บทที่ 21 มาตรการรับมือ

บทที่ 21 – มาตรการรับมือ

"โฮก...!"

ความเจ็บปวดแสนสาหัสส่งผลให้ กิ้งก่ายักษ์กร่อนกระดูก กลิ้งตัวไปมาอย่างบ้าคลั่ง กล้ามเนื้อปูดโปนบนแขนขาอันหนาหนักของมันเกร็งตัวแน่น

เคร้ง—เคร้ง— โซ่ตรวนของหุ่นรบไททันขาดสะบั้นลงด้วยพละกำลังระดับ เหนือธรรมชาติ (Transcendent) ของมัน

ดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียวของมันกวาดมองฝูงคนที่กักขังมันเอาไว้ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ ดาร์กเรน ซึ่งกำลังเล็งปืนไรเฟิลซุ่มยิงมาจากระยะไกล

หลังจากส่งเสียงคำรามต่ำๆ เพื่อเป็นการเตือน มันก็หมุนตัวและหนีหัวซุกหัวซุนเข้าไปในส่วนลึกของคลื่นสีดำทมิฬ

เพียงแค่สะบัดหางขนาดมหึมาไม่กี่ครั้ง มันก็หายลับไปอย่างไร้ร่องรอย

"มันยังไม่ตายอีกเหรอ?"

ความประหลาดใจฉายวาบในดวงตาของดาร์กเรน

เธอสัมผัสได้ว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ธรรมดา จึงได้งัดหนึ่งในไพ่ตายออกมาใช้—กระสุนลงอาคมนัดเดียวที่มีมูลค่าถึง 120 ล้านในตลาดมืด ซึ่งเป็นอุปกรณ์มาตรฐานสำหรับหน่วยรบพิเศษของจักรวรรดิ

ตามปกติแล้ว สัตว์อสูรดาราจักร (Star River Beast) ระดับ B ทั่วไปควรจะตายทันทีที่กระสุนนัดนี้เจาะเข้าจุดตาย

แต่เจ้านี่ยังคงระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาได้อีก

"ผู้บัญชาการครับ เราจะตามไปไหม?"

"กลับขึ้นยานก่อน"

ดาร์กเรนชำเลืองมองจุดที่สัตว์ร้ายหนีหายไปจนพ้นระยะตรวจจับ แล้วส่ายหน้า

ไม่กี่อึดใจต่อมา บนยานธง ดาร์กเดสทรักชั่น (Dark Destruction)

"เฮอะ... ผู้บัญชาการ ไอ้สัตว์ประหลาดบ้านั่น— พวกเราแค่อยากเล่นพันธนาการกระชับมิตรกับมันหน่อยเดียว มันกลับแยกเขี้ยวอาละวาดอย่างกับคนบ้า"

ชายร่างกำยำสูดหายใจเข้าอย่างยากลำบาก

การขับเคลื่อน หุ่นรบไททันรุ่นที่สอง สร้างภาระมหาศาลให้กับผู้ควบคุม—ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่จักรวรรดิเลิกใช้งานมันไปแล้ว

"เลิกเล่นลิ้นได้แล้ว เรส เจ้านี่มันต่างจากพวกระดับ B ที่เราเคยจัดการมาก่อนหน้านี้นะ"

แลนดี้ พูดแทรกขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"อืม... ปัญหาจริงๆ คือการโจมตีระยะไกลที่รุนแรงของมัน ถ้ายานรบกระจายตัวออกไปล้อมจับมัน มันจะหาช่องโหว่ได้แน่"

คิ้วเรียวสวยของดาร์กเรนขมวดมุ่น ครู่หนึ่งเธอก็กล่าวว่า "ทางเลือกที่ดีที่สุด: รอให้กองพันอีกสองกองจัดการเป้าหมายของพวกเขาให้เสร็จ แล้วค่อยมารวมตัวกันจัดการมันทีเดียว ฉันเช็คดูแล้ว—พวกนั้นเจอแค่สัตว์ประหลาดระดับ B ธรรมดา น่าจะจัดการเสร็จในเร็วๆ นี้"

กระสุนนัดนั้นเป็นหนึ่งในไพ่ที่แข็งแกร่งที่สุดของเธอ ถ้ามันฆ่าไม่ได้ในทันที พวกเขาก็ต้องการเวลาเพื่อหาจุดอ่อนของมัน—เวลาที่มากพอให้กองกำลังที่เหลือและหุ่นไททันมาสมทบเพิ่ม

