บทที่ 27 หัวใจงูหลามนึ่ง

"ราชันเตาหลอมเหล็กกล้า" แล่นตะบึงไปอย่างมั่นคงบนเขตแดนศิลาอันเวิ้งว้างไร้ขอบเขต ล้อสายพานหน้ากว้างบดขยี้ทรายและกรวดหินที่ร้อนระอุ ทิ้งรอยลึกไว้เป็นทางยาวก่อนจะถูกพายุทรายกลบฝังไปอย่างรวดเร็ว

ภายนอกรถ คลื่นความร้อนม้วนตัวตลบอบอวล อากาศบิดเบี้ยวเพราะอุณหภูมิที่สูงลิบ เมื่อมองออกไปเห็นเพียงทิวทัศน์สีเหลืองน้ำตาลอันจำเจ มีเพียงพืชทนแล้งไม่กี่ชนิดที่ยืนต้นหยัดยืนอยู่อย่างทรหด

ซูเยี่ยกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างเฉียบคม ทักษะ [การประเมินวัตถุดิบ] ของเขาทำงานแบบติดตัว (Passive) อยู่อย่างต่อเนื่อง

หลังจากขับมาได้สักพัก เขาค้นพบและลงไปเก็บเกี่ยว [กระบองเพชรโอเอซิสแดนศิลา] ได้อีก 3-4 กอ และเก็บลำต้นอวบน้ำของพวกมันเข้าคลังอย่างระมัดระวัง

เมื่อมั่นใจว่าบริเวณใกล้เคียงมีเพียงแมงป่องทะเลทรายระดับต่ำเคลื่อนไหวอยู่ใต้ผืนทรายและไม่มีภัยคุกคามร้ายแรง ซูเยี่ยจึงนำรถขายอาหารไปจอดเทียบใต้เพิงหินขนาดใหญ่ที่ช่วยบังลมได้

ตรงนี้ค่อนข้างร่มเย็นและมีวิสัยทัศน์กว้างไกล เหมาะแก่การสังเกตการณ์ ถึงเวลาจัดการกับผลผลิตชิ้นสำคัญที่สุดแล้ว

ซูเยี่ยเตรียมลงมือทำอาหาร เตาไฟบนเคาน์เตอร์ครัวถูกจุดขึ้นอีกครั้ง

วัตถุดิบหลักที่เขาหยิบออกมาในครั้งนี้คือ [หัวใจงูหลามทะเลทราย (คุณภาพสีฟ้า)] ซึ่งยังคงเต้นตุบๆ แผ่วเบาและแผ่กลิ่นอายพลังชีวิตอันเข้มข้น และ [ถุงน้ำดีงูเข้มข้น (คุณภาพสีเขียว)] สีเขียวมรกตโปร่งแสงที่ส่งกลิ่นหอมยาจางๆ

ส่วนวัตถุดิบเสริมคือ [เนื้อกระบองเพชรโอเอซิสแดนศิลา (คุณภาพสีเขียว)] ที่เพิ่งเก็บมาสดๆ และเครื่องปรุงพื้นฐานบางอย่างที่แลกเปลี่ยนมาได้ก่อนหน้านี้

ซูเยี่ยให้ความสำคัญสูงสุดกับวัตถุดิบหลักระดับสีฟ้านี้

เขาไม่เลือกวิธี "ย่าง" หรือ "ตุ๋น" แต่ตัดสินใจใช้วิธี "นึ่ง" ซึ่งสามารถกักเก็บสารอาหารและกระตุ้นพลังงานภายในวัตถุดิบได้ดีกว่า

เขานำหัวใจงูหลามขนาดใหญ่ไปล้างทำความสะอาดอย่างพิถีพิถัน ใช้ปลายมีดบั้งผิวเป็นลายตารางถี่ๆ เพื่อให้รสชาติและไอร้อนซึมซาบเข้าสู่เนื้อในได้อย่างทั่วถึง

