บทที่ 4 : เศษเสี้ยวแห่งพลังฟีนิกซ์! จุดจบของ Avengers 2!

บทที่ 4 : เศษเสี้ยวแห่งพลังฟีนิกซ์! จุดจบของ Avengers 2!

ขณะที่ลอเรียนกับเกวนหัวเราะกันอย่างออกรส รายงานข่าวก็ทยอยเข้ามาไม่หยุด โซโคเวีย ตอนนี้เหลืออยู่เพียงในชื่อเท่านั้น

การต่อสู้ของเหล่าฮีโร่จบลงแล้ว พวกเขาชนะ... แต่ราคาที่ต้องจ่ายนั้นมหาศาล

โซโคเวียถูกลบหายไปจากแผนที่โลก ไม่เหลือแม้แต่ซาก ผู้คนหลายร้อย บางทีอาจนับพัน เสียชีวิตหรือบาดเจ็บ ทุกอย่างสูญสิ้น บ้าน เมือง ครอบครัว ชีวิต

และพี่ชายของวันด้า... ก็หายไปพร้อมกัน

วันด้าทรุดลงกับพื้น น้ำตานองแก้ม ใบหน้าราวกับถูกฉีกออกจากข้างใน เธอไม่อาจยอมรับได้ว่า… ไม่มีแม้แต่ร่างของพี่ชายให้ร่ำลา ไม่มีแม้แต่ครั้งสุดท้ายให้จดจำ

เหล่าอเวนเจอร์สที่เหลือยืนอยู่ไม่ไกล นาตาชาเงียบ ดวงตาเศร้า

“ฉันขอโทษ...” ฮอว์คอายเดินออกมา เสียงเบาและจริงใจ

“พี่ชายของเธอสละชีวิตเพื่อช่วยฉัน ฉันรู้สึกผิดมาก”

วันด้าไม่เงยหน้า ไม่ตอบโต้ มีเพียงคำพูดที่เปล่งออกมาช้า ๆ หนักแน่น

“ความรู้สึกผิดของคุณ... พาพี่ชายฉันกลับมาได้ไหม?”

...

เงียบสนิท เพราะการสูญเสียครอบครัว ไม่มีคำปลอบโยนใดพอ

แปะ แปะ

เสียงปรบมือสองครั้งจากกัปตันอเมริกา เขาก้าวออกมาพร้อมกล่าวหนักแน่น

“Avengers ตั้งสติ เรายังมีภารกิจรออยู่ และภัยข้างหน้าก็ใหญ่กว่านี้”

คำพูดนั้นลอยอยู่กลางห้อง ก่อนทุกคนจะถอนหายใจเบา ๆ แล้วแยกย้ายไปทำหน้าที่ วันด้ายังคงนั่งอยู่ ร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหล

จากนั้นจึงลุกขึ้น ปาดน้ำตา แล้วเดินจากไปอย่างเงียบงัน

…

หลังเหตุการณ์ โปรเจกต์ อินไซท์ ที่วอชิงตัน ตอนที่สามเฮลิคาร์เรียร์หันอาวุธใส่กันเอง S.H.I.E.L.D. ก็จางหายไปจากสายตาสาธารณชน แทนที่ด้วย ฐานบัญชาการอเวนเจอร์ส ฐานปฏิบัติการใหม่ที่สร้างขึ้นด้วยเงินทุนของโทนี่ สตาร์ค โลโก้ตัว A ในวงกลมกลายเป็นสัญลักษณ์ใหม่ของยุคฮีโร่

...แต่ทั้งหมดนั่นไม่มีอะไรเกี่ยวกับลอเรียน

หลังจากแลกเบอร์กับเกวน เธอก็ถูกทีมของเธอเรียกตัวไป และเขาก็ได้แต่ยืนมองเธอเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี

…

นิวยอร์ก งานเลี้ยงการแพทย์

ลอเรียนเพิ่งเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าได้ไม่นาน สตีเฟนก็เดินเข้ามาพร้อมไวน์ในมือ เขามองตามทิศทางที่เกวนเพิ่งเดินไป

“อายุถึงยัง?”

“กำลังจะจบไฮสคูล”

“งั้นก็ไม่ติดคุก”

ลอเรียนชูนิ้วกลางใส่ทันที แน่นอนว่าทั้งหมดเป็นแค่การแซวกันตามประสาเพื่อน จริง ๆ แล้ว ในอเมริกากฎหมายเรื่องนี้ต่างกันไปในแต่ละรัฐ แต่โดยรวมหลังจบมัธยมก็ไม่มีปัญหา

แถมสาวที่นี่ก็ดูโตเกินวัยกันเป็นเรื่องปกติ สาวอย่างเกวน ทั้งเด็ก ทั้งสวย หายากจนสตีเฟนอดจี้เรื่องนี้ไม่ได้ จะว่าไป มันก็คือคำชมในแบบของเขานั่นแหละ

