บทที่ 15 : การอัปเกรดโมดูลรถฟู้ดทรัก

หลังจากยานพาหนะทั้งสามคัน—รถตู้, รถบรรทุก และรถแท็กซี่—ขับทิ้งระยะห่างจากรถฟู้ดทรักของซูเย่มาไกลพอสมควร พวกเขาจึงจอดรถหลบหลังเนินดินเตี้ย ๆ

ประตูรถเปิดออก ทั้งสามคนก้าวลงมาด้วยสีหน้าที่ผสมปนเปไประหว่างความหวาดกลัวที่ยังหลงเหลืออยู่และความรู้สึกอันซับซ้อน

ชายหนุ่มที่ถือโล่พัง ๆ นามว่า จางฮ่าว เป็นคนแรกที่อดรนทนไม่ไหวเอ่ยปากขึ้น น้ำเสียงเจือความไม่พอใจและความริษยาจาง ๆ

"พี่หวัง พี่ได้กลิ่นไหม? กลิ่นที่ลอยออกมาจากรถหมอนั่นมันกลิ่นเนื้อชัด ๆ! กลิ่นเนื้อตุ๋น! แถมยังใส่เครื่องเทศด้วย! หมอนั่นต้องมีของดีตุนไว้เพียบแน่ ๆ งกชะมัด เก็บไว้กินคนเดียวหน้าตาเฉย!"

ชายวัยกลางคนที่ถูกเรียกว่าพี่หวัง หรือชื่อจริงคือ หวังเฉียง หันมาตวาดใส่ทันทีที่ได้ยิน

"งก? ไอ้หนู แกยังฝันกลางวันอยู่หรือไง? นี่มันที่บ้าอะไร? การซ่อนเสบียงมันเป็นเรื่องปกติโว้ย! ถ้าเป็นแก แกจะเที่ยวแจกอาหารช่วยชีวิตให้คนแปลกหน้าหรือไง? แล้วแกจะเอาอะไร? จะบุกเข้าไปปล้นเขาเหรอ?"

จางฮ่าวชะงัก หน้าแดงก่ำก่อนจะพึมพำแก้ตัว:

"ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น... ผมแค่คิดว่า บางทีเราอาจจะเจรจาขอแลกเปลี่ยนด้วยของที่มากกว่านี้..."

"แลกกับอะไร? กองไม้โง่ ๆ ของพวกเราเนี่ยนะ?"

หวังเฉียงถอนหายใจ น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย

"อาฮ่าว ตื่นได้แล้ว โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว แค่เอาชีวิตให้รอดยังยาก อย่าไปหวังพึ่งความเมตตาจากคนอื่น"

จางฮ่าวเงียบไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนยังไม่ยอมตัดใจง่าย ๆ จึงลดเสียงลง:

"พี่หวัง ถ้าถามผมนะ... พวกเรามีตั้งสามคน เขาตัวคนเดียว... ไกด์บอกแค่ห้ามปล้นทรัพยากร แต่ไม่ได้บอกว่าห้าม... 'เกลี้ยกล่อม' ให้เขาแบ่งของมาแลกเปลี่ยนหน่อยนี่นา? ขู่ให้กลัวสักนิดก็น่าจะได้?"

พอได้ยินดังนั้น ใบหน้าของหวังเฉียงก็มืดครึ้มลงทันที เขามองจางฮ่าวราวกับมองคนปัญญาอ่อน

"สมองแกโดนซอมบี้แทะไปแล้วหรือไง? เรื่องการค้าขายที่ต้องยินยอมพร้อมใจน่ะช่างมันก่อน แต่แกจะไปขู่เขา? แกไม่เห็นเกราะที่เขาใส่กับดาบในมือเขารึไง? ไม่เห็นเหรอว่ารถของเขาแข็งแกร่งกว่ารถกระป๋องของพวกเราแค่ไหน! ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คนที่จะไปแหยมได้เล่น ๆ แน่! ถ้าเมื่อกี้เราแสดงเจตนาร้ายออกไปแม้แต่นิดเดียว ฉันบอกเลยนะ คนที่จะตายน่ะคือพวกเรา!"

ทันใดนั้น หญิงสาวที่ยืนเงียบหน้าซีดอยู่ข้าง ๆ ก็พูดแทรกขึ้นมา น้ำเสียงของเธอสั่นเครือจนคุมไม่อยู่

"พี่หวัง... จางฮ่าว... หยุดพูดเถอะ..."

ทั้งสองหันไปมองเธอพร้อมกัน

เธอชื่อ หลินเว่ย ปกติเป็นคนพูดน้อย แต่มีทักษะการสังเกตที่เฉียบคมมาก

หวังเฉียงขมวดคิ้วถาม:

"เสี่ยวหลิน เป็นอะไรไป? ดูเธอแปลก ๆ ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว"

หลินเว่ยเงยหน้าขึ้น รูม่านตาหดเกร็งเล็กน้อยราวกับยังจมดิ่งอยู่ในความหวาดกลัวบางอย่าง เสียงของเธอสั่นพร่า:

"ผู้ชายคนนั้น... เขาน่ากลัวมาก... น่ากลัวยิ่งกว่าสัตว์ประหลาดเงาดำที่เราเจอเมื่อคืนอีก!"

