บทที่ 9 แปดเมกะโปรเจกต์อสังหาริมทรัพย์เพื่อการพาณิชย์

หกโมงเช้า ห้องนอนใหญ่ตึก H คฤหาสน์ถานกง

หลี่ฮ่าวตื่นขึ้นตามธรรมชาติท่ามกลางแสงเช้า

ไม่มีนาฬิกาปลุก ไม่มีการเร่งเร้า นาฬิกาชีวภาพภายในร่างกายเที่ยงตรงแม่นยำราวกับกลไกสวิส

เขาลืมตาขึ้น มองดูโคมระย้าคริสตัลอันวิจิตรบนเพดาน และใช้เวลาสามวินาทีเพื่อยืนยันว่าเขาไม่ได้ฝันไป

นอกหน้าต่าง เสียงนกร้องไพเราะเสนาะหู และแสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านโปร่ง ทอดเงากระดำกระด่างลงบนผ้าปูที่นอนฝ้ายอียิปต์ราคาแพง

เขาลุกขึ้น เดินเท้าเปล่าไปที่หน้าต่างบานใหญ่ และเลื่อนผ้าม่านเปิดออก

ทิวทัศน์สวนหลังบ้านปรากฏสู่สายตา หมอกยามเช้ายังไม่จางหายไปจนหมด ลอยอ้อยอิ่งอยู่ระหว่างภูเขาจำลองและสระน้ำ ป่าไผ่ปกคลุมไปด้วยหยดน้ำค้าง พลิ้วไหวเบาๆ ตามสายลม และปลาคาร์ปว่ายช้าๆ อยู่ใต้น้ำ สร้างระลอกคลื่นเป็นครั้งคราว

ไกลออกไป เส้นขอบฟ้าของเซี่ยงไฮ้ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นในแสงเช้า

"วันที่สองแล้วสินะ" หลี่ฮ่าวพึมพำกับตัวเอง

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ทั้งระบบ การสุ่มรางวัล โอสถวิเศษ ความรู้ ทักษะ คฤหาสน์ รถหรู การช้อปปิ้ง ตอนนี้ฉายชัดอยู่ในความทรงจำ แต่อาการมึนงงในช่วงแรกหายไปแล้ว

ค่าพลังจิตที่แข็งแกร่งช่วยให้เขาปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะดีหรือร้าย

เขาเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ ใบหน้าในกระจกยังคงสมบูรณ์แบบจนดูไม่เหมือนจริง แต่หลี่ฮ่าวก็เริ่มชินกับมันแล้ว

ผิวพรรณที่ถูกเปลี่ยนแปลงด้วย [โอสถหุนหยวน] นั้นละเอียดจนมองไม่เห็นรูขุมขน ฟันขาวราวกับกระเบื้องเคลือบ และดวงตากระจ่างใสลึกล้ำ

เขาโกนหนวดสั้นๆ ความจริงแล้วไม่จำเป็นเลย เพราะอัตราการเจริญเติบโตของขนในร่างกายถูกปรับให้อยู่ในสภาวะที่เหมาะสมที่สุดแล้ว

หลังจากเปลี่ยนมาใส่ชุดลำลองแอร์เมสที่เพิ่งซื้อมาเมื่อวาน หลี่ฮ่าวก็ลงไปข้างล่าง

ในห้องครัว เขาลงมือทำอาหารเช้า เขาเปิดตู้เย็น วัตถุดิบยังคงมีอยู่มากมาย เขาหยิบไข่ไก่ เบคอน ขนมปังปิ้ง อะโวคาโด และนมสดออกมา

ท่วงท่าลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ทักษะเชฟที่ได้รับจาก [รากฐานแห่งสรรพวิชา] ทำให้ทุกขั้นตอนดูเหมือนผ่านการฝึกฝนมานับครั้งไม่ถ้วน

ตั้งกระทะทอดเบคอนจนเกรียมเล็กน้อยและกรอบ ทอดไข่ดาวด้านเดียวจนไข่แดงยังเป็นยางมะตูมสมบูรณ์แบบ ปิ้งขนมปังจนเหลืองกรอบแล้วทาด้วยอะโวคาโดบด อุ่นนมและเติมน้ำผึ้งเล็กน้อย

สิบนาทีต่อมา อาหารเช้าที่สมดุลทางโภชนาการและจัดจานอย่างสวยงามก็วางอยู่บนโต๊ะ

หลี่ฮ่าวนั่งลง เตรียมจะเริ่มกิน แต่จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้

"อ้อ วันนี้ยังไม่ได้สุ่มรางวัลเลยนี่นา"

เพียงแค่คิด แผงระบบก็ปรากฏขึ้นในใจ แน่นอนว่าจำนวนการสุ่มถูกรีเซ็ตแล้ว: 10/10

"ระบบ สุ่มสิบครั้งต่อเนื่อง"

[ติ๊ง! เริ่มต้นสุ่มสิบครั้งต่อเนื่อง!]