"ผู้บัญชาการครับ ผมมีความเห็นที่ต่างออกไป"

จางหยวน เห็นจังหวะจึงก้าวออกมาข้างหน้า

"โอ้? ว่ามาสิ"

ดาร์กเรนเลิกคิ้ว แปลกใจที่เขาอาสาออกความเห็นเรื่องการรบ แต่—เมื่อนึกถึงผลงานที่ผ่านมาของเขา—เธอก็ผายมืออนุญาตให้เขาพูด

สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เขา

"อืม... ช่วงนี้ผมศึกษาพันธุศาสตร์ด้วยตัวเองและได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตพวกนี้ ถ้าผมเดาไม่ผิด สัตว์ประหลาดตัวนั้นจะกลับมาหาเราภายในสิบวัน"

จางหยวนพูดด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

ก่อนที่มันจะหนีไป เขาได้ใช้ความสามารถพิเศษตรวจสอบมันเป็นครั้งสุดท้าย

แม้จะบาดเจ็บสาหัส แต่วิวัฒนาการของมันไม่ได้ชะลอลงเลย อีกเจ็ดวันมันจะก้าวข้ามไปเป็น สัตว์อสูรดาราจักรระดับ A

เมื่อถึงเวลานั้น ไอ้ตัวดุร้ายนั่นไม่มีทางปล่อยพวกที่ทรมานมันไปแน่

"น้องชาย ล้อเล่นรึเปล่า? ไม่ได้จะว่านะ แต่หลังจากโดนผู้บัญชาการยิงไปแบบนั้น มันคงฉี่ราดวิ่งหนีไปแล้ว—ทำไมมันต้องเดินกลับมาเข้ากับดักอีก?"

"เฮอะ ปล่อยมันมาเถอะ ฉันจะยัดปืนพัลส์ไรเฟิลเข้าปากมัน แล้วให้มันได้ลิ้มรสลูกอมปะทุจากนรก"

สีหน้าของดาร์กเรนไม่เปลี่ยน เธอเพียงแค่ถามสั้นๆ:

"หลักฐานล่ะ?"

"มีใครสังเกตเกล็ดของมันไหม? ครึ่งหนึ่งเป็นสีเทา อีกครึ่งเป็นสีเงิน ตอนที่ปืนเรลกันยิงโดน ส่วนที่เป็นสีเงินไม่มีรอยไหม้เลย—เห็นได้ชัดว่าแกร่งกว่าสีเทามาก การก้าวกระโดดของความแข็งแกร่งขนาดนี้อธิบายด้วยการลอกคราบไม่ได้หรอกครับ มันกำลังอยู่ในช่วงการเปลี่ยนผ่านระดับชีวิต"

"สัตว์อสูรระดับ B กำลังเปลี่ยนผ่าน... เป็นระดับ A... ในเขตภัยพิบัติขนาดเล็กเนี่ยนะ? เป็นไปไม่ได้..."

ใบหน้าของทุกคนซีดเผือด แม้แต่เรสที่ปากเก่งก็ยังเงียบกริบ

ระดับ A และระดับ B นั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง โดยปกติระดับ A จะปรากฏเฉพาะในเขตภัยพิบัติขนาดกลางขึ้นไปเท่านั้น

ห้ากองทหารรับจ้างใหญ่แห่ง กาแล็กซีแบล็คสโตน รักษาทหาระของตนไว้ได้ก็เพราะแต่ละกลุ่มมี ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติ (Transcendent) ระดับ A อยู่ในครอบครอง

ถ้ามีสัตว์อสูรดาราจักรระดับ A โผล่มาที่นี่ ด้วยการเตรียมพร้อมในปัจจุบัน พวกเขาไม่มีทางรอดชีวิตกลับไปได้แน่

"มีความเป็นไปได้"

หลังจากนิ่งเงียบไปนาน ดาร์กเรนก็พยักหน้าช้าๆ

สัตว์ระดับ B ตัวนี้แข็งแกร่งกว่าปกติมาก—ตอนนี้ทุกอย่างสมเหตุสมผลแล้ว

"งั้นเราจะทำยังไงครับ ผู้บัญชาการ?"

