170 ผู้ช่วยคนสำคัญ

170 ผู้ช่วยคนสำคัญ

ปัจจุบันมีผู้เชี่ยวชาญจากต่างมิติจำนวนมากเข้ามาเทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์ทุกคนมาที่นี่เพราะต้องการสังหารสือฮ่าว

ผู้เชี่ยวชาญหนุ่มสาวธรรมดาเป็นสิ่งที่เขาสามารถจัดการได้ แต่ก็มีตัวประหลาดเฒ่าที่น่ากลัวบางตัวก็มาด้วย พวกเขาเป็นอันตรายอย่างยิ่งสำหรับสือฮ่าว

ถ้าเขาสามารถเชิญอัศวินแห่งความตายให้มาเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ มันจะเป็นเรื่องที่ดีงามแค่ไหน?

ดูเหมือนว่าสือฮ่าวจะได้เห็นฉากการนำอัศวินแห่งความตายไปรอบๆเทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์และกำจัดผู้เชี่ยวชาญจากต่างมิติให้หมดไป!

เห็นได้ชัดว่าการรับรู้ของอัศวินแห่งความตายนั้นแตกต่างจากเขาอย่างสิ้นเชิง มันแสดงสีหน้างงงวยไม่เข้าใจคำแนะนำของเขาเลย

“ข้าจะกลับไปพักผ่อนเจ้าต้องการอะไร” อัศวินแห่งความตายถามเสียงแข็ง

“ เจ้าไม่เห็นเหรอกระบี่เล่มนี้ยอมรับในตัวข้า? ตอนนี้ข้ากำลังตกอยู่ในอันตรายปัญหาของข้าคือปัญหาของกระบี่เล่มนี้ ถ้าข้าตายกระบี่จะถูกศัตรูต่างมิติเอาไป ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะมองเห็นต้นกำเนิดของมัน จากนั้นเสนอให้ซือถูหรืออันหลานหรือทั้งสองคนเข้ามาที่นี่

เมื่อเขาพูดถึงตรงนี้ใบหน้าของสือฮ่าวก็ว่างเปล่า หลังจากเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไรเขาจึงเสริมด้วยสีหน้าจริงจัง“อันหลานและซือถูเจ้าเคยได้ยินเรื่องนี้ไหม? พวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีใครเทียบได้เมื่อพวกเขาปรากฏตัวจะไม่มีใครกล้าเป็นศัตรู ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาเริ่มการขุดค้นหลุมฝังศพโบราณมาเป็นเวลานานหลายปีแล้ว !”

สือฮ่าวอธิบายด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมาก ในคำอธิบายของเขาผู้เชี่ยวชาญสองคนที่ไม่มีใครเทียบ ต้องการขุดหลุมฝังศพโบราณขึ้นมาเพื่อปู้ยี่ปู้ยำสร้างความโกรธแค้นให้กับมวลชนเป็นอย่างมาก

อัศวินแห่งความตายรู้สึกมึนงง ไม่ว่ามันจะไร้ความยืดหยุ่นแค่ไหน แต่ก็ยังรู้สึกว่าสิ่งต่างๆไม่ถูกต้องนัก

สือฮ่าวยังคงพูดพึมพำต่อไปว่า“อันหลานและซือถูเป็นผู้กระทำความผิดซ้ำซากโดยมุ่งเน้นไปที่หลุมฝังศพโบราณอย่างต่อเนื่อง พวกเขาปล้นหลุมฝังศพและขุดหลุมฝังศพค้นหาสมบัติโบราณทุกประเภท มีอัศวินแห่งความตายมากมายที่ถูกทำลายไปด้วยน้ำมือของเขา!”

สือฮ่าวโยนโทษทัณฑ์ทุกประเภทให้กับผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีใครเทียบได้ทั้งสอง ถึงขนาดเรียกพวกเขาว่าโจรปล้นสุสาน ยึดตำแหน่งที่น่ารังเกียจและไร้ยางอายทุกอย่าง

“พวกเขาสองคนแข็งแกร่งมากนักหรือ?” อัศวินแห่งความตายพูดขึ้นด้วยความมึนงง

“พวกเขาแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ! ก่อนหน้านี้พวกเขาสังหารอัศวินแห่งความตายกวาดล้างสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังในเขตหลุมฝังศพโบราณ ไม่เคยได้รับความพ่ายแพ้มาจนถึงทุกวันนี้!” สือฮ่าวกล่าว

คราวนี้ดวงตาของอัศวินแห่งความตายหดตัวลง ถึงแม้ว่ามันจะรู้ดีว่าเรื่องพวกนี้เชื่อถือไม่ได้ แต่มันก็ยังอดไม่ได้ที่จะพิจารณาใหม่

