223 -  กำลังเสริม

223 -  กำลังเสริม

ในส่วนลึกของป่าอสูรสวรรค์ร่างกายของสือฮ่าวเต็มไปด้วยบาดแผลมีบางส่วนทะลุจากด้านหน้าไปถึงด้านหลัง กระดูกของเขาแตกหักจนไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัด

เขาหอบหายใจอย่างหนัก หลังจากต้องทนทุกข์ทรมานจากการตามล่าของผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเอง อาการบาดเจ็บของเขานั้นน่ากลัวเป็นอย่างมากแม้แต่วิญญาณดั้งเดิมของเขาก็เกือบดับสูญไป

ตง!

เขาดื่มยาล้ำค่าชนิดหนึ่ง แสงสีทองพุ่งขึ้นฟ้ากลิ่นหอมหวานกระจายออกมากระทบจมูกทันที หลังจากนั้นร่างกายของเขาก็เริ่มฟื้นตัวอย่างที่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่า

นี่คือยาล้ำค่าที่เขาได้รับจากถ้ำใต้ดินในเทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์ซึ่งก่อนหน้านี้เคยถูกใช้โดยวัวทองคำตัวนั้น

ถ้าเขาไม่มีของเหลวล้ำค่านี้สือฮ่าวคงจะตายไปนานแล้ว

ระหว่างทางเขาได้รับบาดเจ็บที่คุกคามชีวิตหลายครั้ง ตามเหตุผลปกติเขาน่าจะเสียชีวิตไปหกหรือเจ็ดครั้งแล้ว

แต่ละครั้งเขาจะพึ่งพาของเหลวศักดิ์สิทธิ์ประเภทนี้เพื่อทำให้สามารถฟื้นตัวได้

ในความเป็นจริงมีสองหรือสามครั้งที่ร่างกายของสือฮ่าวถึงกับแตกสลาย แต่เขาก็ยังคงกลับมาจากประตูนรก

“รอก่อนเถอะเมื่อข้าฝ่าทะลุจะถึงวันตายของพวกเจ้า!”สือฮ่าวพูดกับตัวเอง เขาดื่มของเหลวสีทองอีกคำหนึ่ง อาการบาดเจ็บของเขาก็หายเป็นปกติกระดูกทั้งหมดเชื่อมต่อกันเป็นที่เรียบร้อย เขาจึงไม่รอช้ารีบหนีไปทันที

เขาต้องการหาสถานที่ที่เหมาะสมเพื่อก้าวเข้าสู่อาณาจักรแยกตนเอง!

เขารู้สึกว่ารากฐานเต๋าของเขาแข็งแกร่งมั่นคงเพียงพอที่จะฝ่าทะลุแล้ว!

เพียงแต่สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยอันตรายจากศัตรู จึงยากสำหรับเขาที่จะหาสถานที่ที่เหมาะสม

“ฮวงนั่นเจ้าจริงๆเหรอ” ทันใดนั้นก็มีคนพูดเบาๆ เสียงของเขาส่งมาจากระยะไกล

สือฮ่าวหันกลับไปมองไปทางนั้น มีใครบางคนกำลังโบกมือให้เขา ดวงตาของสือฮ่าวปล่อยแสงเย็นออกมา เขาถูกค้นพบอีกครั้งหรือไม่?

หลังจากนั้นเขาก็มึนงงเพราะนี่คือคนที่สวมชุดเกราะจากเมืองจักรพรรดิ์

“เรามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือเจ้า!” บุคคลนั้นพูดอย่างตื่นเต้นด้วยภาษาของเก้าสวรรค์

สือฮ่าวรู้สึกสงสัยแม้แต่คนของเมืองจักรพรรดิ์ก็มาที่นี่?

จากนั้นอีกสองคนก็ปรากฏตัวขึ้น พวกเขาสวมชุดเกราะสีดำ ยิ่งไปกว่านั้นหอกเล่มหนึ่งยังชุ่มโชกไปด้วยเลือดของผู้เชี่ยวชาญต่างมิติเห็นได้ชัดว่าเขาเพิ่งลงมือสังหารเมื่อไม่นานมานี้

“พวกท่านทั้งหมดมาจากเมืองจักรพรรดิ์ใช่ไหม”สือฮ่าวถาม

“ถูกต้องเรามีรถศึกโบราณที่สามารถหลบหลีกศัตรูได้อย่างน่าอัศจรรย์ มันสามารถซ่อนตัวไปได้ทุกที่และยังเคลื่อนที่ได้เร็วมาก ซึ่งเป็นสาเหตุที่จนถึงตอนนี้ศัตรูยังไม่สามารถหาพวกเราเจอ” ผู้อาวุโสคนหนึ่งอธิบาย

ประตูมิติเปิดขึ้น แน่นอนว่ารถศึกโบราณปรากฏตัวออกมาอย่างรวดเร็ว สือฮ่าวนั้นระมัดระวังตัวมากเขายังไม่สามารถยืนยันได้ว่านี่เป็นคนจากเมืองจักรพรรดิ์จริงๆหรือไม่

ปา!

