ตอนที่ 16 : รวบรวมคุณสมบัติ

[ติ๊ง! ใช้จิตวิญญาณ 1 แต้ม รวบรวมสำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ +5 คุณได้รับถุงพิษ 1 ชิ้น ภายในบรรจุพิษ 40 กรัม สามารถทำให้สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ระดับ 3 ลงไปเป็นอัมพาตได้นาน 10 นาที]

อันหรานชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบก้มลงตรวจสอบของในมือ

มันคือวัตถุทรงกลมสีดำสนิท ผิวสัมผัสเนียนนุ่มขนาดพอๆ กับลูกปิงปอง ดูคล้ายกับกระเพาะพักอาหารของสัตว์ปีก

พิษแค่เนี้ยนะ จะล้มไอ้พวกระดับ 3 ได้จริงๆ?’

เธอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย พลางกวาดสายตามองไปรอบตัว เมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังก้มหน้าก้มตาฆ่าแมลงอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอจึงตัดสินใจเก็บมันลงไปก่อน ยังไม่ใช่เวลาที่จะมานั่งทดสอบตอนนี้

อันหรานเก็บถุงพิษเข้ากระเป๋าแล้วเริ่มลงมือฟาดแมลงต่อ พร้อมกับเปิดใช้งานทักษะสกัดอย่างต่อเนื่อง

[ติ๊ง! ใช้จิตวิญญาณ 1 แต้ม รวบรวมสำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ +5 คุณได้รับเนื้อแมลงกลายพันธุ์ระดับต้น1 ชิ้น ค่ามลพิษ 23 หน่วย สามารถใช้เพิ่มค่าความอิ่มได้]

จู่ๆ ในมือของเธอก็ปรากฏแท่งเนื้อสีขาวนวล ขนาดราวๆ นิ้วหัวแม่มือ ยาวเท่าตะเกียบสองอัน แต่มันทั้งนุ่มและเหนียวหนืด ดูน่าสะอิดสะเอียนไม่ต่างจากน้ำมูกข้นๆ

อันหรานสะบัดหน้าหนีด้วยความรังเกียจแล้วเหวี่ยงมันทิ้งไปทันที ก่อนจะรวบรวมต่อ

[ติ๊ง! ใช้จิตวิญญาณ 1 แต้ม รวบรวมสำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ +10 คุณได้รับผลึกพลังงานแมลงกลายพันธุ์ระดับ 2  1 ชิ้น ดูดซับเพื่อเพิ่มค่าสถานะอิสระ 0.5 แต้ม]

ไม่นึกเลยว่าพวกแมลงกระจอกๆ แบบนี้จะมีผลึกพลังงานด้วย

อันหรานเก็บอาการอย่างแนบเนียน เธอซ่อนผลึกพลังงานขนาดเท่าเม็ดถั่วเหลืองไว้ในฝ่ามือแล้วดูดซับมันทันที

ค่าสถานะอิสระ 0.5 แต้ม ถูกโยนไปที่ค่าพละกำลังโดยไม่รีรอ

พริบตานั้น กระแสความร้อนจางๆ หลั่งไหลไปทั่วร่าง อาการล้าจนปวดหนึบที่แขนพลันมลายหายไป ความรู้สึกยินดีวูบขึ้นมาในใจ แต่อันหรานยังคงรักษาใบหน้าให้เรียบเฉย เย็นชา และลงมือสังหารพร้อมรวบรวมซากแมลงต่อไป

หลังจากฝืนใช้ทักษะติดต่อกันถึง 14 ครั้ง เธอจึงรีบหยิบยาฟื้นฟูจิตวิญญาณระดับต้นขึ้นมาดื่ม

ผลปรากฏว่ายามันฟื้นฟูจิตวิญญาณให้เธอได้เพียง 10 แต้มเท่านั้น

ดูเหมือนยาประดับต้นจะทำได้แค่นี้สินะ’