"อะไรนะ?"

หวังเฉียงและจางฮ่าวต่างตะลึงงัน สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

เจ้า ไนท์อะบอมิเนชั่น เมื่อคืนฝากฝันร้ายไว้ในใจพวกเขาอย่างลึกซึ้ง

ความเร็วที่น่าขนลุก กรงเล็บที่คมกริบ และเสียงทุบประตูรถที่ดังราวกับระฆังมรณะ ทั้งสามคนต้องซ่อนตัวในรถ อุดปากแน่น แทบไม่กล้าหายใจ ทรมานอยู่นานครึ่งชั่วโมงกว่ามันจะหมดความสนใจและจากไป

เสียงปืนและเสียงกรีดร้องที่ได้ยินหลังจากนั้น ยิ่งตอกย้ำความสยองของสัตว์ประหลาดตัวนั้น

แล้วตอนนี้หลินเว่ยกลับบอกว่าผู้ชายคนนั้น ที่ดูแค่เย็นชาและเคร่งขรึม กลับน่ากลัวกว่าสัตว์ประหลาดนั่นเนี่ยนะ?

"เสี่ยวหลิน เธอ... เธอไม่ได้ดูผิดไปใช่ไหม?"

เสียงของจางฮ่าวแห้งผาก

หลินเว่ยส่ายหน้าอย่างแรง ใบหน้าซีดเผือดลงกว่าเดิม:

"พรสวรรค์ของฉันคือ 'ตรวจสอบค่าสถานะ' ฉันพอจะรับรู้ความแข็งแกร่งของเป้าหมายได้ลาง ๆ ... สัตว์ประหลาดเมื่อคืน พละกำลัง ความเร็ว ความอึดของมัน... อยู่ที่ราว ๆ 10 แต้ม หรืออาจจะไม่ถึงด้วยซ้ำ แต่รังสีอำมหิตของมันน่ากลัวมาก"

เธอสูดหายใจลึก แววตาหวาดผวาชัดเจนขึ้น:

"แต่ผู้ชายคนเมื่อกี้... ฉันแอบใช้สกิลตรวจสอบเขา... พละกำลัง ความเร็ว ความอึด... ทุกอย่างทะลุ ๑๐ แต้มหมดเลย! แถมไม่ใช่แค่เกินมานิดหน่อยด้วย! โดยเฉพาะตอนที่เขาหยิบดาบขึ้นมา ความรู้สึกที่แผ่ออกมา... เหมือนดาบที่ชักออกจากฝักพร้อมสังหาร อันตรายกว่าสัตว์ประหลาดตัวนั้นเป็นสิบเท่า!"

สีหน้าของหวังเฉียงและจางฮ่าวเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ค่าสถานะเกิน 10 แต้ม? แถมยังเกินไปไกล?

พวกเขาสามคนดิ้นรนแทบตาย ค่าสถานะส่วนใหญ่ยังวนเวียนอยู่แค่ 5 หรือ 6 แต้ม ยิ่งหวังเฉียงที่อายุเยอะ ค่าความอึดมีแค่ 4 แต้มด้วยซ้ำ

ค่าสถานะระดับ 10 แต้ม สำหรับพวกเขาคือตัวตนที่เอื้อมไม่ถึง!

นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายสามารถฉีกซอมบี้เป็นชิ้น ๆ ได้ด้วยมือเปล่า และความเร็วระดับนั้น พวกเขาอาจมองตามไม่ทันด้วยซ้ำ!

เหงื่อเย็นเยียบผุดขึ้นเต็มแผ่นหลังของจางฮ่าว ความหวาดกลัวแล่นพล่านเกาะกุมหัวใจ

เมื่อกี้เขายังคิดจะไป "ขู่" คนระดับนั้นเนี่ยนะ?

หวังเฉียงเองก็ขนลุกซู่ เขาตบไหล่จางฮ่าวอย่างแรงแล้วกระซิบเสียงต่ำ:

"ได้ยินชัดหรือยัง? ต่อไปหัดเปิดตาให้กว้าง! ในนรกขุมนี้ คนที่รอดมาได้ตัวคนเดียวน่ะ ไม่มีใครกระจอกหรอก! วันหลังถ้าเจอพวกฉายเดี่ยวแบบนี้ พยายามผูกมิตรไว้ ถ้าผูกมิตรไม่ได้ ก็ห้ามไปล่วงเกินเด็ดขาด!"

