บทที่ 19: คดีฆาตกรรมแก๊งอิทธิพล โอกาสครั้งใหม่
บทที่ 19: คดีฆาตกรรมแก๊งอิทธิพล โอกาสครั้งใหม่
ฉินหมิงรีบเผ่นกลับมายังลานบ้านเล็กๆ ของตนราวกับหนีตาย
เขาสะบัดมือกลับไปลงกลอนประตูอย่างแน่นหนา แล้วพิงแผ่นประตูหอบหายใจอย่างหนัก
จนกระทั่งบัดนี้ เขาถึงรู้สึกว่าความเย็นเยียบที่ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจได้จางหายไปบ้างแล้ว
เขามีลางสังหรณ์อันแรงกล้า
อำเภอชิงหนิวที่ดูสงบสุขแห่งนี้ เปรียบเสมือนฝีหนองที่เริ่มเน่าเฟะ
สิ่งที่เขาเคยเจาะทำลายไปก่อนหน้านี้ เป็นเพียงจุดเล็กๆ ที่ไม่สลักสำคัญบนผิวเผินเท่านั้น
ส่วนสิ่งที่ร้ายแรงถึงชีวิตอย่างแท้จริงนั้น ยังห่างไกลจากการถูกเปิดโปง
“ฟู่...”
เขาถอนหายใจยาว พยายามสงบสติอารมณ์ของตนเอง
“ห้ามลนลานเด็ดขาด”
เขาบอกกับตัวเองในใจ
“ยิ่งอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ยิ่งต้องเยือกเย็น”
เขารู้ดีว่า ด้วยพละกำลังอันน้อยนิดของตนในตอนนี้ การไปสืบเสาะความลับของนายอำเภอเฉียนอู๋ย่ง
ไม่ต่างอะไรกับการเอาไข่ไปกระทบหิน หรือรนหาที่ตาย
“ต้องสงวนท่าทีไว้ก่อน!”
“เรื่องสำคัญที่สุดในตอนนี้ คือการยกระดับความสามารถของข้า!”
ฉินหมิงกำหมัดแน่น
มีเพียงการครอบครองพลังที่มากพอจะป้องกันตัว หรือกระทั่งบดขยี้ทุกสิ่งได้
เขาถึงจะมีคุณสมบัติพอที่จะ... คว่ำกระดานของโลกใบนี้!
เขาเก็บงำความลับของนายอำเภอไว้ในใจชั่วคราว
เขาตัดสินใจที่จะพัฒนาตนเองอย่างเงียบๆ ต่อไป สะสมกำลังความสามารถ
รอจนกว่าโอกาสจะสุกงอม ค่อยไปแตะต้องแดนต้องห้ามนั้น
ทว่า
เขาอยากจะอยู่อย่างสงบ
แต่ปัญหากลับมักจะวิ่งเข้ามาหาเองเสมอ
วันรุ่งขึ้น ณ ที่ว่าการอำเภอ
ข่าวที่น่าตกตะลึงข่าวหนึ่ง ได้สร้างความโกลาหลไปทั่วทั้งอำเภอชิงหนิว
แก๊งอิทธิพลเจ้าถิ่นที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ—แก๊งอสรพิษเขียว เกิดเรื่องขึ้นแล้ว!
หัวหน้า “หอเสือดาว” ของแก๊งอสรพิษเขียว ซุนเป้า ผู้มีฉายาว่า “เฉียนเป้าจื่อ”
ถูกพบเป็นศพอยู่ในบ่อนพนัน “ซื่อไห่ทง” ที่ตนเองเป็นเจ้าของ!
สภาพศพน่าอนาถอย่างยิ่ง!
ทันทีที่ข่าวนี้แพร่ออกไป ทั้งเมืองก็สั่นสะเทือน
ต้องรู้ไว้ว่า แก๊งอสรพิษเขียวในอำเภอชิงหนิวนั้น คือเจ้าพ่อตัวจริง!
มีสมาชิกหลายร้อยคน ยึดครองฝั่งตะวันตกของเมือง และผูกขาดธุรกิจนอกกฎหมายส่วนใหญ่ในอำเภอ
อย่าว่าแต่ชาวบ้านธรรมดาเลย แม้แต่เจ้าหน้าที่ในที่ว่าการอำเภอเมื่อเห็นคนของแก๊งอสรพิษเขียว ก็ยังต้องหลีกทางให้อย่างนอบน้อม
บัดนี้ หัวหน้าหอคนหนึ่งในแก๊ง กลับต้องมาตายอย่างไม่ทราบสาเหตุในถิ่นของตัวเอง
นี่มันเป็นการตบหน้าแก๊งอสรพิษเขียวอย่างจัง!
