บทที่ 40 - ธุรกิจใหญ่และหลินเฟิงเลเวล 12

บทที่ 40 - ธุรกิจใหญ่และหลินเฟิงเลเวล 12

"เชี่ย คุณยังไม่ตาย!"

ปลายสายมีเสียงอุทานด้วยความตกใจของหูเฟย

แต่หลินเฟิงก็แปลกใจเหมือนกัน เจอกันแค่ครั้งเดียว หมอนี่จำเสียงเขาได้แม่น

"เรายังมีธุรกิจใหญ่ต้องคุยกัน"

"ในฐานะคนทำธุรกิจ ผมว่าคุณควรจะมีความมั่นใจในพาร์ทเนอร์ของคุณหน่อยนะ"

"ไม่งั้นใครจะกล้าวางใจส่งของให้คุณ"

น้ำเสียงทีเล่นทีจริงของหลินเฟิงแฝงคำเตือน หูเฟยจับสัญญาณได้ทันที รีบเปลี่ยนท่าที

"ใช่ครับ คุณหลิน ผมต้องขอโทษจริงๆ ที่เสียมารยาท ผมจะไปถึงด่านเก็บเงินภายในชั่วโมงครึ่ง รบกวนรอหน่อยนะครับ"

"แล้วก็ของในซูเปอร์มาร์เก็ตที่ด่านเก็บเงิน ผมจะแจ้งผู้ดูแลไว้ คุณหยิบใช้ได้ตามสบายเลย ถือเป็นการไถ่โทษที่ผมชิ่งหนีมาก่อน"

หลินเฟิงพยักหน้า เขาต้องวางมาดเข้าไว้ สำหรับหูเฟยแล้ว ตลาดตอนนี้ของขาดแคลน เขาคือฝ่ายที่ถือไพ่เหนือกว่า

"ชั่วโมงครึ่ง? นี่คุณหนีไปถึงเมืองจินเฉิงเลยเหรอ"

"ผมว่าคุณรีบหน่อยก็ดีนะ เพราะเสียงร้องนี่ มันจะดึงดูดลูกค้าคนอื่นมาเพียบเลย"

พูดจบ หลินเฟิงก็เอาโทรศัพท์ไปจ่อที่ปากแมลงสันหลังทมิฬ เสียงขู่ฟ่อที่คุ้นเคย ทำให้หูเฟยตระหนักถึงความเร่งด่วน

"หนึ่งชั่วโมงถึงแน่นอนครับ ต้องขออภัยจริงๆ ผมต้องใช้เวลา รวบรวมข้อเสนอที่คุณปฏิเสธไม่ลง"

หูเฟยพูดรัวเร็ว ฟังดูก็รู้ว่ารีบ แล้วก็วางสายไป

หลินเฟิงวางมือถือลง ยิ้มมุมปาก

ตอนนี้การอัปเกรด 2 เลเวลรวดของเขาเสร็จสมบูรณ์แล้ว

【หลินเฟิง Lv 12/19】

【พลังชีวิต 80 ความแข็งแกร่ง 75 จิตใจ 80】

【อุปกรณ์ ปืนกระสุนระเบิด Lv 12/19(กำลังอัปเกรด) คุณภาพสีแดง รถบ้านดัดแปลง Lv 11/19(เสียหายหนัก อัปเกรดได้) คุณภาพสีแดง】

【สกิล ตรวจสอบ อัปเกรด คัดลอก】

อัปเกรด 2 เวลรวดไม่มีอะไรเปลี่ยนมาก ค่าสถานะเพิ่มอย่างละ 20 แต้ม แต่ในช่องอุปกรณ์เตือนว่ารถบ้านอัปเกรดต่อได้

หลินเฟิงคิดดูแล้ว รอหูเฟยมาก่อนดีกว่า ดูว่าหมอนั่นจะให้อะไร แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเหลือวัสดุไว้หลอมรวมอัปเกรดเท่าไหร่

แต่กรามยักษ์ของแมลงสันหลังทมิฬเลเวล 14 คู่หนึ่ง ต้องเก็บไว้แน่ๆ หลินเฟิงไม่อยากให้รถบ้านชนทีเดียวหน้ายุบไปครึ่งคันอีก

พักผ่อนสักครู่ เฉินเหยียนเหยียนก็เก็บกวาดรถเสร็จ ขยะกองโตถูกโยนออกมา ผลไม้ผักเน่าเละ จานชามแตกกระจาย

