บทที่ 18 : อะจึ๋ยสวรรค์รำไร? สุภาพบุรุษอย่างผมไม่สนใจหรอก!

บทที่ 18 : อะจึ๋ยสวรรค์รำไร? สุภาพบุรุษอย่างผมไม่สนใจหรอก!

"ตามล่าโอโรจิมารุงั้นเหรอ...?"

เมื่อได้ยินสิ่งที่ชายสวมหน้ากากเสนอ ทั้งโคนันและเพนต่างหันมาสบตากันด้วยความฉงน พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมจู่ๆ อีกฝ่ายถึงตั้งเป้าไปที่นินจาคนนั้น

ทว่าชายสวมหน้ากากดูเหมือนจะอ่านใจพวกเขาออก เขาจึงเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีเรียบเฉย

"หลังจากได้รับรายงานจากพวกเธอ ฉันก็แวะไปที่แคว้นแห่งลมและลองหยั่งเชิงกับสายลับของซาโซริมา"

"จากข้อมูลที่ได้มา ดูเหมือนโอโรจิมารุ นินจาถอนตัวจากโคโนฮะคนนั้น กำลังแอบสืบเรื่องของแสงอุษาอยู่เงียบๆ" เขาเว้นจังหวะพลางหรี่ตาลงใต้หน้ากาก

"แต่โอโรจิมารุที่ฉันรู้จักเป็นพวกจอมระแวง เขาไม่มีทางทิ้งร่องรอยให้เราตามรอยได้ง่ายขนาดนี้แน่"

"พูดง่ายๆ ก็คือ เขาอาจจะจงใจปล่อยข่าวเพื่อล่อให้เราออกไป... หมอนั่นน่าจะมีแผนการบางอย่าง"

"ถ้าเป็นแบบนั้น เราก็จะซ้อนแผนเขากลับไปเสียเลย"

"ฉันอยากจะเห็นเหมือนกันว่า... ระหว่างคุโซะ ผู้ครอบครองวิชาเนตรปริศนา กับโอโรจิมารุที่เจ้าเล่ห์ดั่งอสรพิษ ใครกันแน่ที่จะเป็นผู้ชนะ"

เมื่อพูดจบ ร่างของชายสวมหน้ากากก็เริ่มบิดเบี้ยวกลายเป็นวังวนอากาศก่อนจะค่อยๆ จางหายไปในความว่างเปล่า ทิ้งไว้เพียงคำสั่งสุดท้ายก่อนจะลับตาไป

"ฝากบอกภารกิจนี้กับเขาด้วย"

"แล้วฉันจะไปสมทบกับเขาในฐานะสมาชิกใหม่ของกลุ่ม... เรียกฉันว่า 'โทบิ' ก็แล้วกัน"

สิ้นเสียงนั้น ร่างของเขาก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

ในเวลาเดียวกัน ณ อีกมุมหนึ่งของหมู่บ้านอาเมะงาคุเระ...คุโซะกำลังนั่งชิลล์อยู่ริมหน้าต่าง พลางพลิกอ่านหนังสือในมืออย่างตั้งใจ

หน้าปกของมันเขียนชื่อเรื่องไว้ว่า : "ตำนานนินจาใจเด็ด"

ทว่าชื่อผู้แต่งกลับไม่ธรรมดา เขาคือ 'จิไรยะ' หนึ่งในสามนินจาในตำนานแห่งโคโนฮะนั่นเอง

ผ่านไปครึ่งวัน ในที่สุดคุโซะก็อ่านมันจนจบ เขาปิดหนังสือลงพร้อมกับพ่นลมหายใจยาว

"ฟู่ว..."

"แง่คิดดีนะ แต่มันไม่ค่อยบันเทิงเอาซะเลย มิน่าล่ะถึงขายไม่ค่อยออก"

เขาส่ายหัวขำๆ อย่างช่วยไม่ได้

ถ้าไม่ใช่เพราะภารกิจย่อยของระบบล่ะก็ เขาคงไม่มีทางทนอ่านจนจบแน่ๆ และทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว

[ติ๊ง! ภารกิจย่อยเสร็จสมบูรณ์!]

