268 - อาณาจักรแยกตนเองขั้นกลาง

268 - อาณาจักรแยกตนเองขั้นกลาง

“เจ้าอ่อนแอเกินไป! เจ้ากล้าท้าทายข้าโดยไม่เจียมตัวเลยแม้แต่น้อย!” สือฮ่าวดูหมิ่นจินซานออกมาซึ่งๆหน้า

เมื่อคำพูดเหล่านี้ดังขึ้นสถานที่แห่งนี้ก็เงียบลงทันที ทุกคนมองหน้าเขาด้วยความตกใจ

หวังซีเผยสีหน้าตกตะลึงไม่กล้าเชื่อเรื่องนี้ เป็นไปได้ไหมที่ฮวงสามารถดูถูกจินซานได้?

ใบหน้าของจินซานที่เป็นคนท้าทายให้ฮวงออกมาต่อสู้เต็มไปด้วยความเย็นชา ดวงตาของเขามองไปที่สือฮ่าวเหมือนกับใบมีด จากนั้นเขาก็ระเบิดพลังออกมาพร้อมกับกล่าวว่า

“ฮวงเจ้าเป็นคนอวดดีอย่างน่าเหลือเชื่อ วันนี้ข้าจะสอนบทเรียนให้เจ้า!”

จินซานนับเป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง แม้ว่าเขาจะเพิ่งเข้าสู่ขอบเขตแยกตัวเอง แต่เมื่อเขาระเบิดพลังออกมาแม้แต่คนที่อยู่ในอาณาจักรแยกตนเองตอนปลายก็ยังสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

"ระวัง!"

เฉาอวี่เซิ่งและคนอื่นๆต่างร้องเตือนสือฮ่าว

เป็นเพราะว่าเขาสงบนิ่งเกินไปไม่มีความผันผวนทางพลังแม้แต่น้อยที่ถูกปลดปล่อยออกมา เขายังคงยืนอยู่ตรงนั้นไม่เหมือนกับว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับการต่อสู้ครั้งใหญ่

ฮ่อง!

จินซานลงมือทันที มือขวาของเขาประสานอินปลดปล่อยรังสีกระบี่อันรุ่งโรจน์ มันฉีกทะลุท้องฟ้าฟาดเข้าใส่สือฮ่าวอย่างรุนแรง

อย่างไรก็ตามเมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีที่น่ากลัวนี้ สือฮ่าวก็เต็มไปด้วยความสงบ เขาเพียงยกมือขึ้นช้าๆแล้วสะบัดออกไปด้านนอก

อรหันต์แปดกรกระบวนท่าแรก!

การโจมตีครั้งนี้ดูเหมือนธรรมดาและค่อนข้างเรียบง่าย ในตอนแรกมันไม่ได้ปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ไร้ขอบเขต มีเพียงการแพร่กระจายของเต๋าที่เรียบง่ายและเก่าแก่แต่เมื่อกระทบเป้าหมายมันก็ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง

เมื่อรัศมีกระบี่บินลงมาจากฟ้าเตรียมที่จะกระแทกเข้าใส่ศีรษะของเขา สือฮ่าวก็ปลดปล่อยการโจมตีทันที

หงหลง!

เขาใช้กระบวนท่าแรกของอรหันต์แปดกรออกมาโดยตรง มันบินเข้าไปปะทะกับรัศมีกระบี่ด้วยความรุนแรงจนรัศมีกระบี่ถูกทำลายไปอย่างง่ายดายราวกับว่าไม่เคยเกิดขึ้น

เป็นเพราะอรหันต์แปดกรเป็นวิชาที่เชี่ยวชาญในการค้นหาจุดอ่อนของศัตรู และสามารถขยายผลจากพลังการโจมตีให้รุนแรงจนถึงที่สุด

เป้ง!

ร่างกายของจินซ่านบินออกไปด้านนอกพร้อมกับกระอักเลือดออกมาไม่หยุดได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินกว่าที่จะสามารถลุกขึ้นอีกครั้ง

นี่เป็นการโจมตีจากมือข้างเดียวเท่านั้น แต่ก็เพียงพอที่จะปราบปรามจินซานได้แล้ว!

ทุกคนตกตะลึงและมึนงงอย่างถึงที่สุด สถานที่แห่งนี้ตกอยู่ในความเงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมา

แม้แต่ผู้คนจากตระกูลจินก็ตกตะลึงไม่สามารถยอมรับผลลัพธ์นี้ได้

จะเป็นไปได้อย่างไร? ฮวงแข็งแกร่งถึงขนาดนี้เลยหรือ? เขาเอาชนะจินซานได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

“มันเป็นแบบนี้ได้อย่างไร” ผู้คนจากตระกูลจินกรีดร้องออกมา

สิ่งนี้ไม่น่าจะเป็นไปได้นี่มันเหมือนกับความฝันมากกว่า ในโลกนี้ในเลยจะมีผู้ที่เต็มไปด้วยพรสวรรค์มากถึงขนาดนี้

"แข็งแกร่งมาก! ฮวงสามารถเอาชนะจินซานด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว! นี่เป็นเรื่องที่นึกไม่ถึงจริงๆ!”