อย่างไรก็ตามทันทีที่ศพถูกโยนทิ้งลงมาจากรถก็ทำให้เขาหวั่นไหวและเปลี่ยนความคิดทันที

นี่คือศพของผู้ฝึกอาณาจักรปลดปล่อยตนเอง หว่างคิ้วของเขาถูกเจาะผ่านอย่างรุนแรง เลือดยังคงพุ่งออกมาไม่หยุดชัดเจนว่าเพิ่งถูกฆ่า

นี่คือผู้เชี่ยวชาญต่างมิติที่เมื่อสักครู่ยังไล่ตามสือฮ่าวอยู่

สือฮ่าวจำผู้ฝึกคนนี้ได้แม่นเพราะเขาเกือบถูกคนผู้นี้สังหารมา สองครั้งแล้ว!

สือฮ่าวไม่เคยคิดว่าคนๆนี้จะถูกฆ่าจริงๆ สิ่งนี้ทำให้เขาระบายลมหายใจอย่างโล่งอก เขามองไปที่อีกด้านหนึ่งและพูดว่า“ที่นี่อันตรายเกินไป!”

เขาแน่ใจแล้วว่าคนเหล่านี้เป็นคนจากเมืองจักรพรรดิ์ ในความเป็นจริงเขาไม่เคยคาดหวังว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาสนับสนุนเขาในป่าแห่งนี้

“เราต้องมาแม้ว่าจะมีอันตรายไม่น้อย ตราบเท่าที่เจ้ารอดชีวิตแม้ว่าพวกเราจะตายจนหมดก็ยังคุ้มค่า!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งเดินออกจากรถม้ากล่าวอย่างจริงจัง

เขาถือง้าวสงครามในมือ รอยเลือดบนปลายง้าวยังดูสดใหม่ ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนฆ่าผู้แข็งแกร่งอาณาจักรปลดปล่อยตนเองคนนี้

เอ็น?

สือฮ่าวจ้องมองอย่างว่างเปล่า เขาแน่ใจแล้วว่านี่คือผู้ฝึกฝนที่ยอดเยี่ยมจากเมืองจักรพรรดิ์ เพราะก่อนหน้านี้สือฮ่าวเคยเห็นเขาใสังหารศัตรูอย่างกล้าหาญในสนามรบ

ตอนนี้สือฮ่าวแน่ใจแล้วว่าไม่น่าจะมีปัญหานี่คือคนจากเมืองจักรพรรดิ์จริงๆ

“มันไม่คุ้มค่าเลยจริงๆ ถ้าข้ารู้ว่ามีคนมากมายที่เสียชีวิตเพื่อช่วยข้า มันคงเป็นเรื่องยากที่ข้าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้” สือฮ่าวกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ

“คุ้มค่าอย่างแน่นอน แม้จะรู้ว่าต้องตายพวกเราก็ยังคงจะทำแบบนี้!” ผู้อาวุโสคนนั้นถอนหายออกมา

เขามองไปที่หีบไม้ของสือฮ่าวและพูดว่า“คนจากฝั่งตรงข้ามต่างคุ้มคลั่งกับของชิ้นนี้ นั่นคือสาเหตุหลักที่เรามาไม่ใช่เพียงแค่ต้องช่วยเจ้าเท่านั้น แต่ยังต้องนำมันกลับไปที่เมืองจักรพรรดิ์เพื่อให้สิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่เหล่านั้นค้นคว้าความลับของมันออกมา”

นัยน์ตาของสือฮ่าวหดตัว เขาพยักหน้าและพูดว่า“ถูกต้องสิ่งนี้น่าจะไม่ธรรมดามันมีความลับมากมายซ่อนอยู่”

“สหายน้อยเจ้าได้รับมันมาระยะหนึ่งแล้ว เจ้าสังเกตเห็นอะไรแปลกๆเกี่ยวกับมันหรือไม่? เจ้ารู้วิธีการใช้งานของมันบ้างไหม” ผู้อาวุโสถามออกมาด้วยความสนใจ

“ไม่เลยข้าไม่สามารถเปิดมันออกด้วยซ้ำ” สือฮ่าวส่ายหัว

“ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสถานการณ์ใหญ่มากเกินไป สหายน้อยเมื่อเจ้าได้รับมันมาจากดินแดนอันชั่วร้าย ตอนที่หลุมศพเปิดออกมามันมีสัญญาณมงคลอะไรหรือไม่? ผู้เฒ่าถาม

