บทที่ 25: ซีซาร์ตายแล้ว?

ณ ลานโล่งขนาดใหญ่นอกนครหลวงบุปผา ห่างออกไปกว่าสิบกิโลเมตร ใกล้กับท่าเรือฮาบุ

“เจี๊ยกฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ตอนนี้พวกเราอยู่ไกลจากนครหลวงบุปผาแล้ว ระยะทางแค่นี้พอใจรึยัง? เจ้าหมวกฟาง!”

ซีซาร์ยืนสบายๆ อยู่บนพื้น ถือดาบใหญ่จูหลง ในขณะที่เบื้องหน้า ลูฟี่ โซโล คิด และลอว์ ยืนเรียงหน้ากระดาน

ฉากนี้ช่างคล้ายคลึงกับศึกตัดสินครั้งใหญ่บนยอดเกาะโอนิงะชิมะเมื่อไม่กี่วันก่อนเหลือเกิน

ต่างกันตรงที่หลังจากการต่อสู้ผ่านไปสักพัก มันกลายเป็นการดวลเดี่ยวระหว่างลูฟี่และไคโด

ลูฟี่ที่โชกไปด้วยเลือด กำหมัดแน่น เดินเข้าไปหาซีซาร์ เงยหน้ามองเขา

“จัดการไปคนนึง ก็โผล่มาอีกคน บ้าเอ๊ย วาโนะคุนิ ไม่สิ ทำไมโลกใหม่ถึงมีพวกสัตว์ประหลาดรุ่นเก๋าเยอะขนาดนี้? ซีซาร์ แกเองก็อยากจะปกครองประเทศนี้เหมือนไคโดงั้นเหรอ?”

ซีซาร์แสยะยิ้ม “ปกครองประเทศนี้? น่าเบื่อ ข้าไม่สนหรอก ประเทศจนๆ กันดารๆ แบบนี้ จนกรอบไม่มีอะไรเลย เจ้าหมวกฟาง อย่าเอาข้าไปเทียบกับน้องชายข้าสิ”

“งั้นทำไมแกไม่ไปจากที่นี่? แล้วยังมาไล่ฆ่าคนอีก!” ลูฟี่กัดฟันกรอด

“เจี๊ยกฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า น่าเบื่อ ข้าบอกแล้วไงว่ามันน่าเบื่อ!” ซีซาร์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง จู่ๆ ดาบใหญ่ก็ฟาดฟันลงมาโดยไม่มีสัญญาณเตือน

“ข้าเพิ่งตื่น แล้วได้ยินว่าไอ้เด็กเมื่อวานซืนกลุ่มหนึ่งที่เล่นขายของกัน จัดการน้องชายจอมห่วยของข้าได้ ข้าเลยสนใจขึ้นมาทันที ถึงไคโดจะโง่ไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนจะมาล้มมันได้ง่ายๆ เจ้าหมวกฟาง รู้ไหม เมื่อ 38 ปีก่อน ข้าเคยสู้กับปู่แก การ์ปในตอนนั้นกดดันข้าได้มากทีเดียว ไม่รู้ว่าแกจะมีน้ำยาขนาดนั้นรึเปล่า!”

เคร้ง!

กล้ามเนื้อแขนของโซโลปูดโปน ดาบสามเล่มรับดาบใหญ่ของซีซาร์ไว้ ฟันเหล็กกัดแน่น พื้นดินใต้เท้าแตกร้าวเป็นริ้วๆ

เปลวเพลิงสีขาวซีดลุกโชนขึ้นบนร่างลูฟี่อย่างรวดเร็ว ออร่าระเบิดออกอย่างดุเดือด

ฮาคิราชันย์!

“ลองดูเดี๋ยวก็รู้! เกียร์สี่ มัสเซิล บอลลูน บาวด์แมน!”

“โกมุ โกมุ! ปืนคิงคอง!”

“ROOM!”

ลอว์เข้าสู่สถานะต่อสู้ทันที โดมทรงกลมขนาดยักษ์ครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยเมตร ย้ายร่างของลูฟี่จากด้านหน้าซีซาร์ ไปอยู่เหนือหัวซีซาร์ในพริบตา!

“ทำเลสนามรบโบราณแห่งนี้เลือกมาได้ดีมาก น่าจะมีเหล็กและโลหะอยู่ใต้ดินเพียบ” คิดก้าวออกมา แขนเทียมเหล็กกล้ากระแทกพื้นอย่างแรง!

“แมกเนติก ฟิลด์!” (สนามแม่เหล็ก)

พลังแม่เหล็กมหาศาลระเบิดออกจากตัวคิด ทำให้พื้นดินปูดโปนและแตกร้าวไปทั่ว

แกรก แกรก แกรก!