“อาณาจักรแยกตนเอง…...ขั้นกลาง!” จินซ่านที่กระอักเลือดไม่หยุดพยายามกล่าวออกมา

ผู้บ่มเพาะทุกคนที่อยู่ที่นี่ตกใจอีกครั้ง สือฮ่าวยังเด็กอยู่มากแต่เขากลับมาถึงอาณาจักรแยกตนเองขั้นกลางได้แล้ว? นี่มันยากที่จะเชื่อจริงๆ!

ไม่แปลกใจที่เขาเอาชนะจินซานได้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว! นี่ไม่ใช่เพราะญาณวิเศษของเขาลึกล้ำแข็งแกร่ง แต่เป็นเพราะเขามีข้อได้เปรียบในอาณาจักรบ่มเพาะจึงไม่จำเป็นต้องอาศัยสิ่งเหล่านั้นเลย!

นี่มันน่ากลัวแค่ไหน? ฮวงอายุน้อยกว่าจินซานหลายปี แม้แต่ในอดีตก็ไม่เคยมีผู้ใดที่จะแข็งแกร่งเทียบเท่าเขามาก่อน!

การแสดงออกบนใบหน้าของหวังซีเต็มไปด้วยความซับซ้อน นางมองไปที่สือฮ่าวไม่เคยคิดว่าเขาจะทรงพลังมากถึงขนาดนี้

ขั้นกลางของอาณาจักรแยกตนเองที่ไม่เคยมีใครทำได้ในวัยนี้มาก่อน!

จินซานกล่าวออกมาด้วยตนเอง ทุกคนที่นี่เบิกตากว้างคลื่นลูกใหญ่ปั่นป่วนอยู่ภายในใจ พวกเขาไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องนี้คือความจริง

ฮวงอายุเท่าไหร่กัน? ยี่สิบห้าหรือหกแค่มาถึงอาณาจักรแยกตนเองก็น่าเหลือเชื่อมากพอแล้ว? ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขามาถึงขั้นกลางแล้ว!

แม้แต่ราชาอมตะในอดีตก็ยังไม่มีพรสวรรค์มากถึงขนาดนี้?

ตามบันทึกในตำรากระดูกโบราณกล่าวไว้ว่า ผู้ที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ที่เคยเข้าสู่อาณาจักรแยกตนเองได้นั้นมีอายุสามสิบต้นๆ ฮวงอายุเพียงยี่สิบหกปีนี่มันจะท้าทายสวรรค์มากเกินไปแล้ว?

ไม่นานมานี้เขายังคงอยู่ในอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าแต่ตอนนี้เขาเขาอยู่ในอาณาจักรแยกตนเองขั้นกลางหลังจากผ่านไปเพียงไม่กี่วัน ความเร็วระดับนี้จะน่ากลัวเกินไปแล้ว!

ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันยังไม่มีผู้ใดสามารถทำได้แม้แต่ในฝั่งต่างมิติก็เช่นกัน

หลายคนมึนงงพูดอะไรไม่ออกอยู่นาน พวกเขามองไปที่สือฮ่าวราวกับว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาดอะไรสักอย่าง!

สิ่งนี้พิสูจน์ได้ว่านับจากวันนี้เป็นต้นไปจะไม่มีเด็กรุ่นหลังคนไหนสามารถเป็นคู่ต่อสู้กลับฮวงได้อีกแล้ว!

จากนี้ไปคนที่จะสามารถเป็นคู่ต่อสู้กับฮวงมีเพียงคนรุ่นอาวุโสเท่านั้น!

เมื่อพวกเขาคิดถึงผลลัพธ์นี้แม้แต่คนรุ่นอาวุโสก็ยังสะท้านใจ

“ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันยังไม่มีใครที่อายุต่ำกว่าสามสิบสามารถบ่มเพาะมาจนถึงอาณาจักรแยกตนเองได้ ไม่ต้องพูดถึงระดับขั้นกลางเลย!”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ เมื่อเขามองไปที่สือฮ่าวดวงตาของเขาก็ฉายแววสดใสและต้องการใช้ทุกวิถีทางเพื่อผูกมัดเขาไว้กับตระกูลตนเอง นี่เป็นความรุ่งโรจน์และเกียรติยศจริงๆ

“แม้แต่ผู้ที่อยู่ในอาณาจักรแยกตนเองก็ต้องนับว่าเขาอยู่แถวหน้าแล้ว!” ผู้อาวุโสจากตระกูลอมตะของเมืองจักรพรรดิ์กล่าวด้วยความชื่นชม

เมืองจักรพรรดิมีความหวังแล้ว การที่มีอัจฉริยะระดับนี้ปรากฏตัวขึ้นมาหากไม่มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นก่อน เขาจะต้องก้าวเข้าสู่อาณาจักรแห่งความเป็นอมตะได้อย่างแน่นอน