จากนั้น เขาคั้นน้ำหวานจากเนื้อกระบองเพชร ผสมกับผงเกลือแร่ธาราและเครื่องปรุงรสกลิ่นผลไม้จางๆ ที่ซื้อมา นำไปทาถูให้ทั่วหัวใจงูหลามเพื่อหมักไว้สักครู่

ต่อมา ซูเยี่ยหยิบซึ้งนึ่งขนาดใหญ่ออกมา เติมน้ำบริสุทธิ์ลงไปในปริมาณมาก รองก้นซึ้งด้วยเนื้อกระบองเพชรฝานบาง เพื่อให้ไอน้ำพาความเย็นสดชื่นขึ้นมาด้วย

เมื่อน้ำเดือดและไอน้ำเริ่มพวยพุ่ง ซูเยี่ยจึงวางหัวใจงูหลามที่หมักได้ที่ลงไป ปิดฝา ควบคุมอุณหภูมิ แล้วหรี่ไฟลงเป็นไฟอ่อนเพื่อค่อยๆ อบไอน้ำ

ในระหว่างนั้น เขาหันมาจัดการกับถุงน้ำดีงู

ถุงน้ำดีงูไม่ควรผ่านความร้อนนานเกินไป มิฉะนั้นสรรพคุณทางยาจะค่อยๆ ระเหยหายไป

ซูเยี่ยหยิบถ้วยใบเล็ก เจาะถุงน้ำดีให้ของเหลวสีเขียวเข้มไหลลงไป ผสมน้ำอุ่นเล็กน้อยและน้ำผึ้งอีกนิดหน่อยเพื่อเจือจางความขม เตรียมไว้สำหรับขั้นตอนสุดท้าย

กลิ่นหอมของเนื้อสัตว์ที่แปลกใหม่เริ่มลอยออกมาจากซึ้งนึ่ง เป็นกลิ่นผสมผสานระหว่างพลังเลือดอันเข้มข้น ความสดชื่นของพืชพรรณ และความเผ็ดร้อนจางๆ ที่เพียงแค่ได้กลิ่นก็ทำให้จิตใจแจ่มใส

พรสวรรค์ [งานเลี้ยงสยองขวัญ] ทำให้ซูเยี่ยรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าพลังงานมหาศาลภายในหัวใจงูหลามกำลังถูกกระตุ้นอย่างช้าๆ มันอ่อนนุ่มลงและหลอมรวมภายใต้ความร้อนของไอน้ำ เกิดปฏิกิริยาอันละเอียดอ่อนกับน้ำกระบองเพชรเย็นฉ่ำและเครื่องเทศ

[ความเชี่ยวชาญด้านอาหารขั้นต้น] ช่วยให้เขาควบคุมความร้อนและเวลาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ซูเยี่ยก็ปิดเตา

เขายังไม่เปิดฝาทันที แต่ปล่อยทิ้งไว้อีก 5 นาทีเพื่อให้ความร้อนระอุแทรกซึมต่อไปจนถึงขีดสุด

เมื่อเขาเปิดฝาหม้อขึ้น กลิ่นหอมละมุนแต่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมก็ปะทะใบหน้า ห้องโดยสารทั้งห้องดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยสนามพลังงานอันอบอุ่นและแข็งแกร่ง

[หัวใจงูหลามทะเลทราย] เปลี่ยนสภาพไปแล้ว ขนาดของมันหดเล็กลงเล็กน้อย สีเข้มขึ้นจนกลายเป็นสีทองคล้ำเป็นมันวาว เนื้อสัมผัสดูนุ่มนวลราวกับขี้ผึ้ง เหมือนกับว่าสารอาหารทั้งหมดถูกบีบอัดรวมกันอยู่ที่นี่

