ข้าถูกเลี้ยงในกรงมาร 8 ผู้ว่าการเขตผู้ละโมบ

ข้าถูกเลี้ยงในกรงมาร 8 ผู้ว่าการเขตผู้ละโมบ

การตัดสินใจของผู้ว่าการเขตทำให้คงหนิงต้องปวดหัว

แม้ว่าความทรงจำของปีศาจกินวิญญาณจะกระจัดกระจาย และข้อมูลเกี่ยวกับวิญญาณฝันร้ายก็หายากยิ่ง แต่คงก็พอจะเห็นภาพของปีศาจที่โหดเหี้ยม เจ้าอารมณ์ และน่าสะพรึงกลัวตัวนั้นได้

หากซากศพของปีศาจกินวิญญาณถูกทิ้งเอาไว้และเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป คงหนิงกล้าเดิมพันเลยว่าวิญญาณฝันร้ายจะต้องมาศาลาว่าการในคืนนี้และทำให้ศาลาว่าการกลายเป็นทะเลเลือด......

คงหนิงยืนอยู่ภายในห้องโถงด้วยท่าทีมืดมนไม่แน่ใจ พูดอะไรไม่ออกเป็นเวลานาน

ปฏิกิริยาดังกล่าวจึงดึงดูดความสนใจของทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนี้ไปโดยธรรมชาติ คงหนิงควรจะดีใจไม่ใช่หรือ ทำไมสีหน้าดูแย่เช่นนั้น?

ผู้ว่าการเขตพูดออกมาด้วยความประหลาดใจ “คงหนิง? เจ้ามีอะไรจะบอกหรือไม่?”

คำถามของผู้ว่าการเขตทำให้คงหนิงตื่นจากภวังค์

หลังจากที่คงหนิงกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง เขาก็กัดฟันตัดสินใจเล่า คงหนิงกล่าวคำออกมาโดยไม่สนใจสายตาของเหล่าเพื่อนร่วมงาน “เรียนใต้เท้า มีบางสิ่งจำต้องรายงาน เรื่องนี้สำคัญมาก......”

คงหนิงไม่ได้พูดออกมาทั้งหมด แต่ในดวงตาของเขาสื่อความหมายบางอย่าง

ผู้ว่าการเขตหัวเราะแล้วพูดว่า “มาเถอะ เราไปคุยกันที่โถงด้านหลังดีกว่า”

ผู้ว่าการเขตพาคงหนิงเดินออกจากโถงใหญ่ไปที่ห้องด้านหลังซึ่งเงียบสงบกว่า และผู้ว่าการเขตก็เป็นผู้เปิดทางให้ แสดงให้เห็นถึงการให้เกียรติคงหนิงเป็นอย่างมาก

จากนั้น ภายในห้องอันเงียบสงบ ก็เหลือเพียงผู้ว่าการเขตและคงหนิงเท่านั้น

ผู้ว่าการเขตอายุราวสี่สิบกว่าปี ผมด้านข้างขมับเริ่มจะมีสีเทาแซมขึ้นมาบ้างแล้ว เขาค่อยๆ นั่งลง หลังจากจัดเครื่องแบบสักพักจึงกล่าวขึ้นว่า “บอกมาเถอะคงหนิง มีเรื่องอะไรที่ต้องรายงาน?”

คงหนิงโค้งคำนับและกล่าวว่า “เรียนใต้เท้า เป็นเรื่องเกี่ยวกับปีศาจตนนั้น เมื่อผู้น้อยสังหารปีศาจตนนั้น ข้าได้ยินเสียงร้องของมันตะโกนบอกว่า พี่สาวของมันจะมาแก้แค้นและฆ่าพวกเราทุกคน”

“ผู้น้อยคาดเดาว่า ซากศพของปีศาจที่ถูกทิ้งเอาไว้นี้ หลังจากเผยแพร่ข่าวออกไป อาจจะนำมาซึ่งหายนะได้......”

คงหนิงลังเลใจ

ผู้ว่าการเขตชำเลืองมองมาแล้วพูดว่า “แล้วเจ้าคิดว่าซากศพของปีศาจตนนี้ควรได้รับการจัดการเช่นไร?”

คงหนิงกล่าวว่า “วิธีที่ดีที่สุดคือทำลายมันเงียบๆ และปิดข่าวเอาไว้เพื่อไม่ให้มีใครล่วงรู้”

ใบหน้าของผู้ว่าการเขตชะงักงันไปเล็กน้อย “ปิดข่าว......ทำลายศพ......มีวิธีอื่นอีกไหม?”