จางฮ่าวพยักหน้าหงึก ๆ ไม่กล้ามีความคิดแผลง ๆ อีกต่อไป...

ซูเย่ไม่ได้รับรู้ถึงบทสนทนาลับหลังของกลุ่มผู้รอดชีวิตทั้งสาม และถึงรู้เขาก็คงไม่สนใจ

ในเวลานี้เขากำลังจดจ่ออยู่กับแผนการของตัวเอง

เหรียญเอาชีวิตรอด 500 เหรียญที่เพิ่งได้จากการขายอาหารเพิ่มค่าสถานะ 50 ชุด เมื่อรวมกับเงินเก็บก่อนหน้านี้ ทำให้กระเป๋าตังค์ของเขาตุงขึ้นมาทันตาเห็น

เขาไม่รอช้า รีบเปิด ตลาดซื้อขาย และหน้าต่างอัปเกรดยานพาหนะทันที

ประโยชน์ของเหรียญเอาชีวิตรอดแสดงผลอย่างเต็มที่ในเวลานี้ เขาใช้เงินประมาณ 100 เหรียญกวาดซื้อทรัพยากรพื้นฐานจำนวนมากมาได้อย่างง่ายดาย:

[ไม้ x50], [เหล็ก x30], [ชิ้นส่วน x20]

ทรัพยากรเหล่านี้หายากสำหรับผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่ในช่วงเริ่มต้น แต่ภายใต้อำนาจเงิน ผู้คนต่างพากันเทขายให้เขา

เมื่อทรัพยากรพร้อม ซูเย่ก็เริ่มวางแผนอัปเกรดรถฟู้ดทรัก

อย่างแรก เขาเลือก [โมดูลเสริมความแข็งแกร่งประตูและหน้าต่าง]

ใช้จ่าย: [เหรียญเอาชีวิตรอด x100, เหล็ก x15, ชิ้นส่วน x5]

เขาเปลี่ยนหน้าต่างรถฟู้ดทรักทั้งหมดเป็นกระจกกันระเบิดพร้อมสลักยึดภายใน และเสริมโครงโลหะให้กับประตูรถ เพิ่มพลังป้องกันขึ้นอย่างมหาศาล

ต่อมา เขาอัปเกรด [ล้อรถ]

ใช้จ่าย: [เหรียญเอาชีวิตรอด x50, เหล็ก x5, ชิ้นส่วน x5]

เปลี่ยนเป็นยางรถยนต์สำหรับพื้นที่ทุรกันดารที่ทนทานต่อการสึกหรอและกันการเจาะทะลุ ช่วยเพิ่มความสามารถในการลุยผ่านภูมิประเทศซับซ้อน

สุดท้าย เขาเททรัพยากรส่วนใหญ่ที่เหลือไปที่ [การปรับจูนเครื่องยนต์]

ใช้จ่าย: [เหรียญเอาชีวิตรอด x150, ชิ้นส่วน x10]

สิ่งนี้ทำให้เครื่องยนต์ของรถฟู้ดทรักทำงานได้ราบรื่นและทรงพลังยิ่งขึ้น อัตราการกินน้ำมันลดลง เพิ่มทั้งความคล่องตัวและระยะทางในการเดินทาง

หลังจากการดำเนินการชุดใหญ่ เหรียญเอาชีวิตรอดและทรัพยากรของเขาก็ร่อยหรอลงอีกครั้ง แต่สมรรถนะของรถฟู้ดทรักได้รับการยกระดับขึ้นแบบยกแผง

[ยานพาหนะปัจจุบัน: รถครัวเคลื่อนที่อันแข็งแกร่ง]

[ระดับ: LV2]

[ความทนทาน: 100%]

[พลังป้องกัน: เพิ่มขึ้นอย่างมาก]

[ความคล่องตัว: ปรับปรุง]

[เงื่อนไขการอัปเกรดขั้นต่อไป: 500 เหรียญเอาชีวิตรอด, 50 ไม้, 50 เหล็ก, 50 ชิ้นส่วน (ยังไม่ครบเงื่อนไข)]

เมื่อมองดูรถฟู้ดทรักโฉมใหม่ ซูเย่พยักหน้าด้วยความพอใจ นี่คือป้อมปราการเคลื่อนที่และห้องครัวที่ปลอดภัยและไว้ใจได้ยิ่งกว่าเดิม

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็ทอดสายตามองไปยังดินแดนรกร้างอันไร้ขอบเขตอีกครั้ง

รากฐานถูกวางไว้มั่นคงแล้ว ถึงเวลาออกล่าเหยื่อที่แข็งแกร่งกว่าเดิมและตามหา "วัตถุดิบ" เกรดสูงขึ้น

เขาติดเครื่องยนต์ รถฟู้ดทรักที่ได้รับการเสริมแกร่งส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำทรงพลัง พาเขามุ่งหน้าสู่อันตรายและโอกาสที่รออยู่เบื้องหน้า...