ซูเยี่ยบรรจงราดน้ำดีงูที่ผสมไว้ลงบนหัวใจงูหลามนึ่งร้อนๆ

ซู่~

เสียงฉ่าเบาๆ ดังขึ้นเมื่อน้ำดีงูสัมผัสกับหัวใจร้อนระอุ ปลดปล่อยกลิ่นหอมขมปร่าที่ช่วยให้สมองปลอดโปร่งออกมาอีกระลอก ผสานเข้ากับกลิ่นเนื้ออย่างแปลกประหลาดแต่ลงตัว

[ปรุงสำเร็จ "หัวใจงูหลามทะเลทรายนึ่งกระบองเพชร" (คุณภาพสีฟ้า) บันทึกลงในสารบบอาหารไร้ขอบเขต]

[ปรุงสำเร็จ "ซอสน้ำดีปรุงรส" (คุณภาพสีเขียว) บันทึกลงในสารบบอาหารไร้ขอบเขต]

ซูเยี่ยยกจานอาหารคุณภาพสีฟ้าที่ปรุงอย่างประณีตออกมาวาง

จากนั้นเขาก็หั่นเนื้องูหลามธรรมดาที่เหลือเป็นชิ้นๆ ใส่ลงในหม้อพร้อมกับเนื้อกระบองเพชรที่เหลือ เติมน้ำและเครื่องปรุงเพื่อตุ๋น "ซุปเนื้องูหลามกระบองเพชร" (คุณภาพสีขาว) ง่ายๆ เพื่อแก้หิวและเติมน้ำให้ร่างกาย

ซูเยี่ยดื่มซุปหมดชามก่อน กระแสความอุ่นวาบแล่นลงสู่กระเพาะ ขับไล่ความร้อนของทะเลทรายและให้ความรู้สึกอิ่มท้องในระดับพื้นฐาน

จากนั้น สายตาของเขาก็มาหยุดที่จานหลัก

เขาใช้ตะเกียบคีบชิ้นหัวใจงูหลามนึ่งที่นุ่มเด้ง จุ่มลงในซอสน้ำดีเล็กน้อย แล้วส่งเข้าปาก

วินาทีที่สัมผัสลิ้น แทบไม่ต้องเคี้ยว หัวใจงูหลามละลายที่ปลายลิ้นทันที!

รสชาติอร่อยล้ำเกินบรรยายระเบิดขึ้นในปาก พลังเลือดที่หนักแน่นและมหาศาลพุ่งพล่านไปทั่วร่าง เซลล์ทุกเซลล์ดูเหมือนจะโห่ร้องและเต้นเร่า ดูดซับพลังที่ทะลักเข้ามาอย่างตะกละตะกลาม

น้ำกระบองเพชรเย็นฉ่ำช่วยตัดความเลี่ยนได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทิ้งรสสัมผัสสดชื่นไว้ ในขณะที่ความขมติดปลายลิ้นของน้ำดีเปรียบเสมือนการตวัดพู่กันครั้งสุดท้ายที่ทำให้ภาพวาดสมบูรณ์ ทำให้รสชาติมีมิติยิ่งขึ้น ฤทธิ์ยาพุ่งตรงขึ้นสู่ดวงตา มอบความรู้สึกเย็นสบาย

[บริโภค "หัวใจงูหลามทะเลทรายนึ่งกระบองเพชร" (คุณภาพสีฟ้า) สำเร็จ!]

[พละกำลัง +5!]

[ความทรหด +5!]

[ได้รับสกิลติดตัว: ผิวหนังเหล็กขั้นต้น (เพิ่มพลังป้องกันกายภาพเล็กน้อย)!]

[บริโภค "ซอสน้ำดีปรุงรส" (คุณภาพสีเขียว) สำเร็จ!]

[การมองเห็นได้รับการพัฒนาอย่างถาวรและมีนัยสำคัญ! ความสามารถในการจับภาพเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้น!]

[ได้รับสถานะชั่วคราว "ปรับตัวเข้ากับทะเลทราย" (ระยะเวลา: 24 ชั่วโมง): เพิ่มความทนทานต่อความแห้งแล้งและความร้อนสูงอย่างมาก!]