อาวุธสนิมเขรอะและวัตถุโลหะ ราวกับนกนับหมื่นบินกลับรัง พุ่งเข้าหามือขวาของคิดอย่างต่อเนื่อง

“แมกเนติก สกัล คิง!” (ราชาโครงกระดูกแม่เหล็ก)

โลหะนับไม่ถ้วนหลอมรวมกันอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นโครงกระดูกยักษ์สูงตระหง่าน ออร่าน่าเกรงขาม

“เคลือบฮาคิ! อัสนีแปดทิศ!”

เคร้ง!

ดาบสามเล่มของโซโลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ไม่อาจต้านทานพละกำลังมหาศาลของซีซาร์ได้อีกต่อไป ร่างของเขาปลิวไปไกลกว่าร้อยเมตร ไถลไปกับพื้นจนเกิดร่องลึก

“เจี๊ยกฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ดีมาก! ใจสู้ดีนี่!” ซีซาร์ยกมือขวา รับหมัดยักษ์ที่ลูฟี่ทุบลงมาจากด้านบน กำนิ้วแน่น บีบหมัดลูฟี่ แล้วเหวี่ยงใส่หุ่นโครงกระดูกยักษ์ที่คิดสร้างขึ้น

ร่างกายเขาสูงใหญ่ ดั่งมังกร กล้ามเนื้อปูดโปนไปทั่วตัว

ตูม!

ซีซาร์ปล่อยหมัด!

พื้นดินแตกร้าว ดินและหินระเบิดกระจาย แรงกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า

“ROOM! ย้ายที่!” ลอว์ย้ายคิดและลูฟี่หนีไปได้ทันท่วงที

ซีซาร์คำรามด้วยความโกรธ “ไอ้หนู พลังของแกน่ารังเกียจชะมัด! จะสู้ดีๆ ก็ไม่ได้! งั้นข้าขอดูหน่อยสิว่าโดมบ้าๆ ของแกจะใหญ่ได้สักแค่ไหน!”

ซีซาร์โยนดาบใหญ่ทิ้ง กำหมัดแน่น ออร่าสีดำปกคลุมร่างกาย เผยให้เห็นลวดลายก้นหอยประหลาด คล้ายกับผิวของผลปีศาจ

“ร่างครึ่งคนครึ่งสัตว์! ยักษ์คุน!”

ร่างกายของซีซาร์ขยายใหญ่ขึ้นอย่างบ้าคลั่งราวกับลูกโป่ง กล้ามเนื้อนับไม่ถ้วนเบียดเสียดออกมา

สิบเมตร

ห้าสิบเมตร

หนึ่งร้อยเมตร

ห้าร้อยเมตร

“โฮก!”

ฟ้าดินสั่นสะเทือน ซีซาร์กลายร่างเป็นยักษ์สีดำสูงเสียดฟ้า แขนทั้งสองข้างใหญ่ราวกระบอกเสา ยาวถึงสามร้อยเมตร ใหญ่โตพอๆ กับภูเขา

ซีซาร์ราวกับเทพไททันในตำนาน ก้มลงทุบกำปั้นใส่พื้น!

ราวกับระเบิดนิวเคลียร์ ภูเขาไฟปะทุ!

พื้นที่กว้างหลายพันเมตรพังทลาย กำปั้นยักษ์ขนาดเท่าภูเขาย่อมๆ ทุบพื้นจนเป็นหลุมลึกไร้ก้นบึ้ง!

“วิชาสามดาบ! มหาตรีสหัสสโลกธาตุ!” โซโลคำรามลั่น ฮาคิราชันย์ระเบิดออกเต็มพิกัด แสงดาบสีดำเชื่อมฟ้าดิน ฉีกกระชากมิติและผ่าหน้าท้องของซีซาร์เปิดออก

“หมัดมารล้างโลก!”

ซีซาร์ปลดปล่อยพลังทั้งหมด แขนสร้างภาพติดตานับไม่ถ้วน หมัดขนาดเท่าภูเขาระดมทุบพื้น แผ่นดินนครหลวงบุปผาทั้งหมดสั่นสะเทือน ราวกับแผ่นดินไหวระดับสิบ เปลือกโลกแตกแยกและพังทลายเป็นบริเวณกว้าง

ตูม!

