บทที่ 25 ตัวอย่างเกม 'เอาต์ลาสต์' (Outlast)
บทที่ 25 ตัวอย่างเกม 'เอาต์ลาสต์' (Outlast)
บทที่ 25 ตัวอย่างเกม 'เอาต์ลาสต์' (Outlast)
[อาจูร สตูดิโอไม่ทนอีกต่อไป! งัดข้อกลับกลางงานประกาศรางวัล!]
[ศึกแห่งอาจูรและเหลียว! ทีมผู้สร้าง 'Inside' ฟาดกลับกลางไลฟ์ด้วยหลักฐานเด็ด!]
[ความรุ่งโรจน์ของวงการเกมในประเทศ! 'Inside' กวาดสามรางวัลใหญ่บนเวที LTG!]
[เกมใหม่กำลังมา! ทีมสร้าง 'Inside' ปล่อยตัวอย่างเกมใหม่กลางงาน LTG!]
[ใครกันแน่ที่โกหก? ใส่ร้ายป้ายสีหรือแค่เล่นลิ้น?]
เถาซินอวี่ยังพูดไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำ แต่หัวข้อข่าวร้อนแรงต่างๆ ก็พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับต้นๆ ของฮอตเสิร์ชในเวยป๋อเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ทั้งในห้องไลฟ์สดและหน้าฟีดของเวยป๋อแทบจะระเบิดเป็นจลามก
ยิ่งไปกว่านั้น ทันทีที่เถาซินอวี่กล่าวจบ เวยป๋ออย่างเป็นทางการของ 'อาจูร สตูดิโอ' ก็อัปโหลดคลิปวิดีโอตัวหนึ่งขึ้นมาทันที
วิดีโอนั้นบันทึกภาพและเสียงการโต้เถียงกันระหว่างเถาซินอวี่กับ 'หัวหน้าฝ่ายวางแผนเหลียว' ผู้โด่งดังในช่วงนี้ ไว้อย่างชัดเจน เหตุการณ์เกิดขึ้นในเช้าวันหนึ่งของเดือนตุลาคมปีนี้
"จารึกชื่อในประวัติศาสตร์? หา? ท่านประธานเถาน้อย ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?"
"ขอแค่พวกเราตั้งตัวได้..."
"ท่านประธานเถาน้อย นี่มันศตวรรษที่ 21 แล้วนะ ไม่มีใครเขามีเวลามาเล่นบททำตามความฝันในวงการเกมกับคุณหรอก!"
ในวิดีโอ ท่าทีของเหลียวเฉิงนั้นแข็งกร้าวมาก เขาพูดแทรกเถาซินอวี่อยู่หลายครั้ง
"เงิน! สิ่งที่พนักงานต้องการคือเงิน! คนในวงการเกมทุกคนเขาอู้งานแล้วก็จ้องจะ 'เกี่ยวต้นกุยช่าย' (หลอกกินตังค์ผู้เล่น) กันทั้งนั้น มีแต่คุณนั่นแหละที่อยากจะเป็นพระมาโปรด? สูงส่งเหลือเกินนะ? วิเศษวิโสมาจากไหน?"
"ใช่ว่าฉันจะไม่จ่ายเงินพวกคุณสักหน่อย ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าถึงสถานการณ์บริษัทจะไม่ดี แต่ต่อให้ต้องขายบ้าน ฉันก็จะไม่ยอมให้เงินเดือนพวกคุณขาดแม้แต่แดงเดียว"
"เฮอะ... ท่านประธานเถาน้อย แต่เวลาทำเกมออกมา ทุกคนเขาก็ได้โบนัสกันทั้งนั้น คุณก็รู้นี่"
"แต่เกมที่พวกคุณทำมันจ้องแต่จะขูดรีดผู้เล่น..."
"พวกเราต้องการแค่นั้นแหละ!"