“นี่…” สือฮ่าวขมวดคิ้ว

“สหายเต๋าทำไมต้องพูดพึมพำ?หีบใบนี้อาจเป็นกุญแจสำคัญบางทีมันอาจส่งผลให้เราชนะสงครามในครั้งนี้ก็เป็นได้! รีบบอกเราเถอะ!” ชายหนุ่มคนหนึ่งกระตุ้น

“เรื่องนี้เจ้าสอดปากได้หรือ!” ผู้อาวุโสจ้องมองมาที่เขาทันที

“สหายน้อยเราควรรีบออกไปกันเถอะ ที่นี่อันตรายเกินไป นอกจากผู้บ่มเพาะต่างมิติแล้วยังมีคนทรยศจากเมืองจักรพรรดิ์อีกด้วย!” ผู้อาวุโสกัดฟันด้วยความโกรธ

“คนทรยศจากเมืองจักรพรรดิ์?” สือฮ่าวรู้อยู่แล้วว่าเมืองจักรพรรดิมีคนทรยศ เพียงแค่ว่าเขาไม่ได้แสดงออกมาชั่วคราว

“ถูกต้องมีบางคนที่ไปเข้าร่วมกับศัตรู เราต้องรีบออกไปเดี๋ยวนี้!” ผู้อาวุโสกล่าวเชิญสือฮ่าวขึ้นไปบนรถศึก

“แย่แล้วศัตรูปรากฏตัว!” ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งร้องด้วยความตกใจ

สือฮ่าวถอนหายใจเขาก็รู้สึกได้เช่นกัน ด้านหลังถูกปิดผนึกโดยผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังไม่สามารถกลับออกไปได้

"ไป!" ผู้อาวุโสคนนั้นรีบวิ่งนำสือฮ่าวขึ้นรถม้าออกไปอย่างรวดเร็ว

“ไม่ต้องกังวลรถศึกคันนี้เป็นสิ่งประดิษฐ์ล้ำค่าหายาก มันน่าจะพาพวกเรากลับไปยังเมืองจักรพรรดิได้อย่างราบรื่น!” ชายวัยกลางคนกล่าวพยายามทำให้สือฮ่าวรู้สึกสบายใจมากขึ้น

รถศึกสีทองคันนี้เร็วมากเคลื่อนตัวผ่านป่าโบราณราวกับสายฟ้า ที่ด้านนอกของมันพร่ามัวด้วยพลังแห่งความโกลาหลยากแก่การตรวจจับ

เหมือนกับที่ชายวัยกลางคนบนรถพูด นี่เป็นสิ่งประดิษฐ์ล้ำค่าที่น่าเกรงขาม ไม่เพียงแต่เร็วมากเท่านั้น แต่ยังสามารถหลบหลีกศัตรูได้อย่างมีประสิทธิภาพอีกด้วย

“สหายน้อยเจ้าจะว่าอย่างไรหากชายชราผู้นี้จะขอดูหีบใบนั้นสักหน่อย” ผู้อาวุโสคนนั้นถาม

เขาเอ่ยชื่อของเขามานานแล้วโดยบอกว่าเขาคืออี้ฉวนผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเองจากเมืองจักรพรรดิ์

สือฮ่าวพยักหน้าและยื่นหีบไม้ไป ในขณะนี้ทุกคนบนรถศึกต่างเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

อี้ฉวนลูบไล้มือไปตามหีบไม้อย่างระมัดระวัง แต่ไม่ว่าเขาจะใช้พลังศักดิ์สิทธิ์หรือการรับรู้ทางจิตวิญญาณอย่างไรก็ไม่มีผล หีบไม้นี้ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใดๆออกมา

ผู้อาวุโสขมวดคิ้วพยายามครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ก็ไม่มีผล

“นี่คือสมบัติจากสถานที่อันตรายนั้นจริงๆหรือ” ชายหนุ่มกล่าวด้วยความสงสัย

นิ้วของอี้ฉวนส่องประกายเขาใช้กำลังพยายามเปิดหีบใบนี้ออก คนอื่นๆต่างเฝ้าดูอย่างประหม่า แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามอย่างไรก็ยังไม่สามารถทำอะไรได้

เขาเป็นผู้ฝึกฝนที่ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรปลดปล่อยตนเอง แต่เขาก็ไม่สามารถเปิดหีบไม้นี้

ใบหน้าของสือฮ่าวยังคงสงบ เขาคาดการณ์ผลลัพธ์นี้ได้ก่อนแล้ว

“น่าละอายนักชายชราคนนี้ตื่นเต้นเกินไป ยังหวังว่าสหายน้อยจะไม่ถือโทษโกรธข้า” ผู้อาวุโสอี้ฉวนกล่าวขอโทษ เขาส่งหีบไม้คืนให้สือฮ่าว