เป็นเพราะมีบางสิ่งเกิดขึ้นในพื้นที่ฝังศพจริงๆ แม้ว่ามันจะไม่ร้ายแรงขนาดนั้น แต่ก็มีอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ที่ถูกรบกวนอยู่ตลอดเวลา นี่เป็นความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้

“ถ้าเจ้ากล้าเอ่ยนามแท้จริงของพวกมัน ร่างจำแลงของพวกมันจะปรากฏขึ้นมาและสังหารเจ้าซะ!” สือฮ่าวกล่าวอย่างจริงจังคราวนี้ไม่ได้ตั้งใจที่จะหลอกมัน

ในความเป็นจริงเมื่อเขาพูดถึงซือถู,อันหลาน เขาจะระมัดระวังอย่างยิ่ง โดยไม่เอ่ยชื่อของพวกเขาในช่วงลมหายใจเดียว แต่เลือกที่เว้นระยะห่างระหว่างคำ

“เจ้าพูดความจริงเพียงครึ่งเดียว ข้ามีดวงตาที่สามารถแยกความจริงได้” อัศวินแห่งความตายเปิดโปงสือฮ่าวออกมาตรงๆ

แน่นอนว่าถ้าเป็นคนอื่นพวกเขาจะต้องอับอายอย่างมาก แต่สือฮ่าวไม่ได้รู้สึกกระอักกระอ่วนแม้แต่น้อยเขายังคงพยายามดึงดันที่จะให้อัศวินแห่งความตายร่วมมือกันให้ได้

อย่างไรก็ตามอัศวินแห่งความตายยังคงไม่มั่นใจ

“ลืมเรื่องอื่นไปเลย เพียงเพราะกระบี่เล่มนี้เจ้าสมควรช่วยเหลือข้าสักครั้ง!” ในที่สุดสือฮ่าวก็ตะโกนออกมาอย่างหมดความอดทน

เป็นเพราะเขารู้สึกอับจนปัญญาแล้วหากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากอัศวินแห่งความตายผู้นี้ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะต้องตายจริงๆ

“ดี ข้าจะช่วยเจ้าในเรื่องนี้ก่อนที่จะลงไป!” อัศวินแห่งความตายตกลงใจที่จะช่วยเหลือ ทำให้สือฮ่าวประหลาดใจอีกครั้ง

“ตอนนี้เราจะไปที่ไหน” มันถาม

“แน่นอนว่าต้องไปแสดงความโหดเหี้ยมสักครั้งช่วยข้าสังหารเพื่อนเก่าสักหลายคน!” สือฮ่าวกล่าว เขาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ ไม่ละอายใจแม้แต่น้อยที่จะนำอัศวินแห่งความตายไปกวาดล้างเทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์

นอกเทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์มีผู้บ่มเพาะจากต่างมิติมากขึ้นเรื่อย ๆ

เป็นเพราะข่าวกระจายออกไปเป็นเวลานานแล้ว สิ่งมีชีวิตจำนวนมากรู้ว่าฮวงอยู่ที่นี่และกำลังจะถูกฆ่า

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้เชี่ยวชาญรุ่นเยาว์จำนวนไม่น้อยจึงรีบเข้ามาที่นี่ พวกเขาอยากมีส่วนร่วมในการเป็นสักขีพยานความตายของฮวง

สำหรับผู้ฝึกฝนรุ่นเยาว์จากต่างมิติ ฮวงนั้นป่าเถื่อนเกินไป เขาฆ่าผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์อย่างต่อเนื่องแม้กระทั่งราชันย์บู๊ก็ยังพ่ายแพ้ นี่เป็นความอัปยศอดสูจริงๆ

เมื่อตระกูลต่างๆทราบถึงสถานการณ์ พวกเขาก็รีบส่งคนรุ่นเยาว์ออกมาที่นี่ทันที

แน่นอนว่ามีผู้เชี่ยวชาญอาวุโสหลายคนในหมู่พวกเขาด้วย เพราะพวกเขาไม่สามารถวางใจในตัวเด็กๆของพวกเขาได้ แม้ไม่อยากจะยอมรับแต่ฮวงก็นับเป็นปีศาจในร่างมนุษย์อย่างแท้จริง

สถานที่แห่งนี้เป็นเหมือนการชุมนุมที่โดดเด่น ผู้คนจากตระกูลใหญ่ทุกตระกูลปรากฏตัวขึ้น พวกเขามองกันและกันล้วนเป็นคนคุ้นเคยทั้งนั้น

“นั่นคือใคร? ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีเผ่าพันธุ์ลักษณะนี้มาก่อน” นอกเทือกเขามีผู้บ่มเพาะหลายคนกำลังคุยกัน พวกเขาเห็นผู้อาวุโสแปลกๆคนหนึ่ง

“นั่นคือ… เซียนเก้าตาบุคคลรุ่นอาวุโสในตำนาน เขาฝึกฝนความสามารถของเทพเก้าตาเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงอย่างมากในรุ่นของเขา!”

