บทที่ 17: ศึกสองพญาช้าง

ขณะจะก้าวพ้นทางเดิน ลู่เทียนอวี่หันกลับมาลืมตานิดๆ บอกไต้มู่ไป๋ "ไม่มีเหตุผลหรอก แค่ไม่อยากทำอะไรให้ต้องมานั่งเสียใจทีหลังอีก"

พูดจบ ลู่เทียนอวี่ก็ก้าวออกจากความมืดสู่แสงสว่างจ้าของเวทีประลอง

ไต้มู่ไป๋มองแผ่นหลังเพื่อนอย่างเหม่อลอย เพิ่งตระหนักว่าเขาไม่เคยรู้จักลู่เทียนอวี่จริงๆ เลย และรู้สึกว่ารอยยิ้มเปื้อนหน้านั้นช่างห่างเหินเหลือเกิน

ลู่เทียนอวี่ยื่นตราประจำทีมให้เจ้าหน้าที่ "มากันครบหรือยังครับ"

เจ้าหน้าที่ตอบ "อีกคนยังไม่มาครับ ต้องมาพร้อมกันถึงจะขึ้นเวทีได้"

ลู่เทียนอวี่หันกลับไปเห็นไต้มู่ไป๋ยืนบื้ออยู่ "เร็วเข้ามู่ไป๋ เหม่ออะไรอยู่"

ไต้มู่ไป๋สะดุ้งตื่นจากภวังค์ รีบวิ่งตามมา "โทษที นึกถึงเรื่องเก่าๆ น่ะ"

ลู่เทียนอวี่ยิ้มบางๆ ตบไหล่เพื่อนเบาๆ โดยไม่พูดอะไร

พิธีกรบนเวทีเริ่มแนะนำคู่ต่อสู้ "ทีมสองพญาช้าง ทีมวิญญาจารย์เหล็กที่คว้าชัยมาแล้ว 35 ครั้งในสังเวียนสั่วทัว!"

ส่วนทีมขนนกขาวของลู่เทียนอวี่และไต้มู่ไป๋เพิ่งตั้ง พิธีกรเลยไม่มีข้อมูลอะไรจะพูด

เมื่อขึ้นเวที ทั้งคู่มองเห็นชายวัยกลางคนร่างท้วมสองคนยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม หน้าตาและหุ่นลงพุงเหมือนกันเปี๊ยบ ดูออกทันทีว่าเป็นพี่น้องกัน

ทรงผมไถเกรียนรอบหัว เหลือจุกกลางกระหม่อมถักเปีย ดูตลกพิลึก

ไต้มู่ไป๋บ่นอุบ "เกลียดที่สุดเลย พี่น้องซานเซี่ยง กับถูเซี่ยง วิญญาณยุทธ์ช้าง พลังป้องกันก็หนา แรงก็เยอะ"

ฟังชื่อทีมก็รู้แล้วว่าเป็นช้าง ธรรมชาติของช้างคือหนังหนาและแรงเยอะ

ลู่เทียนอวี่หัวเราะหึๆ "กึ่งป้องกันกึ่งพลังงั้นเหรอ ตราบใดที่จุดแข็งเราคือจุดอ่อนเขา ก็มีทางชนะ"

"แล้วนายไม่รู้เหรอว่ามวยอ่อนของฉันแพ้ทางสายป้องกัน ถ้าเป็นสายอาวุธสิถึงจะเหนื่อย"

พิธีกรประกาศเริ่มการประลอง

ทั้งสี่คนเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมา ลู่เทียนอวี่แปลกใจที่สองพี่น้องมีวงแหวนมาตรฐาน พลังระดับ 36 และ 35

ฝั่งทีมขนนกขาว ไต้มู่ไป๋ระดับ 36 ลู่เทียนอวี่ 33 แต่ลู่เทียนอวี่มีวงแหวนพันปีมากกว่าหนึ่งวง

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: ช้างคลั่งทะลวง"

สองพี่น้องไม่กลัววงแหวนประหลาดของลู่เทียนอวี่ เปิดฉากด้วยทักษะแรก เงาช้างสูงห้าเมตรพุ่งเข้าใส่

ลู่เทียนอวี่สั่ง "มู่ไป๋ แยกพวกมันออกจากกันแล้วจัดการทีละตัว"

ไต้มู่ไป๋รับคำ "ทักษะที่สาม: พยัคฆ์ขาวสุวรรณจำแลง! ทักษะที่สอง: คลื่นแสงพยัคฆ์ขาว!"

