บทที่ 10 - เกมมรณะ

บทที่ 10 - เกมแห่งความตาย

หลี่เหรินซูแสดงสีหน้าชื่นชม “ถูกต้องค่ะ นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากจะพูด

ขอแค่เป็นคนที่มีความยุติธรรมและความเมตตาอยู่บ้าง ก็สามารถรอดชีวิตจากเกมนี้ได้ไม่ยาก

นอกจากนัดที่ห้าที่เรารู้อยู่แล้วว่าเป็นกระสุนเปล่า ผู้เล่นยังมีโอกาสยิงอีกห้าครั้ง

ถ้าเขายิงผู้บริสุทธิ์สองนัด ยิงตัวเองสามนัด เขาก็จะผ่านด่านไปได้โดยไร้รอยขีดข่วน

หรือถ้าเขายิงผู้บริสุทธิ์สามนัด ยิงตัวเองสองนัด เขาก็จะบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ต้องเป็นกรณีที่เขายิงผู้บริสุทธิ์ถึงสี่หรือห้านัดเท่านั้น ถึงจะได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างรุนแรงหรือถึงแก่ความตาย”

ไช่จื้อหย่วนผายมือออก “นั่นก็ไม่ได้ขัดแย้งกับข้อสรุปของผมใช่ไหมครับ?

ความหมายของผมคือ อัตราการรอดชีวิตของเกมนี้มันสูงมากจริงๆ

สิ่งที่คุณพูดก็ยิ่งพิสูจน์ให้เห็นว่า มันสูงกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก

คนที่มีไหวพริบทางภาษา มองออกว่าเป็นกับดัก ก็จะไม่ตาย

คนที่รู้เรื่องความน่าจะเป็น ตัดสินใจด้วยเหตุผล ก็จะไม่ตาย

หรือต่อให้ไม่รู้อะไรเลย ขอแค่เป็นคนที่มีความเคารพต่อชีวิตคนอื่น มีความเมตตา ก็จะไม่ตาย

คนที่จะตายมีแค่พวกหน้ามืดตามัว ที่จะเอาแต่ยิงคนบริสุทธิ์ห้านัดรวดเท่านั้นแหละ

คนเราจะเป็นเดรัจฉาน ก็ควรจะมีขอบเขตบ้าง จริงไหมครับ?”

ฟู่เฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “บางที โถงระเบียงอาจจะสนับสนุนความ ‘ใจกว้าง’ ก็ได้นะครับ? ยิ่งเกมมีความใจกว้าง คะแนนประเมินก็ยิ่งสูง? แต่นั่นก็ดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่”

หลี่เหรินซูมองไปที่หน้าจอขนาดใหญ่ “เราสามารถใช้เวลาวีซ่า 24 ชั่วโมง เพื่อแลกข้อมูลของผู้เล่นในคดีนี้รวมถึงผลลัพธ์ได้นะคะ”

ไช่จื้อหย่วนส่ายหน้าเบาๆ “ไม่จำเป็นมั้งครับ?

เกมนี้ไม่ได้ซับซ้อนอะไร เราก็วิเคราะห์กันจนปรุโปร่งแล้ว

เวลาวีซ่า 24 ชั่วโมงมันมีค่ามากนะครับ คงไม่มีใครอยากเสียเงินฟรีๆ เพื่อซื้อข้อมูลที่ไม่มีประโยชน์หรอก

เกิดซื้อมาแล้วพบว่าตานั่นรอดชีวิตแบบไร้รอยขีดข่วน ไม่เท่ากับขาดทุนยับเหรอครับ?”

หลี่เหรินซูถามกลับ “แล้วถ้าเขาตายล่ะคะ?”

ไช่จื้อหย่วนชะงักไป “ตายเหรอ? ความเป็นไปได้มันต่ำมากเลยนะ

แถมต่อให้เขาตายจริงๆ นอกจากจะพิสูจน์ว่าเขาเป็นเดรัจฉานแล้ว มันจะบอกอะไรเราได้อีกเหรอครับ?”

ฟู่เฉินคิดอย่างจริงจัง “เวลาวีซ่า 24 ชั่วโมงฟังดูเยอะ แต่ถ้าเราหารเฉลี่ยกัน 12 คน ก็ตกคนละ 2 ชั่วโมง แลกกับข้อมูลหนึ่งชุด ก็พอรับได้อยู่นะครับ”

วางหย่งซินรีบแสดงจุดยืนเป็นคนแรก “ผมไม่เอาด้วยนะ”

สวี่ถง ฝ่ายบุคคลสาวก็ส่ายหน้า “ฉันก็ไม่เอาค่ะ”

วางหย่งซินเสริม “ที่ผมไม่เอาไม่ใช่เพราะงกนะ แต่ประเด็นคือเวลาวีซ่าตอนนี้มันสำคัญมาก จะใช้อะไรต้องคิดถึงความคุ้มค่า

อีกอย่าง ที่นี่ห้ามแลกเปลี่ยนเวลาวีซ่าไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน แล้วเราจะหารกันยังไง?”

