บทที่ 19 - เทพสงคราม ICU: เปลี่ยนคนดีให้เป็น 'เบอร์เซิร์กเกอร์' คลั่งเลือด

บทที่ 19 - เทพสงคราม ICU: เปลี่ยนคนดีให้เป็น 'เบอร์เซิร์กเกอร์' คลั่งเลือด

ผู้บัญชาการฝ่ายจักรวรรดิเทา

กำลังเยาะเย้ยความเมตตาในสนามรบ

"วิธีของผู้บัญชาการได้ผลจริงๆ จุดอ่อนของพวกมันคือพวกพ้อง เพียงแค่ส่งมนุษย์ขึ้นไปเป็นโล่ แล้วโยนไปตรงหน้าพวกมัน พวกมันก็จะทำอะไรไม่ถูก บวกกับการลอบสังหารของหน่วยสติงวิง พวกมันต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน"

"แต่อีกเดี๋ยวก็คงจบแล้ว ส่งกองร้อยสติงวิงที่สองและทหารราบกองร้อยที่หนึ่งออกไป รีบจบเกมในโลกนี้ซะ โลกมาตุภูมิของเผ่าอัคคีเรียกตัวพวกเรากลับแล้ว แถวชายแดนจักรวรรดิเทามีความเคลื่อนไหวผิดปกติ เราต้องไปตรวจสอบ" ผู้บัญชาการหยุดพูดครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อ "ทุกสิ่งเพื่อมหาวิถี "

"ทุกสิ่งเพื่อมหาวิถี!"

หน่วยรบที่ได้รับคำสั่งมุ่งหน้าไปยังยานส่งพล

ทหารจักรวรรดิเทาทุกนายสวมชุดเกราะเบา และมีโดรนสนับสนุนการรบ 'กันโดรน'ติดตามไปด้วย

ชุดเกราะรบทำจากแผ่นโลหะเคลือบผลึกนาโนคุณภาพสูง สามารถป้องกันกระสุนขนาดเล็กได้

ส่วนกันโดรน เป็นป้อมปืนบินได้อิสระที่พบเห็นได้ทั่วไปในจักรวรรดิเทา มีหลายประเภทและฟังก์ชันการใช้งาน

โดรนเหล่านี้เปรียบเสมือนสัตว์เลี้ยงของชาวเทา และยังสามารถอัปเกรดเป็นปัญญาประดิษฐ์ขั้นสูงได้ ในจักรวรรดิเทา โดรนระดับสูงบางตัวถึงกับได้รับสิทธิ์เป็นพลเมืองชั้นสองเลยทีเดียว

ขึ้นยานส่งพล

กันโดรนหดหัวป้อมปืนลง แล้วเสียบเข้ากับช่องเก็บในยาน

คำสั่งครั้งนี้คือกวาดล้างรัฐบาลที่ไม่เชื่อฟังให้สิ้นซาก แล้วตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดขึ้นมาแทน เพื่อเปลี่ยนดาวดวงนี้ให้เป็นดาวบริวารที่เชื่อฟังจักรวรรดิเทา โดยผู้รับผิดชอบภารกิจนี้คือเผ่าอัคคี หนึ่งในเผ่าหลักของจักรวรรดิเทา

เผ่าอัคคีคือเผ่าที่มีพลังการรบส่วนบุคคลสูงที่สุดในบรรดาเผ่าทั้งหมด ร่างกายแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก แถมอาวุธในมือยังเป็นอาวุธพลังงานจลน์ที่ล้ำหน้ากว่าอาวุธของมนุษย์ในจักรวรรดิ อาวุธพลาสมาบางชนิดที่พวกเขาสร้างขึ้น สามารถเจาะเกราะพาวเวอร์อาร์เมอร์หนาๆ ได้สบาย

แค่ส่งเผ่าอัคคีไปหนึ่งกองร้อย ก็เพียงพอที่จะยึดครองโลกกันดารที่ไม่มีแอสตร้ามิลิตารัมคอยปกป้องได้แล้ว

บนท้องฟ้า นักรบเผ่าอัคคีร่วงลงมาเหมือนเม็ดฝน

ชาวเทามีสัมผัสทางพลังจิตที่อ่อนมากโดยธรรมชาติ ทำให้พวกเขาสามารถพัฒนาปัญญาประดิษฐ์ (AI) ได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องกลัวปีศาจจากมิติย่อย และ AI ก็ช่วยให้การจัดทัพและการเดินทัพของพวกเขารวดเร็วกว่าจักรวรรดิแห่งมนุษยชาติมาก

ฟุ่บ!