มีผู้เชี่ยวชาญในยุคอดีตหลายคนปรากฏตัวที่นี่!

“ข้ารู้สึกว่าช่วงนี้แปลกไปหน่อย มันเป็นเพียงการฆ่าฮวงเท่านั้น แล้วทำไมผู้อาวุโสที่มีชื่อเสียงหลายคนจึงมาที่นี่? เป็นไปได้ไหมที่พวกเขาต้องการจับปลาตัวใหญ่กว่านี้!” มีบางคนที่เริ่มสงสัย

ในเวลาเดียวกันสือฮ่าวกำลังเคลื่อนไหวอยู่บนภูเขา เขากระแทกหมัดไปข้างหน้าและตะโกน“ฆ่าฆ่าฆ่าพวกเขาทั้งหมด!”

เขานำอัศวินแห่งความตายกวาดล้างผู้เชี่ยวชาญต่างมิติทั้งหมดที่มาในวันนี้!

เมื่อมีอัศวินแห่งความตายตามเขามา สือฮ่าวก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ เว้นแต่จะมีสิ่งมีชีวิตสูงสุดเขาไม่กลัวผู้บุกรุกใดๆเขาจะฆ่าพวกมันทั้งหมด

เทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์มีโชควาสนามากมาย แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ใช่สถานที่ที่ใครคิดจะมาก็มาได้มันมีอันตรายอยู่ทุกที่

“เฮ้อ! ข้ากังวลจริงๆถ้าผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเองเหล่านั้นหลบหนีอย่างขี้ขลาดมันจะไม่เสียความพยายามทั้งหมดของข้าเลยหรือ?” สือฮ่าวพูดกับตัวเอง

เมื่ออัศวินแห่งความตายได้ยินเช่นนี้สีหน้าของมันยังคงว่างเปล่าไม่พูดอะไร ราวกับว่ามันเป็นเพียงซากศพที่เคลื่อนไหวได้

“พี่ใหญ่เจ้าควรพูดอะไรสักอย่าง ไม่คิดว่ามันน่าเบื่อไปหน่อยหรือที่เจ้าจะเป็นใบ้อยู่อย่างนี้” สือฮ่าวหล่าวอย่างไม่พอใจ

อัศวินแห่งความตายอ้าปากเผยให้เห็นฟันสีขาวที่แหลมคม มันพูดอย่างช้าๆ“ข้ารู้สึกว่ารสชาติของเนื้อเจ้าต้องไม่เลวเลยทีเดียว”

“อาจจะดีกว่าถ้าปากของเจ้ายังคงปิดอยู่!” สือฮ่าวเว้นระยะห่างจากมันอย่างรวดเร็ว จู่ๆเพื่อนคนนี้ก็กลายเป็นฉลาดหลักแหลมขึ้นมามันจงใจทำให้เขากลัวหรือ?

อัศวินแห่งความตายไม่พูดไม่แสดงสีหน้าใดๆเดินตามอยู่ข้างหลังอย่างเงียบๆเช่นนั้น

“ตัวประหลาดเฒ่าคงไม่ใช่ว่าหนีไปซ่อนตัวหมดแล้ว?” เขากลายเป็นคนขี้ระแวงเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะรู้ว่ามีผู้เชี่ยวชาญมากมายที่เข้ามาในนี้ แต่ในเมื่อค้นหาอย่างยาวนานแต่ยังไม่พบใคร ก็ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย

หากเป็นเพียงการฆ่าเด็กรุ่นหลังไม่กี่คนแล้วเขาจะต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อชักชวนอัศวินแห่งความตายคนนี้มาเพื่ออะไร

“ทำไมเราไม่สังหารออกนอกเทือกเขาแล้วกำจัดพวกนั้นให้หมด!” สือฮ่าวกระตุ้น

คราวนี้อัศวินตายไม่สนใจเขาดวงตาสีเงินสงบนิ่งเหมือนพื้นผิวทะเลสาบโดยไม่มีการกระเพื่อมแม้แต่ครั้งเดียว

“ฮวงอยู่ที่นี่!” ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนออกมา

ในที่สุดพวกเขาก็เจอศัตรูจากต่างมิติ น่าเสียดายที่มีไม่มากนักเพียงเจ็ดหรือแปดคนเท่านั้น โชคดีที่ครึ่งหนึ่งของพวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญของตระกูลราชา

“ทำไมไม่มีสหายเก่าสักคน? ข้าเตรียมพร้อมที่จะจับปลาตัวใหญ่แล้ว!” สือฮ่าวไม่พอใจอย่างมาก