เหลียวเฉิงตวาดลั่น "ความเป็นความตายของวงการเกมบ้านี่มันเกี่ยวอะไรกับพวกเราด้วย?!"
"วงการเกมฮัวเซี่ยมันก็แค่กองขี้หมาเน่าๆ กองนึง!"
"ขุดทองในกองขี้? แต่ถ้าพวกเราไม่อยากเอามือไปเปื้อนขี้ล่ะ?!"
"ถ้าหาเงินได้ง่ายๆ ทำไมต้องไปเสียเวลาวิจัยพัฒนาไอ้เรื่องพรรค์นั้นด้วย?!"
เสียงตะโกนของเหลียวเฉิงชัดเจนมาก ชัดเสียจนวิดีโอนี้แทบไม่ต้องใส่ซับไตเติลเลยด้วยซ้ำ
เขาอาละวาดฟาดงวงฟาดงาชุดใหญ่ในห้องทำงานของเถาซินอวี่ จากนั้นก็เดินออกไปที่โซนพนักงาน ชูมือขึ้นส่งสัญญาณ แล้วพนักงานทุกคนก็เดินตามต้อยๆ ออกไปกับเขา
เหลือเพียงฉือเวินที่ยังคงนั่งงุนงงทำอะไรไม่ถูกอยู่ที่โต๊ะทำงาน
ทันทีที่คลิปนี้ถูกเผยแพร่ออกไป มันเหมือนเป็นการตบหน้าชาวเน็ตที่เคยเชิดชูเหลียวเฉิงก่อนหน้านี้จนหน้าชา และทำให้ฝั่งที่คอยเอาใจช่วยอาจูรและรอสมน้ำหน้าถึงกับหัวเราะท้องคัดท้องแข็ง
[นี่ 'หัวหน้าฝ่ายวางแผนเหลียว' เด็กใครครับ? มีใครจะรับไปเลี้ยงไหม?]
[ฮ่าๆๆๆ? นี่น่ะเหรอที่เรียกว่าความรุ่งโรจน์ของเกมในประเทศ?]
[ไอ้เวรเหลียวเฉิง! ฉันมันตาบอดจริงๆ ที่เคยหลงเชื่อแก!]
["วงการเกมฮัวเซี่ยมันก็แค่กองขี้หมาเน่าๆ" "ความเป็นความตายของวงการเกมมันเกี่ยวอะไรกับเรา"... ฮ่าๆ... เหลียวเฉิง ฉันจะตามไปสาปแช่งแกให้จมดิน!]
[น้ำเสียงโอหังเหลือเกินนะพ่อคุณ หัวหน้าฝ่ายวางแผนเหลียว!]
[ฉันรู้อยู่แล้วเชียวว่าคนที่สร้างเกมอย่าง 'เรื่องราวแม่มด' และ 'ตำนานกระบี่วิญญาณ' ได้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ]
[หัวหน้าฝ่ายวางแผนเหลียว! ผมรอเล่นเกมใหม่ของคุณอยู่นะ! 7 ธันวาคม ห้ามเบี้ยวนะเว้ย!]
[จะเป็นลม 'เมนเทอร์' ผู้ชี้ทางสว่าง กลายเป็นขี้หมาไปซะแล้ว ย้อนแย้งชะมัด!]
[ฉันด่าอาจูรมาครึ่งเดือน แต่พวกเขาคว้ารางวัลระดับโลกที่อเมริกา ส่วนฉันเชียร์เหลียวเฉิงมาครึ่งเดือน แต่มันกลับด่าฉันว่าเป็นต้นกุยช่ายในกองขี้หมาเนี่ยนะ?]
[รอเกมใหม่คุณอยู่นะเหลียวเฉิง! ถ้าคุณภาพงานสร้างของคุณบดขยี้ 'Inside' ไม่ได้ วันรุ่งขึ้นเตรียมตัวเจอสหบาทาจากเหล่าต้นกุยช่ายบุกถึงหน้าบ้านได้เลย!]