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

ประตูยานเปิดออก นักรบเผ่าอัคคีจุดระเบิดเจ็ตแพ็คด้านหลัง พุ่งตัวเข้าสู่สนามรบเพื่อเริ่มการกวาดล้าง

และด้านหลังของพวกเขา คือกองทัพโดรนจำนวนมหาศาลและฝูงมือสังหารเวสปิด ที่เป็นภัยคุกคามอันน่าสะพรึงกลัว

"เปิดฉากโจมตีระยะไกลก่อน"

วิธีรบของเผ่าอัคคีต่างจากมนุษย์ แม้พวกเขาจะชอบการต่อสู้ แข็งแกร่ง และรุนแรง แต่พวกเขาก็ถูกสอนให้ใช้สมองในการรบ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้แบบไหน พวกเขาจะพยายามรักษาระยะห่างให้ไกลที่สุด ใช้ความได้เปรียบของตนเองโจมตีจุดอ่อนของศัตรู

ถ้าไม่จำเป็น ทัพหน้าของพวกเขาจะไม่ยอมเข้าปะทะระยะประชิดเด็ดขาด

ในสงครามที่รู้ผลแพ้ชนะอยู่แล้วแบบนี้

สิ่งที่พวกเขาต้องทำ ก็แค่ยืนยิงเก็บกวาดศัตรูที่จัดการยากจากระยะไกลเท่านั้น

ระยะห่างจากสนามรบหนึ่งพันเมตร กระสุนก็ปลิวว่อนมาแล้ว

บนหัวยังมีขีปนาวุธที่ศัตรูเตรียมจะยิงถล่มลงมาอีก

"ผู้กอง!"

เสียงคำรามด้วยความโกรธแค้นของซาลามันเดอร์ดังสนั่น

"อ๊ากกกก! ไอ้พวกเอเลี่ยน ตายซะ!"

"จ่า รีบขึ้นไปพาตัวผู้กองกลับมา ผมจะยิงคุ้มกันให้"

ปืนพ่นไฟในมือซาลามันเดอร์พ่นเปลวเพลิงพิโรธ ขับไล่สติงวิงบนฟ้าถอยไปชั่วคราว เพื่อซื้อเวลาเสี้ยววินาทีในการช่วยชีวิต

หลังจากอาวุธนิวตรอนของสติงวิง สิ่งที่ตามมาติดๆ คืออาวุธพัลส์และรังสีพลาสมาที่รุนแรงกว่าเดิม

กระสุนเลเซอร์หนาแน่นจนแม้แต่ซาลามันเดอร์ยังต้องหลบ

ทหารมนุษย์คนหนึ่งที่วิ่งขึ้นไป ถูกกระสุนปืนไรเฟิลพัลส์ยิงใส่ ร่างกายละลายหายไปในพริบตา แม้แต่กระดูกยังเรืองแสงสีแดงจากความร้อนสูง นั่นหมายความว่า ต่อให้เป็นเกราะเซรามิกพาวเวอร์อาร์เมอร์ของพวกเขาก็อาจต้านทานกระสุนพัลส์นี้ไม่อยู่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงปืนไรเฟิลพลาสมาที่มีระยะยิงไกลกว่าและรุนแรงกว่าในมือนักรบแห่งไฟบางคน มีเพียงความคล่องตัวและสนามพลังย่อยสลายของ 'โล่พิทักษ์'เท่านั้นที่พอจะสร้างแนวป้องกันได้

"ผู้กอง"

เหล่าซาลามันเดอร์เข้ามารุมล้อมวัลแคน "ไม่ต้องห่วงฉัน การโจมตีของพวกมันยังฆ่าฉันไม่ได้ แค่โดนไอ้ตัวต่อเวรนั่นต่อยเอานิดหน่อย"

"ผู้กองครับ ศัตรูอยู่ไกลเกินไป พวกมันรักษาระยะห่างจากเราหนึ่งพันเมตรตลอด"

"เรามีแต่ปืนเมลต้ากับปืนพ่นไฟ ระยะยิงไม่ถึงครับ"

วูบบบ!