สะสมหนังสือ "ตำนานนินจาใจเด็ด" (1/1) – รางวัล: พลังวิญญาณ +500!

อ่านหนังสือ "ตำนานนินจาใจเด็ด" จนจบเล่ม (1/1) – รางวัล: พลังวิญญาณ +1000!

แนะนำหนังสือเล่มนี้ให้กับนินจาระดับคาเงะขึ้นไป (0/5) – รางวัล : ยังไม่เปิดเผย

คุโซะสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้นในกาย รอยยิ้มอย่างพึงพอใจปรากฏบนใบหน้า อย่างน้อยการนั่งอ่านหนังสือฆ่าเวลาก็ไม่ได้เสียเปล่าล่ะนะ

แต่ไอ้ภารกิจสุดท้ายนี่สิ...

เขาเริ่มขมวดคิ้วมุ่น

ต้องเอาหนังสือเล่มนี้ไปขายให้นินจาระดับคาเงะตั้ง 5 คนเนี่ยนะ?

พวกนั้นคงคิดว่าฉันเส้นตื้นจนสมองเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ

"เอาเถอะ... เสียดายจังที่ร้านหนังสือในหมู่บ้านนี้ไม่มี 'อะจึ๋ยสวรรค์รำไร' ขาย" เขาพึมพำกับตัวเอง

"สงสัยต้องไปหาซื้อจากที่อื่นซะแล้ว"

แน่นอนว่าที่เขาอยากได้น่ะ ก็แค่เพื่อทำภารกิจย่อยของระบบเท่านั้นแหละ!

ส่วนเนื้อหาข้างในน่ะเหรอ?

สุภาพบุรุษอย่างเขาไม่มีความสนใจเรื่องลามกจอกหล่กแบบนั้นหรอก!

เขายังนึกภาพนินจาขี้ก๊อปคนหนึ่งในโคโนฮะที่อ่านมันทุกวี่ทุกวันได้ติดตา ป่านนี้หมอนั่นยังโสดสนิทอยู่เลย แย่กว่านั้นคือได้ข่าวว่าการใช้จักระเกินตัวทำให้เกิด 'ปัญหาบางอย่าง' กับร่างกายด้วย...

คุโซะไม่อยากจะก้าวตามรอยเท้าที่น่าเศร้าแบบนั้นหรอกนะ!

"เฮ้ สมาชิกใหม่"

เสียงเรียกหนึ่งดังขึ้นฉุดเขาออกจากภวังค์

ร่างครึ่งดำครึ่งขาวที่มีลักษณะเหมือนพืชประหลาดค่อยๆ มุดดินขึ้นมา

"มีภารกิจให้นายทำ" เซ็ตสึเอ่ยขึ้น

"เพนต้องการให้นายไปรายงานตัวที่ฐานทัพทันที"

คุโซะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แต่ก่อนที่จะทันได้ถามอะไร เซ็ตสึก็อันตรธานหายไปแล้ว

"ภารกิจแรกงั้นเหรอ? มาเร็วกว่าที่คิดแฮะ..."

เขาลุกขึ้นยืนพร้อมรอยยิ้มมาดมั่น

ภารกิจหมายถึงการเดินทาง และการเดินทางก็หมายถึงโอกาสที่จะได้ตามหาหนังสือเล่มอื่นๆ ของจิไรยะ (รวมถึงอะจึ๋ยด้วย!) มาเพิ่มนั่นเอง

ครู่ต่อมา คุโซะก็กลับมาถึงถ้ำประชุมลับของแสงอุษา

แต่ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปข้างใน เขาก็ถึงกับยืนนิ่งกึก

มันมีบางอย่างที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้น…

นอกจากเพนและโคนันแล้ว ยังมีอีกร่างหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น ร่างที่ไม่ยอมสวมเสื้อคลุมเมฆแดงเหมือนคนอื่น

ชายคนนั้นสวมชุดสีดำและหน้ากากลายก้นหอยสีส้ม มีเพียงดวงตาขวาข้างเดียวที่จ้องเขม็งออกมาจากความมืด

หือ? ชุดแบบนั้นมัน