235 - ส่วนลึกของทะเลสาบโบราณ

235 ส่วนลึกของทะเลสาบโบราณ

“ดีการสังหารเขาแบบนี้ก็ถือได้ว่ามีรสนิยมดี” สิงโตทองกล่าวอย่างเย็นชา

มันขยับไปข้างหน้าเล็กน้อยเพราะร่างกายสีทองของมันกำลังจะเสร็จสิ้นกระบวนการหลอมสร้างดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลอีกต่อไป

สือฮ่าวถอนหายใจอย่างเศร้าโศก วันนี้เขาเข้าสู่สถานที่แห่งความตายจริงๆ มีกลุ่มคนบนฝั่งที่จ้องมองเขาเหมือนเสือที่เฝ้ามองเหยื่อ

พวกเขาหลายคนเป็นผู้ฝึกฝนที่ยอดเยี่ยมไม่มีทางที่เขาจะขึ้นไปได้

ด้วยความกดดันจากน้ำอันแปลกประหลาดร่างกายของเขากำลังแตกสลาย ตอนนี้แม้แต่ราชสีห์ผู้กล้าก็เริ่มลงมือที่จะโจมตีเขาอีกครั้งแล้ว

ในที่สุดสือฮ่าวก็กัดฟันแน่นจากนั้นกระแทกหมัดซ้ายออกไปราชสีห์ผู้กล้ายังไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เต็มที่มันจึงทำได้เพียงหลบออกไปด้านข้างเท่านั้น

สือฮ่าวถือโอกาสที่ราชสีห์ผู้กล้าหลบเลี่ยงการโจมตีเขาจึงรีบเปลี่ยนจากการใช้กำปั้นมาเป็นฝ่ามือและคว้าไปที่หีบไม้พร้อมกับดำลงไปใต้ทะเลสาบอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าเขาจะตายหรือมีชีวิตอยู่เขาก็ไม่อยากตกอยู่ในเงื้อมมือของคนเหล่านั้น

“เจ้าคิดว่าจะไปไหน!” ใบหน้าของสิงโตทองเปลี่ยนเป็นขัดในตาอย่างยิ่ง มันรีบติดตามเขาลงไปใต้น้ำอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตามสือฮ่าวมีความเด็ดขาดเป็นอย่าง

มาก เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจว่าร่างกายของจะถูกทำลายไปในสถานการณ์นี้

แม้ว่าเขาจะตายเขาก็อยากให้มันเป็นทางเลือกของเขาเอง เขาไม่สามารถปล่อยให้คนอื่นฆ่าเขาได้

ในระหว่างนี้แขนซ้ายที่เหลือเพียงข้างเดียวรวมถึงอวัยวะภายในและสิ่งอื่นๆของเขาถูกบดขยี้ทั้งหมดจากนั้นก็แตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ

ในท้ายที่สุดร่างกายของเขาก็บิดเบี้ยวเสียรูปทรงแม้แต่กะโหลกของเขาก็แยกออกจากกัน

ต้องเข้าใจว่าเนื้อหนังของเขามีพลังมากเพียงใด อย่างไรก็ตามตอนนี้มันยังคงแตกออกเป็นชิ้นๆเหมือนเครื่องเคลือบลายคราม

ทะเลสาบนี้น่ากลัวเกินไป!

สิงโตสีทองไล่ตามได้ชั่วขณะเดียวใบหน้าของมันก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง มันไม่สามารถไล่ตามต่อไปได้อีกเพราะมันกำลังสร้างร่างสีทอง หากยังคงดำลงต่อไปมันจะสร้างความเสียหายให้กับผลไม้เต๋าของมันเอง

หากทำอะไรโดยไม่ยั้งคิดความพยายามที่ผ่านมาของมันจะสูญสลายไปในทันที!

ดวงตาของมันกระพริบด้วยแสงเย็นเมื่อเห็นร่างนั้นค่อยๆจมลงไปเรื่อยๆ ยิ่งไปกว่านั้นร่างกายของสือฮ่าวก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจากนั้นมันก็ระบายลมหายใจอย่างโล่งอกและผ่อนคลาย

ไม่มีใครเข้าใจความร้ายแรงของก้นทะเลสาบดีไปก็มันอีกแล้ว มันน่ากลัวกว่าส่วนบนเสียอีก!

น้ำในทะเลสาบพุ่งสูงขึ้น สิงโตสีทองปรากฏออกมาบนผิวน้ำอีกครั้งสีหน้าของมันมืดครึ้มอย่างไม่น่าเชื่อ

บนฝั่งผู้บ่มเพาะต่างมิติหลายคนก็ตกใจ หีบไม้นั่นไม่ได้ถูกนำขึ้นมาด้วย?

