บทที่ 5 ไม่มีเวลามาพร่ำเพ้อเรื่องความรักพรรค์นั้น

ผู้จัดการหญิงเมื่อได้ยินข้อเสนอของลี่อี้ ใบหน้าของนางก็บิดเบี้ยวด้วยความปวดใจ

"ไม่ได้ค่ะคุณชาย!"

"ดิฉันลดให้ได้มากที่สุดแค่ 5% เท่านั้น! 57,000 ล้านเหรียญ!"

"ต่ำกว่านี้ไม่ได้แล้วจริงๆ ค่ะ!"

ลี่อี้ยิ้มบางๆ พลางส่ายหน้า

"ราคาทาสเผ่าจิ้งจอกกับสองพี่น้องเผ่าแมวนั่นถือว่าสมเหตุสมผล"

"แต่สำหรับ 'อดีตระดับจักรวาลขั้น 7' คนนี้ มันไม่คุ้มค่าตัว 20,000 ล้านหรอก"

"ข้าก็แค่จะวัดดวงดูเท่านั้น"

"เผื่อฟลุคว่านางจะคลอดลูกที่มีสายเลือดดีๆ ให้ข้าได้บ้าง"

"แน่นอนว่าโอกาสสำเร็จมันมีไม่ถึงหนึ่งในล้านด้วยซ้ำ!"

"ถ้าเจ้าไม่เต็มใจขาย ก็ช่างผู้หญิงคนนี้เถอะ"

"คิดราคาแค่เผ่าจิ้งจอกกับสองพี่น้องเผ่าแมวเมื่อครู่"

"แล้วลดให้ข้า 10% ก็พอ!"

เมื่อเห็นท่าทีไม่ยี่หระของลี่อี้

ผู้จัดการสาวก็เริ่มตื่นตระหนก

กว่าจะหา "หมูสนาม" ที่ยอมควักกระเป๋าซื้อทาสหญิงคนนี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่าย

หากนางปล่อยให้หลุดมือไปคราวนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะขายออกอีกทีเมื่อไหร่...

ความคิดมากมายแล่นผ่านสมอง นางตอบกลับเสียงอ่อย

"คุณชายคะ เรื่องนี้ดิฉันตัดสินใจเองไม่ได้!"

"ขออนุญาตไปปรึกษาผู้จัดการใหญ่สักครู่นะคะ"

ลี่อี้โบกมือไล่อย่างไม่ใส่ใจ

"อืม ไปถามซะ!"

"รีบหน่อยล่ะ ไม่อย่างนั้นข้าจะเปลี่ยนใจไม่เอาแล้ว..."

ผู้จัดการหญิงพยักหน้ารับ

นางเดินหลบมุมไปหยิบเครื่องสื่อสารขึ้นมาสอบถามปลายสายเสียงเบา

ทาสสาวเผ่าเอลฟ์ยืนนิ่งอยู่ในห้อง รับฟังบทสนทนาของพวกเขา

เมื่อได้ยินคำพูดของลี่อี้ น้ำตาแห่งความอัปยศก็ไหลอาบแก้มเนียนอย่างห้ามไม่อยู่

แม้จะไม่ปรารถนาตกเป็นทาสของใคร

แต่ความรู้สึกที่ถูกบังคับขายแถมยังโดนกดราคาดูถูกเหยียดหยามเช่นนี้ มันช่างเจ็บปวดเหลือแสน

ไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่มีระดับพลังแค่ "กระดูกวิญญาณ" (ระดับดาวเคราะห์) หากเป็นสมัยที่นางยังเป็นเจ้าสำนักอยู่...

ไม่นานนัก ผู้จัดการหญิงก็เดินกลับมาหาลี่อี้

รอยยิ้มผ่อนคลายปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"คุณชายคะ ผู้จัดการใหญ่ของเราตกลงค่ะ"

"หากคุณชายไม่มีข้อขัดข้องอื่น เรามาเซ็นสัญญากันเลยไหมคะ!"

ผู้จัดการใหญ่ของนางก็กังวลว่าทาสหญิงคนนี้จะกลายเป็นสินค้าค้างสต็อกถาวร

ตอนนี้อย่างน้อยก็ขายออกไปได้ในราคา 10,000 ล้านเหรียญคามันดา

ขืนยื้อเวลานานไปกว่านี้ แม้แต่ 10,000 ล้านก็อาจจะไม่ได้!

จริงอย่างที่ลี่อี้พูด เมื่อนางสูญเสียพลังฝีมือไปแล้ว นางก็แทบไม่มีค่าอะไรสำหรับคนทั่วไป

ราคาที่ตั้งไว้สูงลิ่วตอนแรก ก็แค่หวังฟลุคเจอเศรษฐีที่มี "รสนิยมเฉพาะตัว" เท่านั้น

ลี่อี้ได้ยินดังนั้นก็วางใจ รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"ดี งั้นเซ็นสัญญากันเลย!"