“โครม!”
ซูเลี่ยเตะโต๊ะกระเด็นด้วยเท้าเดียว พลางลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าเขียวคล้ำ
“คิดจะก่อกบฏรึ! นี่มันคิดจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินกันแล้ว!”
เขาคำรามลั่น
“ไร้ขื่อแป! กลางวันแสกๆ มีคนตาย แก๊งอสรพิษเขียวของมันกล้าดียังไงมาปิดล้อมที่เกิดเหตุ ไม่ยอมให้ทางการเข้าไปยุ่งเกี่ยว?!”
“เจ้าจ้าวฉิงนั่นมันคิดจะทำอะไร? มันอยากจะก่อกบฏรึไง?!”
ในขณะนั้น ซูเลี่ยนำมือปราบกลุ่มหนึ่งมา แต่กลับถูกขวางไว้ที่หน้าประตูบ่อนพนันซื่อไห่ทง ตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ประตูใหญ่ของบ่อนพนันถูกสมาชิกแก๊งอสรพิษเขียวหลายสิบคนที่ถือไม้พลองปิดกั้นไว้จนมิดชิด
หัวหน้าแก๊งอสรพิษเขียว จ้าวฉิง ผู้มีฉายาว่า “มังกรหน้าเขียว” นั่งคุมเชิงด้วยตนเอง
ประกาศว่าจะจัดการสะสางคนในบ้านเอง เพื่อตามหาฆาตกร ไม่รบกวนทางการให้ลำบาก
คำพูดเช่นนี้ เท่ากับโยนหน้าตาของที่ว่าการอำเภอลงบนพื้นแล้วกระทืบซ้ำอย่างแรง
ซูเลี่ยโกรธจนควันออกหู แต่ก็ไม่กล้าสั่งบุกเข้าไปจริงๆ
แก๊งอสรพิษเขียวเป็นเจ้าถิ่น สมาชิกก็ดุร้าย
หากลงมือกันจริงๆ ฝ่ายที่เสียเปรียบย่อมต้องเป็นพวกมือปราบอย่างพวกเขาแน่นอน
หัวหน้าแก๊งจ้าวฉิงเอง ก็เป็นยอดฝีมือขั้นพลังฟ้าหลังกำเนิดระดับห้า
ในสถานที่เล็กๆ อย่างอำเภอชิงหนิว ถือได้ว่าเป็นสุดยอดฝีมือแล้ว
ซูเลี่ยจนปัญญาทำอะไรเขาไม่ได้ ได้แต่ร้อนใจอยู่ข้างนอก
ฉินหมิงก็ถูกเรียกตัวมายังที่เกิดเหตุด้วย
ในฐานะอู่จั้วเพียงคนเดียว และเป็นคนที่ “มีชื่อเสียง” ที่สุดในที่ว่าการตอนนี้ เขาจำเป็นต้องมายังที่เกิดเหตุฆาตกรรมเพื่อรอรับคำสั่ง
เขายืนอยู่ด้านหลังของฝูงชน มองไปยังบ่อนพนันที่ถูกล้อมเอาไว้แต่ไกล
ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉยไม่ไหวติงเช่นเคย
แต่ในใจของเขากลับเกิดความ... ปรารถนาขึ้นมาสายหนึ่ง
มีคนตาย
และมีแนวโน้มสูงว่าไม่ใช่คนธรรมดา
นั่นหมายความว่า... มีห่อประสบการณ์ใหม่ให้เก็บแล้ว!
สายตาของเขาจับจ้องเขม็งขึ้นเล็กน้อย
【เนตรทะลวงมายา】เปิดใช้งานอย่างเงียบเชียบ
สายตาของเขาทะลุผ่านฝูงชนหลายชั้น ทะลุผ่านประตูที่ปิดสนิท และจับจ้องไปยังภายในบ่อนพนัน
ภายในบ่อนพนัน สภาพเละเทะเกลื่อนกลาด
โต๊ะเก้าอี้ล้มระเนระนาด อุปกรณ์การพนันกระจัดกระจายเต็มพื้น
บนพื้นที่ว่างตรงกลาง มีศพหนึ่งนอนอยู่
นั่นน่าจะเป็นหัวหน้าหอซุนเป้า
ในสายตาของฉินหมิง บนศพของซุนเป้ามีไอลางสีเทาซึ่งเป็นตัวแทนของความตายแผ่ปกคลุมอยู่
แต่ท่ามกลางไอแห่งความตายสีเทานั้น
เขายังเห็นไอสีขาวสายหนึ่ง... แม้จะเจือจางมาก แต่กำลังค่อยๆ สลายไป!
นั่นไม่ใช่ไอหยาง และก็ไม่ใช่ไอหยิน!
แต่เป็นพลังงานชนิดหนึ่งที่... เข้มข้นกว่า และก้าวร้าวกว่า!
หัวใจของฉินหมิงเต้นกระตุกอย่างแรง!
นี่คือ... พลังลมปราณภายใน?!
ผู้ตายถูกสังหารโดยยอดฝีมือ!
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับคดีฆาตกรรมที่อาจเกี่ยวข้องกับ “การบำเพ็ญเพียรวิถียุทธ์” อย่างแท้จริง!
ความปรารถนาในใจของเขายิ่งรุนแรงขึ้น!
ชันสูตรศพนี้!
จะสามารถ... เปิดได้เคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรที่แท้จริงหรือไม่?!
ในขณะที่ความคิดในใจของฉินหมิงกำลังปั่นป่วน
สถานการณ์ก็พลันตึงเครียดขึ้น!
“หลีกทางให้ข้า!”
เสียงตวาดอันใสดังกังวานขึ้น
ซูชิงจู๋ในชุดทะมัดทะแมง มือถือดาบยาวที่ชักออกจากฝัก คิ้วเรียวดั่งใบหลิวตั้งชัน ดวงตากลมโตเบิกกว้าง
นางไม่สนใจการห้ามปรามของซูเลี่ย ตรงไปยังประตูบ่อนพนันและคิดจะบุกเข้าไป!
“ข้าอยากจะเห็นนัก ว่าใครกล้าขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของทางการ!”
นางเป็นเพียงสตรี แต่กลับมีบารมีข่มบุรุษทุกคนในที่นั้น!
“พรึ่บพรั่บ—!”
สมาชิกแก๊งอสรพิษเขียวที่ขวางประตูอยู่ รีบกรูกันเข้ามาล้อมทันที!
ไม้พลองในมือต่างชี้ไปยังซูชิงจู๋พร้อมเพรียงกัน!
ชายร่างกำยำผู้มีรอยแผลเป็นบนใบหน้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบว่า:
“มือปราบซู พวกเรานับถือว่าท่านเป็นลูกผู้หญิงใจเด็ด แต่หัวหน้าแก๊งของพวกเรามีคำสั่ง ห้ามผู้ใดเข้าไปข้างในเด็ดขาด!”
“หากท่านก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ก็อย่าหาว่าไม้พลองของพวกข้าไม่มีตาแล้วกัน!”
บรรยากาศตึงเครียดขึ้นในบัดดล!
“ชิงจู๋! กลับมา!”
ซูเลี่ยทั้งร้อนใจทั้งโกรธ ตะคอกเสียงดัง
แต่ซูชิงจู๋กลับไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว
ตั้งแต่เล็กนางก็เกลียดชังท่าทีหยิ่งผยองของพวกนักเลงอันธพาลเหล่านี้ที่สุด
วันนี้ยิ่งถูกจุดไฟโทสะให้ลุกโชนขึ้นอย่างเต็มที่
ฉินหมิงมองภาพตรงหน้า แววตาฉายประกายหลักแหลม
เขารู้
โอกาส... ของเขามาถึงแล้ว!
เขารีบเดินไปอยู่ข้างกายซูเลี่ยที่กำลังหัวเสียอย่างหนัก
แล้วกดเสียงให้ต่ำลง พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เร่งรีบและได้ยินกันเพียงสองคน
“ท่านหัวหน้ามือปราบซู”
“ท่านว่า... นี่เป็นการต่อสู้ภายในแก๊ง ศัตรูชิงตำแหน่ง?”
“หรือว่า... มีศัตรูจากภายนอกบุกรุกเข้ามาเพื่อเจตนาล้างแค้น?”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง
“ลักษณะของสองกรณีนี้ แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงนะขอรับ”
“หากพวกเราสามารถช่วยพวกเขาตามหาฆาตกรตัวจริงได้”
“ไม่เพียงแต่จะแสดงถึงบารมีของที่ว่าการอำเภอเรา แต่ยังสามารถ... ถือโอกาสสร้างบุญคุณครั้งใหญ่ให้แก่แก๊งอสรพิษเขียวนี้ได้อีกด้วย?”