ฟู่เฉินถอนหายใจเงียบๆ เห็นได้ชัดว่าแผนตัวหารคงเป็นไปไม่ได้

แม้กฎจะอนุญาตให้เสนอระเบียบใหม่ได้ แต่มันคงยากที่จะได้รับเสียงสนับสนุนเกินครึ่ง

หลี่เหรินซูหันไปมองเฉาไห่ชวนอีกครั้ง “หมวดเฉาคะ คุณคิดว่าผู้เล่นในเกมนี้ สุดท้ายรอดไหมคะ?”

เฉาไห่ชวนหมุนไฟแช็กเล่นในมือ เงียบไปสักพักก่อนจะตอบ “พูดยากแฮะ แต่ผมเอียงไปทางไม่รอด”

หลี่เหรินซูถามต่อ “ทำไมล่ะคะ?”

เฉาไห่ชวนยักไหล่ “ไม่มีเหตุผลดีๆ หรอกครับ สัญชาตญาณล้วนๆ”

หลี่เหรินซูพยักหน้า “โอเค แค่นั้นก็พอแล้วค่ะ”

เธอลุกขึ้นยืนทันที “ฉันยินดีจ่ายเวลาวีซ่า 24 ชั่วโมง เพื่อแลกข้อมูลชุดนี้เองค่ะ”

ไช่จื้อหย่วนอึ้งไป มองหน้าเธอแล้วก็ได้แต่ผายมือ “ก็ได้ครับ เวลาวีซ่าของคุณ คุณจะใช้ยังไงก็เป็นสิทธิ์ของคุณ”

หลี่เหรินซูเดินตรงไปที่หน้าจอใหญ่ “ฉันต้องการซื้อข้อมูลของ ‘รูเล็ตไถ่บาป’ ค่ะ”

[กรุณาไปที่ตู้ขายของอัตโนมัติเครื่องใดก็ได้เพื่อหักเวลาวีซ่า]

หลี่เหรินซูเดินไปสแกนวีซ่าที่ตู้ข้างๆ ทันทีที่ตัดยอดชำระ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอใหญ่

[ข้อมูลผู้เล่น:]

[เว่ยซินเจี้ยน ชาย อายุ 37 ปี]

[เนื่องจากธุรกิจล้มเหลว จึงขับรถซิ่งด้วยความเร็วสูงในเขตใจกลางเมืองที่มีการจำกัดความเร็ว 40 กม./ชม. และพุ่งชนคู่สามีภรรยาที่อยู่ริมถนนเสียชีวิตคาที่]

[ผลการตัดสิน: ถูกตัดสินจำคุก 3 ปี ฐานขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ปัจจุบันรับโทษครบกำหนดและพ้นโทษแล้ว]

[กระบวนการเล่นเกม:]

[นัดที่ 1, 2, 3, 4, 6 ยิงผู้บริสุทธิ์]

[นัดที่ 5 ยิงตัวเอง]

[นัดที่ 2 และ 4 เคยลังเลและหันปากกระบอกปืนหาตัวเอง แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ]

[ผลลัพธ์สุดท้าย: เสียชีวิต]

“ฮะ?”

“นี่มัน?!”

เกิดเสียงฮือฮาดังขึ้นในหมู่ผู้เล่น

เห็นได้ชัดว่าผลลัพธ์นี้ เกินความคาดหมายของทุกคนไปมาก

เฉาไห่ชวนตบไฟแช็กลงบนโต๊ะดัง “ปัง” สีหน้าที่เคยวางเฉยเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที “ข้อมูลนี้ซื้อได้คุ้มค่าจริงๆ ครับ ดูเหมือนข้อสรุปหลายอย่างก่อนหน้านี้ จะต้องรื้อทิ้งหมดแล้ว”

ในฐานะตำรวจสืบสวน ก่อนหน้านี้เฉาไห่ชวนไม่ได้แสดงท่าทีจริงจังมากนัก ทำให้ดูเหมือนคนสบายๆ หรือถึงขั้นดูเป็นลุงแก่ๆ ที่ไม่น่าเชื่อถือ