เธอเปลี่ยนชุดใหม่ในห้องนอน ใส่เสื้อยืดของหลินเฟิงกับกางเกงยีนส์ขาสั้น

ขาขาวเรียวยาว สะดุดตาสุดๆ แม้ในที่แสงน้อย

"ต้องไปซื้อของที่ซูเปอร์ฯ พวกสบู่ยาสระผมเราไม่ได้หยิบมาจากวิลล่า ของพวกนั้นไม่กล้าใช้ด้วย"

เฉินเหยียนเหยียนทิ้งถุงขยะลงพื้น พูดขึ้น

หลินเฟิงพยักหน้า ฉวยโอกาสตอนที่ซูเปอร์ฯ ยังไม่เก็บของ ไปกวาดของฟรีมาหน่อยดีกว่า

"ได้ ไปหาเสบียงเพิ่มที่ซูเปอร์ฯ ฝั่งตรงข้ามกัน"

เฉินเหยียนเหยียนหยิบกระเป๋าตังค์ นึกอะไรขึ้นได้

"ตอนนี้เงินเฟดเดอรัลยังใช้ได้ไหม"

หลินเฟิงยักไหล่

"ใช้ได้ก็ใช้ได้แหละ แต่ค่าเงินตกฮวบฮาบ ที่นี่เป็นเขตสงครามด้วย ร้อยนึงอาจจะซื้อของไม่ได้เท่าสิบบาทเมื่อก่อน แถมซูเปอร์ฯ นั่นใช้ระบบแต้ม ขายให้เฉพาะเจ้าหน้าที่ภายใน"

เฉินเหยียนเหยียนหน้าจ๋อย

"งั้นทำไง ภารกิจเราถือว่าสำเร็จไหม น่าจะมีแต้มนะ"

หลินเฟิงพยักหน้า เดินไปที่ประตูอู่ซ่อมรถ เห็นหลิวเยว่ชีที่ระบายอารมณ์กับน้าเสร็จแล้ว พันผ้าพันแผลที่หัวเดินมา

"เธอพาหลิวเยว่ชีไปหยิบของในซูเปอร์ฯ ได้เลย อยากได้อะไรหยิบมาให้หมด"

"โดยเฉพาะพวกยา ยาห้ามเลือดอะไรพวกนั้น"

เฉินเหยียนเหยียนตาโต

"ฟรีเหรอ รางวัลภารกิจเหรอ"

หลินเฟิงมองพนักงานในซูเปอร์ฯ ฝั่งตรงข้ามที่กำลังแพ็คของ พูดเสียงเรียบ

"นี่คือของขวัญส่วนตัวจากหูเฟย บอกชื่อฉันก็พอ รีบไปเถอะ รองน้ำมาเติมถังด้วย"

ได้คำตอบจากหลินเฟิง เฉินเหยียนเหยียนก็ยิ้มแป้น เดินเข้ามาหอมแก้มหลินเฟิงฟอดใหญ่

"ดูท่าพาร์ทเนอร์ธุรกิจของเรา จะใจร้อนน่าดู"

ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน เฉินเหยียนเหยียนเริ่มปล่อยตัวกับหลินเฟิงมากขึ้น กล้าเล่นมากขึ้น

"หลังจากนี้คงไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม"

หอมเสร็จ เฉินเหยียนเหยียนก็ถามขึ้นมา

หลินเฟิงยิ้ม พยักหน้า

"เผ่าพันธุ์แมลงก็ต้องใช้เวลาฟื้นตัวเหมือนกัน"

"ทั้งสองฝ่ายต้องพักรบชั่วคราว แต่การปะทะย่อยๆ คงไม่ขาดสาย นี่เป็นโอกาสของเรา เธอต้องรีบปลุกพลังให้ได้"

เฉินเหยียนเหยียนส่งเสียงอื้ม แล้วบ่นอุบอิบ

"งั้นต้องมีเวลานอนแน่ๆ"

พูดไปก็เดินไปลากหลิวเยว่ชีตรงไปที่ห้างฝั่งตรงข้าม

มองแผ่นหลังเฉินเหยียนเหยียนเดินไป หลินเฟิงรู้สึกถึงความร้อนวูบวาบในตัวที่ยังหลงเหลือจากการอัปเกรด มันจั๊กจี้หัวใจ

เมื่อวานเพิ่งได้เสียกับพี่สะใภ้ นึกว่าปลงแล้ว แต่พอผ่านการต่อสู้เสี่ยงตายมา กิเลสและอารมณ์ดิบเถื่อนก็พุ่งพล่านขึ้นมาอีก อยากจะระบายออกให้สุดเหวี่ยง