ไต้มู่ไป๋เล็งถูเซี่ยงที่อ่อนกว่า ลู่เทียนอวี่ก็เตะสวนทันที

"เท้าพายุ: กิโยติน"

ใบมีดลมสีเขียวยาวสามเมตรพุ่งตามคลื่นแสงไปติดๆ กระแทกใส่ถูเซี่ยงเต็มแรง

"ตู้ม ตู้ม..."

ถูเซี่ยงมีพลังแค่ระดับ 35 แม้พลังป้องกันจะเทียบเท่าสายป้องกันระดับ 38

แต่การโจมตีประสานของทั้งคู่ก็รุนแรงระดับ 38 เช่นกัน

คลื่นแสงทำลายเกราะป้องกัน ส่วนกิโยตินซัดเข้าเนื้อจังๆ ส่งร่างยักษ์ของถูเซี่ยงกระเด็นไป

ลู่เทียนอวี่ส่งสัญญาณให้ไต้มู่ไป๋ แล้วใช้ 'โซล' พุ่งผ่านซานเซี่ยงไปโผล่เหนือหัวถูเซี่ยง

"เท้าพายุ: ปทุมบาน..."

ดอกบัวใบมีดลมกระหน่ำใส่ถูเซี่ยง

"โครม..."

แรงกระแทกทำให้ถูเซี่ยงเซถอยไปก้าวเดียว เขาเงยหน้าขึ้น ตาแดงก่ำ "เจ็บโว้ยไอ้บ้า! ท่าบ้าอะไรวะเจ็บชะมัด!"

อีกด้าน ไต้มู่ไป๋กำลังแลกหมัดกับซานเซี่ยงอย่างดุเดือด ดูเหมือนจะรู้จักกันมาก่อนเลยด่ากันไปสู้กันไป

ลู่เทียนอวี่ใช้ความเร็วปั่นหัวถูเซี่ยง แต่เท้าพายุทำได้แค่ให้ถูเซี่ยงร้องเจ็บ ไม่บาดเจ็บสาหัส แต่ทำลายความมั่นใจสุดๆ

"ไอ้ลิงลม! อย่าให้จับได้นะ! ทักษะวิญญาณที่สาม: ฝ่ามือช้างถล่มทลาย!"

ถูเซี่ยงรำคาญจนระเบิดทักษะที่เร็วที่สุด มือใหญ่เท่าใบลานเคลือบพลังสีเหลืองดิน

ตบกระหน่ำใส่ลู่เทียนอวี่ คลื่นพลังรูปฝ่ามือระเบิดพื้นเวทีแตกกระจาย ลู่เทียนอวี่รู้ว่าถ้าโดนทีเดียวมีกระอักเลือดแน่

ศัตรูพลาดได้หลายครั้ง แต่ข้าพลาดได้ครั้งเดียว

เขาไม่กล้าเข้าประชิดใช้มวยอ่อน และถ้ามัวแต่หลบแล้วสวนด้วยเท้าพายุ ประสิทธิภาพจะลดลง

คิดได้ดังนั้น ลู่เทียนอวี่เรียก "ทักษะวิญญาณที่สอง: พลองพยัคฆ์วิญญาณ"

เขาจงใจไม่ให้วงแหวนสว่างตอนใช้วิชาตัวเบา เพื่อปกปิดความลับเรื่องกระดูกวิญญาณ

ลู่เทียนอวี่คว้าพลองมาควง แล้วเหวี่ยงด้วยเทคนิคเท้าพายุ

"พลองวายุ: นางแอ่นเหิน..."

ใบมีดลมยาวห้าเมตรจากการเหวี่ยงพลอง แรงกว่าเตะสามเท่า ตัดผ่าคลื่นฝ่ามือของถูเซี่ยง

"โครม..."

ใบมีดลมพุ่งไปโดนถูเซี่ยง แถมยังแฉลบไปกวนซานเซี่ยงที่สู้อยู่กับไต้มู่ไป๋ด้วย

คนดูงงว่าเป็นทักษะวิญญาณหรือเปล่า เพราะไม่มีคลื่นพลังวิญญาณ แถมเปลี่ยนจากเท้ามาใช้พลองได้อีก

ผ่านไปหนึ่งนาที ลู่เทียนอวี่ประเมินว่าถ้าไม่เปิดแปดด่านพลัง คงเอาชนะถูเซี่ยงด้วยเท้าพายุไม่ได้

หรือต้องเสี่ยงเข้าประชิดใช้มวยอ่อน แต่เสี่ยงเกินไป

เขาไม่อยากเปิดแปดด่านพร่ำเพรื่อ เพราะผลสะท้อนกลับทำให้ร่างกายอ่อนแอ กินไม่ได้นอนไม่หลับ

ขณะลังเล ไต้มู่ไป๋ถูกซานเซี่ยงซัดกระเด็นเกือบตกเวที

ซานเซี่ยงหันกลับมาพุ่งใส่ลู่เทียนอวี่ "น้องรอง! พี่มาช่วยแล้ว! ทักษะวิญญาณที่สาม: กระทืบธรณี!"