ความรู้สึกถึงพลังอันเปี่ยมล้นไหลเวียนไปทั่วร่าง ซูเยี่ยรู้สึกว่าเส้นใยกล้ามเนื้อหนาแน่นขึ้น ราวกับมีเกราะที่มองไม่เห็นเสริมเข้ามาใต้ผิวหนังอีกชั้น

โลกเบื้องหน้าชัดเจนขึ้น เขาสามารถมองเห็นวิถีการปลิวของเม็ดทรายละเอียดตามแรงลมร้อนบนเนินทรายไกลๆ ได้ ความร้อนระอุของทะเลทรายดูจะไม่ใช่เรื่องทรมานอีกต่อไป

เขาเปิดดูหน้าต่างสถานะส่วนตัว ค่าสถานะของเขาก้าวกระโดดขึ้นอีกครั้ง:

[ชื่อ: ซูเยี่ย]

[พลังชีวิต: 300/300]

[พละกำลัง: 21]

[ความทรหด: 20]

[ความเร็ว: 16]

[สติปัญญา: 12]

[สกิล: ต้านทานพิษขั้นต้น, ภูมิคุ้มกันการติดเชื้อขั้นต้น, ความชำนาญมีดขั้นพื้นฐาน, ความเชี่ยวชาญด้านอาหารขั้นต้น, ต้านทานธาตุมืดจางๆ, ผิวหนังเหล็กขั้นต้น]

[ฉายา: นักล่าสัตว์ประหลาด, เชฟกลางไพร]

[สถานะ: ปรับตัวเข้ากับทะเลทราย (23:59:58)]

ความแข็งแกร่งอัดแน่นไปทั่วร่าง

การยกระดับที่ได้จากวัตถุดิบระดับสีฟ้านั้นมหาศาลจริงๆ!

หลังจากจัดการมื้ออาหารสุดหรูเรียบร้อย ซูเยี่ยกลับมานั่งประจำที่คนขับ ขณะขับ "ราชันเตาหลอมเหล็กกล้า" มุ่งหน้าต่อไป เขาแบ่งสมาธิมาเปิดช่องแชทภูมิภาคและตลาดซื้อขาย

ช่องแชทยังคงคึกคัก ผู้คนส่วนใหญ่ยังคงดิ้นรนเอาชีวิตรอดและหาทรัพยากรกันจ้าละหวั่นในเวลากลางวัน

"มีใครอยู่แถวภูเขาหินดำบ้าง? มาตั้งปาร์ตี้ฟาร์มซอมบี้หนังเหนียวกัน อัตราดรอปหีบสูงนะ!"

"รับซื้อน้ำ! รับซื้อน้ำ! รับซื้อน้ำบริสุทธิ์ราคาสูง! ทักแชทมาเลย!"

"ฮือออ รถฉันติดหล่มทราย ใครก็ได้ช่วยที พิกัด..."

"อิจฉาพวกค่ายที่มีขาใหญ่คุมจริงๆ หมาป่าเดียวดายแบบพวกเรานี่อยู่ยากชะมัด"

ซูเยี่ยกวาดตาอ่านผ่านๆ ไม่พบข้อมูลที่มีค่ามากนัก เขาจึงหันไปโฟกัสที่ตลาดซื้อขาย

มีวัสดุพื้นฐานวางขายมากกว่าเมื่อวานเล็กน้อย และราคาลดลงนิดหน่อย แกว่งตัวอยู่ที่ 1-2 เหรียญเอาตัวรอด ดูเหมือนประสิทธิภาพในการรวบรวมทรัพยากรของผู้รอดชีวิตจะดีขึ้น

นิ้วของเขาเลื่อนไปบนหน้าจอ เริ่มกวาดซื้อสินค้าอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ

ด้วยราคาเฉลี่ยประมาณ 1.5 เหรียญเอาตัวรอด ซูเยี่ยกวาดซื้อ ไม้, เหล็กกล้า, และชิ้นส่วน มาเป็นชุดๆ รวมกว่าร้อยหน่วย เติมเต็มคลังสินค้าเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการอัปเกรดรถครั้งต่อไป