ขาเรียวๆ ของเฉินเหยียนเหยียน เหมือนคันศรที่ง้างหัวใจชายหนุ่มให้เต้นรัว

หลินเฟิงให้คะแนนเต็มสิบไม่หัก

เห็นสองสาวไปช้อปปิ้ง หลินเฟิงก็นอนลงบนเก้าอี้ พักผ่อนต่อ หยิบมือถือมาไถดูข่าว

ข่าวอาชญากรรมโดยผู้ปลุกพลังผุดขึ้นมาเพียบ ทั้งความขัดแย้งระหว่างผู้ปลุกพลังกับคนธรรมดา หรือระหว่างผู้ปลุกพลังด้วยกันเอง

แต่ก็มีผู้ปลุกพลังหลายคนที่ก้าวสู่สนามรบ สร้างชื่อเสียงจากการฆ่าแมลง

และในเว็บตลาดมืดหลายแห่ง เริ่มมีโพสต์ขายแมลงเป็นๆ เพื่อเอาไปใช้เสริมแกร่งหรือปลุกพลัง

ราคาแมลงเกราะแดงตัวเดียวพุ่งไปถึงทองคำหลายร้อยกรัม ส่วนแมลงสันหลังทมิฬเลเวล 10 ขึ้นไป มีแต่คนรับซื้อไม่มีคนขาย ต่อให้เสนอราคาเป็นสิบล้านก็ไม่มีใครรับงาน

แมลงเกราะแดงยังพอหาได้ ทีมเสริมแกร่งทั่วไปก็ล่าได้ แต่แมลงสันหลังทมิฬด้วยนิสัยของมัน มีแต่ทีมผู้ปลุกพลังที่มีอาวุธหนักครบมือเท่านั้น ถึงจะจับเป็นได้

นี่คือสาเหตุที่หูเฟยรีบขนาดนี้ ขืนช้าไปก้าวเดียว หลินเฟิงเอาแมลงไปขายคนอื่น เขาขาดทุนยับเยินแน่

ในสายตานักธุรกิจที่แท้จริง เมื่อมูลค่าสินค้าเกินกว่าที่เงินจะวัดได้ ผลตอบแทนที่ได้ มันก็ไม่ใช่แค่เงินทองอีกต่อไป

แต่มันคือสิ่งที่เงินซื้อไม่ได้

เช่น มิตรภาพส่วนตัวของคนใหญ่คนโต หรือสิทธิพิเศษบางอย่าง

นี่คือสิ่งที่หูเฟยกำลังทำ

และเพราะแบบนี้ เขาถึงกล้าเสนอราคาที่ หลินเฟิงปฏิเสธไม่ลง

40 นาทีต่อมา หูเฟยก็มาถึงจุดพักรถก่อนเวลา เขามากับรถตู้ดัดแปลง ข้างหลังมีรถบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์ตามมาอีกคัน

รถสองคันจอดหน้าอู่ซ่อมรถ หูเฟยลงรถรีบเดินมาหาหลินเฟิง รอบนี้ไม่ได้นั่งลงทันที แต่ยืนมองผ้ากันฝนที่คลุมท้ายรถบ้านอย่างจดจ่อ

สัญชาตญาณบอกเขาว่า ของที่เขาอยากได้ อยู่ในนั้น

"นั่งลงคุยกันเถอะ"

หลินเฟิงวางมือถือ พูดเสียงเรียบ

หูเฟยกลืนน้ำลาย สังเกตว่าใต้ผ้าคลุมอาจจะมีมากกว่า 1 ตัว รีบแสดงความกระตือรือร้นทันที

นั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้าม ตบมือเรียก

ลูกน้องเปิดประตูสไลด์ไฟฟ้าของรถตู้

ข้างในมีสาวสวยนั่งเรียงกันเป็นตับ มีทั้งแนวเซ็กซี่ใส่สายเดี่ยวถุงน่องดำ แนวใสๆ ใส่เชิ้ตขาวกระโปรงสั้น หรือแม้แต่สาวฝรั่งผมทองตาฟ้าหุ่นสะบึม...

"รอนานไหมครับ คุณหลิน"

"ที่นี่คุยธุรกิจไม่สะดวก ไปห้องวีไอพีที่โรงแรมชั้น 2 ดีกว่า ผ่อนคลายไปด้วย คุยธุรกิจใหญ่ไปด้วย"

หลินเฟิงหันไปมอง สาวๆ ในรถส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มมาให้ จริตมารยาแพรวพราว...

มุมปากเขากระตุกยิ้ม

[จบแล้ว]