ผู้ว่าการเขตมองมาที่คงหนิง สื่อความหมายออกมาอย่างชัดเจน

เขายังคงต้องการจะส่งศพปีศาจตนนี้ไปยังเมืองเหอเจียน และให้คงหนิงคิดหาวิธีอื่น

ท้ายที่สุดมันก็คือปีศาจ! ผู้ว่าการเขตไม่ต้องการจะละทิ้งความสำเร็จจากการตัดหัวปีศาจ

เมื่อเห็นสถานการณ์ว่ามันกลายเป็นเช่นนี้ คงหนิงก็เงียบไปเล็กน้อย

สิ่งที่เขาบอกออกไปนั้นเป็นสถานการณ์ที่ดีที่สุดในเวลานี้ อย่างน้อยที่สุดก็สามารถชะลอเวลาที่วิญญาณฝันร้ายจะพบศัตรูของมันไปได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง คงหนิงวางแผนจะจัดการวิญญาณฝันร้ายด้วยตนเอง พยายามที่จะไม่ลากผู้คนในศาลาว่าการเข้ามาเกี่ยวข้อง

แต่การตัดสินใจของผู้ว่าการเขตก็ไม่ได้เกินความคาดหมายของคงหนิง ชายชราผู้คลั่งไคล้ความสำเร็จผู้นี้ ไม่มีทางยอมละทิ้งผลงานใดๆ ทั้งสิ้น

หลังจากเงียบไปนาน คงหนิงก็กล่าวว่า “มีอีกทางหนึ่ง คือข้าจะร่วมมือกับผู้อื่น สร้างกับดักเพื่อหลอกล่อพี่สาวของปีศาจออกมาและฆ่ามันทิ้งซะ หากปีศาจทั้งสองตนถูกฆ่า จะไม่มีปีศาจตนไหนมาแก้แค้นพวกเราอีก”

คำแนะนำของคงหนิงทำให้ดวงตาของผู้ว่าการเขตเป็นประกาย

“ฆ่าปีศาจอีกตน?” ความสนใจของชายชรามุ่งเป้าไปที่ตรงนี้

เขายิ้มทันทีและพูดว่า “คงหนิง เจ้ามั่นใจแค่ไหนในการสังหารปีศาจตนนั้น?”

เมื่อสองปีก่อน คงหนิงสังหารแมงป่องยกรัง และตอนนี้ก็ได้สังหารปีศาจด้วยการฟันเพียงฉับเดียว......มือปราบหนุ่มผู้นี้ดูเหมือนจะเป็นศัตรูตัวฉกาจของเหล่าปีศาจร้าย ตอนนี้ได้กลายมาเป็นความมั่นใจสูงสุดของผู้ว่าการเขต

คงหนิงมองไปที่ชายชราผู้ละโมบโลภมาก หมกมุ่นอยู่กับงานราชการ หลังจากเงียบไปหลายวินาที เขาก็ถอนหายใจ “ข้าไม่แน่ใจ แต่อย่างน้อยก็แปดส่วน.......ตราบใดที่ใต้เท้าสั่งให้ทุกคนในศาลาว่าการร่วมมือกับข้า คืนนี้เราอาจจะสังหารปีศาจตนนั้นได้”

“โอ้? เจ้าว่ากระไรนะ?” ผู้ว่าการเขตมองคงหนิงด้วยความสงสัยแล้วถามออกมา “เจ้าจะทำอย่างไร?”

คงหนิงจึงกล่าวว่า “เรียนใต้เท้า ผู้น้อยคนนี้ตั้งใจจะกระจายข่าวว่าศพอยู่ภายในศาลาว่าการและจะถูกส่งไปยังเมืองเหอเจียนในวันพรุ่งนี้ เป็นการดีที่สุดถ้ามันกระจายไปทั่วเขตชานหลานก่อนฟ้ามืด เพื่อให้ปีศาจอีกตนรู้ข่าวนี้”

“เนื่องจากมันเกี่ยวพันกับปีศาจตัวที่ตายไปแล้ว เมื่อมันได้ยินข่าวนี้ จะต้องไม่นิ่งดูดายมองศพถูกส่งไปยังเมืองเหอเจียนเป็นแน่”

“ถ้าไม่มีเหตุผิดพลาด ปีศาจตนนั้นจะมาที่ศาลาว่าการคืนนี้เพื่อขโมยศพ และหาทางแก้แค้นพวกเรา”

“แต่เพราะมันเป็นเหตุที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน มันจะไม่มีเวลาเตรียมพร้อมใดๆ ท่ามกลางความโกรธแค้นเกลียดชัง การประมวลเหตุและผลของมันต้องได้รับผลกระทบ และคงไม่รู้ว่าเราวางกับดักไว้ซุ่มโจมตีมัน”

“เราจะให้คนทั้งหมดซุ่มโจมตีอยู่ในศาลาว่าการ ซึ่งฉากหน้าก็ยังคงไว้ตามเดิม แสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าจะมีปีศาจมาหาถึงที่ สิ่งนี้จะทำให้ปีศาจตนนั้นติดกับ”

“เมื่อปีศาจมันเข้ามาในกับดักของเรา เราก็จะโจมตีปีศาจตนนั้นทันที และสังหารมันในคราวเดียว!”

แผนการที่คงหนิงกล่าวออกมา เป็นกลยุทธ์ที่ดีที่สุดที่เขาสามารถสร้างขึ้นมาได้ตามข้อมูลเท่าที่มีในปัจจุบัน

แม้ว่าวิญญาณฝันร้ายจะโหดร้ายป่าเถื่อน แต่ก็ยังกลัวคมดาบและฟืนไฟ ทั้งนี้ความแข็งแกร่งของมันก็ไม่ได้สูงไปกว่าปีศาจกินวิญญาณมากนัก ตราบใดที่การซุ่มโจมตีดำเนินการได้อย่างถูกต้อง แม้จะเป็นผู้แข็งแกร่งก็ยังสามารถสังหารให้ตายได้ ไม่ต้องพูดถึงว่ามีคงหนิงที่มีพลังปีศาจสี่สิบปีอยู่เคียงข้าง

คงหนิงในยามนี้ ครอบครองพลังปีศาจสี่สิบปี ยังไม่นับว่าเป็นการทะยานจากดินสู่ฟ้า แต่หากเป็นการกระโดดสักสิบจ้าง^[1]หรือทุบก้อนหินด้วยหมัดเดียว คงขึ้นอยู่กับเวลาแล้วว่าจะทำได้หรือไม่

เขาไม่ใช่ปีศาจที่มีร่างกายบอบบางเหมือนกับสมเสร็จห้วงฝัน เขาเป็นผู้ฝึกยุทธที่ฝึกฝนมาโดยตลอด หลังจากได้รับพลังปีศาจมาสี่สิบปี ความแข็งแกร่งของเขาก็พุ่งสูงขึ้น แม้จะพบกับภูตผีปีศาจที่มีจุดเด่นด้านกายภาพ เช่น ปีศาจเสือ คงหนิงก็ไม่กลัวตราบเท่าที่มันมีระดับการบ่มเพาะเท่ากัน

และเขายังได้รับพลังพิเศษเหนือธรรมชาติมาจากปีศาจกินวิญญาณ ซึ่งมีพลังลวงตาและการเข้าฝันที่แข็งแกร่ง ไม่ว่าจะเป็นการสู้ตัวต่อตัวหรือการใช้พลังมายา เขาก็ไม่เกรงกลัววิญญาณฝันร้าย

หากได้ร่วมมือกับมือปราบทั้งหลายภายในศาลาว่าการ ก็คงไม่มีปัญหาใดในการวางกับดักแล้วล้อมกรอบสังหารวิญญาณฝันร้ายที่มักจะอาศัยภาพลวงตาฆ่าผู้คนในความฝัน

ถึงกระนั้น มือปราบคนอื่นๆ ในศาลาว่าการก็จะต้องเสี่ยงภัยไม่น้อยเช่นกัน

แต่ว่า......

“ศพปีศาจสองตน.......” ผู้ว่าการเขตมองไปที่คงหนิงแล้วยิ้ม “ดี! ข้าจะทิ้งเรื่องนี้ไว้ให้กับเจ้า! ข้านั้นเชื่อใจเจ้ามาโดยตลอด คงหนิง ข้าหวังว่าการดำเนินงานในครั้งนี้จะทำให้ข้าราชการอย่างข้าได้เปิดหูเปิดตาเพิ่มขึ้นอีก”

ผู้ว่าการเขตยิ้มด้วยใจเมตตา “ตราบใดที่คืนนี้สามารถสังหารปีศาจตัวที่เหลือ เพื่อปกป้องผู้คน และสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีให้กับเขตชานหลาน ข้าราชการผู้นี้จะเลื่อนตำแหน่งให้เจ้าได้กลายเป็นหัวหน้ามือปราบ ให้เจ้าได้ควบคุมหน่วยกิจการสายตรงโดยเร็วพลัน!”

ผู้ว่าการเขตให้ความสนใจกับผลงานอันยิ่งใหญ่ที่ได้รับ จนเกือบจะให้บำเหน็จที่ดีที่สุดที่เขาจะให้ได้ออกมา

สำหรับเรื่องนี้ คงหนิงทำได้เพียงยิ้มแย้มและโค้งคำนับ

“ขอบคุณใต้เท้ามาก! ผู้น้อยทราบซึ้งใจอย่างยิ่ง และจะตอบแทนความกรุณาของใต้เท้าอย่างดี!”

ภายในใจก็แอบทึ่งอยู่ไม่น้อย

ผู้ว่าการเขตคนนี้ เชี่ยวชาญในการซื้อใจคนเสียจริง

อย่างไรก็ตาม คืนนี้คงหนิงเป็นคนที่ออกไปเผชิญหน้ากับปีศาจ ไม่ใช่เขา จึงสามารถวาดฝันอย่างไรก็ได้

ส่วนตอนนี้คงได้แต่หวังว่าคืนนี้จะไม่มีใครตาย.......

--------------------------------

[1] จ้าง หน่วยวัดของจีน 1 จ้าง = 3.33 เมตร