179 - ดินแดนต้องห้าม

179 - ดินแดนต้องห้าม

สือฮ่าวพบว่ามันยากที่จะทนได้จริงๆ เพียงแค่ไก่ที่เลี้ยงโดยอัศวินแห่งความตายในเขตหลุมฝังศพโบราณก็เป็นหงส์เพลิงที่แท้จริงก่อนที่มันจะสูญเสียขน? ฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว! เขาไม่เชื่อเรื่องนี้อย่างเด็ดขาด

“ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้าก็ลืมมันซะ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดมีข่าวลือว่ามันล้มเหลวในการนิพพานด้วยเปลวไฟและจากนั้นก็มีผู้ยิ่งใหญ่ก็เสนอที่พักพิงให้ หลังจากถูกฝังอยู่ในหลุมฝังศพล้ำค่ามานานหลายปีในที่สุดมันก็กลายเป็นไก่ที่ต้องเฝ้าประตูเท่านั้น”

เมื่อเขาได้ยินเช่นนี้สือฮ่าวก็อยากจะกลอกตาของตัวเอง หากนี่เป็นเรื่องจริงประวัติศาสตร์และพื้นที่ต้องห้ามของเขตหลุมฝังศพโบราณมันจะไม่น่ากลัวเกินไปเหรอ!

“ทำไมซือถูกับอันหลานไม่เข้าไปตรงนั้นล่ะ? ข้าแค่อยากเห็นว่าใครจะดุร้ายกว่ากัน!” สือฮ่าวบ่นพึมพำ

“หากมีใครกล้าล่วงล้ำเข้ามาในดินแดนของพวกเราหากตระกูลของผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นทราบเขาจะได้รับการจัดการอย่างสาสม” อัศวินแห่งความตายกล่าวด้วยสีหน้ามึนงงพร้อมกับไอสังหารที่เย็นชา

“ เป็นแค่เรื่องไร้สาระ หากมียาเซียนอาศัยอยู่ในเขตหลุมฝังศพโบราณพวกเขาจะไม่กลัวว่าจะถูกกัดเซาะหรือ? ยิ่งไปกว่านั้นต้นไม้เซียนต้องไม่ได้มีแค่ต้นเดียวอย่างแน่นอนแล้วพวกเขาจะยินยอมกลายเป็นโลงศพเหรอ? มันไร้สาระสิ้นดี! ต้นไม้เทพสวรรค์สีแดงหัวเราะเยาะไม่เชื่อที่อัศวินแห่งความตายพูดเลยแม้แต่น้อย

ในความคิดของมันยาเซียนและต้นไม้เซียนจะตกต่ำไปถึงระดับนั้นได้อย่างไร?

“เจ้าคิดว่าในส่วนลึกของเขตหลุมฝังศพโบราณจะเต็มไปด้วยพลังแห่งความตายหรือ?” อัศวินแห่งความตายมองไปที่ต้นไม้เทพสวรรค์จากนั้นบอกใบ้ให้มันตรวจดูหม้อในมือของสือฮ่าวอย่างระมัดระวัง “สิ่งนี้เรียกว่าดินฝังศพเป็นหนึ่งในสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดในเขตหลุมฝังศพโบราณของเรา!”

นอกจากนี้ยังอธิบายเพิ่มเติมว่า“ด้วยดินแห่งชีวิตประเภทนี้แม้ว่าต้นไม้เซียนจะถูกตัดลงมา แต่ก็ยังสามารถสร้างร่างใหม่ขึ้นมาได้พลังของมันจะไม่เสียหายมากนัก”

ถ้ามันเป็นอย่างที่พูดมันก็น่าตกใจเกินไปแล้ว ผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งที่เปลี่ยนลำต้นของต้นไม้เซียนให้กลายเป็นโลงศพนี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจจริงๆ

“ข้าเริ่มอิจฉาเขตหลุมฝังศพนิดหน่อยแล้ว ไม่มีทางให้ข้าไปได้จริงๆหรือ” สือฮ่าวมองไปที่อัศวินแห่งความตาย เขารู้สึกราวกับว่าถ้าเขาไม่สามารถจับยาเซียนอย่างน้อยหนึ่งต้นเขาจะไม่สามารถยอมรับมันได้

“เจ้าเห็นมันเมื่อไหร่” ต้นไม้เทพสวรรค์สีแดงถาม

“ข้าเคยเห็นมันก่อนที่จะนอนหลับเพราะก่อนหน้านี้ข้าไปที่นั่นสองสามครั้ง” อัศวินแห่งความตายตอบกลับ

“การนอนหลับแต่ละครั้งจะอยู่ได้นานแค่ไหน?” ต้นไม้เทพสวรรค์สีทองถาม

“หนึ่งแสนปีคือเวลาที่สั้นที่สุดบางทีมันอาจจะยาวนานเทียบเท่ากับยุคที่ยิ่งใหญ่ยุคหนึ่งก็ได้” มันพูดออกมาแบบนี้

สือฮ่าวพูดไม่ออกทันที การนอนหลับเพียงครั้งเดียวกินเวลาเกือบตลอดไปคนเราควรจะมีชีวิตอยู่อย่างไร? ถ้าเราหลับไปแบบนี้จะมีศัตรูเหลืออีกไหมในโลกนี้?

“ไม่มีทางที่เจ้าจะพาข้าไปยังเขตฝังศพโบราณได้จริงหรือ” สือฮ่าวถามอีกครั้งพร้อมกับดูว่ามีทางหรือไม่

“มันไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เลย แต่มันจะมีโอกาส 9 ส่วนที่เจ้าจะตายอยากลองดูไหม” อัศวินแห่งความตายมองมาที่เขาอย่างเหม่อลอย

“นี่…”สือฮ่าวไม่ต้องการทิ้งชีวิตของตัวเอง หลังจากคิดสักนิด“เจ้าพาข้าไปดูด้านนอกพื้นที่ฝังศพได้ไหม”

ด้านข้างต้นไม้เทพสวรรค์ทั้งสองมีอาการวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย เจ้าหนูนี่กล้าเกินไปจริงๆใช่มั้ย? เขาต้องการเข้าไปในพื้นที่ฝังศพ? เขาเบื่อกับการมีชีวิตอยู่หรือเปล่า!

“เราต้องออกจากเทือกเขาแล้วมุ่งหน้าไปที่นี่” อัศวินแห่งความตายวาดแผนที่เรียบง่ายบนพื้นดิน

ร่างกายของสือฮ่าวเริ่มแข็งเกร็งขึ้นเล็กน้อยก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาไม่เคยคิดเลยว่ามันจะเป็นสถานที่แห่งนั้นจริงๆ!

“ไปข้าต้องไปดู!”สือฮ่าวพยักหน้าโดยไม่ลังเล เป็นเพราะสถานที่ที่พวกเขามุ่งหน้าไปนั้นเป็นเป้าหมายของเขาตลอดมา

นี่คือพื้นที่ที่ระบุไว้ในแผนที่หนังสัตว์ร้ายอยู่ติดกับเทือกเขา ยาศักดิ์สิทธิ์, ป่าอสูรสวรรค์และพื้นที่หลุมฝังศพโบราณซึ่งเป็นเขตอันตรายอย่างถึงที่สุด

สือฮ่าวเริ่มเตรียมการของเขา เขาตั้งหน้าตั้งตารอสิ่งนี้ด้วยความปรารถนาที่จะเข้าใจพื้นที่ฝังศพและไปถึงส่วนลึกของมัน

แน่นอนว่าเขาต้องไปอยู่แล้ว เขากำลังจะค้นหาโชควาสนาตามธรรมชาติที่น่าอัศจรรย์ในสถานที่แห่งนั้นที่บันทึกโดยผิวหนังของสัตว์ร้ายโบราณ

“เจ้าทั้งสองจะไปด้วยหรือเปล่า” สือฮ่าวถามต้นไม้เทพสวรรค์ทั้งสอง

"แน่นอน!"

สือฮ่าวและอัศวินแห่งความตายคอยเฝ้าดูพวกมัน กระบวนการนี้ลึกลับมากต้นไม้โบราณสองต้นปะทะกันในความว่างเปล่า ในทันใดนั้นหลังจากเสียงดังกึกก้องปราณแห่งชีวิตก็แผ่ออกมาด้านนอก

ในอากาศการระเบิดของหมอกเซียนพุ่งขึ้นอย่างรุนแรง สามารถเห็นรากทั้งสองผสานเข้าด้วยกันกลายเป็นหนึ่งเดียว

นี่คือรากต้นไม้เซียนที่แท้จริง หลังจากที่พวกมันเชื่อมต่อกันแล้วปราณแห่งชีวิตก็รุ่งเรืองขึ้นด้วยพลังอันมากมายมหาศาล

ฮัวลาล่า!

กิ่งก้านและใบไม้พลิ้วไหวปล่อยเสียงฮัวฮัว ปราณเซียนถูกปลดปล่อยออกมาเหมือนสายน้ำที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตอย่างน่าอัศจรรย์

ในที่สุดร่างของต้นไม้ก็เป็นสีแดงสดใสปลดปล่อยแสงสีทองริบหรี่ออกมา ต้นไม้ทั้งสองผสานเข้าด้วยกันกลายเป็นความสมดุลอย่างหนึ่ง อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่การเสร็จสิ้นของการเปลี่ยนแปลง

พวกมันต้องการเวลาเป็นจำนวนมาก!

จิ!

ต้นไม้ที่รวมเข้าด้วยกันพุ่งเข้าไปในหม้อหยั่งรากในดินแห่งชีวิตเพื่อดูดซับพลัง

“ข้าก็จะนอนเหมือนกันจะใช้เวลาครึ่งยุคที่ยิ่งใหญ่ในการบ่มเพาะด้วยตนเอง” ต้นไม้โบราณกล่าวโดยลอกเลียนวิธีการพูดของอัศวินแห่งความตายอย่างสิ้นเชิง

สือฮ่าวไม่เชื่อว่ามันจะหลับได้นานขนาดนั้นเขาคิดว่ามันจะตื่นขึ้นมาในไม่ช้า “นอนไปเถอะหลังจากที่พวกเจ้าฟื้นขึ้นมาข้าก็จะค้นพบต้นไม้เทพสวรรค์อีกสองต้นแล้ว!”

หลังจากนั้นสือฮ่าวได้พบกับผู้บ่มเพาะจากต่างมิติสองสามคน เขายกกระบี่เซียนขึ้นมาตัดพวกมันเป็นสองท่อนอย่างไร้ความเมตตา

เมื่อพวกเขาได้พบผู้แข็งแกร่งอาณาจักรปลดปล่อยตนเองหมอกสีดำจะพุ่งออกไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้อัศวินแห่งความตายกวาดล้างพวกเขาทั้งหมดด้วยตนเอง

“คนเหล่านี้กำลังวางแผนบางอย่าง พวกเขาไม่เพียงต้องการสังหารข้า แต่พวกเขายังต้องการจับปลาตัวใหญ่กว่าด้วย พวกเขาคิดจะใช้ข้าหลอกล่อผู้อาวุโสใหญ่มาที่นี่” สือฮ่าวพูดกับตัวเอง ก่อนออกจากเทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์เขากังวลอย่างมาก

เป็นเพราะเขาเห็นเบาะแสบางอย่าง อีกด้านหนึ่งอาจมีการสุ่มกำลังไว้โจมตีผู้อาวุโสใหญ่ พวกมันซ่อนตัวอยู่ข้างนอกเงียบๆ รอให้คนของเมืองจักรพรรดิ์มาช่วยเขา

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ได้รับข้อมูลที่เป็นรูปธรรม เขารู้จากปากของเชลยว่ามีบรรพบุรุษโบราณซึ่งเป็นผู้สูงสุดอยู่นอกภูเขาจะสร้างค่ายกลไว้รอคอยผู้อาวุโสใหญ่มาติดกับ

สือฮ่าวรู้สึกไม่สบายใจเขาเดินไปมาอย่างกระวนกระวาย มันไม่มีประโยชน์ไม่ว่าเขาจะฆ่าสิ่งมีชีวิตบนภูเขาไปกี่ตัวแม้ว่าผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเองจะตายอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ยังยากที่เขาจะสงบลง

“เราต้องคิดหาวิธีเตือนโลกภายนอกไม่เช่นนั้นถ้าผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่นๆรีบมาที่นี่พวกเขาจะถูกซุ่มโจมตี!” สือฮ่าวกล่าว

เขาถามอัศวินแห่งความตายว่ามีทางไหม เป็นเพราะอาศัยแค่ตัวเองไม่มีทางที่เขาจะเข่นฆ่าเปิดทางออกไปได้ แต่ตอนนี้เขาต้องเตือนผู้คนจากเมืองจักรพรรดิจริงๆ

“มีวิธีแก้ปัญหาที่ง่ายมาก” คำตอบของอัศวินแห่งความตายก็รวบรัดเช่นกัน

"ข้าควรทำอย่างไรดี?" สือฮ่าวรู้สึกประหลาดใจ

“พื้นที่ฝังศพของเทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์ด้านล่างมีเส้นเลือดใต้ดินที่นำไปสู่ทะเลทรายอันยิ่งใหญ่พลังงานแห่งความตายจากสนามรบนั้นถูกดูดซับมาที่นี่ ข้าสามารถใช้สิ่งนี้เพื่อส่งข้อความได้” อัศวินแห่งความตายกล่าว

หลังจากนั้นไม่นานใต้ผืนทรายสีทองมีซากโครงกระดูกจำนวนมากโผล่ออกมา เป็นที่น่าตกใจอย่างยิ่ง

ญาณวิเศษของอัศวินแห่งความตายนั้นแปลกมากสามารถควบคุมซากศพเคลื่อนย้ายซากโครงกระดูกได้ดั่งใจนึก แม้จะอยู่ห่างไกลออกไป แต่ก็ยังมีประสิทธิภาพเช่นเดียวกัน

ในทะเลทรายอันยิ่งใหญ่มีตัวหนังที่ปะติดปะต่อกันผ่านซากโครงกระดูกคือสิ่งที่สือฮ่าวบอกให้อัศวินแห่งความตายเขียนไว้ล่วงหน้าโดยใช้สิ่งนี้เพื่อแสดงสิ่งที่สือฮ่าวต้องการจะพูดกับโลกภายนอก

ข้อความของสือฮ่าวนั้นเรียบง่ายมากโดยบอกให้โลกภายนอกรู้ว่าเขายังเป็นปกติดีและไม่ต้องการกำลังเสริม ตอนนี้เขากำลังร่วมมือกับอัศวินแห่งความตายโดยทำการสังหารหมู่ครั้งใหญ่ทำให้สิ่งมีชีวิตต่างถิ่นได้รับความสูญเสียอย่างแสนสาหัส

“ไม่ต้องมาช่วยข้า ข้ากำลังเตรียมกลบฝังผู้บุกรุกจากต่างมิติให้พวกมันประหลาดใจเล่น!”

ข้อความของสือฮ่าวกล่าวซ้ำแล้วซ้ำอีกว่ามีกับดักซ่อนอยู่ที่นี่ ไม่จำเป็นต้องให้คนในเมืองมาเสี่ยงเพื่อช่วยเหลือเขาตอนนี้เขาสามารถดูแลตัวเองได้เป็นอย่างดี