- หน้าแรก
- เกิดใหม่เป็นลูกสาวปลอม ผูกระบบแบล็คเทค ก้าวสู่มหาเศรษฐีโลก
- บทที่ 11 คุณแม่ช่วยลงทุนหน่อยสิคะ
บทที่ 11 คุณแม่ช่วยลงทุนหน่อยสิคะ
บทที่ 11 คุณแม่ช่วยลงทุนหน่อยสิคะ
“แม่ฉันรวยกว่าฉันอีก”
หุ้นของเจียงหวยหนิงเป็นรางวัลจากการสอบเข้าแผนกมัธยมปลายโรงเรียนเซนต์เอเชียด้วยคะแนนเต็ม แต่นี่เพิ่งผ่านมาไม่ถึงห้าเดือน แม้จะมีหุ้นอยู่ในมือ แต่ก็ยังไม่ถึงรอบจ่ายเงินปันผลประจำปี
ดังนั้นตอนนี้เธอจึงไม่มีเงินสดมากนัก มีอยู่แค่ไม่กี่ล้าน
เงินไม่กี่ล้านอาจจะดูเยอะ แต่ถ้าจะสร้างห้องแล็บเพื่อทำงานวิจัยของตัวเองล่ะก็ มันยังห่างไกลความจริงอยู่มาก
เจียงหวยหนิงครุ่นคิด เธอต้องใช้เงินเท่าไหร่ถึงจะซื้อห้องแล็บได้นะ?
เธอสามารถรับช่วงต่อเจียงกรุ๊ปได้ แต่เธอไม่มีวันยอมให้เจียงกรุ๊ปมาชุบมือเปิบผลงานจากน้ำพักน้ำแรงของเธอเด็ดขาด
ดังนั้น การลงทุนสร้างห้องแล็บและสตูดิโอเป็นของตัวเองน่าจะดีกว่า
ปลายปากกาของเจียงหวยหนิงขีดเขียนลงบนกระดาษ แผนการในใจเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง
...
ฤดูใบไม้ร่วง อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อย ๆ
โรงเรียนมัธยมเซนต์เอเชียเริ่มเตรียมการสำหรับการทัศนศึกษาฤดูใบไม้ร่วง
ครั้งนี้ทางโรงเรียนวางแผนจะให้นักเรียนล่องเรือสำราญรอบโลกเป็นเวลา 21 วัน
“เหมือนจะคนละล้านแปดนะ ราคาก็โอเค ไม่แพงเท่าไหร่”
“เฮ้อ ทำไมล่องเรืออีกแล้ว? ตอนมัธยมต้นก็เพิ่งไปล่องเรือสิบสองวันมาเองไม่ใช่เหรอ? รอบนี้โรงเรียนเหมาเรือลำไหนอีกล่ะ?”
“ลิเบอร์ตี้ออฟเดอะซีส์ ฉันเคยไปกับเพื่อนแล้ว ก็ดีนะ ตอนนั้นคนละห้าแสน แต่รอบนี้โรงเรียนเหมาทั้งลำเพื่อความปลอดภัย ราคาก็ต้องสูงกว่าอยู่แล้ว”
“แพงขึ้นเกือบสี่เท่าเลยนะ” แม้จะเป็นโรงเรียนไฮโซ แต่ไม่ใช่ว่านักเรียนทุกคนจะได้เงินค่าขนมเยอะขนาดนั้น นักเรียนส่วนใหญ่ได้เงินค่าขนมแค่สามแสน ซึ่งต้องแบ่งหมื่นนึงไว้กินข้าวที่โรงอาหารด้วย
“ลิเบอร์ตี้ออฟเดอะซีส์มีสวนสนุก ร้านอาหารข้างในก็อร่อย ถือซะว่าไปเที่ยวพักผ่อนก็แล้วกัน”
“แล้วเจียงหวยหนิงไปไหม?”
มีคนถามขึ้น
นั่นสิ เจียงหวยหนิงจะไปไหม?
พักหลังมานี้เจียงหวยหนิงทำตัวลึกลับ บางทีก็โดดเรียนคาบปกติ ไม่มีใครรู้ว่าเธอไปทำอะไร
ทุกคนรู้แค่ว่าการหมั้นหมายระหว่างตระกูลเจียงกับตระกูลหลิวถูกยกเลิกไปแล้ว และไม่ได้มีการเปลี่ยนตัวคู่หมั้นเป็นเจียงหวยลู่อย่างที่คาดกัน
เรื่องนี้ทำเอาทุกคนงงไปตาม ๆ กัน ตระกูลเจียงยังเลี้ยงดูเจียงหวยหนิงไว้ไม่ใช่เพื่อการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์หรอกเหรอ? ตระกูลหลิวเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของตระกูลเจียงแท้ ๆ แล้วทำไมถึงยกเลิกหมั้นล่ะ?