เครือข่ายต้าเอ๋อและคุมะเกมส์ รวมถึงบริษัทอื่นๆ อีกหลายแห่ง ต่างรีบลบสัมภาษณ์เก่าๆ ของเหลียวเฉิงออกจากบัญชีสื่อของตนอย่างรวดเร็ว
โทรศัพท์ของเหลียวเฉิงที่วางอยู่บนโต๊ะดังไม่หยุด สายเรียกเข้าจากพนักงานในสตูดิโอและบัญชีสื่อต่างๆ ถล่มทลายเข้ามา
แต่เขาไม่กล้ารับสายใครเลยแม้แต่คนเดียว
เขานั่งหน้าซีดอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ มองดูอันดับฮอตเสิร์ชในเวยป๋อที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกหนาวสะท้านไปถึงขั้วกระดูก
ความรู้สึกเหมือน... จบเห่แล้ว!
...
สำหรับสาธารณชน มหกรรมนินทาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น
แต่สำหรับคอเกมและนักพัฒนาเกมที่อยู่ในสถานที่จัดงาน LTG งานพิธีการยังไม่จบลงเพียงเท่านี้
หลังจากประกาศรางวัลสุดท้ายจบลง ผู้เข้าร่วมงานทุกคนที่ควรจะทยอยลุกกลับบ้านตามปกติ กลับยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ ไม่มีใครขยับเขยื้อน
พิธีกรยิ้มอย่างมีเลศนัย ถือไมโครโฟนแล้วกล่าวว่า "สุภาพสตรีท่านไหนขวัญอ่อน ปิดตาไว้ก่อนได้นะครับ~"
วิดีโอโปรโมตผลงานชิ้นใหม่ของอาจูรเริ่มฉายขึ้นบนหน้าจอ
เนื่องจากเกม 'Outlast 1' (Escape 1) ต้นฉบับนั้นวางจำหน่ายตั้งแต่ปี 2013 กราฟิกจึงอาจไม่ได้สวยงามสมจริงมากนักเมื่อเทียบกับมาตรฐานปัจจุบัน
ฉือเวินจึงใช้ความช่วยเหลือจากระบบ ปรับปรุงกราฟิกของเกมใหม่ทั้งหมด ทำให้ภาพดูเหมือนผลงานในยุค 2020 มากยิ่งขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น วิดีโอโปรโมตตัวเดิมก็ค่อนข้างเก่าและมีฉากที่ไม่ปรากฏในเกมจริงอยู่มาก
ฉือเวินจึงตัดต่อวิดีโอโปรโมตเกมขึ้นมาใหม่ เพื่อให้บรรยากาศดูวิปริตและน่าขนลุกยิ่งกว่าเดิม
หน้าจอในฮอลล์มืดสนิทลง
...
[1945]
[O.S.S. รับสมัครนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมันให้กับอเมริกา เริ่มต้นปฏิบัติการเปเปอร์คลิป (Operation Paperclip)]
หน้าจอกะพริบวาบ แสดงภาพประวัติศาสตร์ขาวดำหลายภาพสลับกันอย่างรวดเร็ว
[1967]
[โรงพยาบาลบ้าเมานต์แมสซีฟ (Mount Massive Asylum) ก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์]
[ในปีเดียวกัน นักวิทยาศาสตร์สามคนถูกสังหารโดยผู้ป่วยไม่ทราบชื่อ CIA สั่งระงับ "ปฏิบัติการเปเปอร์คลิป"]
[1971]
[โรงพยาบาลบ้าเมานต์แมสซีฟถูกสั่งปิด]
[ปี 1972 ผู้อำนวยการ CIA สั่งทำลายเอกสารทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับโครงการนี้ มีเพียงเอกสารส่วนน้อยเท่านั้นที่ถูกเก็บรักษาไว้]