“ว่าแต่นายกลับมาเร็วแฮะ?” ลอเรียนถาม

“ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ” สตีเฟนส่ายหัว

“สุดท้าย... ก็ยังรู้สึกว่า คริสตินเหมาะที่สุดอยู่ดี”

คริสติน พาล์มเมอร์ ศัลยแพทย์อุบัติเหตุ เพื่อนร่วมงาน และคนสนิทของสตีเฟน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ชัดเจนพอ ๆ กับหมอกยามเช้า เกินเพื่อน แต่ไม่ถึงแฟน

“ถ้าคิดงั้น ก็รีบยิงตั้งแต่ยังไม่หมดแรง” ลอเรียนแนะ

สตีเฟนถอนหายใจแล้วย้อนกลับ

“แล้วทำไมสาวตามนายกันเยอะ แต่ฉันไม่เคยเห็นนายพาใครขึ้นรถเลยวะ?”

ตอนลอเรียนยังขับเฟอร์รารีสีแดง หน้าตา+ฐานะ+ชื่อเสียงของเขา คือแพ็กเกจทำลายล้างสาว ๆ โดยสมบูรณ์ แต่แปลก ไม่เคยเห็นเขาพาใครกลับบ้านเลยสักคน แถมพักหลังยังไม่ยอมขับรถเองอีกต่างหาก

สตีเฟนไม่เข้าใจ ในเมื่อหมอนี่ชัดเจนว่า “ชอบสาวสวย” มาก แล้วทำไมถึงไม่เคยลงมือ?

หรือว่า...

…

ลอเรียนที่ใช้ ฟีนิกซ์ ฟอร์ซ อยู่ รับรู้ความคิดของอีกฝ่ายทั้งหมดอย่างชัดเจน

เออ... หมอนี่กำลังสงสัยว่าเขา... "ไม่ไหว" งั้นเหรอ?

“ถ้านายคิดต่ออีกแค่หนึ่งประโยค ลัมโบร์กินีของนายจะไปนอนอยู่ก้นแม่น้ำคืนนี้”

“โอเค! ฉันผิด!” สตีเฟนยกมือยอมแพ้แทบจะทันที ก่อนจะส่ายหัวพลางหัวเราะ

“ฉันยอมรับเลย ลอเรียน พลังจิตนายมันน่ากลัวจริง ๆ”

…

ฟีนิกซ์ ฟอร์ซ น่ากลัวจริง และมันก็ไม่ได้ธรรมดาเลย แม้ตอนนี้ลอเรียนจะมีแค่ “เศษเสี้ยว” แต่มันก็มีศักยภาพสูงพอจะล้มเทพสูงสุดของจักรวาลได้

แต่แน่นอนว่าพลังระดับนี้ก็ไม่ฟรี ข้อแรก ต้องสะสมเศษพลังให้ครบ ถึงจะปลดล็อกระดับสูงสุดได้ ตอนนี้เขาอยู่แค่ระดับ "กึ่งเทพ" เท่านั้น แต่ถ้าสะสมครบ เขาจะขึ้นไปถึงระดับ "จักรวาลเดียว" "พหุจักรวาล" หรือกระทั่ง "เหนือพหุจักรวาล" ได้เลย

ข้อสอง พลังนี้มี “เจตจำนงของตัวเอง” ซึ่งแปลว่าผู้ครอบครองจะถูกกลืนไปทีละน้อย ตอนลอเรียนได้รับพลังนี้ครั้งแรก เขารู้สึกได้ทันที เหมือนมีนกฟีนิกซ์ตัวมหึมาบินวนอยู่ในหัวทั้งวัน เสียงมันกรีดร้องซ้ำ ๆ จนเขาเกือบเสียสติ

…

โชคดีที่วันหนึ่งลอเรียนได้รับพรจากการเช็กอินของระบบ Nine-to-Five อีกครั้ง คราวนี้คือความสามารถที่ทรงพลังไม่แพ้พลังฟีนิกซ์เลย

[การชำระล้าง]

อธิบายง่าย ๆ ก็คือ ความสามารถนี้สามารถ “ลบผลข้างเคียงทุกอย่าง” ได้

ตอนแรกลอเรียนยังรู้สึกเฉย ๆ คิดว่ามันไม่ได้ว้าวอะไรมาก แต่พอลองใช้งานจริง เขาก็พบว่า... นี่มัน ความสามารถระดับสูงสุด ต่างหาก

อะไรก็ตามที่เขารู้สึกไม่ชอบ ไม่สบายตัว หรือรบกวนใจ เขาสามารถลบมันทิ้งได้หมด

เจตจำนงของฟีนิกซ์ที่หลงเหลืออยู่ในเศษพลัง?

หายไปในพริบตา

และในจักรวาล Marvel ที่เต็มไปด้วยพลังและไอเท็มแปลกประหลาดซึ่งมักมาพร้อมผลข้างเคียงน่าปวดหัว

[การชำระล้าง] ก็ยิ่งกลายเป็นของล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้