ดูจากการกระทำของเจียงเฉิงเหอแล้ว ดูเหมือนเขาจะไม่มีความคิดเรื่องนี้เลยสักนิด
แปลกจริง ๆ
แต่ตระกูลเจียงก็ดูจะแปลกแบบนี้มาตลอด ดูได้จากการที่ตระกูลเจียงไม่มีลูกเมียน้อยเลย ในห้องเรียนนี้มีบ้านใครบ้างที่ไม่มีปัญหาเรื่องเมียน้อยหรือลูกนอกสมรส?
เพราะแบบนี้ หลายคนจึงเคยอิจฉาเจียงหวยหนิงที่สามารถสืบทอดเจียงกรุ๊ปได้อย่างราบรื่นโดยไม่ต้องกลัวใครมาแย่ง แต่ตอนนี้ความอิจฉานั้นหายไปแล้ว เหลือเพียงความสมเพชเล็กน้อย
ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ แล้ว บริษัทจะยังเป็นของเธอได้อยู่อีกเหรอ?
แม้แต่พวกลูกเมียน้อยในตอนนี้ก็ยังอดรู้สึกเหนือกว่าไม่ได้ แม้จะไม่กล้าแสดงออกก็ตาม
“เธอกล้าตบหลิวซั่งซูด้วยนะ” แถมยังไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย ใครจะกล้าไปยั่วโมโหเธอล่ะ?
เจียงหวยลู่เองก็สงสัยเหมือนกันว่าช่วงนี้เจียงหวยหนิงมัวไปทำอะไรอยู่
พอกลับถึงบ้าน เธอเห็นเจียงหวยหนิงนั่งอยู่ในห้องรับแขกกับคุณแม่
ทั้งสองคนหันหลังให้เธอ ดูเหมือนกำลังคุยอะไรกันอยู่
เจียงหวยลู่เดินเข้าไป ตั้งใจจะขึ้นชั้นบน แต่บังเอิญได้ยินบทสนทนาของเจียงหวยหนิงพอดี
“แม่คะ หนูอยากซื้อห้องแล็บ แม่ช่วยเป็นสปอนเซอร์ให้หนูหน่อยได้ไหมคะ? น่าจะต้องใช้สักร้อยล้าน ถ้าผลิตภัณฑ์หนูพัฒนาเสร็จแล้ว เดี๋ยวหนูให้เงินปันผลแม่ด้วย อิอิ”
เจียงหวยลู่ชะงักฝีเท้า
หนึ่งร้อยล้าน?
เจียงหวยลู่เกิดมายังไม่เคยเห็นเงินเยอะขนาดนั้น แต่เจียงหวยหนิงกลับเอ่ยปากขอแม่ได้ง่าย ๆ เพียงเพราะอยากจะวิจัยอะไรสักอย่าง
ความรู้สึกของเจียงหวยลู่ตีกันยุ่งเหยิง เจียงหวยหนิงไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของแม่ ทำไมถึงกล้าขอเงินมากมายขนาดนี้ได้อย่างมั่นใจ?
แม่จะยอมให้เหรอ? แม่คงจะคิดว่าเจียงหวยหนิงเพ้อเจ้อแน่ ๆ
เธอปักใจเชื่อในสิ่งที่ตัวเองอยากจะเชื่อโดยไม่รู้ตัว แต่เท้าที่ตั้งใจจะก้าวขึ้นบันไดกลับก้าวไม่ออก
เจียงจูเยว่มีท่าทีอ่อนใจเล็กน้อย “เด็กคนนี้นี่ แม่จะเอาเงินปันผลลูกไปทำไม? แม่ไม่ได้ขาดเงิน แล้วก็ไม่ได้ใช้อะไรเยอะแยะ... สองร้อยล้านพอมั้ยลูก?”
เจียงหวยหนิงกอดแขนเจียงจูเยว่ ยิ้มร่าเริง “พอค่ะ พอถมเถเลย! แม่โอนเข้าบัญชีหนูเลยนะ อีกวันสองวันหนูจะไปเซ็นสัญญาแล้ว”
เงินของเจียงเฉิงเหอได้มาจากบริษัทก็หมุนเวียนกลับเข้าไปลงทุนในบริษัท แต่สินทรัพย์หมุนเวียนของเจียงจูเยว่อาจจะมีมากกว่าเจียงเฉิงเหอด้วยซ้ำ
“แล้วลูกมีไอเดียทำแล็บยังไงบ้าง?” เจียงจูเยว่รู้ดีว่าลูกสาวไม่เคยลงสนามโดยไม่มีแผน ในเมื่อลูกเอ่ยปาก แสดงว่าความคิดต้องตกผลึกแล้วแน่ ๆ
ได้ยินดังนั้น เจียงหวยลู่ก็เดินจากไปพร้อมกับสายตาที่หม่นหมอง
เจียงหวยหนิงเล่าไอเดียให้แม่ฟัง “หนูอยากทำผลิตภัณฑ์ลบรอยแผลเป็นค่ะ ประสิทธิภาพน่าจะออกมาดี ถ้าสำเร็จ หนูอยากจะตั้งสตูดิโอเป็นของตัวเองด้วย”
“ดีจ้ะ ดีมาก ถ้าเงินไม่พอมาบอกแม่ได้นะ”
เจียงเฉิงเหอเริ่มมีท่าทีลังเล แต่เจียงจูเยว่ไม่อยากให้หวยหนิงต้องลำบาก ลูกสาวที่เธอฟูมฟักมากับมือช่างเก่งกาจเหลือเกิน ลูกไม่เคยต้องลำบากมาก่อน ตอนนี้ก็ไม่ควรต้องลำบากเช่นกัน
เจียงจูเยว่จะทนเห็นเด็กที่ไม่เคยพานพบความทุกข์ยากต้องมากลัดกลุ้มหรือถูกปฏิเสธได้อย่างไร?