“ฮวงอยู่ที่ไหน? เขาตายหรือยัง? หีบไม่ล่ะมันอยู่ไหน?!” ผู้อาวุโสบางคนรีบถาม

หีบไม้จะหายไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะต้องพบกับหายนะอย่างแน่นอน!

“ไม่ต้องห่วงเขาตายไปแล้ว เมื่อข้าสร้างร่างกายเสร็จแล้วข้าจะใช้ความพยายามมุ่งหน้าไปที่ก้นทะเลสาบและนำหีบขึ้นมาเอง” ราชสีห์ผู้กล้าตอบ

คำตอบนี้ทำให้ทุกคนตกใจ มันบอกว่าจะพยายามมุ่งหน้าไปที่ก้นทะเลสาบนี่ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่ามันยากแค่ไหน ก้นทะเลสาบน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ?

“ก้นทะเลสาบเป็นที่น่าตกใจอย่างยิ่งมันมีความพิเศษกว่าที่ทุกคนคาดคิด!” สิงโตสีทองพูดราวกับว่ามันตระหนักถึงความอยากรู้อยากเห็นของทุกคน

“มันมีอะไรที่นั่น?” ผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งถามออกมา

“มันมีพระพุทธรูปอยู่ภายในนั้น พระพุทธรูปนั้นจัดเก็บญาณวิเศษอันยิ่งใหญ่ของพุทธะโบราณ ทุกคนคิดว่าน้ำนี้น่ากลัวมาก แต่ในความเป็นจริงมันเป็นของเหลวศักดิ์สิทธิ์เทียบเท่ากับยาเซียนที่ไม่มีอะไรเทียบได้” กรงเล็บขนาดใหญ่ของสิงโตสีทองเคลื่อนตัวผ่านน้ำขณะที่มันเผยความลับ

“ของเหลวศักดิ์สิทธิ์?” สิ่งมีชีวิตบนฝั่งไม่เข้าใจ น้ำนี้กัดกร่อนร่างกายของพวกเขา ไม่มีใครสามารถเข้าใกล้มันได้ความศักดิ์สิทธิ์ที่สิงโตทองพูดถึงพวกเขาไม่เคยสัมผัสได้แม้แต่น้อย

“ว่ากันว่าพุทธะผู้ยิ่งใหญ่รุ่นแล้วรุ่นเล่าเสียชีวิตในการทำสมาธิร่างกายและทรัพย์สินของพวกเขาทั้งหมดละลายไปในทะเลสาบแห่งนี้กลายเป็นของเหลวศักดิ์สิทธิ์ที่พวกท่านเห็นตรงหน้า” สิงโตทองกล่าว

สิ่งนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกสยดสยอง ของเหลวในสระนี้ถูกสร้างขึ้นจากสิ่งมีชีวิตที่มีสายเลือดพุทธะโบราณ?

หากต้องแช่ตัวในทะเลสาบประเภทนี้ เพียงแค่ความคิดเพียงอย่างเดียวก็ทำให้ทุกคนบนฝั่งเกิดอาการขนลุก!

“ ทุกคนคิดมากเกินไป ในฐานะผู้อมตะร่างกายของพวกเขาจะมีมลทินได้อย่างไร? ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยรัศมีแห่งสวรรค์เลือดเนื้อของพวกเขาบริสุทธิ์มานานแล้ว

ถึงจะเป็นพุทธะที่ยังก้าวไปไม่ถึงขั้นเซียน แต่หลังจากลงสระนี้ร่างกายของพวกเขาก็จะถูกชำระล้างให้เกิดความบริสุทธิ์ แทนที่จะพูดว่ากระดูกของพวกเขาถูกฝังไว้ที่นี่มันจะดีกว่าที่จะบอกว่าในท้ายที่สุดพลังศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาก็มารวมกันที่นี่” ราชสีห์ผู้กล้าอธิบายด้วยสีหน้านิ่งสงบ

“ถ้าฮวงลงไปที่นั่นแล้วเขาจะไม่ได้รับผลประโยชน์มากมายหรอกหรือ” มีคนรีบถาม

“เป็นไปได้อย่างไร? ก้นทะเลสาบนั้นอันตรายยิ่งกว่าข้างบนนี้เสียอีก อย่าว่าแต่ร่างกายของเขาเลยต่อให้วิญญาณดั้งเดิมก็จะสูญสลายไปหมดสิ้น!” สิงโตที่กล้าหาญกล่าว

"ทำไม?"

“ที่ก้นทะเลสาบแตกจากบนนี้มาก ว่ากันว่าพุทธะโบราณบางคนนั้นมีความแข็งแกร่งมากเกินไป เมื่อพวกเขาลงมาที่นี่ร่างกายจะไม่สูญสลายแต่ไปรวมตัวกันเป็นญาณวิเศษชนิดหนึ่งอยู่ที่ก้นทะเลสาบ ถ้าฮวงลงไปที่นั่นเขาจะทนแรงกดดันระดับนั้นได้อย่างไร? ร่างกายและวิญญาณของเขาจะถูกลบออกไปอย่างแน่นอน!” สิงโตทองกล่าว

เมื่อสิ่งมีชีวิตบนฝั่งได้ยินคำพูดเหล่านี้พวกเขาก็รู้สึกตกใจคิ้วขมวดขึ้นมาทันที สถานที่แห่งนี้มีประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่จริงๆ!

