจฉา

หรือว่าพวกเราจะแก่เกินแกงแล้วจริงๆ? เรี่ยวแรงและดวงชะตามันหดหายไปตามวัยหรือเปล่านะ?

ลุงหลัวถอนหายใจยาวเหยียด... ทำไมฟ้าไม่แบ่งดวงมาให้ข้าบ้างน้อ?

เจียงหานกับจางไห่ไต้หิ้วถังหนักอึ้งกลับมาที่บ้านเจียงหานก่อน

จางไห่ไต้ขุดเพลินเพราะไม่รู้ว่าข้างล่างมีอะไร เลยติดหอยตลับมาเพียบ

พวกเขาช่วยกันคัดหอยตลับแยกออกมา แล้วก็คัดหอยวงเดือนที่เปลือกแตกทิ้งไปห้าตัว

ได้หอยตลับมาสองชามพูนๆ กับหอยวงเดือนแตกอีกกิโลกว่า

“พวกนี้เก็บไว้กินเองเถอะ” เจียงหานบอก

จางไห่ไต้พยักหน้าเห็นด้วย ของพวกนี้ขายไม่ได้ราคาอยู่แล้ว

การมาหาของทะเลครั้งนี้ เหมือนความฝันสำหรับจางไห่ไต้

ปกติเขาดวงซวยบัดซบ ไปตกปลากับเพื่อน เพื่อนได้เต็มถัง เขาได้แห้ว

แต่วันนี้... ภายใต้การนำทีมของลูกพี่เจียงหาน เขาขุดได้ของดีเพียบ!

เจียงหานเองก็เพิ่งจะวางใจ เขาเป็นคนคิดมาก ยิ่งเพิ่งเลิกกับแฟน ยิ่งรู้สึกไม่มั่นคง

กลัวว่าระบบจะหายไปดื้อๆ

จนกระทั่งได้สัมผัสของทะเลสดๆ ดิ้นๆ ในมือ ถึงจะเริ่มมั่นใจขึ้นมาบ้าง

“พี่หาน ของพวกนี้จะเอาไปขายบ้านน้าเอ๋อร์เหมาเลยมั้ย?”

“ยังไม่ต้องรีบ กินข้าวก่อน ของพวกนี้ทนทายาด ไม่ตายง่ายๆ หรอก”

ข่าวน่าจะไปถึงหูเจียงเอ๋อร์เหมาแล้ว

ขืนรีบเอาไปขายตอนแกกำลังตื่นเต้น เดี๋ยวจะดูเหมือนเราร้อนเงิน จะโดนกดราคาเอาได้

อีกอย่าง ตอนนี้สามทุ่มครึ่งแล้ว ข้าวเย็นกินไปตอนบ่ายสาม หิวจนไส้กิ่ว

จางไห่ไต้กำลังคึก อาสาเข้าครัวโชว์ฝีมือ

เมนูวันนี้ หอยตลับต้มน้ำใส และ หอยวงเดือนนึ่งซีอิ๊ว

วัตถุดิบชั้นเลิศ ปรุงแค่นิดเดียวก็อร่อยเหาะ

จางไห่ไต้เสียดายหอยวงเดือนที่แตกนิดหน่อย เขาอุตส่าห์ระวังแล้วนะ

เทียบกับเจียงหานไม่ได้เลย รายนั้นขุดมาเป็นกิโล ไม่มีแตกสักตัว

พอกินอิ่มหนำ เจียงหานกะเวลาว่าเหมาะสมแล้ว ก็ชวนจางไห่ไต้หิ้วถังคนละใบ มุ่งหน้าไปบ้านเจียงเอ๋อร์เหมา

เจียงเอ๋อร์เหมากำลังจะเข้านอน พอเห็นของที่เจียงหานหิ้วมา... ความง่วงก็กระเจิงหายไปทันที