จากนั้น เขาเจาะจงค้นหาด้วยคำว่า "แร่", "หินประหลาด", "หินพลังงาน"

และก็เป็นไปตามคาด มีรายการขายปรากฏขึ้นหลายรายการ

ผู้ขายเห็นได้ชัดว่าไม่รู้มูลค่าที่แท้จริงของแร่เหล่านี้ คำบรรยายดูคลุมเครือ พวกเขาแค่คิดว่ามันดูแปลกตาดี ราคาที่ตั้งไว้จึงต่ำมาก มักจะอยู่ที่ 1-3 เหรียญเอาตัวรอดต่อชิ้น

[แร่ประหลาด x1 ราคา: 2 เหรียญเอาตัวรอด]

[แร่ประหลาด x3 มัดรวม: 5 เหรียญเอาตัวรอด]

[แร่ประหลาด x2 ราคา: 3 เหรียญเอาตัวรอด]

ซูเยี่ยไม่ลังเล กดซื้อ [แร่ประหลาด] ทั้ง 7 ชิ้นที่มีคนวางขายแยกไว้อย่างรวดเร็ว

[ได้รับ: แร่ประหลาด x7]

เมื่อรวมกับที่ได้จากหีบสมบัติและที่กำลังแปรรูปอยู่ จำนวน [แร่ประหลาด] ในมือเขาก็มีมากกว่าสิบชิ้นแล้ว เพียงพอที่จะแปรรูปเป็น [หินพลังงานแปรรูปเบื้องต้น] ได้จำนวนไม่น้อย

เขาตรวจสอบข้อมูลรถ แกนพลังงานแสดงสถานะคงเหลือ 99%

อุปกรณ์ที่ใช้พลังงานในปัจจุบันมีเพียงเครื่องยนต์, ไฟส่องสว่างพื้นฐาน, เครื่องดูดควัน, และแท่นแปรรูปที่เดินเครื่องด้วยความเร็วต่ำ สำหรับแกนพลังงานอันทรงพลังของรถเลเวล 3 การใช้พลังงานของอุปกรณ์เหล่านี้ถือว่าต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ผ่านไปหนึ่งวันหนึ่งคืนกินพลังงานไปแค่ 1% เท่านั้น

เว้นแต่ว่าเขาจะติดตั้งโมดูลที่กินพลังงานสูงในอนาคต ระยะสั้นนี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องพลังงานเลย

นั่นหมายความว่า [แร่ประหลาด] ที่เขากวาดซื้อมาตอนนี้สามารถเก็บตุนไว้สำหรับการอัปเกรดรถในอนาคต หรือใช้เป็นเชื้อเพลิงสำรองสำหรับโมดูลระดับสูงได้ทั้งหมด

ความรู้สึกที่ได้กอบโกยทรัพยากรเชิงกลยุทธ์โดยอาศัยความไม่เท่าเทียมของข้อมูลนี่มันช่างดีจริงๆ

หลังจากซื้อของเสร็จ ซูเยี่ยก็ปิดหน้าต่างการซื้อขาย

"ราชันเตาหลอมเหล็กกล้า" เคลื่อนตัวออกจากพื้นที่เพิงหิน มุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางเขตแดนศิลา

ทิวทัศน์เบื้องหน้าเริ่มดูรกร้างและอันตรายยิ่งขึ้น เนินทรายลูกใหญ่สลับซับซ้อน หินผาแหลมคม และอุณหภูมิที่ดูเหมือนจะสูงขึ้นไปอีก

ซูเยี่ยเริ่มเห็นโครงกระดูกสีขาวขนาดมหึมาโผล่พ้นทรายขึ้นมาเป็นระยะๆ มันคือซากของสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก บ่งบอกถึงอันตรายที่ซุกซ่อนอยู่ภายในดินแดนแห่งนี้