แต่พอเขาเริ่มจริงจัง บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป น้ำเสียงทุ้มต่ำและมั่นคงให้ความรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด

“จริงๆ แล้วการถกเถียงเมื่อกี้ของเราไม่มีปัญหาหรอกครับ เกมในคดีนี้สำหรับคนทั่วไปแล้วแทบไม่มีพิษสงอะไรเลย

ไม่ว่าจะมองออกเรื่องกับดักภาษา รู้เรื่องความน่าจะเป็น หรือแค่มีเมตตาธรรมสักนิด ก็แค่ตกใจเล่นๆ ไม่ถึงกับตายในเกม

แต่เกมนี้ เหมือนถูกสร้างมาเพื่อคนชื่อเว่ยซินเจี้ยนโดยเฉพาะ

เนื้อแท้ของมันคือเกมที่ ‘คนเห็นแก่ตัวต้องตาย’

บางทีความเฉพาะเจาะจงขั้นสุดนี้ อาจเป็นเหตุผลสำคัญข้อหนึ่งที่ทำให้มันได้ระดับ S”

“เกมที่คนเห็นแก่ตัวต้องตาย?”

ฟู่เฉินทวนคำพูดนี้ พลางทำสีหน้าครุ่นคิด

เฉาไห่ชวนมองข้อมูลเว่ยซินเจี้ยนบนหน้าจอ

“เมื่อกี้เรายังสงสัยกันอยู่เลยว่า คนแบบไหนถึงจะกล้ายิงผู้บริสุทธิ์ห้านัดรวด?

ชัดเจนแล้วครับว่าคนนี้แหละคือเดรัจฉานที่เราพูดถึง

แน่นอนว่าคำว่า ‘เดรัจฉาน’ อาจจะกว้างไป พูดให้ถูกคือ เขาเป็นคนที่เห็นแก่ตัวอย่างรุนแรง และเพิกเฉยต่อชีวิตผู้อื่นอย่างที่สุด

ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่ขับรถซิ่งในเขตชุมชนจนชนคนตายไปสองศพ แล้วยังไม่สำนึกผิดแบบนี้”

ไช่จื้อหย่วนขัดขึ้น “เดี๋ยวนะครับหมวดเฉา คุณรู้ได้ไงว่าเขาไม่สำนึกผิด? ในข้อมูลไม่ได้บอกไว้นี่ครับ”

เฉาไห่ชวนเผลอจะล้วงบุหรี่อีก แต่ก็ยั้งมือไว้

“เพราะผลลัพธ์ของเกมมันฟ้องไงครับ

กุญแจสำคัญในการเคลียร์เกมนี้อยู่ที่ไหน? กับดักภาษาเหรอ? หรือความน่าจะเป็น?

เปล่าเลย กุญแจสำคัญคือ ‘ความเคารพต่อชีวิต’

เว่ยซินเจี้ยนเป็นอาชญากร เขาเป็นฆาตกรที่ขับรถชนคนตาย

คนที่นั่งตรงข้ามเขาในเกม คือผู้บริสุทธิ์

ถ้าตลอดสามปีในคุก เว่ยซินเจี้ยนสำนึกผิดจากใจจริง เขาก็ควรจะรู้จักเอาชีวิตผู้บริสุทธิ์มาวางไว้เหนือชีวิตตัวเอง

ถ้าทำแบบนั้น ทั้งเขาและผู้บริสุทธิ์ก็จะรอด

แต่ชัดเจนว่า ต่อให้เสี่ยงตายแค่ 1 ใน 6 หรือ 1 ใน 5 เขาก็ไม่ยอมแบกรับความเสี่ยงนั้น แต่เลือกหันกระบอกปืนใส่ผู้บริสุทธิ์แทน

ยิ่งเป็นคนแบบนี้ ยิ่งตายเร็วในเกมนี้ครับ”

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

บางคนถึงกับแสดงสีหน้าสะใจออกมาด้วยซ้ำ ประมาณว่า “สมควรตาย”

เฉาไห่ชวนพูดต่อ “ไม่แค่นั้นนะครับ คนออกแบบเกมนี้อ่านสันดานของเว่ยซินเจี้ยนได้ขาดกระจุย

เว่ยซินเจี้ยนมีโอกาสรอดถึงสองครั้ง

ในนัดที่สองกับนัดที่สี่ เขาหันปืนหาตัวเองแล้ว แสดงว่าจิตใจเขาเริ่มลังเล

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่เหนี่ยวไก

นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญครับ”

[จบแล้ว]