บทที่ 7 ทิศทางในอนาคตของ 'แฮปปี้แมตช์'

บทที่ 7 ทิศทางในอนาคตของ 'แฮปปี้แมตช์'

เวลาสี่ทุ่มตรง 'เหล่าอ้าย' สื่อมวลชนอิสระกำลังเลื่อนดูข่าวสารเรียลไทม์บนเวยป๋ออย่างเบื่อหน่าย

อาชีพหลักของเหล่าอ้ายคือนักเขียนอิสระ งานส่วนใหญ่ในแต่ละวันคือการมุด 'กำแพง' ไปแปลข่าวเกมล่าสุดจากเว็บไซต์ต่างประเทศเพื่อนำมาลงในสื่อในประเทศผ่านบัญชีของตัวเอง

แม้ว่าอุตสาหกรรมเกมทั้งในและต่างประเทศจะซบเซาพอๆ กัน โดยมีเกมแนวแข่งขันครองตลาดเป็นเจ้าใหญ่ แต่สื่อมวลชนและผู้เล่นจำนวนมาก รวมถึงตัวเขาเอง ต่างก็ยังคงคาดหวังให้มีเกมแนวอื่นที่ดีกว่านี้ผุดขึ้นมาบ้าง

ด้วยทักษะการแปลภาษาอังกฤษเป็นจีนที่ยอดเยี่ยม เหล่าอ้ายจึงกลายเป็นอินฟลูเอนเซอร์ที่มีผู้ติดตามถึงสองแสนคน

สิ่งที่ทำให้เขาแตกต่างจากสื่อเจ้าอื่น คือเหล่าอ้ายมักจะใช้เวลากว่าครึ่งค่อนวันจดจ่ออยู่กับวงการเกมในประเทศ

รายชื่อผู้ติดตามของเขาจึงเต็มไปด้วยเหล่าเกมเมอร์ผู้คลั่งไคล้ 'เกมฝีมือคนไทย'

ในวันนี้ ขณะที่เขากำลังค้นหาคีย์เวิร์ดคำว่า "เกมอินดี้" ตามกิจวัตร จู่ๆ โพสต์เวยป๋อที่เพิ่งลงเมื่อสามนาทีที่แล้วก็เด้งขึ้นมา

[Azure Studio: #เกมอินดี้ในประเทศ #ผจญภัยไขปริศนา #สไตล์ภาพดาร์ก]

หลังแท็กเหล่านั้นคือรูปภาพหนึ่งใบ

มันเป็นภาพประกอบเกมที่ดูวังเวงและน่าขนลุก เด็กชายคนหนึ่งกำลังลอยตัวอยู่กลางภาพ

และรอบตัวเด็กชาย มีผู้คนมากมายถูกจับมัดคอห้อยหัวลงมา

สไตล์ศิลปะของภาพนี้ดูงดงามทว่าเอนเอียงไปทางหม่นหมอง มันดึงดูดสายตาของเหล่าอ้ายที่ถูกทำร้ายด้วยเอฟเฟกต์สีสันฉูดฉาดมาอย่างยาวนานได้ในทันที

มุมซ้ายล่างของภาพมีตัวอักษรภาษาอังกฤษคำว่า [INSIDE] วางอยู่อย่างเป็นระเบียบ ตามด้วยตัวอักษรเล็กๆ สี่คำ: โปรดติดตามตอนต่อไป

สไตล์การโปรโมตงานศิลป์ที่เรียบง่ายนี้ดูแปลกแยกไปจากสไตล์การโปรโมตที่เน้นความอลังการเกินจริงซึ่งระบาดไปทั่วประเทศจีน

แต่... Azure Studio? (อาจูร สตูดิโอ) ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนแฮะ?

เขารีบค้นหาข้อมูลบริษัทและพบว่าเป็นบริษัทเกมขนาดกลางถึงเล็กที่ตั้งอยู่ในเมืองหนานจิง ซึ่งเคยพัฒนาเกมออกมาแค่สองเกม แถมดูไม่ต่างอะไรจากเกมขยะหลอกกินเงินที่มีเกลื่อนกลาดในท้องตลาด

ทำไมจู่ๆ ถึงกลับใจหันมาทำเกมอินดี้ล่ะ?