สถานที่แห่งนี้คือหลุมศพของพุทธะโบราณที่อยู่ในอาณาจักรแห่งความเป็นอมตะ เรื่องนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่างกาย

“นี่คือของเหลวศักดิ์สิทธิ์จริงๆหรือ?” ชายหนุ่มคนหนึ่งเกือบจะพูดติดอ่าง สระน้ำนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว

แน่นอนว่ายังมีคนที่เชื่อว่าสถานที่แห่งนี้มีความลับที่ยิ่งใหญ่มากกว่านี้อย่างแน่นอนจริงๆ เพราะเพียงแค่ชื่อของมันก็มีความเกี่ยวข้องกับวัฏสังขาร เห็นได้ชัดว่าทะเลสาบแห่งนี้มีความพิเศษเพียงใด

แต่ใครจะกล้าเข้าไปตรวจสอบ?

แม้ว่าจะมีคนมากมายอยู่ที่นี่แต่ก็มีเพียงราชสีห์ผู้กล้าเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถลงไปในสระโดยไม่ตาย ทุกคนจึงทำได้เพียงต้องไว้หน้ามันเล็กน้อยโดยไม่เปิดเผยความคิดที่อยู่ภายในออกมา

อย่างไรก็ตามหากเป็นเช่นนี้จะนำหีบนั้นขึ้นมาได้อย่างไร? เรื่องนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกปวดหัวเป็นอย่างมากหากราชสีห์ผู้กล้าไม่สามารถลงไปเอาหีบใบนั้นกลับคืนมาได้พวกเขาจะทำอย่างไร

ราชสีห์ผู้กล้าไม่สนใจที่จะสนทนาสืบต่อ มันมุ่งเน้นสมาธิไปที่การทำให้ร่างกายของตัวเองเป็นสีทองศักดิ์สิทธิ์เพื่อสร้างรากฐานสำหรับการเป็นราชาอมตะพุทธะโบราณในอนาคต

บรรพบุรุษของพวกมันเคยติดตามรับใช้ราชาอมตะพุทธโบราณมาก่อน ดังนั้นพวกมันจึงเข้าใจดีว่ามรดกชิ้นนี้มีคุณค่ามากแค่ไหน

ในฝั่งของพวกมันมีผู้ใดบ้างไม่ทราบถึงความสำเร็จของราชาอมตะพุทธะโบราณ

“ว่ากันว่าในตอนนั้นหลังจากที่พวกเราปราบปรามเก้าสวรรค์จนราบคาบหมดแล้วทุกคนต่างคิดว่าสถานที่แห่งนี้จะเต็มไปด้วยเสถียรภาพ ใครจะไปคาดคิดว่าหลังจากวิ่งเข้าไปในวัดเล็กๆแห่งหนึ่งโดยไม่ได้ตั้งใจ จะทำให้กองทัพของพวกเราได้รับความสูญเสียอย่างแสนสาหัสด้วยฝีมือของพระเพียงไม่กี่รูป”

“เรื่องนี้ข้าก็เคยได้ยินมาบ้าง ว่ากันว่าพระพวกนั้นยังมีอายุน้อยทั้งสิ้น แต่พวกเขาถึงกับสามารถสังหารผู้เชี่ยวชาญของพวกเราจนเกือบหมดกองทัพ”

เมื่อกล่าวถึงสายเลือดนี้จะมีตำนานมากมายให้เล่าขานสืบต่อกันมา

“สิงโตน้อยเจ้าแน่ใจหรือว่าจะสามารถลงไปเอาหีบใบนั้นมาได้อย่างแน่นอน” ผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งกล่าวออกมาด้วยความเป็นห่วง

“ข้าจะทำให้ดีที่สุดไม่ควรมีปัญหา!” สิงโตทองตอบ

มันก็ไม่มั่นถึงสิบส่วนเช่นกันเพราะถ้าตำนานเป็นเรื่องจริงสถานที่แห่งนั้นจะทำให้มันพบเจอกับอันตรายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ตามตำนานเล่าขานว่าแม้แต่บุคคลระดับราชาอมตะก็ยังถูกฝังไว้ตรงนั้น

บนฝั่งทุกคนกังวลกลัวว่าพวกเขาจะไม่สามารถเอาหีบไม้นั่นกลับมา หากเป็นเช่นนั้นพวกเขาคงไม่สามารถหลีกเลี่ยงการลงโทษของจักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญได้