ตอนที่ 9: คลื่นฝูงหนูคลั่ง

อันหรานเดินย่ำไปบนซากแมลงที่ถูกเผาจนเกรียมดำพร้อมกับพวกซานชี เมื่อใดที่เจอซากสัตว์กลายพันธุ์ พวกเธอก็จะเข้าไปตรวจดูเผื่อจะมีโชคบ้าง แต่น่าผิดหวัง... ซากเหล่านั้นล้วนปนเปื้อนมลพิษขั้นรุนแรง ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหรือกระดูกก็ไร้ค่าโดยสิ้นเชิง ไม่มีช่องว่างให้พวกเก็บขยะอย่างพวกเธอได้ผลประโยชน์เลย

“เราแยกกันหาเถอะ” อันหรานเสนอ

เธอไม่ต้องการใช้ทักษะต่อหน้าคนอื่น จึงต้องหาทางแยกตัวออกไปชั่วคราว ซึ่งซานชีก็พยักหน้าเห็นด้วย ทั้งสี่คนจึงกระจายตัวกันออกไป คุมระยะห่างกันประมาณ 30-40 เมตรเพื่อสแกนพื้นที่

ไม่นานนัก อันหรานก็พบซากกระต่ายกลายพันธุ์ตัวหนึ่ง ขนของมันถูกเผาไหม้และมีรอยมีดฟันลึกที่หัว ขนาดตัวของมันยาวไม่ต่ำกว่าเมตรครึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสังเกตเห็น อันหรานจึงยื่นมือไปสัมผัสซากนั้นทันที

รวบรวม! แสงสีขาววาบขึ้นที่ฝ่ามือ

[ติ๊ง! ใช้พลังจิต 1 หน่วย: รวบรวมสำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ +10]  

[คุณได้รับ: เนื้อกระต่ายกลายพันธุ์ระดับ 1 (สด) | ค่ามลพิษ: 32]

[โบนัสพิเศษ: การบริโภคครั้งแรกจะเพิ่มค่ากายภาพถาวร +1 (ไม่สามารถใช้ซ้ำได้)]

เนื้อกระต่ายสีแดงสดน้ำหนักประมาณ 4-5 ชั่ง (2-2.5 กิโลกรัม) ปรากฏขึ้นข้างมือเธอ อันหรานลิงโลดในใจ! เป็นอย่างที่คิดจริงๆ เธอสามารถสกัดของดีออกมาจากซากขยะพิษที่คนอื่นเมินได้ แถมเนื้อชิ้นแรกยังมีโบนัสเพิ่มสเตตัสถาวรอีกด้วย

เธอรีบยัดเนื้อลงเป้อย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นรัวด้วยความระทึก ของล้ำค่าที่เพิ่มสเตตัสถาวรแบบนี้ เธอไม่มีทางแบ่งให้ใครเด็ดขาด

เมื่ออันหรานลุกขึ้นยืน ซากกระต่ายตรงหน้าก็กลายเป็นเพียงเถ้าถ่านสีดำสนิท... มันกลายเป็นขี้เถ้าจริงๆ เมื่อลมพัดผ่าน เศษซากเหล่านั้นก็ปลิวหายไปในอากาศ ไม่เหลือร่องรอยเดิมแม้แต่นิดเดียว นี่คือการสกัดเอาแก่นแท้และทิ้งกากขยะ ซึ่งดูจะน่าสยดสยองไปบ้าง แต่อันหรานหาได้สนใจไม่

เธอเร่งฝีเท้าขึ้น เมื่อเห็นวัตถุสีดำอยู่ข้างหน้าเธอก็พุ่งเข้าใส่ทันที และคราวนี้เธอพบกับเม่นกลายพันธุ์ขนาดเท่าอ่างอาบน้ำ มันยังไม่ตายสนิท ร่างกายบิดเบี้ยวดิ้นรนอยู่บนพื้น สิ่งที่บิดเบี้ยวไม่ใช่ลำตัวของมัน แต่เป็นหนามกลายพันธุ์นับสิบเส้นที่งอกออกมาจากสันหลัง หนวดสีดำยาวกว่าเมตรเหล่านั้นกำลังโบกสะบัดพยายามจะเกี่ยวกระชากตัวอันหรานดูน่าสยดสยอง

อันหรานเกือบจะถอยหนี แต่แล้วเธอก็ตัดสินใจยกปืนพ่นไฟขึ้นเผาทำลายหนวดเหล่านั้นจนมันหดกลับไป เธอฉวยโอกาสพุ่งเข้าไปแตะตัวมันแล้วใช้ทักษะทันที!

[ติ๊ง! ใช้พลังจิต 1 หน่วย: รวบรวมสำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ +20]

[คุณได้รับ: ผลึกพลังงานระดับ 2 | เมื่อดูดซับจะเพิ่มค่ากายภาพถาวร +1]

อันหรานมองผลึกในมือด้วยความตกตะลึงนี่มันสัตว์กลายพันธุ์ระดับ 2 จริงๆ เหรอ? ตามตำราของรัฐบาลกลางระบุไว้ว่า มีเพียงสัตว์กลายพันธุ์ระดับ 4 ขึ้นไปเท่านั้นถึงจะมีโอกาสกลั่นผลึกพลังงานออกมาได้ แต่เจ้าเม่นตรงหน้าดูยังไงก็ไม่ใช่ระดับ 4 ไม่อย่างนั้นมันคงไม่ถูกฆ่าง่ายๆ แบบนี้... หรือว่าระบบของเธอจะสกัดสิ่งที่ไม่มีให้มีขึ้นมาได้?