เหล่าอ้ายเลื่อนดูโพสต์เก่าๆ ของ Azure Studio และพบคำตอบทันที

เมื่อชั่วโมงที่แล้ว บัญชีนี้ได้โพสต์ข้อความว่า:

[Azure Studio: ทีมงานหอบผ้าผ่อนหนีตามพี่สะใภ้บอสไปแล้วครับ บอสไม่มีตังค์จ่ายเงินเดือนเลยถอดใจ ส่วนผมเพิ่งเข้างานได้ครึ่งเดือนก็ส้มหล่นได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผนเฉยเลย คำถาม: พี่ชายสนใจเกมอินดี้ฝีมือคนไทยไหมครับ? สนุกและไม่แพงนะพี่ ช่วงนี้กำลังเทสต์บั๊กเตรียมลง Steam พี่ชายอย่าเพิ่งไป ลองแวะดูหน่อยนะพี่~]

หลังจากอ่านข้อความนี้ เหล่าอ้ายก็เผลอยิ้มออกมา ก่อนจะเงียบไป

เขากลับไปที่โพสต์โปรโมตเกมเมื่อครู่แล้วกดรีทวีต

[เหล่าอ้ายคุยเรื่องเกม: เกมผจญภัยไขปริศนาฝีมือคนไทย +1 ทีมงานหลักบอกว่ากำลังอยู่ในช่วงตรวจสอบบั๊กขั้นสุดท้าย คาดว่าจะลง Steam ก่อน ปักหมุดรอไว้ก่อนครับ]

ทันทีที่โพสต์ถูกเผยแพร่ ผู้ติดตามของเขาก็แห่กันเข้ามาคอมเมนต์

• ปัก (Cy)
• รอชม...
• เกมคนไทยเหรอ? รอนะ
• เซฟเก็บไว้ก่อน
• งานภาพดูแปลกใหม่ดีแฮะ!
• เดี๋ยวนะ... Azure เหรอ? ฉันเคยเล่นเกมค่ายนี้ ปัญญาอ่อนสิ้นดี
• เหล่าอ้าย คุณคงไม่ได้รับเงินใต้โต๊ะมาโปรโมตเกมกากๆ จากค่ายขยะหรอกนะ?
• นี่โฆษณาแฝงหรือเปล่า?
• พวกที่ด่าน่ะไปดูโพสต์ก่อนหน้าของสตูดิโอเขาก่อน ทีมงานชุดเก่าหนีไปหมดแล้ว ตอนนี้ทีมชุดใหม่เข้ามาดูแล...
• ไม่คาดหวังเท่าไหร่ อาจจะเป็นแค่พวกภาพสวยหลอกกินตังค์ก็ได้
• แยกย้ายๆ...

เหล่าอ้ายกวาดสายตาดูคอมเมนต์คร่าวๆ เนื้อหาก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้

แม้ภาพสกรีนช็อตของเกมนี้จะดูประณีตงดงามมาก แต่มันก็เป็นแค่ภาพภาพเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น ค่ายเกมนี้ไม่เคยมีผลงานโดดเด่นมาก่อน แถมเพิ่งจะเจอเหตุการณ์ทีมงานหลักหนีหาย จึงเป็นเรื่องยากที่ผู้คนจะมีความเชื่อมั่น

อย่างไรก็ตาม เหล่าอ้ายก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ชื่อของ 'Azure' และ 'Inside' ผ่านเข้ามาในความคิดเขาเพียงชั่วครู่ก่อนจะถูกลืมเลือนไป

...

"แล้วเนื้อหาเกมส่วนที่เหลือล่ะ?"

วันรุ่งขึ้นที่บริษัท เถาซินอวี่กำลังทดลองเล่น "Inside" บนคอมพิวเตอร์

ฉือเวินปล่อยตัวเกมสั้นๆ ให้ทดลองเล่น และหลังจากเถาซินอวี่ใช้เวลาพักใหญ่จนเล่นจบ เธอก็เอ่ยถามด้วยความรู้สึกค้างคา

"เมื่อวานผมบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอครับว่ากำลังเก็บรายละเอียดขั้นสุดท้าย?"

ฉือเวินตอบพลางลูบโทรศัพท์ในมือเล่น

"ทั้งการวางแผน เขียนโปรแกรม... ทุกอย่างของเกมนี้คุณทำคนเดียวหมดเลยเหรอ? แล้วงานภาพล่ะ? งานอาร์ตก็ทำคนเดียวด้วยเหรอ?"