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง นอกจากบอดี้การ์ดสี่คนเดิม

เบื้องหลังลี่อี้ก็มีทาสสาวเพิ่มขึ้นมาอีกสี่นาง

หลังจากเซ็นสัญญาและชำระเงินเรียบร้อย ชิปไมโครคอนโทรลเลอร์สำหรับควบคุมทาสทั้งสี่ก็ถูกส่งมอบให้ลี่อี้

"ชิปชีวภาพ" นี้จะทำให้ทาสสาวทั้งสี่จงรักภักดีต่อลี่อี้จากก้นบึ้งของหัวใจ แม้ว่าพวกนางจะยังมีความทรงจำในอดีตครบถ้วนก็ตาม!

หากพวกนางมีความคิดที่เป็นปฏิปักษ์ ชิปในสมองจะทำการต่อต้านและลงโทษทันที!

...

เมื่อยานอวกาศ C9 เคลื่อนตัวออกจากท่าเทียบยาน

ลี่อี้ได้พาทาสสาวทั้งสี่ที่เพิ่งซื้อมากลับเข้าไปยังห้องควบคุม

แม้จะได้ชื่อว่าเป็นห้องควบคุม แต่แท้จริงแล้วมันคือห้องนอนและห้องนั่งเล่นส่วนตัวของลี่อี้

เฟอร์นิเจอร์และสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน

ลี่อี้นั่งวางท่าอยู่บนโซฟา กวาดสายตามองหญิงสาวทั้งสี่ตรงหน้า

คนแรกคือสาวเผ่ามนุษย์จิ้งจอกที่เขาดูตัวเป็นคนแรก ชื่อในภาษากลางคือ "คาริน่า"

คาริน่าสวมชุดผ้าโปร่งบาง หางสีขาวฟูฟ่องด้านหลังแกว่งไกวไปมาโดยไม่รู้ตัว

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของลี่อี้ คาริน่าหน้าแดงระเรื่อ ส่งสายตาหวานหยดย้อยพร้อมเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงเย้ายวน

"นายท่านเจ้าขา!"

นับตั้งแต่วันที่ตกเป็นทาส นางก็รู้ชะตากรรมของตนเองดี

การได้เจ้านายที่หนุ่มแน่นและหล่อเหลาเช่นนี้ ถือเป็นวาสนาที่ดีที่สุดสำหรับนางแล้ว!

ตอนแรกนางนึกว่าหมดหวังไปแล้ว

พอรู้ว่าลี่อี้ตัดสินใจซื้อนาง คาริน่าก็ดีใจจนเนื้อเต้น

สองสาวข้างกายคาริน่าคือพี่น้องฝาแฝดจาก "เผ่ามนุษย์แมวขาว" นามว่า "ซีเหลียน" และ "ซีหลิง"

บนศีรษะเล็กๆ มีหูแมวสีขาวน่ารัก รับกับดวงตาสีฟ้าใสแจ๋วที่ดูซุกซน

พวกนางดูน่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด!

ผู้เป็นพี่สาว ซีเหลียน ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าเล็กน้อยและตัวสูงกว่า เมื่อสบตาลี่อี้ นางก็เอ่ยเรียก "นายท่าน" เสียงเบาอย่างว่านอนสอนง่าย

ส่วนน้องสาวตัวเล็ก ซีหลิง ก็ทำตามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

สุดท้ายคือหญิงสาวชนพื้นเมืองระดับจักรวาล ชื่อภาษากลางของนางคือ "วิกกี้"

วิกกี้ดูจะวางตัวลำบากที่สุดในบรรดาสี่สาว ครั้งหนึ่งนางเคยเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่ "ระดับอาณาเขต" เพียงหนึ่งเดียวของดาวดวงนั้น!

นางเคยต้องก้มหัวให้ใครที่ไหนกัน?

ยิ่งไปกว่านั้น นางเติบโตมาแบบชนพื้นเมือง จึงยังไม่คุ้นชินกับกฎ "ปลาใหญ่กินปลาเล็ก" ของโลกจักรวาลภายนอก!

แม้จะขัดเขินและไม่คุ้นเคย แต่เมื่อลี่อี้มองมา ชิปชีวภาพในสมองก็สั่งการให้นางรู้สึกยอมจำนนโดยสัญชาตญาณ

"นะ... นายท่าน!"

รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้าของลี่อี้

เขาพยักหน้าเบาๆ

แน่นอนว่าหญิงสาวทั้งสี่คนตรงหน้าล้วนยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง

แม้บริษัทค้าทาสพวกนี้จะโหดร้ายป่าเถื่อน แต่พวกมันก็รักษากฎระเบียบอย่างเคร่งครัด!

หรือพูดให้ถูกคือ พวกมันมุ่งเน้นผลกำไรเป็นที่ตั้ง!

ผู้หญิงเหล่านี้คือสินค้า "เกรดพรีเมียม"!

ลูกค้าส่วนใหญ่ที่ซื้อไปย่อมต้องการนำไปเป็นนางบำเรอ!

ลูกค้าบางคนอาจไม่ถือสา แต่บางคนถือมาก!

สำหรับสินค้าราคาหลักหมื่นล้าน หากลูกค้าเอาเรื่องพรรค์นี้มาเป็นข้ออ้างต่อรอง ราคาอาจร่วงลงไปหลายร้อยหรือหลายพันล้านเหรียญ!

ต้องรู้ว่าสาวงามล่มเมืองระดับฝึกหัด หาซื้อได้ในราคาแค่ 50 เหรียญคามันดาเท่านั้น!

เงินพันล้านซื้อสาวงามระดับฝึกหัดได้ตั้งกี่คน?

คนในบริษัทอยากเล่นสนุกกับผู้หญิงงั้นหรือ? ได้สิ! ก็ควักเงินซื้อทาสระดับฝึกหัดไปเล่นเองสิ! จะเล่นกี่คนก็เชิญ!

แต่การทำลายผลประโยชน์ของบริษัทเพื่อความสุขส่วนตัว เป็นเรื่องต้องห้ามเด็ดขาดในวงการค้าทาส!

ด้วยเหตุนี้ ทาสสาวที่มีรูปร่างหน้าตาและพรสวรรค์ดีเยี่ยมเหล่านี้ จึงได้รับการดูแลอย่างดีประดุจไข่ในหินก่อนจะถูกขายออกไป ไม่มีใครกล้าแตะต้องให้สินค้ามีตำหนิ

แน่นอนว่า หลังจากขายไปแล้ว ลูกค้าจะทำอย่างไรกับพวกนาง ก็ไม่ใช่กงการอะไรของบริษัทอีก!

ลี่อี้กวาดตามองสี่สาว

เขายิ้มแล้วกวักมือเรียก

"เข้ามานี่สิ!"

จุดประสงค์ที่เขาซื้อพวกนางมานั้นเรียบง่าย... ก็เพื่อ "ระบบลูกหลานมากมาย"

ศึกประลองสุดยอดอัจฉริยะจะเริ่มในอีกสามปี!

เวลาของเขามีค่า เขาไม่มีเวลามานั่งพร่ำเพ้อเรื่องความรักโรแมนติกไร้สาระกับผู้หญิงพวกนี้หรอก!

ในบรรดาสี่สาว คาริน่าเป็นฝ่ายรุกเข้าหาก่อน นางย่อมรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

แต่นางก็ไม่ได้มีความคิดต่อต้านในใจ

นางขยับเข้ามานั่งข้างกายเจ้านาย

ท่อนแขนเรียวขาวดุจหยกโอบรอบตัวเขา ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายยั่วยวนพลางเอ่ยเรียก

"นายท่าน~"

แม้จะไม่เคยผ่านมือชาย แต่ความทรงจำบรรพบุรุษที่สืบทอดมาในสายเลือดเผ่าจิ้งจอกล้วนอัดแน่นไปด้วยศาสตร์แขนงนี้

สตรีเผ่ามนุษย์จิ้งจอกขึ้นชื่อว่าเป็นสมบัติล้ำค่าบนเตียงนอนในหมู่ทาสจักรวาลอยู่แล้ว

แม้สองพี่น้องซีเหลียนและซีหลิงจะรู้สึกหวาดกลัวต่อสิ่งที่ไม่เคยพบเจอ

แต่พวกนางก็ขยับกายเข้ามาแนบชิดอย่างว่าง่าย

พวกนางนั่งลงอีกฝั่งของลี่อี้

ใบหน้าแดงซ่านขณะเฝ้ามองการกระทำอันเร่าร้อนและกล้าหาญของคาริน่า

แอบจดจำเรียนรู้ไว้ในใจเงียบๆ

วิกกี้ยืนตัวแข็งทื่อ มองภาพเบื้องหน้าด้วยใบหน้าแดงก่ำ

ความรู้สึกอัปยศแล่นพล่านขึ้นมาในอก

นางเคยเป็นถึงอัจฉริยะผู้สูงส่งบนดาวบ้านเกิด

แต่บัดนี้... แม้ใจจะต่อต้านเพียงใด แต่ชิปควบคุมในสมองกลับตีโต้ความคิดเหล่านั้นกลับทันที

ทำให้นางไม่อาจขัดขืนคำสั่งของลี่อี้ได้แม้แต่น้อย

ร่างระหงของนางค่อยๆ ขยับเข้าไปหาลี่อี้อย่างช้าๆ...