เธอไม่ได้ใส่ใจนัก พลางตรวจสอบสิ่งที่ได้จากทักษะในใจอย่างรวดเร็ว

ใช้งานไป 14 ครั้ง ได้ค่าประสบการณ์รวม 80 แต้ม ค่าสถานะอิสระ 1 แต้ม (จาก 0.5 สองครั้ง) เนื้อแมลง 10 ชิ้น และถุงพิษ 2 ถุง

เนื้อแมลงเหล่านั้นถูกเธอทิ้งไปจนหมด ค่าสถานะถูกเติมลงพละกำลัง ส่วนถุงพิษถูกเก็บไว้ในช่องลับของเป้สะพายหลัง

ตอนนี้ค่าพละกำลังของเธอแตะระดับ 10 แล้ว เพียงแค่เหวี่ยงพลั่วลงไปครั้งเดียว ก็สามารถบดขยี้พวกแมลงคลานจนแหลกเหลวได้ในพริบตา

เวลาผ่านไปเพียงสองนาทีเศษ การต่อสู้ในสนามรบก็เข้าสู่จุดเดือด สัตว์กลายพันธุ์เริ่มพุ่งฝ่าวงล้อมเข้ามาแล้ว!

แม้แนวหน้าจะมีทหารรับจ้างนับร้อยพร้อมอาวุธหนักคอยยันไว้ แต่ก็ยังมีพวกปลาหลุดแหจำนวนไม่น้อยที่หลุดรอดมาถึงกลุ่มนักเก็บซาก

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วบริเวณ

นักเก็บซากหลายคนต้องสังเวยชีวิตไปในทันที

ฝั่งของอันหรานเองก็เผชิญหน้ากับสัตว์กลายพันธุ์สองตัว ลำตัวของพวกมันยาวเกือบสามเมตร ว่องไวราวกับเสือดำ เพียงแค่กระโจนไม่กี่ครั้งก็มาถึงตรงหน้า

"อ๊ากกกก!"

เสียงร้องดังขึ้นพร้อมกับร่างของนักเก็บซากสองคนถูกตะปบลงกับพื้น ร่างกายของพวกเขาถูกกรงเล็บแหลมคมฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ ในชั่วพริบตา

ผู้คนรอบข้างแตกตื่นหวีดร้อง วิ่งหนีกันลนลาน

"ซวยแล้ว! ถอยเร็ว!"

ซานชีเห็นสัตว์กลายพันธุ์ตัวหนึ่งพุ่งเข้ามาหา จึงรีบตะโกนบอกให้คนรอบข้างหลบไป

ทว่าในสภาวะที่ทุกคนหนีตายอย่างไร้ทิศทางแบบนี้ จะหลบทันได้อย่างไร?

เพียงเสี้ยววินาที สัตว์กลายพันธุ์ตัวนั้นก็พุ่งถึงตัวและใช้กรงเล็บเกี่ยวร่างของพี่สะใภ้อวี้ที่ปฏิกิริยาช้ากว่าคนอื่นไปครึ่งจังหวะ

อวี้กังตาแดงฉ่ำด้วยความโกรธแค้น เขาคว้าร่างภรรยาแล้วเร่งความเร็วหนีสุดชีวิต

ในวินาทีเฉียดตาย พลังพิเศษด้านความเร็วของเขาถูกรีดเค้นออกมาจนถึงขีดสุด ทำให้เขากระชากภรรยากลับมาจากการถูกเขมือบได้หวุดหวิด

อย่างไรก็ตาม หัวไหล่ของหญิงสาวถูกกรงเล็บกรีดเป็นแผลเหวอะหวะยาวเฟื้อย เลือดสีแดงสดพุ่งกระฉูดออกมาไม่หยุด

"กลับไปที่ค่ายซะ!" อันหรานตวาดลั่น พร้อมกับเหวี่ยงถุงพิษในมือออกไป

มันลอยละลิ่วเข้าเป้าอย่างแม่นยำ... เข้าไปในปากที่กำลังอ้ากว้างของสัตว์กลายพันธุ์ตัวนั้นพอดี!

ถุงพิษระเบิดออกในปากของมัน สัตว์ร้ายที่กำลังจะตะปบเหยื่อพลันชะงักกึก ร่างทั้งร่างแข็งค้างเป็นหิน แต่ด้วยแรงเฉื่อยที่พุ่งมา ทำให้ร่างมหึมานั่นไถลครูดไปกับพื้นจนฝุ่นตลบ

ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ถึงกับอึ้งตะลึง จากนั้นพวกเขาก็เห็นเด็กสาวร่างโปร่งบางพุ่งตัวเข้าไปหาเสือร้ายตัวนั้น แล้วยื่นมือไปแตะที่หัวของมัน

แตะครั้งแล้วครั้งเล่า... จนกระทั่งครั้งที่สาม ร่างที่แข็งทื่อของสัตว์กลายพันธุ์ก็พลันอ่อนยุบลง ราวกับถูกสูบวิญญาณออกไปจากร่างจนหมดสิ้น

ส่วนสัตว์กลายพันธุ์อีกตัว ก็ถูกทีมอื่นช่วยกันรุมสังหารจนล้มลง

"ตายแล้วเหรอ?" ซานชีรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปดูใกล้ๆ

"เอ๊ะ? เหมือนยังเหลือลมหายใจอยู่นิดหน่อยนะ"

"ยังไม่ตายหรอก" อันหรานดึงซานชีให้ถอยออกมา

เมื่อครู่นี้ เธอเพิ่งรวบรวมค่าความว่องไวมาได้ 2 แต้ม พละกำลัง 2 แต้ม และยังได้ผลึกพลังงานระดับ 3 มาอีกหนึ่งชิ้น!

เธอหยิบผลึกพลังงานระดับ 3 ขึ้นมา กำมันไว้แน่นแล้วลอบดูดซับอย่างรวดเร็ว ผลที่ได้คือค่าร่างกายของเธอเพิ่มขึ้นมาอีก 2 แต้ม

ข้อมูลบนหน้าจอระบบในตอนนี้คือ:

[ชื่อ: อันหราน]

[อายุ: 18 ปี]

[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]

[ร่างกาย: 15] (ร่างกายของคุณแข็งแรงพอจะต้านทานโรคภัยทั่วไปได้แล้ว)

[ความว่องไว: 15] (คุณว่องไวเหนือกว่ามนุษย์ส่วนใหญ่ เทียบเท่ากับผู้มีพรสวรรค์ด้านความเร็วระดับต้น)

[พละกำลัง: 12]

[จิตวิญญาณ: 8/15]

[ทักษะ: รวบรวมระดับต้น LV1 (ค่าประสบการณ์ 4512/5000)]

อันหรานปลดปืนพ่นไฟออกจากบ่าแล้วยัดใส่มือซานชี "ถือไอ้นี่ไว้ คุ้มกันพี่ชายกับพี่สะใภ้ของเธอให้ดี"

ตอนนั้นเอง อวี้กังได้อุ้มภรรยาของเขากลับไปที่ค่ายแล้ว ทหารรับจ้างที่เฝ้าประตูไม่ได้ขัดขวาง แถมยังชี้ทางไปห้องพยาบาลให้อีกด้วย

"แล้วเธอล่ะ?" ซานชีมองอันหรานด้วยความเป็นห่วง

อันหรานยกยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย "ฉันเอาตัวรอดได้ เธอไม่ต้องห่วงหรอกน่า"

ด้วยความเร็วที่เทียบเท่าผู้มีพลังพิเศษในตอนนี้ ตราบใดที่เธอไม่วิ่งไปประสานงากับปากหรือกรงเล็บของพวกมันตรงๆ ก็ยากที่จะมีอะไรทำอันตรายเธอได้

"งั้นระวังตัวด้วยนะ" ซานชีรับปืนพ่นไฟมาสะพายไว้

ไอ้ของพรรค์นี้มันกินก้อนพลังงานสิ้นเปลืองมาก ต้องเก็บไว้ใช้ในยามคับขันจริงๆ เท่านั้น

อันหรานพยักหน้า ก่อนจะหมุนตัวพุ่งทะยานออกไป

เพื่อให้ได้ค่าสถานะมามากกว่านี้ เธอต้องเป็นฝ่ายรุกเท่านั้น!