แสงเจิดจ้าระเบิดออกในจิตสำนึก และไอคอนต่างๆ หมุนวนอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนชุดใหญ่ก็ดังขึ้นรัวๆ

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับไอเทม เครื่องสแกนข้อมูลบุคคล!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับ พ่อบ้านอัจฉริยะซุปเปอร์—เจิ้นเยว่หมายเลขหนึ่ง!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับกรรมสิทธิ์ 100% ของ อาคารศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับกรรมสิทธิ์ 100% ของ ไอเอฟซี (ศูนย์การเงินนานาชาติเซี่ยงไฮ้)!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับกรรมสิทธิ์ 100% ของ โกลบอลฮาร์เบอร์ เซี่ยงไฮ้!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับกรรมสิทธิ์ 100% ของ ห้างสรรพสินค้า MixC เซี่ยงไฮ้!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับกรรมสิทธิ์ 100% ของ MEGA หนานเซียง อิมเพรสชั่น ซิตี้ เซี่ยงไฮ้!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับกรรมสิทธิ์ 100% ของ ห้างสรรพสินค้า iapm เซี่ยงไฮ้!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับกรรมสิทธิ์ 100% ของ ห้างสรรพสินค้า HKRI ไท่กู๋ ฮุย เซี่ยงไฮ้!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับกรรมสิทธิ์ 100% ของ แกรนด์ เกตเวย์ 66!]

สิบการแจ้งเตือน สิบรางวัล

มือของหลี่ฮ่าวที่ถือส้อมค้างอยู่กลางอากาศ

แม้จะมีค่าพลังจิตที่เพิ่มขึ้นและการเตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่รายการที่เห็นก็ยังทำให้เขาแทบหยุดหายใจไปชั่วขณะ

อาคารศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้—แลนด์มาร์กของลู่เจียจุ่ย เคยเป็นตึกที่สูงที่สุดในจีนแผ่นดินใหญ่

ไอเอฟซี (ศูนย์การเงินนานาชาติเซี่ยงไฮ้) — ย่านธุรกิจหลักของลู่เจียจุ่ย ศูนย์รวมสินค้าแบรนด์หรู

โกลบอลฮาร์เบอร์ — หนึ่งในห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเซี่ยงไฮ้

MixC เซี่ยงไฮ้, MEGA หนานเซียง อิมเพรสชั่น ซิตี้, ห้าง iapm, HKRI ไท่กู๋ ฮุย, แกรนด์ เกตเวย์ 66...

แต่ละชื่อคือจุดสูงสุดของอสังหาริมทรัพย์เพื่อการพาณิชย์ในเซี่ยงไฮ้ สิทธิในทรัพย์สินแต่ละแห่งหมายถึงมูลค่ามหาศาลและรายได้จากค่าเช่าที่ไหลมาเทมาอย่างต่อเนื่อง

"เชี่ย..."

หลี่ฮ่าววางส้อมลงและอดสบถออกมาไม่ได้

นี่ไม่ใช่บ้านเดี่ยว ไม่ใช่รถยนต์ ไม่ใช่นาฬิกา นี่คือกรรมสิทธิ์ 100% ของอสังหาริมทรัพย์เพื่อการพาณิชย์ระดับท็อปแปดแห่ง นี่มันหมายความว่ายังไง?

นี่หมายความว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แลนด์มาร์กของลู่เจียจุ่ยเป็นของเขา ไอเอฟซีเป็นของเขา และโกลบอลฮาร์เบอร์ หนึ่งในห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเซี่ยงไฮ้ ก็เป็นของเขา...

นี่หมายความว่าเขาไม่ต้องทำอะไรเลย และเงินค่าเช่าหลายร้อยล้านหรือแม้แต่หลายพันล้านหยวนก็จะไหลเข้าบัญชีของเขาโดยอัตโนมัติทุกเดือน

นี่หมายความว่าเขาได้กลายเป็น 'เสือนอนกิน' ระดับท็อปของเมืองนี้ หรือแม้แต่ของประเทศอย่างแท้จริง

หลี่ฮ่าวสูดหายใจลึก บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์

เขาตรวจสอบรางวัลสองอย่างแรกก่อน

[เครื่องสแกนข้อมูลบุคคล] — เทคโนโลยีล้ำสมัยจากโลกคู่ขนานที่สามารถสแกนผู้คนภายในขอบเขตสายตาและสร้างแผงข้อมูลได้

ซึ่งรวมถึงชื่อ อาชีพ อายุ รูปลักษณ์ ร่างกาย ค่าพลัง X งานอดิเรก การอบรมเลี้ยงดู ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ฯลฯ