หุ่นโครงกระดูกยักษ์ที่คิดเพิ่งสร้างขึ้น ถูกซีซาร์ทุบจมดินลึกหลายร้อยเมตร

“จะสู้กับมันยังไงเนี่ย?” ลอว์มองยักษ์สีดำสูงเสียดฟ้าแล้วเริ่มรู้สึกสิ้นหวัง

ภายใต้การโจมตีระดับล้างโลกแบบนี้ ลอว์ทำได้เพียงใช้พลังครั้งแล้วครั้งเล่า ย้ายตำแหน่งของทุกคนหนีตายไม่หยุด

พลังของลอว์กินแรงกายมาก การใช้ถี่ขนาดนี้ทำให้หน้าเขาซีดเผือด ร่างกายโงนเงนจวนเจียนจะล้ม

“คุณหมวกฟาง คุณคิด! ทุกคนรวมพลังกัน ใช้พลังตื่นของพวกนาย ฉันยื้อได้อีกไม่นานแล้ว! ฉันจะตรึงมันไว้! พวกนายโจมตีจุดตายมันซะ!”

“โอเค!”

ลูฟี่และคิดตะโกนรับพร้อมกัน

ตูม ตูม ตูม ตูม!!

ซีซาร์ยังคงระดมทุบอย่างบ้าคลั่ง พลังในตัวดูเหมือนจะไม่มีวันหมด ปลดปล่อยออกมาอย่างสะใจ

ลอว์สูดหายใจลึก แล้วเปิดใช้งานพลังตื่นขั้นสุดท้ายของผลปีศาจ

“K-ROOM!”

แรงกายเฮือกสุดท้ายพุ่งออกมา โดมยักษ์กว้างกว่าพันเมตรครอบคลุมพื้นที่โดยรอบ ดาบยาวในมือฟันเลียดขนานพื้น พื้นดินที่ซีซาร์ยืนอยู่ถูกแยกเป็นสองส่วน ลอว์ใช้พลังเฉือนชั้นดินออกไปอย่างหมดจด

“พลิก!” ลอว์คำราม พลิกฝ่ามือ ร่างมหึมาของซีซาร์เอียงวูบทันที เสียหลักล้มลง ร่างสูงห้าร้อยเมตรกระแทกพื้นเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ร่างของลอว์วาร์ปไปอยู่เหนือตัวซีซาร์ ดาบยาว 'คิโคคุ' (เสียงร้องของปีศาจ) ในมือแทงสวนลงมาทันที!

สวบ!

ดาบยาวยืดออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ยาวถึงพันเมตรในพริบตา ตรึงร่างมหึมาของซีซาร์ไว้กับพื้น!

“ทะลวง! ช็อคเวฟ!”

ร่างยักษ์ของซีซาร์สั่นสะท้านอย่างรุนแรง เลือดพุ่งกระฉูดออกจากรูขุมขนทั่วร่าง เลือดไหลทะลักออกจากทวารทั้งเจ็ด สติของเขาเลือนราง

“ตอนนี้แหละ!” ลูฟี่คำรามลั่น แขนขวายืดออกอย่างบ้าคลั่ง ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว หมัดที่มีขนาดพอๆ กับตัวซีซาร์ปรากฏขึ้นกลางอากาศ แม้แต่สายฟ้าบนท้องฟ้าก็ยังมาพันรอบหมัดยักษ์ของลูฟี่ และลูฟี่ก็ระเบิดฮาคิในตัวออกมาเคลือบหมัดยักษ์นั้นไว้อย่างบ้าคลั่ง!

“โกมุ โกมุ! ปืนเทพวานร!!”

หมัดยักษ์ฟาดลงมา! หัวของซีซาร์ถูกทุบจมดิน และร่างทั้งร่างก็ถูกอัดจนตั้งเด่ หัวทิ่มดิน เหมือนศพยักษ์ไร้หัวขนาดมหึมา

แต่ทว่า ทั้งสามคนไม่กล้าชะล่าใจ โซโลเคลือบฮาคิใส่ดาบสามเล่ม พลังงานสีดำแดงไหลเวียนรอบตัว กระโดดขึ้นสูง: “วิชาสามดาบราชาแห่งนรก! หนึ่งร้อยสามจิต! มังกรทะยาน!”

แสงดาบเจิดจ้าทำลายมิติ ผ่าร่างซีซาร์ตั้งแต่เป้ากางเกงขึ้นไปจนถึงคอ เลือดและเครื่องในทะลักออกมานับไม่ถ้วน ภาพสยดสยองเกินบรรยาย

แต่มันยังไม่จบ

คิดคำราม เหล็กและโลหะในมือรวมตัวกันเป็นกล่องสี่เหลี่ยมสูงกว่าสิบเมตร เหมือนปืนใหญ่ยักษ์ เล็งไปที่ซากร่างของซีซาร์ แล้วยิงลำแสงไฟฟ้าจ้าออกมา!

“ปืนแม่เหล็กไฟฟ้า!”

แสงไฟฟ้าอันร้อนแรงเผาไหม้ซากร่างมหึมาของซีซาร์จนเกรียมดำ แม้แต่เลือดก็ระเหยไปจนหมด