ใบหน้าของผู้อาวุโสหลายมีรอยยิ้มรอยยิ้มสดใส ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายด้วยความหวัง

ใบหน้าจากผู้คนของตระกูลหวังมีความรู้สึกซับซ้อนและกังวลใจ ความเร็วในการเติบโตของฮวงนั้นเร็วเกินกว่าที่พวกเขาคาดคำนวณไว้สิ่งนี้ทำให้พวกเขารู้สึกเป็นกังวลอย่างยิ่ง

หากไม่ใช่ว่าเซียนอมตะหวังยังคงมีชีวิตอยู่ตอนนี้พวกเขาคงหนีไปไกลแสนไกลแล้ว

สำหรับตระกูลจินตอนนี้พวกเขามีแต่ความเกลียดชัง แผนการของพวกเขาคือสร้างจินซานให้กลายเป็นผู้นำของเด็กรุ่นหลัง แต่ความหวังของพวกเขาถูกทำลายลงแล้ว

จินซานแพ้การต่อสู้ครั้งนี้ แพ้อย่างย่อยยับ!

องค์หญิงเหยาเยว่หัวเราะเหมือนเสียงระฆังเงิน นางมองไปที่จินซานและหวังซีดวงตาของนางมีประกายความสุข

“ฮ่าฮ่านี่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจจริงๆ! เจ้าบอกว่าเรื่องของเจ้าที่นอกเมืองจักรพรรดิมีแค่นั้น? แล้วจู่ๆเจ้าแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ได้อย่างไรรีบบอกพวกเรามา?” กระต่ายหยกจันทรากล่าวพร้อมกับหัวเราะคิกคัก

ชิงยี่ ฉางกงเอี๋ยนและคนอื่นๆก็มีความสุขเช่นกัน ผลลัพธ์นี้ยากเกินกว่าที่พวกเขาจะเชื่อ แม้ว่าพวกเขาจะมั่นใจในตัวสือฮ่าวแต่ก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะเอาชนะได้อย่างง่ายดายถึงขนาดนี้

“สหายคนนั้นเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง แต่แท้ที่จริงเขาไม่ได้มีอะไรเลย” มดเขาสวรรค์พึมพำกับตัวเองพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน

แต่ไม่มีใครเห็นด้วยเกี่ยวกับเรื่องนี้พวกเขาไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องตลก

จินซานไม่ได้อ่อนแออย่างแน่นอน อย่างน้อยในบรรดาเด็กรุ่นหลังทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ก็ไม่มีใครที่จะสามารถเป็นคู่ต่อสู้กับเขาได้? ที่เขาพ่ายแพ้วันนี้ก็เป็นเพราะว่าเขาต่อสู้กับฮวง สัตว์ประหลาดที่แท้จริง!

หลังจากทุกอย่างเงียบงันไปชั่วขณะ ตอนนี้หลายคนเริ่มถกเถียงกันอย่างเร่าร้อน ดวงตาของพวกเขาลุกโชนอย่างบ้าคลั่งเมื่อพวกเขามองไปที่สือฮ่าว

มีเพียงเฉาอวี่เวิ่งที่กำลังส่ายหัวด้วยท่าทางหม่นหมองพร้อมกับถอนหายใจและกล่าวว่า“นี่เป็นเส้นทางโดดเดี่ยวพวกเจ้าไม่เข้าใจหรือ”

“เจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรกัน” กระต่ายน้อยรู้สึกไม่พอใจ

“ข้านึกถึงคำทำนายของอาจารย์ข้าเมื่อครั้งที่เขายังมีสติ” เฉาอวี่เซิ่งกล่าว

“อาจารย์คนนั้นของเจ้าพูดจาไม่น่าเชื่อถือเลย เขาบอกว่าเจ้าจะถูกคนฝังไว้ใต้ดิน เจ้าเชื่อเรื่องนี้จริงๆหรือ” กระต่ายหยกจันทราถามเขาดวงตาของนางเบิกกว้าง

เฉาอวี่เซิ่งไม่ตอบอะไร ตอนนี้ความคิดของเขากำลังเหม่อลอยเขารำพึงกับตัวเองว่า “ก้าวไปข้างหน้าบนเส้นทางโดดเดี่ยวผงาดขึ้นโดยไม่มีใครรู้และต่อสู้เพียงลำพัง!”

"เจ้ากำลังพูดอะไร? แต่ก็ช่างเถอะอย่างไรซะมันก็คงเป็นเรื่องไร้สาระแน่นอน!” มดเขาสวรรค์กล่าวเหยียดหยันออกมา

“พวกเจ้าสามารถปฏิบัติกับคำพูดเหล่านี้เหมือนเป็นเรื่องไร้สาระได้! แต่ว่าหลังจากนี้หลายปีพวกเจ้าจะได้รู้ว่ามันคือความจริง!”