สีหน้ากังวลฉายชัดเมื่อนึกถึงความทรงจำเลวร้าย

ช่างกลดารา (Star Mechanic) สองคนของกองพันที่หนึ่งเคยเสียชีวิตด้วยน้ำมือของสัตว์อสูรระดับ A ที่บาดเจ็บมาแล้ว

"โชคดีที่ นักวิจัยจาง เตือนเราทันเวลา เรายังเตรียมตัวทัน"

ความเยือกเย็นกลับคืนสู่ใบหน้าของดาร์กเรน

สัตว์อสูรดาราจักรระดับ A ที่เพิ่งเลื่อนระดับมาสดๆ ร้อนๆ ไม่ใช่สิ่งที่กองกำลัง ดาร์กแอนนิฮิเลชั่น (Dark Annihilation) ทั้งหมดจะรับมือไม่ได้

เธอเริ่มคำนวณวิธีที่จะกอบโกยผลประโยชน์สูงสุดจากมันแล้ว

"ออกคำสั่ง: ถอนกำลังไปที่ขอบเขตภัยพิบัติ รอจนกว่ากำลังเสริมจะมาถึงแล้วค่อยกลับเข้ามาใหม่"

"รับทราบ ผู้บัญชาการ"

เหล่านายทหารรับคำสั่ง

จางหยวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขากลัวว่าจะเจอกับพวกที่เรียกตัวเองว่าอัจฉริยะแล้วคันไม้คันมืออยากลองของกับศัตรูระดับสูงกว่า ถ้าสถานการณ์แย่ลง พวกอัจฉริยะเหล่านั้นอาจมีของวิเศษช่วยชีวิตจากผู้หลักผู้ใหญ่ แต่คนอื่นๆ ที่เหลือคงต้องจบเห่

"เมื่อความปลอดภัยได้รับการยืนยัน ฉันก็มีสมาธิกับการวิจัยพันธุศาสตร์ได้สักที"

ความกังวลหมดไป เขาเริ่มวางแผนก้าวต่อไป

เขาได้ศึกษาความรู้ของช่างกลดาราระดับอาวุโสที่มีในฐานข้อมูลของดาร์กแอนนิฮิเลชั่นจนหมดแล้ว

ความคืบหน้าของ ศาสตร์แห่งการสร้างสรรค์ (Creatology) ติดอยู่ที่ 2.1%

ถึงเวลาเปิดเส้นทางใหม่แล้ว

ความสามารถที่วิวัฒนาการแล้วของเขาทำให้เขามองเห็นห่วงโซ่พันธุกรรมที่ประกอบเป็นพลังเหนือธรรมชาติ ถ้าเขาสามารถถอดรหัสพวกมันได้อย่างสมบูรณ์ เขาอาจสร้างผู้มีพลังระดับราชา (Overlord)—หรือแม้แต่ระดับผู้ถูกเลือกจากพระเจ้า (Gods Chosen)—ขึ้นมาได้

เมื่อถึงจุดนั้น เขาจะสามารถก้าวเดินไปทั่วจักรวรรดิได้อย่างไร้คู่ต่อสู้

ด้วยเหตุนี้ โดยอาศัยประสบการณ์จากการก่อตั้ง "ศาสตร์แห่งการสร้างสรรค์" เขาจึงเปิดใช้งานความสามารถของเขาอีกครั้ง

"อ้างอิงจากความรู้ที่มีในปัจจุบัน สร้างศาสตร์สาขาวิชาที่วิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของห่วงโซ่พันธุกรรมแห่งพลังเหนือธรรมชาติ โดยมีเป้าหมายที่จำเป็นคือการจำลองแผนผังพลังเหล่านั้น ฉันตั้งชื่อมันว่า ทฤษฎีการแยกส่วนพลังเหนือธรรมชาติ (Transcendent Deconstruction Theory)"

ผลตอบรับที่คุ้นเคยดังก้องในหัวของเขา

ทฤษฎีการแยกส่วนพลังเหนือธรรมชาติ – ความคืบหน้าปัจจุบัน: 0.208% (เอกสารแนะนำ: "สมมติฐานว่าด้วยแก่นแท้ของพลังเหนือธรรมชาติ", "ทฤษฎีวิวัฒนาการของชีวิต" และแหล่งข้อมูลอื่นๆ อีก 668 รายการ)

"ตอนนี้ฉันมีทิศทางแล้ว"

ดวงตาลุกโชนด้วยความกระหายใคร่รู้ทางวิชาการ จางหยวนขอตัวและกลับตรงไปยังห้องปฏิบัติการเตรียมความพร้อมรบทันที

"ก่อนอื่น ต้องเก็บกวาดข้อมูลที่มีทั้งหมดในฐานข้อมูลให้เกลี้ยง—เริ่มกันเลย..."