ลำแสงพลาสมาพุ่งเข้ามา

เจาะทะลุเกราะเซรามิกของซาลามันเดอร์นายหนึ่ง ทิ้งรอยแผลเหวอะหวะไว้ที่หน้าอก

ซาลามันเดอร์ล้มลงไปหนึ่งนาย

ทันใดนั้น

ขีปนาวุธเหนือหัวก็หวีดร้องพุ่งลงมา

"ศัตรูทิ้งระเบิดมาอีกแล้ว"

เห็นเพื่อนร่วมรบตายต่อหน้าต่อตา ฟังเสียงหวีดหวิวของมฤตยูเหนือหัว วัลแคนกำค้อนสายฟ้าในมือแน่น

เสือตกถังโดนหมาดูถูกชัดๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะเมื่อเดือนก่อนพวกเขามาสนับสนุนดาวคาเดีย แล้วยานดันมาตกที่นี่จนอาวุธยุทโธปกรณ์เสียหายหนัก

มีหรือที่กองพันซาลามันเดอร์ ผู้สืบทอดเจตจำนงแห่งเจ้ามังกรไฟ จะมาโดนพวกเอเลี่ยนกดหัวแบบนี้

"ฆ่า!"

"ไล่พวกมันออกไป!"

"ไอ้คนทรยศ!"

"ไอ้พวกขายชาติที่ไปเข้ากับเอเลี่ยน!"

มนุษย์ที่เชื่อใจพวกเขาและร่วมรบด้วยกำลังถูกสังหารหมู่ในสนามรบ

ทหารล้มลงทีละคน

ความโกรธของวัลแคนกำลังลุกโชน

เขาเหมือนจะได้ยินเสียงของเจ้ามังกรไฟ

เสียงที่ถูกตีขึ้นจากความโกรธและเปลวเพลิง

"กูรบมาตั้งเยอะ ไม่เคยเจออะไรน่าอัปยศขนาดนี้มาก่อน โรแกน ตั้งแนวป้องกัน แล้วชาร์จอีกรอบ กูจะทุบพวกเวรนี่ให้เละ"

"ครับ ผู้กอง"

ซาลามันเดอร์ใจดีก็จริง แต่โดนยุทธวิธีตอดเล็กตอดน้อยของพวกเทาเล่นงานจนหัวร้อนกันหมดแล้ว

ศัตรูเอาแต่ยิงไกล รังแกคนแขนสั้น

จะหนีก็หนีไม่พ้น จะตีก็ตีไม่ถึง

พอจะไล่ตาม มันก็ถอย พอไม่ไล่ มันก็โดดออกมาหยอก

เจอยุทธวิธีแบบนี้ของนักรบแห่งไฟ

ไม่โดนว่าว (Kite) จนตาย

ก็ต้องสู้ตายถวายหัว

วัลแคนเลือกที่จะสู้ตาย

"ชาร์จ!"

นักรบแห่งไฟฝั่งตรงข้ามเห็นวัลแคนนำทีมพุ่งเข้ามา

"พวกมันหมดมุกแล้ว"

"เปิดใช้งานเจ็ตแพ็ค ลอยตัวขึ้น"

"รับทราบครับท่าน!"

ระยะยิงของพวกซาลามันเดอร์ถูกพวกเขาคำนวณไว้หมดแล้ว

แม้เจ็ตแพ็คจะบินนานไม่ได้ แต่ก็เพียงพอที่จะทิ้งระยะห่างจากพวกซาลามันเดอร์ได้

"ลอยตัว"

"ไอ้กระป๋องนี่น่ากลัวชะมัด"

"ไอ้หมอนี่มันเป็นเทพหรือไง? โดนปืนพลาสมาไปสองนัดยังไม่ร่วง"

เห็นวัลแคนรับกระสุนวิ่งฝ่าดงกระสุนเข้ามาหา

ถ้าพวกเขาไม่รีบบินหนี

คงโดนไอ้ยักษ์นี่คนเดียวรวบกินโต๊ะแน่

นักรบแห่งไฟคนหนึ่งเห็นว่าพวกกระป๋องกำลังจะคว้าน้ำเหลว

ก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย

"ต่อให้ทนทายาดแค่ไหนแล้วจะทำไม? จะรับปืนพลาสมาได้สักกี่นัดกันเชียว"

"ตัวใหญ่ไปก็ไร้ประโยชน์ สมองต่างหากที่สำคัญ ทาริฟ นายว่าไหม"

สิ้นเสียง

ฟุ่บ!

ลำแสงสีเขียวเข้มพุ่งมาจากกลางอากาศ เจาะเข้าใส่ร่างเขา

หัวหายไปครึ่งซีก วินาทีต่อมา ร่างนั้นก็ร่วงหล่นสู่พื้นดิน

"ท่านครับ กำลังเสริมอาสตาร์ตมาถึงแล้ว!"

"หืม? กองพันไหน?"

"ไม่ทราบครับ แต่พวกเขาใส่ชุดเทอร์มิเนเตอร์สีเงินขาว!"

[จบตอน]