"ของดีนี่นา" ดวงตาของหลี่ฮ่าวเป็นประกาย

ในการเจรจาธุรกิจ การรับสมัครงาน หรือแม้แต่การเข้าสังคมในชีวิตประจำวัน ความสามารถในการรู้เขารู้เราในทันทีถือเป็นข้อได้เปรียบมหาศาล

มันดียิ่งกว่าสัมผัสเทพเสียอีก สัมผัสเทพทำได้เพียงรับรู้การมีอยู่ทางกายภาพและความผันผวนทางอารมณ์ แต่สิ่งนี้สามารถให้ข้อมูลและการวิเคราะห์ที่เฉพาะเจาะจงได้โดยตรง

แถมยังใช้งานสะดวกแค่เก็บไว้ในกระเป๋าเป้

จากนั้นเขาก็มองไปที่รางวัลที่สอง

[พ่อบ้านอัจฉริยะซุปเปอร์ — เจิ้นเยว่หมายเลขหนึ่ง] — ผลิตภัณฑ์ทางเทคโนโลยีจากโลกที่ก้าวหน้า ทรัพยากรทางยุทธวิธีส่วนบุคคลขั้นสูงสุดและผู้พิทักษ์

วัสดุล้ำสมัย ชิปควอนตัมชีวภาพ การเชื่อฟังอย่างสมบูรณ์ ความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์...

หลี่ฮ่าวกวาดตามองคำอธิบายอย่างละเอียดที่มีความยาวหลายพันคำอย่างรวดเร็ว และยิ่งอ่านก็ยิ่งตื่นตะลึง

โลหะเหลวนาโนที่มีชีวิต สามารถซ่อมแซมตัวเอง เปลี่ยนรูปร่าง และล่องหนได้

โครงสร้างผลึกควอนตัม แข็งแกร่งกว่าเพชรพันเท่า

เส้นใยกล้ามเนื้อสังเคราะห์ชีวภาพ มีความแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ 50 เท่า

ชิปควอนตัมชีวภาพมอบพลังการประมวลผลที่แทบไร้ขีดจำกัด

โปรโตคอลการผูกมัดคู่—ล็อกพันธุกรรมและประทับตราวิญญาณ—รับประกันความภักดีอย่างสมบูรณ์

ยังมีความสามารถพิเศษต่างๆ อีกมากมาย: ความเชี่ยวชาญทางยุทธวิธี การปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ทุกรูปแบบ การรับรู้พิเศษเหนือสัมผัสทั้งห้า ความเชี่ยวชาญด้านอาวุธ ทักษะการขับขี่พิเศษ การจำลองและซ่อมแซมตัวเอง...

"นี่ไม่ใช่พ่อบ้านแล้ว" หลี่ฮ่าวพึมพำ "นี่มันส่วนผสมของคนเหล็ก ไอรอนแมน 007 และอัลฟ่าโกะชัดๆ"

แถมยังผูกมัดกับโฮสต์โดยอัตโนมัติแล้วด้วย

"นำออกมา" หลี่ฮ่าวพูดโดยไม่ลังเล

แสงนวลตาส่องสว่างขึ้นกลางห้องนั่งเล่น ไม่เจิดจ้า แต่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเทคโนโลยี

แสงนั้นรวมตัวและก่อรูปร่างอย่างรวดเร็ว กลายเป็นร่างมนุษย์

แสงจางหายไป

ชายชาวเอเชียที่ดูเหมือนอายุประมาณสามสิบปียืนอยู่ตรงนั้น เขาสูงประมาณ 1.8 เมตร รูปร่างสมส่วนและตัวตรงแหนว์ สวมชุดสูทสีเทาเข้มตัดเย็บพอดีตัว เสื้อเชิ้ตสีขาว และเนกไทสีน้ำเงินเข้ม

ด้วยใบหน้าที่ธรรมดาแต่ดูภูมิฐาน ดวงตาสงบนิ่ง และท่าทางทะมัดทะแมง เขาดูเหมือนผู้ช่วยระดับสูงหรือบอดี้การ์ดในภาพยนตร์และละครทีวีอย่างไม่มีผิดเพี้ยน

เขาลืมตาขึ้น

ในชั่วพริบตานั้น หลี่ฮ่าวเห็นกระแสข้อมูลที่ละเอียดอ่อนอย่างยิ่งวาบผ่านลึกลงไปในดวงตาของเขา เคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่คนธรรมดามองไม่เห็นเลย

แต่สัมผัสเทพของหลี่ฮ่าวตรวจจับได้ มันคือกระบวนการของข้อมูลมหาศาลที่ถูกประมวลผล วิเคราะห์ และบูรณาการภายในชิปควอนตัม