หลังจากข้อความบรรยายจบลง ดนตรีประกอบในวิดีโอก็เริ่มเปลี่ยนเป็นท่วงทำนองที่วังเวงและบีบคั้นอารมณ์
มุมกล้องค่อยๆ เคลื่อนตัว เผยให้เห็นโรงพยาบาลจิตเวชที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดสลัวและแสงอาทิตย์อัสดงที่กำลังลาลับ ค่อยๆ เผยโฉมหน้าอันน่าสะพรึงกลัวของมันออกมา
กล้องติดตามมุมมองของผู้ลักลอบเข้าไปภายใน อาคารที่ทรุดโทรม หลอดไฟที่กะพริบติดๆ ดับๆ คราบเลือดที่สาดกระเซ็นไปทั่วพื้น และซากศพที่ยังคงถูกทิ้งไว้... ทุกอย่างล้วนสื่อความหมายเดียว
การสังหารหมู่... ดูเหมือนจะเคยเกิดขึ้น หรือไม่ก็กำลังเกิดขึ้นที่นี่
เสียงฝีเท้าของผู้บุกรุกดังก้องไปทั่วทางเดินของโรงพยาบาล เสียงที่ก้องกังวานและแรงกดดันจากดนตรีประกอบทำให้ทุกคนในฮอลล์เผลอกลั้นหายใจเอาใจช่วย
ตึง... ตึง...
ศพของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เสียงกรีดร้องโหยหวนของหญิงสาวปริศนา และดวงตาคู่หนึ่งที่เรืองแสงวาวโรจน์ซ่อนอยู่ในความมืด...
เสียงลมหายใจของผู้บุกรุกเริ่มหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนสังหรณ์ใจว่ากำลังจะมีบางสิ่งโผล่ออกมา
ผู้บุกรุกวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก เสียงฝีเท้าเหยียบลงบนพื้นไม้ดังเอี๊ยดอ๊าด ราวกับจะร่วงหล่นลงไปจากตึกผุพังได้ทุกเมื่อ
เขาถือกล้องวิดีโอ (DV) ทำได้เพียงมองฝ่าความมืดมิดรอบด้านผ่านโหมดมองเห็นกลางคืน (Night Vision) สีเขียวมรกตเท่านั้น
ในที่สุด ผู้บุกรุกก็หยุดวิ่ง เขามุดเข้าไปซ่อนตัวใต้เตียง พยายามกลั้นเสียงหอบหายใจอย่างสุดชีวิต
มีบางอย่างตามเขามา
เสียงฝีเท้า...
เสียงลมหายใจ...
และทันใดนั้น...
พร้อมกับเสียงดนตรีที่โหมกระหน่ำขึ้นอย่างกะทันหัน มือปริศนาพุ่งเข้ามาลากเขาออกจากใต้เตียง!
มันคือสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่ไร้ผิวหนัง! มันแยกเขี้ยวขาวซีดน่าสยดสยอง แล้วยกตัวเขาลอยขึ้นกลางอากาศ!
เสียงกรีดร้องแหลมสูงของผู้หญิงดังแทรกเข้ามาในฉากหลัง!
พร้อมกับเสียงดนตรี เสียงกรีดร้อง และภาพผู้บุกรุกที่ถูกลากตัวไป เสียงหวีดร้องด้วยความตกใจของผู้เข้าร่วมงานก็ดังระเบิดขึ้นทั่วทั้งฮอลล์!
"ปัง!"
หน้าจอดับวูบลงสู่ความมืดมิด
ไม่กี่วินาทีต่อมา ตัวอักษรคำว่า 'Outlast' (เอาต์ลาสต์) ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
ไฟในฮอลล์สว่างขึ้น
ทุกคนดูตื่นตระหนกและขวัญเสีย
"เชี่ยเอ๊ย!"
"ฮ่าๆๆๆๆๆ เชี่ยเอ๊ย!"
ตามมาด้วยคำสบถภาษาอังกฤษอีกหลายคำ ก่อนที่ผู้เข้าร่วมงานจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกันเพื่อระบายความตึงเครียด