แต่จะอย่างไรก็ช่าง เธอรีบกำผลึกแน่นแล้วสั่งดูดซับทันที ความอบอุ่นไหลซ่านจากฝ่ามือไปทั่วร่าง ผลึกสลายกลายเป็นผง และค่ากายภาพของเธอก็เพิ่มขึ้นอีก 1 แต้มจริงๆ

เมื่ออันหรานมองไปที่ซากเม่น มันแน่นิ่งไปแล้ว หนามแหลมสีดำเหี่ยวเฉาราวกับหนอนเน่า มีไอสีดำจางๆ ระเหยออกมาสู่อากาศ เธอกำลังจะมองหาซานชี แต่ทันใดนั้น... กลุ่มทหารรับจ้างและผู้มีพลังพิเศษที่อยู่ไกลออกไปต่างพากันวิ่งเตลิดกลับมาทางค่าย!

“หนีเร็ว! ฝูงหนูกลายพันธุ์มาแล้ว!”

“บ้าเอ๊ย! พวกมันมาจากไหนเยอะแยะวะเนี่ย!”

เสียงตะโกนดังก้องไปทั่ว บางคนวิ่งเร็วทิ้งเงาไว้เบื้องหลัง ซานชีพุ่งเข้ามากระชากแขนอันหรานให้วิ่งตาม “ไปเร็วอันหราน! ฝูงหนูบ้าคลั่งมาเป็นขบวนเลย กลับค่ายด่วน!”

อันหรานเหลือบมองไปไกลๆ เห็นกลุ่มหมอกสีดำม้วนตัวหนาแน่น ท่ามกลางหมอกนั้นมีเงาร่างสีดำขนาดยักษ์พุ่งทะยานมาจากทุกทิศทาง เธอใจหายวูบ รีบออกแรงวิ่งตามซานชีกลับเข้าค่ายทันที

เมื่อกลับถึงค่าย ความโกลาหลก็เกิดขึ้น “ปิดประตู! ปิดประตูเดี๋ยวนี้! คลื่นสัตว์กลายพันธุ์มาแล้ว!” มีคนตะโกนด้วยความขวัญเสีย

“ถอยไป! ห้ามปิด!” ทหารยามชักปืนยิงขึ้นฟ้าเพื่อข่มขวัญฝูงชนที่ตื่นตระหนก เพราะยังมีทหารรับจ้างอีกมากที่ยังกลับเข้ามาไม่ถึง

อันหรานแยกกับพวกซานชีชั่วคราว เธอตรงไปที่เคาน์เตอร์แลกเปลี่ยนและโยนก้อนพลังงาน 12 ก้อนลงตรงหน้าเสี่ยวหลี่ “เปลี่ยนให้ฉันเดี๋ยวนี้ ค่าพลังงานพวกนี้ต่ำเกินไป ไม่คุ้มกับ 3500 แต้มที่ฉันเสียไปหรอก” น้ำเสียงของเธอเย็นชาและกดดัน

เสี่ยวหลี่แสร้งทำเป็นตกใจแต่แววตาวูบไหวด้วยความรู้สึกผิด เขาไม่กล้าโต้แย้งรีบนำกล่องพลังงานออกมาให้เธอเลือกใหม่ อันหรานสแกนทีละก้อนอย่างละเอียด คัดเอาเฉพาะก้อนที่มีค่าพลังงานเกิน 150 ขึ้นไปเท่านั้น

ก่อนไปเธอถามทิ้งท้าย “มีก้อนพลังงานระดับกลางหรือระดับสูงบ้างไหม?”

“มันหายากมากครับ ส่วนใหญ่ฐานทัพจะส่งให้กองทัพก่อน ที่นี่แทบไม่มีหลุดมาเลย” เสี่ยวหลี่ตอบ

“ระดับกลางราคาอย่างน้อยก็ 6000 แต้ม ส่วนระดับสูงหมื่นอัป แถมมีเงินก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้”

อันหรานมองยอดเงิน 400 แต้มในบัญชีแล้วถอนหายใจช่างเถอะ ค่อยเป็นค่อยไปแล้วกัน’

กลับถึงห้องพัก เธอใช้ทักษะรวบรวมกับก้อนพลังงาน 10 ก้อน ได้แต้มสเตตัสมา 3 แต้ม และทุ่มทั้งหมดไปที่ความเร็ว ในยุคเข็ญแบบนี้ ใครวิ่งเร็วกว่าคนนั้นรอด!

จากนั้นเธอหยิบเนื้อกระต่ายกลายพันธุ์ออกมา ล้างด้วยน้ำสะอาดแล้วใช้มีดสั้นแล่เป็นแผ่นบางเพื่อให้สุกง่าย เธอหาเศษไม้มาจุดไฟต้มเนื้อด้วยหม้อหูหิ้วใบเล็ก

เมื่อเนื้อหม้อแรกสุก อันหรานก็รีบคีบเข้าปากทันที เนื้อกระต่ายสดใหม่นุ่มลิ้นมาก แต่มันขาดเครื่องปรุง รสชาติจึงจืดชืดและมีกลิ่นคาวเฉพาะตัวของสัตว์ป่าพุ่งพล่านอยู่ในคอ เธอแอบเสียดายที่ไม่ได้แลกเกลือติดมือมาด้วย

หลังจากกินจนหมดหม้อแรก เธอรอคอยอย่างคาดหวัง... แต่ร่างกายกลับยังไม่มีปฏิกิริยาใดๆ และไม่มีเสียงแจ้งเตือนสเตตัสเพิ่มขึ้น อันหรานขมวดคิ้วสงสัย หรือต้องกินให้หมด? เธอจึงเริ่มลงมือจัดการกับเนื้อหม้อที่สองต่อทันที...