เมื่อครู่นี้ เธอเริ่มจับจุดกฎเกณฑ์ของพลังพิเศษนี้ได้บ้างแล้ว

ยกตัวอย่างเช่น ถ้ารวบรวมจากซากสัตว์กลายพันธุ์ที่ตายแล้ว ส่วนใหญ่จะได้เนื้อสดที่สะอาดและกินได้

แต่ถ้ารวบรวมจากสิ่งมีชีวิต เธอมีโอกาสที่จะได้รับค่าสถานะของพวกมันมาครอบครอง!

และหากรวบรวมจากสัตว์ตัวเดิมซ้ำๆ เธอก็จะได้ผลึกพลังงานมา ซึ่งทันทีที่สัตว์เหล่านั้นสูญเสียผลึกพลังงานไป ร่างกายของพวกมันจะทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็ว

นี่มันคือเทคนิคสังหารเฉพาะตัวชัดๆ!

ดังนั้นเธอต้องฉวยโอกาสนี้รวบรวมสกัดสัตว์กลายพันธุ์ให้ได้มากที่สุด ยังไงซะการใช้ทักษะก็กินเวลาแค่หนึ่งหรือสองวินาที ขอแค่ปลายนิ้วสัมผัสโดนตัวพวกมัน การรวบรวมก็ถือว่าสำเร็จ

เพียงพริบตาเดียว อันหรานก็พุ่งมาถึงจุดที่หมูป่ากลายพันธุ์ตัวเขื่องกำลังอาละวาด

ผู้มีพลังพิเศษหลายคนกำลังรุมโจมตีเจ้าสัตว์อสูรร่างยักษ์ตัวนี้อยู่

ผู้ใช้พลังธาตุดินคนหนึ่งกระทืบเท้าลงพื้นอย่างแรง เสาดินนับสิบต้นผุดขึ้นมาตรึงร่างหมูป่าตัวนั้นไว้ทันที ส่วนคนที่เหลือก็รัวกระสุนใส่ไม่ยั้ง มีผู้ใช้พลังธาตุโลหะคนหนึ่งควบแน่นหอกแหลมคมพุ่งเสียบเข้าที่ดวงตาของมันอย่างจัง!

หมูป่าถูกแทงเข้าที่ตาจนเลือดสาดกระเซ็น มันร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะกระโจนพรวดเดียวจนเสาดินแตกกระจาย ร่างมหึมาดั่งภูเขาขนาดย่อมพุ่งเข้าใส่ผู้ใช้พลังธาตุโลหะคนนั้นทันที

ชายคนนั้นหลบไม่พ้น เขาทำได้เพียงเปลี่ยนร่างกายบางส่วนให้เป็นโลหะเพื่อรับแรงกระแทก

ผลคือเขาถูกหมูป่าสูงกว่าเมตรเจ็ดสิบพุ่งชนจนกระเด็นลอยละลิ่ว ไปตกใส่กลุ่มนักเก็บซากกลุ่มหนึ่งจนมีคนสลบเหมือดไปทันที

อันหรานสบโอกาสพุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว เธอแปะฝ่ามือลงบนสะโพกของหมูป่าตัวนั้น แล้วเปิดใช้งานทักษะทันที:

[ติ๊ง! ใช้จิตวิญญาณ 1 แต้ม รวบรวมสำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ +50 คุณได้รับค่าร่างกาย2 แต้ม]

เจ้าหมูป่าสะดุ้งสุดตัว มันหันขวับมามองอันหรานทันที ดวงตาข้างหนึ่งอาบเลือด ส่วนอีกข้างเต็มไปด้วยความตกตะลึงและโกรธแค้น

โฮกกก!

มันแหงนหน้าคำรามกึกก้อง ขนแข็งๆ บนหลังลุกชัน ก่อนจะเบนเป้าพุ่งเข้าใส่มดปลวกที่บังอาจลูบคมมันตัวนี้อย่างบ้าคลั่ง!