"ถึงผมจะทำคนเดียวได้ แต่เวลามันกระชั้นชิด ผมเลยจ้างสตูดิโอเอาต์ซอร์ซที่รู้จักกันมาก่อนช่วยทำกราฟิกให้น่ะครับ"

ฉือเวินโกหกหน้าตายโดยไม่กะพริบตา

ในเวลาแค่ครึ่งเดือน ถ้าไม่มีทีมงานภายนอกช่วย เป็นไปไม่ได้เลยที่คนคนเดียวจะทำออกมาได้สมบูรณ์ขนาดนี้

"จริงๆ แล้วผมเริ่มคิดคอนเซปต์เกมนี้ตั้งแต่สมัยเรียนแล้วครับ ทั้งด่านและภาพในหัวมันชัดเจนมาก ช่วงนี้ผมเลยทำงานได้เร็วไงครับ"

สองพี่น้องตระกูลเถามองเขาด้วยความตกตะลึง

เถาซินอวี่พึมพำขณะมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ "ฉัน... ฉันเจอช้างเผือกเข้าแล้วจริงๆ..."

ด้วยเหตุนี้ ดูเหมือนว่ากำหนดการปล่อยเกมอินดี้จะถูกบรรจุลงในวาระการประชุมอย่างเป็นทางการเสียที

ฉือเวินใช้โอกาสนี้เจรจากับเถาซินอวี่อย่างจริงจังเรื่องส่วนแบ่งกำไรในอนาคต

ครู่ต่อมา บัตรพนักงานใบใหม่ของฉือเวินก็ถูกพิมพ์ออกมาสดๆ ร้อนๆ

บนบัตรระบุตำแหน่งว่า: ผู้จัดการโปรเจกต์!

เรื่องตลกเมื่อคืนกลายเป็นความจริงจนได้

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ในที่สุดฉือเวินก็เริ่ม... อู้งานอย่างจริงจัง

เถาซินอวี่อนุมัติเงินก้อนหนึ่งจากบัญชีบริษัทให้ฉือเวินเพื่อเบิกจ่ายเป็นค่าจ้างทีมกราฟิกภายนอก

เงินหลักหมื่นหยวนนั้นน้อยเกินไปอย่างเห็นได้ชัดสำหรับงานศิลป์ที่ประณีตขนาดนี้ แต่ฉือเวินก็ไม่ได้เรียกร้องเพิ่ม เพราะเงินทั้งหมดนี้ไหลเข้ากระเป๋าเขาเองเต็มๆ

เขายังมีความคิดบางอย่างเกี่ยวกับ 'แฮปปี้แมตช์'

แม้ภารกิจเมื่อคืนจะสำเร็จและได้ไฟล์เกมมาไว้ในยูเอสบีไดรฟ์แล้ว แต่ความยากในการบริหารจัดการเกมนี้ถือว่าสูงมาก

ความสำเร็จอย่างรวดเร็วของ 'แฮปปี้แมตช์' ในชาติก่อนไม่ได้มาจากแค่คุณภาพเกม แต่มาจากแรงผลักดันมหาศาลของค่าย TX ที่หนุนหลังอยู่

แฮปปี้แมตช์เปิดตัวครั้งแรกใน QQ Zone และ QQ Game Hall ของ TX เอง และด้วยการโปรโมตอย่างหนักหน่วงของ TX เท่านั้นที่ทำให้สามารถดึงดูดผู้ใช้งานจำนวนมากได้ในระยะเวลาอันสั้น

จากนั้นจึงขยายตลาดสู่มือถือ จนประสบความสำเร็จอย่างงดงาม

แล้วตอนนี้ฉือเวินมีอะไรบ้าง?

เขาไม่มีทั้งแพลตฟอร์มของตัวเอง และไม่มีฐานผู้ใช้งานที่ภักดีมากขนาดนั้น

หากเขาจะโปรโมตและปล่อยเกมนี้ด้วยตัวเอง มีความเป็นไปได้สูงที่จะล้มเหลวไม่เป็นท่า

ในตอนค่ำ หลังจากอาบน้ำเสร็จ เขานอนพิงหัวเตียงครุ่นคิดเรื่องนี้

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน เขารู้สึกว่ายังขาดโอกาสสำคัญบางอย่างไป จึงเลิกคิดให้ปวดหัวและตัดสินใจว่าจะค่อยเป็นค่อยไปทีละก้าว

ยังไงซะ ตอนนี้เขาก็พอมีเงินติดมืออยู่บ้าง และน่าจะได้ส่วนแบ่งเพิ่มอีกหลังจาก "Inside" เปิดตัว

สู้เอาเวลาไปทุ่มเทกับ "Inside" ให้มากขึ้นดีกว่า เพราะนี่คือผลงานเปิดตัวชิ้นแรกของเขาหลังจากมายังโลกใบนี้