เจียงหวยหนิง: “รับทราบค่ะแม่ ถ้าเสร็จเมื่อไหร่ หนูจะให้แม่ลองใช้คนแรกเลย”
สายตาของเจียงจูเยว่อ่อนโยนลง เธอลูบศีรษะทุย ๆ ของเจียงหวยหนิงเบา ๆ
เธอมีแผลเป็นที่มือ ซึ่งเกิดจากการทำร้ายตัวเองตอนที่มีภาวะซึมเศร้าหลังคลอด ไม่ใช่เพราะอยากตาย แต่เพราะเจ็บปวดทรมาน และรู้สึกดีขึ้นเมื่อได้เห็นเลือด มันก็แค่นั้น
ตอนนั้นกรีดลึกไปหน่อย แผลหายแล้วก็ยังทิ้งรอยแผลเป็นที่ลบยากเอาไว้ ถึงตอนนี้รอยจะจางลงมาก แต่ถ้ามองใกล้ ๆ ก็ยังเห็นชัดเจน
เจียงจูเยว่ใส่นาฬิกาข้อมือปิดทับรอยแผลเป็นนั้นไว้
ไม่ใช่เพราะกลัวไม่สวย แต่เพราะไม่อยากเห็นความอ่อนแอของตัวเองในตอนนั้นอีก
“จ้ะ แม่จะรอนะ แม่จะเป็นหนูทดลองคนแรกให้เอง”
มองลูกสาวที่เติบโตขึ้นทุกวัน ความสุขก็เอ่อล้นในใจของเจียงจูเยว่
ลูกสาวของเธอเก่งกาจขนาดนี้ นี่คือลูกสาวที่เธอเลี้ยงดูมากับมือ
เจียงหวยหนิงที่ได้รับคำสัญญาเรื่องเงินสองร้อยล้าน เดินขึ้นชั้นบนไปอย่างอารมณ์ดี
หลังจากเจียงหวยหนิงจากไป พ่อบ้านก็เดินเข้ามาหาเจียงจูเยว่แล้วกระซิบ “นายหญิงครับ เมื่อกี้ตอนคุยกับคุณหนูใหญ่ คุณหนูเล็กก็ได้ยินด้วยครับ”
เจียงจูเยว่ชะงักไป “...เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันจะลองคุยกับเจียงหวยลู่ดู”
บางทีการที่เธอมีลูกเพิ่มไม่ได้อีกอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้ เพราะการมีลูกสองคน มันยากจริง ๆ ที่จะให้ความยุติธรรม
เธอเงยหน้ามองท้องฟ้านอกคฤหาสน์ ฝนเริ่มตกตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
“ช่วงนี้เห็นเจียงหวยลู่เดินกับลูกชายบ้านหลิวบ้างหรือเปล่า?”
คนขับรถตอบ “ตอนไปส่งคุณหนูเล็กที่โรงเรียน บางครั้งก็เห็นลูกชายบ้านหลิวเข้ามาทักทาย แล้วก็เดินเข้าโรงเรียนไปด้วยกันครับ”
คิ้วของเจียงจูเยว่ขมวดมุ่น “แล้วสีหน้าเจียงหวยลู่เป็นยังไง?”
“คุณหนูเล็กดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบลูกชายบ้านหลิวเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธเขาครับ”
เจียงจูเยว่พึมพำ “อย่างนั้นเหรอ?”
ลูกชายบ้านหลิวหน้าตาดีจริง ๆ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่กังวลขนาดนี้
เจียงจูเยว่ยังจำได้ดี ครั้งหนึ่งเคยมีเด็กผู้หญิงที่ชอบหลิวซั่งซูบุกมาถึงบ้านตระกูลเจียง โวยวายให้หวยหนิงคืนหลิวซั่งซูให้เธอ
เด็กบ้านหลิวคนนี้... เจ้าชู้ประตูดินเหลือเกิน