วงแหวนม่วงสว่างวาบ ซานเซี่ยงกระทืบเท้าลงพื้น

แรงสั่นสะเทือนทำเอาลู่เทียนอวี่เสียหลัก จังหวะที่ชะงัก ฝ่ามือยักษ์ของถูเซี่ยงก็ตบเข้ามา

"แปดด่านพลัง: ด่านที่สาม ด่านชีวิต เปิด!"

วงแหวนม่วงสว่างวาบ ออร่าระดับราชาวิญญาณระเบิดออก

"มวยอ่อน: ฝ่ามือว่างแปดทิศ!"

ลู่เทียนอวี่ซัดฝ่ามือใส่ถูเซี่ยงในระยะประชิด

"ตู้ม..."

แรงระเบิดทำลายพลังวิญญาณที่มือถูเซี่ยงจนแตกซ่าน พลังแทรกซึมเข้าเส้นเอ็น

คนดูเห็นแค่ลู่เทียนอวี่ผลักเบาๆ แต่พลังวิญญาณของถูเซี่ยงกลับหายวูบ

ถูเซี่ยงถอยหลังด้วยความตกใจ ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ลู่เทียนอวี่ตั้งท่ามวยอ่อน ไต้มู่ไป๋ที่อยู่อีกฟากเห็นเข้าก็ยิ้มกว้าง

"มวยอ่อน: แปดทิศร้อยยี่สิบแปดฝ่ามือ!"

ซานเซี่ยงเข้ามาประกบข้าง หวังปิดทางหนี

แต่ลู่เทียนอวี่หมุนตัวเร็วจี๋

"แปดทิศ สี่ฝ่ามือ!"

เงาฝ่ามือกระแทกท้องน้อยของสองพี่น้อง พลังวิญญาณในร่างพวกเขาแตกซ่านทันที

ร่างขยายใหญ่จากอวตารวิญญาณยุทธ์หดเล็กลง

"แปดฝ่ามือ! สิบหก! สามสิบสอง! หกสิบสี่! ร้อยยี่สิบแปดฝ่ามือ!"

ในเวลาไม่ถึงนาที ลู่เทียนอวี่รัวฝ่ามือร้อยยี่สิบแปดครั้งใส่ทั้งคู่

เมื่อหยุดหมุน พื้นรอบตัวยุบเป็นหลุมลึก

"ตุบ..."

ลู่เทียนอวี่หมดแรง คลายอวตารวิญญาณแล้วทรุดลง

พิธีกรประกาศ "ลู่เทียนอวี่หมดสภาพ! เหลือแค่ไต้มู่ไป๋คนเดียว จะทำยังไงต่อ!"

ไต้มู่ไป๋เดินช้าๆ เข้ามาหาซานเซี่ยงกับถูเซี่ยงที่นอนหมดสภาพ

ทั้งคู่หมดแรง แค่หายใจแรงยังเจ็บท้องเจียนตาย สมองขาดออกซิเจนจนวูบไป

ไต้มู่ไป๋พยุงลู่เทียนอวี่ขึ้น "นายมันน่ากลัวจริงๆ จัดการอัคราจารย์วิญญาณสายป้องกันเวลสูงกว่าสองคนได้ด้วยตัวคนเดียว"

ลู่เทียนอวี่แทบประคองสติไม่อยู่ การเปิดแปดด่านบวกกับใช้มวยอ่อนเกินขีดจำกัด (ปกติเขาเชี่ยวชาญแค่ 64 ฝ่ามือ จะใช้ 128 ต้องระดับราชาวิญญาณ) สูบพลังจนเกลี้ยง

ไต้มู่ไป๋พาลู่เทียนอวี่เดินออกจากสนาม เฟลนเดอร์มารับช่วงต่อ

"เวลสามสิบสาม ชนะเวลสามสิบห้า สามสิบหก สามสิบแปดรวดเดียว สัตว์ประหลาดชัดๆ!"

เฟลนเดอร์รีบพาลู่เทียนอวี่กลับไปรักษา ไต้มู่ไป๋กับหม่าหงจวิ้นมองหน้ากันยิ้มๆ

ในเมื่ออาจารย์ไม่อยู่ ก็ได้เวลาไปสนุกตามประสาหนุ่มโสดแล้วสิ!